Wanneer moet je afstand nemen in je relaties?

Moet je afstand nemen in je relaties

Wanneer moet je afstand nemen in je relatie – of zelfs afscheid? Moet je doorgaan of juist loslaten? Moet je relatieproblemen oplossen of accepteren dat jullie iets anders willen? Als je het doel van elke relatie begrijpt, is het makkelijker te bepalen of je afstand moet nemen.Hoe bepaal je wanneer je afstand of afscheid moet nemen van je relatie of relaties? Lees de tips en inzichten:

Wat is het doel van een relatie?
Het doel van elke relatie is dat beide partijen er beter van worden. Alleen dan is een relatie in balans. Als één persoon van de relatie opknapt en de ander knapt erop af, dan is het geen gezonde relatie.

Er beter van worden betekent dat je er energie van krijgt, vrolijk van wordt en er vreugde aan beleeft. Kortom, dat je je fijner voelt mèt de relatie dan zonder. Dit geldt voor elke relatie, of die nu met je partner, familie, vrienden of collega’s is.

Er zijn drie goede aanwijzingen die je vertellen dat het tijd wordt om afstand te nemen:

Relatieproblemen niet oplosbaar.
De eerste aanwijzing is dat je de relatieproblemen niet kunt oplossen. Hoe hard je het ook probeert, op de een of andere manier lukt dat je niet en dat kost je veel negatieve energie. Als je merkt dat je regelmatig boos, teleurgesteld, vermoeid of negatief bent in je relatie, dan wordt het tijd om afstand te nemen. Je hebt wel wat beters te doen dan je zo te voelen, nietwaar?

Geen afscheid willen of kunnen nemen.
De tweede aanwijzing is als je eigenlijk afscheid wilt nemen, maar de relatie te zeer waardeert om dat te doen. De positieve kanten van de relatie zul je missen als je afscheid neemt. Misschien kun je geen afscheid nemen omdat iemand bijvoorbeeld familie of een collega is. Als je geen afscheid kunt of wilt nemen is afstand houden de beste keuze.

De beslissing ligt bij de ander.
De derde reden dat je afstand moet nemen is als de ander dat wilt. Je kunt niemand dwingen een relatie met je te hebben. Als ze slim zijn, dan zien ze hoe leuk, waardevol, gezellig of fantastisch je bent en kiezen ze voor jouw gezelschap. Maar als ze niet zo slim zijn, dan kun je dat alleen maar accepteren.

Hoe zit het met jouw relatie?
In welke categorie valt jouw relatie met je partner, familie, collega’s of vrienden? Kost deze relatie je veel energie, maar wil je geen afscheid nemen? Wil je wel afscheid nemen, maar kun je het niet? Lukt het je niet de problemen op te lossen en heb je geen andere keuze? Of wil de ander jou gewoon minder zien?

Geef niet te snel op.
Hoe dan ook, besef dat een relatie die je chronisch en stelselmatig energie kost, weinig kans van slagen heeft. Sommige relaties zijn gewoon niet voor jou bedoeld. Dit geldt voor alles in het leven: de dingen die bij jou horen gaan vaak vanzelf. Je hebt uiteraard doorzettingsvermogen nodig om van een relatie een succes te maken. Als je bij de eerste de beste tegenslag opgeeft, zul  je weinig blijvende relaties hebben. Bovendien komen relatieproblemen net zo hard weer terug in de volgende relatie. Net zolang totdat je ze oplost. Dus een beetje doorzettingsvermogen is goed.

De reden van veel relatieproblemen.
De reden van veel relatieproblemen is een gebrek aan goede communicatie. We weten niet echt wat de ander wil, verwacht of bedoelt. Anderen weten dan ook niet van ons, totdat we het uitleggen. Alleen betere communicatie kan dit oplossen. In de e-cursus Betere Relaties met Iedereen leer je effectiever te communiceren: beter luisteren, betere vragen stellen, beter voor jezelf opkomen en beter aangeven wat jij belangrijk vindt. Dit lost de meeste communicatieproblemen op.

Ik wil naar links!
Maar soms valt het niet op te lossen, simpelweg omdat jij heel andere ideeën hebt over de relatie dan de ander. Dat verschil valt dan niet meer te overbruggen. Als jij naar links wilt en de ander naar rechts, kun je besluiten om in het midden te eindigen. Maar het kan ook zijn dat je zegt: “Ik wil helemaal niet naar het midden, ik wil naar links!”

Stop met vechten.
Als je continu aan het vechten bent over de richting van je relatie, stop daar dan mee. Dat heeft weinig zin. Je hoeft niet te verklaren waarom je naar links wilt, net zo min als de ander moet verklaren waarom rechts beter is. Dat zijn kennelijk de richtingen die het beste bij jullie passen. Als je merkt dat een relatie je te veel energie kost, dan is die relatie kennelijk niet de beste relatie voor jou.

Doorzetten of loslaten?
Je bewijst niets door verder te gaan als de koek op is. Dat is geen bewijs van doorzettingsvermogen, maar een gebrek aan intelligentie. Vechten voor je relatie heeft alleen zin als beide partijen het willen en geloven dat het mogelijk is. Anders is het gevecht zinloos.

Er zijn zoveel leuke en interessante mensen. Afstand nemen is op zich geen probleem als je je daar beter bij voelt. Het wordt pas een probleem als je geen afstand neemt en je je daar slecht bij voelt. Niets is het waard je slecht te voelen. Positieve relaties die je inspireren zijn belangrijk voor een gelukkig leven. Jij bent het waard om je te omringen met mensen waar je vrolijk van wordt!

Vind jij het moeilijk om afstand te nemen?
Hoe ga je daar mee om?

Verbeter je relaties in slechts 11 weken!
Goede relaties zijn de basis voor een gelukkig leven. Toch kosten sommige relaties je veel energie en geven je stress. Los je relatieproblemen op met deze online training en kies voor gezonde relaties met iedereen! De training is gebaseerd op bewezen coaching technieken en is makkelijk via je e-mail te volgen. Verbeter je relaties snel en eenvoudig

Ik hoor graag je ervaring of vraag over dit onderwerp

Op jouw succes!

Frank de Moei | Newstart.nl
Ik ben een professionele life-coach, gespecialiseerd in persoonlijke groei. Sinds 2008 heb ik meer dan 10.000 cursisten geholpen met het vinden van meer zelfvertrouwen, minder stress, betere relaties, leuker werk en meer geluk in hun leven. GRATIS E-BOEK | ONLINE TRAINING

226 antwoorden
  1. Lilian
    Lilian zegt:

    Frank, dit artikel is uit mijn hart gegrepen. Het onderstreept voor mij mijn onlangs genomen beslissing. Als ik dit artikel lees, dan bevestigt dit voor mij nogmaals dat ik de juiste beslissing heb genomen.

    Beantwoorden
    • Hans
      Hans zegt:

      Een goed artikel, maar ik weet niet of het mij erg gaat helpen.
      Ik sta op het punt een hele zware beslissing te nemen. Ik heb een hele lieve vriendin en en ben nog steeds ook erg verliefd op haar en ze maakt me erg gelukkig. Ik weet dat zij ook ontzettend gek op mij is. We zijn nagenoeg voor elkaar gemaakt. Ik heb nog nooit iemand ontmoet die zo integer, lief en slim is als mijn vriendin en elke keer als ik haar zie lachen maakt mijn hart een sprongetje.
      Zij voelt zich erg ongelukkig de laatste tijd en dat lachen wordt steeds zeldzamer, dit komt doordat ik twee kinderen heb bij een ex die steeds erg aanwezig is en de nodige druk op mij legt door steeds maar van alles te willen en te moeten. Mijn vriendin is zelf bewust kinderloos. Ook komt mijn ex regelmatig onverwachts bij mij langs om haar gram te halen waardoor er de nodige spanningen ontstaan. Mijn vriendin heeft zich ook erg gehecht aan deze kinderen en het gaat haar erg aan het hart wat deze spanningen met de kinderen doen. Mij trouwens ook.
      Het gaat mij echter ook erg aan het hart wat dit met haar (mijn vriendin) doet, zij wordt zo niet erg gelukkig met mij en het ziet er naar uit dat deze toestanden nog wel de nodige jaren gaan aanhouden. Ondanks dat wil zij onze relatie niet beëindigen, dat heeft ze al een keer gedaan om vervolgens tot de conclusie te komen dat het zonder mij ook allemaal vrij zinloos is. Dat zelfde gevoel heb ik ook als ik zonder haar zal moeten doorgaan.

      Ik kan het alleen niet aanzien dat onze relatie haar juist erg ongelukkig maakt de laatste tijd en ben mij er van bewust dat het wel heel erg egoïstisch van mij is om onze relatie in stand te houden terwijl het dit met haar doet.

      Ik vind het een heel erg zware beslissing en ik moet er niet aan denken haar niet meer te zien. Alleen vriendschap is geen optie voor mij want ik zou het niet kunnen verdragen als ze uiteindelijk misschien wel weer met iemand anders gaat.

      Ik vind het erg moeilijk om haar los te moeten laten juist omdat ik zo ontzettend om haar geef.

      Hans

      Beantwoorden
      • Frank
        Frank zegt:

        Beste Hans,

        Dus je relatie met je vriendin is erg goed?
        En je ex gooit roet in het eten?

        Dan is het wellicht aan jou om je grenzen aan te geven naar je ex toe…
        Als je zo gek bent op je vriendin kun je niet toestaan dat iemand anders zorgt voor een mogelijke relatiebreuk.

        Veel succes en vriendelijke groet,
        Frank

        Beantwoorden
        • Danielle
          Danielle zegt:

          Zelfde probleem hier! Ik rol van instantie naar instantie en de negatieve invloed van mijn ex heeft er voor gezorgd dat mijn lief dat niet meer aankon. Mijn zoontje was zo dol op zijn ‘stiefvader’ en mijn ex heeft alles op alles gezet om die kleine te beïnvloeden, terwijl hij verder niet naar het jongetje omkijkt. Eergisteren heb ik de knoop doorgehakt na 2 maanden kabbelen en vast te willen houden en ik ben kapot! Iemand uit liefde laten gaan is hartverscheurend… Het was een fantastische relatie en man…
          Ps: inmiddels een advocaat in de hand genomen om het heft in handen te nemen. Als de liefde sterk genoeg is, zullen we elkaar weer terug vinden, maar eerst schoon schip…. voor beiden

          Beantwoorden
        • Lies
          Lies zegt:

          helemaal eens met Frank. Hans laat met zich sollen door ex en zijn vriendin is daar de dupe van. Get a life ex! Maar vaak is het moeilijk, want je wilt het ook goed houden met ex vanwege de kinderen.

          Beantwoorden
      • Someone
        Someone zegt:

        Beste Hans,

        Ik weet niet hoelang geleden dit geschreven is. Maar ik schrok van de gelijkenis en wil daarom reageren. Ik weet alleen niet of het zin heeft?

        Beantwoorden
          • Someone
            Someone zegt:

            Hoi Hans,

            Ik heb een hele lieve vriendin en 2 kinderen uit mijn vorige relatie. Ik wist nooit dat ik mij zo zou kunnen voelen over iemand zoals ik over haar voel. Mijn probleem is dat mijn ex dus erg aanwezig is en niet kan accepteren dat mijn vriendin een rol speelt in het leven van de kinderen. Het gedrag van mijn ex heeft invloed op de kinderen. Mijn vriendin maakt zich daar ook erg zorgen over. Het heeft ook geleid naar behoorlijke spanningen tussen ons. Om de boel te laten rusten en tot on zelf weer te komen kozen we om alleen elkaar te zien wanneer de kinderen bij mijn ex zijn. Wij willen weer graag dat we weer een stap nemen om volledig samen te komen. Maar mijn ex verbied het. Zij zegt letterlijk dat ze de kinderen van me gaat afpakken. Mijn ex zegt ook dat ze genoeg bewijs heeft om dit te doen. Dit komt doordat de tijd de spanningen opliepen ook ruzies waren die de kinderen hebben gehoord.
            ik weet dat het anders is nu en ik weet dat ik anders moet handelen wanneer er iets met de kinderen is. In het verleden heb ik alles weggewuifd. Maar nu ligt mijn keuze of ik de risico neem om verder te gaan met haar en dus de confrontatie aan met mijn ex of het uit te maken. Want dit situatie maakt ons ook beide ongelukkig.
            Hoe is het verder met jou verlopen… heb je de moeilijke beslissing genomen? En was het de juiste?

            Beantwoorden
          • Someone
            Someone zegt:

            De afgelopen weken zoveel nagedacht over mijn keuze… uitmaken met mijn vriendin en dus mijn ex haar zin geven en ongelukkig voelen omdat ik niet bij mijn liefje niet meer zie… wat uiteindelijk mij geen betere vader en persoon maakt of actie ondernemen en voor mijn geluk te gaan en verder met mijn liefje te gaan en dus mijn geluk. Ik heb de keus een paar dagen geleden al gemaakt… Ik ga voor mijn vriendin… en natuurlijk voor mijn kinderen. Ik kan niet leven met een bedreiging van in ex boven mijn hoofd. Dit maakt mij niet gelukkig en dus geen goede vader. Ik ga voor mijn geluk en niet gebukt onder wat een ander wil. Mijn vriendin blijft mijn vriendin… en tot mijn verbazing gaat het ook goed! Mijn angst overwonnen en mijn vriendin is een stuk gelukkiger.. ik ook en mijn kinderen ook… mijn ex is niet gelukkiger ermee maar ik leef niet voor haar geluk, dit is iets wat zij moet verwerken. Mijn grenzen zijn duidelijk tov mijn ex en dat heeft gezorgd dat ik echt los kom van haar.
            Eindelijk begint de rust te komen…

            Beantwoorden
      • JM
        JM zegt:

        Hallo Ik zit ook met probleem ik ben moeder van 2 kinderen jongste van 15 heeft pddnos is dus autistis andere dochter 18 en ja echt aan het puberen
        Ik heb een vriend en die kan eigenlijk niet met de problemen vn mn dochter omgaan en ziet mij niet los van de kinderen Ik wil de relatie niet opgeven maar hij kan het niet meer zegt hij hij weet het niet meer en weet je dit maakt me allemaal zo onzeker

        Beantwoorden
      • Frank
        Frank zegt:

        Beste positief,

        Wil je afstand nemen van je partner, maar heb je medelijden met hem?
        Dat is begrijpelijk. En toch, je doet hem (of jezelf) geen plezier als je tegen je zin in doorgaat met een relatie waar je je niet goed bij voelt.
        Wat is belangrijker, rekening houden met de ander of kiezen voor je eigen geluk?

        Veel succes en vriendelijke groet,
        Frank

        Beantwoorden
        • roos
          roos zegt:

          Ik ben al 25 jaar met dezelfde man getrouwd. Maar nu ik in de midlive zit lijkt alles te veranderen. Veel ruzies en verschillende keren naar relatie terapeut geweest in de jaren. Heb zelf fibromyalgie in de ruziën de jaren ook veel stress gehad. Mijn partner heeft zijn belofte aan mij voor de tweede keer overschreden door porno te kijken, wat ik niet leuk vind voel me niet meer aantrekkelijk voor hem, en mijn zelfvertrouwen sterk geschaat heeft zodat het vertrouwen een enorme deuk heeft opgelopen. Niet gelijkwaardig, heb ik sins kort een geheime minaar en het lijkt er sterk op dat ik met hem veel beter kan communiceren en ik wordt blijer van hem. Toekomst zal het uitwijzen, en hoop dat ik op een gegeven moment de juiste beslissing ga nemen.

          Beantwoorden
          • Lizzy
            Lizzy zegt:

            Roos,

            Dat je man dat doet, nu weer heeft gedaan klopt natuurlijk niet, en ik weet niet of hij stiekum porno kijkt, of daar eerlijk en open in is, maar verlaag je niet tot stiekum gedrag, en zeg dat je,je zo gekwetst hebt gevoeld en dat je een fijn iemand hebt leren kennen, waar jij je fijn bij voelt, dan schrikt hij misschien wel zo, dat er nu wel goed gepraat kan worden. Sterkte er mee.

            Beantwoorden
          • Peter79
            Peter79 zegt:

            Beste Frank,

            Ik heb momenteel een vriendschap met een vrouw waarbij ik tegen een probleem aanloop. Ik ken haar al jaren en ze was tot voor kort getrouwd. Ze gaf altijd al zonder omhaal signalen dat ze mij leuk vond, ook terwijl ze getrouwd was.

            We zagen elkaar gemiddeld 1 a 2 keer per jaar en die momenten waren altijd heel gezellig en gaven ons allebei energie. Nu ze gescheiden is zoekt ze vaker contact. Onlangs ben ik met haar naar de dierentuin geweest en na afloop liet ze weten dat haar dochter had gezegd mij een leuke papa te vinden. Hierop ben ik meteen het gesprek aangegaan en heb ik aangegeven niet hetzelfde voor haar te voelen.
            Sindsdien houd ik de boot af, maar ze blijft trekken. Ik wil haar vriendschap niet kwijt, maar we hebben duidelijk andere gedachten hierbij.

            Het vervelende is dat ik haar hele familie goed ken en er vaak over de vloer kwam omdat ik jarenlang bevriend ben geweest met haar broer. Ik zou het haar graag op een goede manier duidelijk willen maken zonder haar te kwetsen, maar ik ben door de zacht-aardige opties heen.

            Heb jij misschien tips?

            Beantwoorden
            • Frank
              Frank zegt:

              Beste Peter,

              Tja, om iets duidelijk te maken heb je twee mensen nodig: 1 persoon die iets stelt en de ander die er akkoord mee gaat…
              Veel meer dan duidelijk maken hoe jij erin staat, kun je niet doen. Ik zou het nog 1 keer heel goed en (nog) iets duidelijker proberen, maar als het kwartje dan niet valt, heb je drie keuzes: accepteren dat zij meer voor je voelt, niet-zachtaardig reageren of (tijdelijk) afstand nemen. Die keuze kun je alleen zelf maken. Kies voor wat het beste voelt 🙂

              Veel succes en vriendelijke groet,
              Frank

              Beantwoorden
        • Ramon
          Ramon zegt:

          betse hans
          er zijn 2 mensen die de heledag ruzie hebben maar ze kunnen niet van elkaar afblijven. stiekem zijn ze verliefd maar durfen het niet toe tegeven. ik heb hulp nodig een van hun begint de ander te mishandelen en ik weet niet hoe ik dit moet oplossen

          Beantwoorden
          • Frank
            Frank zegt:

            Beste Ramon,

            Ik weet niet in wat voor situatie dit speelt (privé of werk), maar ik zou eerst met beiden in gesprek gaan om open kaart te spelen en het zo op te lossen. Is er sprake van mishandeling, dan zou ik het aangeven bij het management (indien werk) of instanties (indien privé).

            Veel succes en vriendelijke groet,
            Frank

            Beantwoorden
    • gypsy
      gypsy zegt:

      Hallo frank.

      Ik zat in een relatie wat nu een week over is maar kan het niet loslaten.

      En waarom niet is omdat hij nu een burn out heeft en alles veel moeite kost ook het onderhouden van de relatie…. Na alles wat ik steeds voor hem doe van in de ochtend tot in de avond is het niet goed genoeg voor hem ( zo komt dat op mij over) dan zeg ik dat tegen hem Hoe ik me voel daar over… dan krijg ik te horen ” dat is toch normaal dat je me helpt met me werk en alles in huis doet, omdat jij minder werkt als ik) daar kan ik het mee doen. Hij voelt dan opeens al een paar weken weinig liefde van mij af komen en dat ik minder me best doe na dat we al eerder uit elkaar zijn geweest. En dat alles weer wat normaler wordt en hij niet het gevoel heeft dat ik hem steun, rekening houd liefde heef. Want ik zou me best doen om hem te laten voelen dat ik het waard ben. Terwijl naar mijn mening je met ze tweeën een relatie moet runnen en allebei de best doen. Maar goed.

      Als er een ruzie of confrontatie ontstaat ligt het altijd aan mij. Want als er geen aanleiding is dan creëert hij er wel 1.

      Kreeg steeds sterker het gevoel dat hij mij sociaal isoleerde. Als ik overlegde ruim paar dagen van te voren om met vrienden mee te gaan opstap was dat eerst goed… als de dag daar was merkte ik dat hij wat stiller werdt en vroeg wat er was ” zit gewoon even niet lekker in me vel, komt door werk en financiële dingen” oke dat is vervelend hopen dat het straks weer beetje over waait beetje lief voor hem zijn toen ging het wel weer… Toen de avond viel en ik zat eerst ff met me vrienden thuis gezellog wat te drinken terwijl hij er met een dooie blik bij zat…. oke schat wij gaan ff goed? Ja prima….met een chagrijnige toon en blik. Dan vraag ik wat er is? Antwoord : ja je weet dat ik me kut voel en dan laat je me gewoon alleen. Dat gaat er bij mij niet in etc etc… Dus bijna niet meer op stap geweest.

      Verjaardagen in de avond van mijn vrienden kan ik ook overdag heen zegt hij.

      Om het verhaal kort te maken, alles wat ik zelfstandig wil doen wat “leuk” is komt er gezeur.

      Nu het over is en ben gaan na denken en op onderzoek uit ben gegaan op internet en vrienden benaderd heb sommige met enige ervaring kwam ik tot de conclusie dat hij lijd aan bordeline ook met de link aan zijn vervelende jeugd. De symptomen komen bijna allemaal overeen Hoe hij doet en zijn gedrag met stemmings wisselingen, onredelijk doen, zwart wit zien, verlatings angst, onzeker etc…

      Als ik alles doe wat hij wilt en naar zijn pijpen dans is er niks aan de hand en is het de liefste jongen van de hele wereld.

      Ik baal er ontzettend van want ik ben al met al zo erg gek op hem en hou zielsveel van hem. En weet met de gedachte dat hij ook anders kan zijn en met Hulp de bordeline in de hand kan houden. Alleen ziet hij het zelf niet zo denk ik…. heb hem er niet mee geconfronteerd met de angst voor zijn reactie en advies van derde met ervaring.

      Voel me zo machteloos terwijl ik hem zo graag wil helpen omdat ik weet dat hij zo’n lief mens kan zijn. En ik gun het hem zo om gelukkig te zijn met zichzelf.

      Kan hem niet loslaten. Veelste gek op hem.

      Als ik hem een berichtje stuur krijg ik heel koetjes antwoord.

      Help wat kan ik hiermee of aan doen?

      Mvg Gypsy

      Beantwoorden
      • Frank
        Frank zegt:

        Beste Gypsy,

        Een gezonde relatie heeft een goede balans tussen geven en nemen
        en tussen zelfstandigheid en afhankelijkheid.
        Zoals jij het omschrijft, is die balans er gedeeltelijk niet (meer).
        In dit artikel kun je dat voor jezelf testen:
        https://www.newstart.nl/blog/breng-je-relaties-weer-in-balans/

        Je schrijft:
        “Om het verhaal kort te maken, alles wat ik zelfstandig wil doen wat “leuk” is komt er gezeur.
        Als ik alles doe wat hij wilt en naar zijn pijpen dans is er niks aan de hand en is het de liefste jongen van de hele wereld.
        En weet met de gedachte dat hij ook anders kan zijn”

        Iedereen kan anders zijn, maar meestal is iemand zoals hij is. Mensen veranderen niet omdat wij het willen.
        Dus als je de liefste jongen van de wereld wilt, krijg je tegelijkertijd ook iemand waarbij je niet helemaal kunt doen wat je leuk vindt.
        Die twee horen kennelijk bij elkaar. Aan jou de keuze om voor beiden te kiezen, of van beiden afstand te nemen…

        Veel succes en vriendelijke groet,
        Frank

        Beantwoorden
    • Sandra
      Sandra zegt:

      Hi Frank,
      Ik lees altijd je nieuwsbrieven .Ik vind het allemaal leerrijk.Mijn complimenten.
      Ik heb hierbij ook mijn verdriet te verwerken.Zit me vaak af te vragen waarom bepaalde dingen gebeuren in mijn leven.
      Ik heb begin dit jaar een man leren kennen via een datingsite.Alles was zo snel gegaan dat wij binnen 2 weken na over en weer chatten en appen hebben ontmoet.Daarna was ik naar hem gegaan om kennis te maken met zijn kinderen daar het zo goed aanvoelde en wij samen verder wilden gaan in het leven.Toen na een paar weken is hij naar mij gekomen om kennis met mijn kinderen te maken.Let wel het was een lange afstands relatie.Ik was vanaf het begin open geweest over mijn prive situatie.Wat schept mijn verbazing als hij teruggaat in zijn land mailde hij me dat hij niet verder wilde met de relatie vanwege enkele fundamentele dingen,maar gaf ook aan dat wij qua heleboel punten toch wel hetzelfde zijn.Dus nu zit ik mijn verdriet te verwerken en zit mij af te vragen waarom hij dan niet vanaf de eerste keer gewoon had stopgezet , omdat hij toen al wist hoe het in elkaar zat.
      Ik snap gewoon niet dat er zulke mannen zijn.Mag ik jou reactie,Frank.ik weet dat ik niemand kan dwingen om van mij te houden .
      Lieve groeten..
      Sandra

      Beantwoorden
      • Frank
        Frank zegt:

        Beste Sandra,

        Hier een paar alternatieven om een positiever gevoel te creëren:

        1. “Ik vraag me vaak af waarom bepaalde (negatieve) dingen gebeuren in mijn leven.”
        Door jezelf een andere vraag te stellen, krijg je een positiever antwoord.
        Alternatief: Waarom heb ik zoveel geluk? Waar ben ik dankbaar voor?

        2. “Ik vraag mij af waarom hij niet vanaf de eerste keer er mee is gestopt?”
        Dat is weer een (negatieve) vraag waar je nooit het antwoord op zult krijgen. Alleen hij kan dat antwoord geven.
        Alternatief: Waarom zou ik mijn tijd en energie stoppen in iemand die me kennelijk niet accepteert zoals ik ben?

        Kortom: een andere vraag leidt tot een andere focus, dat weer leidt tot een ander (positiever) gevoel 🙂

        Hier meer informatie:
        https://www.newstart.nl/blog/van-klagen-naar-goede-vragen/

        Veel succes en vriendelijke groet,
        Frank

        Beantwoorden
  2. Joke
    Joke zegt:

    Dank je voor het antwoord.
    Heb dit artikel na jouw reactie gelezen.
    Op papier opgeschreven wat ik in de relatie nodig heb.
    aan de ene kant zit dat er/aan de andere kant krijg ik te horen, ga maar weg voor de zoveelste keer naar m,n hoofd geslingerd.
    wat ik doe in zijn huis,het is nooit goed, hij kan alles beter en weet het beter, dit begint s,ochtends al, kritiek.
    het is zo,n sterk contrast/ hij wil vooruit met mij en als mijn gedrag hem niet aanstaat/als ik gewoon weg eens in m,n boosheid ga staan, kan ik gaan.
    tvoelt alsof ik beledigd en met weinig respect word behandeld.

    Beantwoorden
  3. Frank
    Frank zegt:

    Beste Joke,

    Graag gedaan…

    Je schreef erg negatief over je partner. Je focus ligt op zijn gedrag. Vandaar dat ik in mijn reactie de aandacht wilde verleggen naar wat jij wilt. Want daar gaat het uiteindelijk om 🙂

    Ik vroeg je:
    – Los van hoe je partner is, wat heb jij nodig in deze relatie?
    – Als je alle goede en minder goede kanten bij elkaar optelt, hoe voel je je dan in deze relatie? Knap je ervan op of knap je erop af?

    Het eerste vertelt je wat je nodig zou hebben, het tweede wat je nu hebt.
    Als het verschil te groot is, dan is actie de beste weg 🙂

    Vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  4. laura
    laura zegt:

    Hoi Frank,

    Fijn, hier kan ik me wel in vinden, ik pas die methodes van jou ook toe, en toch……….. de progressie die ik in de relatie zoek blijft uit.
    Het gaat goed zolang ik de grenzen goed in de gaten houdt, voor de rest is het vooral duwen/trekken in de relatie met mijn partner. En communiceren kan ik helemaal wel vergeten. Gevolg…. ik houd weer afstand. Waarom? Omdat ik geen afscheid kan nemen(ik bedoel de relatie beeindigen),blijft over zo nu en dan leuke dingen doen samen. Maar dat is voor mij niet genoeg,voor hem wel.
    Het blijft moeilijk.
    Met vriendelijke groet,
    Laura

    Beantwoorden
    • Anouk
      Anouk zegt:

      Hallo,

      5 jaar in deze relatie. Sinds het begin vraag ik om trouwen. En hij antwoordt steeds is straks. 3jaar geleden hebben wij de trouwenring gekocht. En vorige jaar heeft hij zijn ring laat verkopen en zei dat ga andere ring kopen… September vorige jaar (ging ik bij mijn ouders 3 manden)toen heb ik gezegde: ik kom terug als je alles goed doet trouw en de andere belangrijk dingen… Doen. En hij zei oké ik doe! En nu is al bijna 6manden geweest en ik hoor weer straks… Hij gaat vaak allen op verjaardag feest ezv. En ik blijf thuis. En als het een familiefeest is dan moet ik mee! Hij heeft heel veel dingen aan mij beloofde. En niks gedan! Nu slapen wij aparte in het huis. Ik heb geen gevoelig meer voor hem!

      Beantwoorden
  5. Frank
    Frank zegt:

    Beste Laura,

    Dat klinkt alsof je in een spagaat zit:
    Enerzijds niet tevreden zijn over je relatie en anderzijds geen afscheid willen of kunnen nemen.
    Zo gaat er helaas weinig veranderen.

    Wat is het allerbelangrijkste in je leven op dit moment? Dat helpt je om de beslissing te maken.

    Veel succes en met vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  6. anne
    anne zegt:

    Hoi frank,

    Mooi artikel, ik zit ook in een lastige situatie ik ben vanaf mijn 18e met mijn vriend
    En we zijn nu 21 en 22. Voordat we een relatie kregen zaten we bij elkaar in de klas en waren we vrienden
    Veel emotionele gebeurtenissen hebben ondertussen plaatsgevonden
    (Zijn vader was al overleden toen we iets kregen. Vorig jaar is zijn moeder plotseling overleden
    Zijn ouderlijk huis ( hij heeft altijd thuis gewoont) staat in de verkoop en langzaam begint
    Hij te denken over studeren.. Zelf. Studeer ik in een andere stad ver weg, toch ben ik elk weekend bih hem
    Zelf wordt ik er moe van om alsmaar te moeten bedenken wat ik meeneem,wat we gaan doen en niet te vergeten dat reizen elke keer ( bijna 2,5 heen)
    Hij wil nu misschien gaan studeren in een stad die nog verder weg is ( wel woont mijn moeder in de zelfde plaats dus ga ik ook elk weekend naar ‘huis’)
    Ik gun het hem van harte maar ben ook bang hem kwijt te raken door het nieuwe leven dat eraan komt.
    Samenwonen hebben we het soms over maar beide willen we niet naar de stad waar de ander zit.
    Het voelt daarom voor mij dat alsof ik afstand van hem moet nemen omdat het voor mijn idee zo onmogelijk wordt de relatie te onderhouden (kost veel energie) en daarbij zien we elkaar minder. We doen eigenlijk een stapje terug in de relatie,zo voelt het.
    Wat adviseer je mij?

    Gr Lena

    Beantwoorden
  7. Frank
    Frank zegt:

    Beste Anne,

    Fysieke afstand (gemeten in het aantal reisuren) is altijd te overbruggen.
    Emotionele afstand (Willen we nog hetzelfde? Voel ik nog voldoende voor hem?) is een lastiger verhaal. De kernvraag is: “Vind ik mijn relatie voldoende belangrijk om de praktische uitdagingen voor lief te nemen, of vind ik die praktische uitdagingen belangrijker?

    Als je die vraag voor jezelf hebt beantwoord, dan weet je wat je echt wilt…

    Succes en met vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  8. Annet
    Annet zegt:

    Beste Frank, met veel interesse heb ik een aantal van jouw artikelen gelezen, ik beaam en bewonder veel van jouw inzichten. Wat mij op dit moment in mijn leven zeer bezig houdt en wat ik niet terug vind in de artikelen is het effect van persoonlijke beslissingen op de mensen om je heen. Als ik besluit tot een radicale verandering in mijn leven omdat die mij wellicht gelukkiger zal maken dan kan diezelfde beslissing negatieve gevolgen hebben voor meerdere mensen om me heen, denk aan de kinderen in een gezin in geval van een echtscheiding. Jij stelt dat iedereen het recht heeft op geluk maar in hoeverre is het verantwoord om anderen daarmee te benadelen.
    Gr. Annet

    Beantwoorden
    • Frank65
      Frank65 zegt:

      Beste Annet, jouw vraag heeft mij aan het nadenken gezet. In eerste instantie kon ik mij volledig vinden in het beeld dat jij boven schetst. Maar nu ik er langer over heb nagedacht realiseer ik mij dat je je afhankelijk maakt (weliswaar goed bedoeld) van het effect dat jouw keuzes op anderen heeft/kan hebben en je jezelf daardoor in een min of meer ondergeschikte rol plaatst.

      Uiteraard maak je de beslissing om te gaan scheiden niet zomaar, maar ik vraag mij in een dergelijke situatie altijd of je er goed aan doet verstandelijk bij iemand te blijven terwijl je gevoel elders (en daarmee bedoel ik geen andere partner) ligt.

      Ik heb 65 achter mijn naam gezet om daarmee verwarring te voorkomen dat dit een antwoord van de coach betreft.

      Beantwoorden
  9. Frank
    Frank zegt:

    Beste Annet,

    Dank je wel voor je compliment.
    Inderdaad, persoonlijke keuzes beïnvloeden anderen. Een mooi thema voor een apart artikel. De vraag is of anderen er wel echt beter van worden als jij niet gelukkig bent. Als ze van je houden dan willen ze je toch gelukkig zien?
    Maar er is veel over te vertellen en ik zal er daarom wat uitgebreider op ingaan in een apart artikel.

    Met vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  10. Leentje
    Leentje zegt:

    Beste,

    Ik zit met mijn handen in mijn haar. Ik ben 23 jaar en sta op punt een job te starten vanaf september. Mijn vriend is 21 en hij is professioneel danser. Het gaat al enkele maanden niet goed. Merendeels omdat ik een heel laag zelfbeeld heb en hij anders leeft en denkt dan ik.
    Een maand geleden was er een breuk en hevige ruzie. Ik vind het moeilijk om hem zo weinig te zien omdat hij zoveel danst. Ik ben zo afhankelijk van hem. We hebben besloten het een 2e kans te geven. Maar het blijft lastig..Als danser weet hij nooit wanneer hij thuis is en hij is weg op de meest onregelmatige uren. We wonen nu al 1 jaar samen. Enkele dagen geleden verwachtte ik gewoon een berichtje van ik kom dan thuis..Want ik was ongerust. Hij amuseert zich heel hard bij zijn vrienden en dansen. Maar al bij al werk ik aan mezelf, ik ga op cursussen en leer daar uit. Hij kan het niet verstaan dat ik een smsj verwacht. We gaan al enkele dagen terug in discussie en we kunnen NIET praten. Het gaat niet…Het is allemaal mijn fout, mijn minderwaardigheid, ik die niet verander..Ik die hem niet genoeg knuffel ik die boos ben omdat hij zoveel weg gaat…Maar mijn standpunt verstaat hij niet..Hij wil uit elkaar omdat hij beseft dat we niet meer bij elkaar passen. Ik denk dit ook maar ik kan niet zonder hem..We hebben een huurhuis, gemeenschappelijke rekening…ik ben niemand zonder hem…Ik kan niet meer naar mijn ouderlijk huis terug..

    WAT MOET IK DOEN?? ik ben kapot

    grtjs,
    L

    Beantwoorden
  11. Frank
    Frank zegt:

    Beste Leentje,

    Ik kan alleen in een persoonlijk gesprek daar dieper op ingaan, deze plek is niet geschikt voor een uitgebreid advies.

    Desalniettemin:
    Heel veel valt op te lossen met goede communicatie en duidelijke afspraken en begrip voor elkaars standpunt. Als het begrip er niet is, dan is er meestal ook geen goede communicatie en dus geen afspraken. Zonder afspraken krijg je verkeerde verwachtingen van elkaar en dat veroorzaakt de ruzies.

    Ik lees dat je afhankelijk bent van hem, dat je niet zonder hem kunt, dat je niemand bent zonder hem, dat je hem nodig hebt voor huis en de gemeenschappelijke rekening.
    Kortom, veel afhankelijkheid en weinig zelfstandigheid.
    Daar ligt de kern van het probleem en daar ligt ook de oplossing.
    Mocht je een oplossing willen, dan vind je die hier.

    Met vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  12. peter
    peter zegt:

    Beste,
    wij hebben een halfjaar een relatie,nu zijn we 2 weken in Nederland op vakantie geweest,dus 24 uur p/d bij elkaar,de laatste week werd ze rustiger en toen we bij haar thuis waren vroeg ze of ik weg wilde gaan omdat dat ze met zich zelf in de knoop zat.even voor de goede orde,ze was op papier getrouw en had nog een koop huis,huis is een maand geleden verkocht en de scheiding is er deze week door.ik wil er wel voor vechten en dat weet ze ook ,maar door dat ze in de knoop zit weet ik even niet wat ik moet doen ,morgen avond bellen wij elkaar en dan ga ik haar vragen wat zij echt wil en ik vertellen wat ik vind,wij waren een leuk stel. gr peter

    Beantwoorden
  13. Bert
    Bert zegt:

    Hallo Frank,

    Met regelmaat lees ik de artikelen via je nieuwsbrief.
    Ik vind het geweldig wat je doet.

    Deze is voor mij wel heel aktueel.
    Vorig jaar februari iemand leren kennen en al heel gauw waren we behoorlijk verliefd op elkaar. Maar ook al gauw bleek zij andere ex-en niet los te kunnen laten, waren er regelmatig telefoontjes met hen en op gegeven moment zelfs een afspraak bij haar thuis en moest ik die avond WEG en haar zoon ook !!
    Ik heb me er tegen verzet en de afspraak is na veel protest van haar kant uiteindelijk niet doorgegaan, maar het bleef spelen. Daarnaast vakanties die niet doorgingen, feestjes waar ik alleen heen moest. En regelmatig ruzies met haar ex., haar kinderen, haar moeder en op haar werk.
    Over werk gesproken, het was voor mij een “werkrelatie” waar ik helemaal kapot op ging. Zij werkzaam in de psychiatrie wist mij met allerhande modellen te overtuigen dat ik het allemaal verkeerd zag. Ik openstaand om dingen te leren, andere ideëen en overtuigingen ….. misschien ben ik wel ouderwets gebleven ???
    Uiteindelijk heb ik er na ruim een jaar in april een punt achter gezet, hoe moeilijk ik dat ook vond, maar het moest want ik was helemaal gesloopt.
    Ik bleef achter met grote gevoelens van twijfel, dat ik het allemaal verkeerd zie en doe.
    Had echt “genezingstijd” nodig om mezelf te hervinden en weer lust en energie te krijgen om dingen aan te pakken en weer van het leven te genieten.

    Nu lees ik “het eenvoudige recept” van jou in dit stuk en het maakt me helemaal blij.
    Ja, ik heb het toch goed gezien, dit was geen relatie van “samen”, hier kreeg ik géén energie van in tegendeel, ik liep er op leeg ……

    Volgende keer oppassen Bertje !!!

    Dank je wel Frank …..

    Beantwoorden
  14. Frank
    Frank zegt:

    Beste Bert,

    Dank je wel 🙂

    Laat niemand je overtuigen dat je iets verkeerd ziet of moet veranderen, ga altijd uit van je eigen gezonde verstand en van je eigen persoonlijkheid 🙂

    De meeste ‘recepten’ zijn eenvoudig, want de basis is nooit gecompliceerd.
    Goed te horen dat je voor jezelf hebt gekozen en je weer je energie en plezier hebt teruggevonden!

    Met vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  15. Cat
    Cat zegt:

    Beste Frank,

    Wat doe je als je partner twijfelt. Hij wil geen break, hij weet ook niet wat hij wel wil. Hij is eerlijk en oprecht geweest en denkt dat hij als wij gewoon zo door gaan en het ment to be is dat we wel weer naar elkaar groeien en zijn twijfel wegebt.

    Hoe lang moet ik op hem wachten. Heb hem gezegd dat het mij emotioneel pijn doet, dat hij mij niet aan het lijntje moet houden. Hij geeft aan dat hij niet bij de eerste de beste hobbel in de weg niet meer door wil rijden, maar hij weet ook niet of deze hobbel blijvend is! Hij kan geen oorzaak vinden. Het is een gevoel. Hij wil weer terug naar een situatie waar die twijfel er niet was. Hij zegt dat het mogelijk een storm in een glas water is en dat als ik geduld heb hij hoopt dat hij ook weer in rustiger vaarwater zal verkeren over een tijdje….heeft tijd nodig. Hij is druk met overgang levensfase studeren naar het echte leven….dit speelt mgl ook een rol bij zijn twijfel!

    Kortom: Moet ik het geduld opbrengen (ben hartstikke gek op die jongen!) of moet ik mij niet langer laten kwetsen (maal veel, slaap en eet slecht, ben emotioneel labiel)?

    Hij weet dat het mij pijn doet……wanneer/hoe lang is wachten geoorloofd….moet ik duidelijke grenzen of data geven?

    MvG,

    Cat

    Beantwoorden
  16. Frank
    Frank zegt:

    Beste Cat,

    Het is altijd goed om je eigen grens aan te geven, hoe kan iemand deze anders respecteren?

    Bepaal voor jezelf hoelang je wilt wachten en probeer in de tussentijd te achterhalen waarom hij nu precies twijfelt.

    Ook jij heb recht op duidelijkheid.

    Mocht het antwoord er binnen de tijd (die je zelf hebt bepaald), niet komen, bedenk dan: “Maak niet iemand je prioriteit als die persoon jou als tweede keus beschouwd”.

    Mocht je er niet uitkomen, dan kun je altijd contact opnemen voor een persoonlijk gesprek.

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  17. Frank
    Frank zegt:

    Beste Cat,

    Laat mij of iemand anders je niet vertellen wat je moet doen.
    Je moet niets, je ‘moet’ alleen kiezen voor waar jij je goed bij voelt 🙂

    Begin er eens mee te bepalen wat je wilt.

    Vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  18. angel
    angel zegt:

    Hallo Frank,
    wat als je man je van alles belooft maar dit niet volhoudt of zelfs helemaal niet probeert en als dit al 20 jaar zo gaat. Als er problemen zijn dan geeft hij niet thuis of zegt dat het allemaal wel vanzelf goed komt. Dat zegt hij zelfs nu nog, terwijl ik heb aangegeven dat ik zo niet verder wil. Hij wil wel verder, maar hij zet zich nergens voor in. Hij is geen prater, de gesprekken in een restaurant of tijdens bezoek moet ik gaande houden. Hij zegt dan dat hij niet weet waar hij over moet praten. Ik voel me zo ontzettend eenzaam en heb mezelf jaren de schuld gegeven van alles wat maar fout kan gaan in een relatie. Ik ben in therapie geweest en heb diverse zaken een plaats kunnen geven. Bij deze therapie ontdekte ik ook dat het al die jaren maar van 1 kant komt. Nu wil ik graag scheiden maar ik durf niet door te zetten. Dit komt ook door de opvoeding: Niet zeuren maar doorgaan. Maar ik ben zo moe van alle energie die ik erin heb gestoken en verlang naar rust.

    Beantwoorden
  19. Frank
    Frank zegt:

    Beste Angel,

    Rust komt nadat je hebt besloten dat je innerlijke rust het allerbelangrijkste is.

    Daarvoor moet je toegeven dat dit kennelijk niet werkt en loslaten waar je je niet meer goed bij voelt. En bereid zijn je angsten (alleen zijn, gevoel te hebben gefaald) onder ogen te komen.

    Er spelen meestal te veel emoties en overtuigingen mee om even snel een oplossing te vinden.
    Die ontdek je allemaal in de e-cursus Betere Relaties.

    Succes en met vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  20. Freddy
    Freddy zegt:

    Mijn relatie is iets meer dan een maand beëindigd. Ik heb alle mogelijke info opgezocht en me suf gelezen van hoe ik met de situatie moet omgaan.
    Ik heb alle pro’s en contra’s naast elkaar gezet. Mijn conclusie was dat er meer pro’s waren dan contra’s, maar als je een werkelijk gewicht en waarde maakt van de beiden, dan geeft is het resultaat toch geheel anders. De pro’s zijn meer vrijheid, eigen beslissingen, meer geld overhouden, niets moet alles kan, enz… De contra’s zijn niet meer het gevoel hebben van echt thuis te komen, geen gezelligheid, maar vooral het verlies van het gevoel van geborgenheid. De pro’s wegen in de verste verte niet op tegen de contra’s. Ik weet welke veranderingen er nodig zijn om haar gelukkig te kunnen maken. Er zijn misschien zaken bij die mij niet helemaal gelukkig maken, maar het zijn zaken waarvan ik weet dat ik ze achter me kan laten, ze zal kunnen plaatsen waardoor ik uiteindelijk zou kunnen bereiken wat we beide willen, en dat is samen gelukkig zijn, bij elkaar en voor elkaar. Ik krijg er wellicht de kans niet meer toe en het gedacht alleen maakt me doodongelukkig. Het besef heeft me als een mokerslag van een hamer tot in het diepste van mijn ziel geraakt. Ik hou van haar met al haar (soms onrealistische) verwachtingen van me. Ik zou misschien niet meer dezelfde persoon zijn als nu, maar misschien zou ik wel een beter persoon worden.

    Beantwoorden
  21. Kel
    Kel zegt:

    Beste Frank,

    Ik las u artikel! Ik weet het allemaal zo niet meer! Ik ben getrouwd geweest maar hij vond het “getrouwd” zijn moeilijk! Hij had toen even iemand anders! We besloten om te scheiden en zo verder te gaan als koppel!! Heel veel gepraat over wat er gebeurd was! Na een tijdje zei hij dat hij niet meer het gevoel had dat hij verwachten! Hebben samen een kindje dat bewust voor gekozen is! Ik was zwanger dat we trouwden! Nu is het allemaal er heel rustig aan toegegaan! Tot hij weer contact had me een jongere vrouw! En dan maken we dagelijks ruzie! Hij zegt er is nu niks meer tussen ons dus…. We wonen nog altijd samen, als ik spreek over te verhuizen enzo word hij boos! Als ik vraag wat beteken ik voor je en wat wil je zegt hij ik weet het niet! Ik hoop dat alles terug goed komt tussen ons, maar hij wilt ook geen moeite er voor doen! als ik dit zeg zegt hij ik laat alles rustig verlope en zie wel wat er gebeurd! Ik lig zo hard met mezelf in de knoop da ik het niet weet! dit is al meer dan een jaar bezig!!!!
    En dan is hij weer ineens heel lief en doet hij weer veel voor me!!!

    Beantwoorden
  22. Frank
    Frank zegt:

    Beste Freddy,

    Verandering zijn prima, zolang je jezelf niet voorbijloopt…
    Verwachtingen zijn prima, zolang je de ander respecteert…
    Veel succes!

    Beste Kel,
    In het artikel staan drie aanwijzingen die je vertellen dat het tijd wordt om afstand te nemen. Bepaal eens voor jezelf of deze relevant zijn voor jouw relatie. Ga uit van je eigen gezonde verstand, dat is altijd het beste.
    Ook jij veel succes!

    Met vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  23. layla
    layla zegt:

    Beste Frank,

    Allereerst mijn complimenten voor je artikelen.

    Momenteel heb ik een relatie van 1jaar, we zouden gaan trouwen en in mijn stad wonen, want ik heb een puberzoon van 16jr,en die wil ik momenteel niet ontwortelen. Nieuwe partner in huis, nieuwe omgeving, van grote stad naar kleine stad, nieuwe school, geen fam. ,geen vrienden. etc.,

    Nu is mijn verloofde daar van teruggekomen vindt de afstand te ver ivm zijn baan, afstand is 70 km. En wil dus dat ik verhuis. Wat ik ook zeg, er ziet geen tussenweg in. En als hij boos is dan , zegt hij dat ik maar een ander moet zoeken, of dat ik alleen aan mijn zoon denk en niet aan zijn afstanden die hij dan dagelijks moet rijden.

    Behalve dat hij lief kan zijn en ook wel goede kanten heeft, gaat hij discussies uit de weg, door boos te reageren, niet meer de tel opnemen, of weg te lopen.
    Ook al ziet hij in dat hij ongelijk heeft, hij zal geen excuses aanbieden, want is zijn motto, je hebt maar deels gelijk. En toch, hij houdt van me en wil me niet kwijt.

    Ik zit met mn handen in mijn haar.

    Met vriendelijke groet,

    Lily

    Beantwoorden
  24. Frank
    Frank zegt:

    Beste Lily/Layla,

    Het lijkt erop dat er drie mensen zijn in jullie relatie: jij , je zoon en je verloofde.

    Alle drie hebben verschillende belangen. De meest voor de hand liggende oplossing is het compromis: een plek waar jullie je alle drie in kunnen vinden. Waarom gaan jullie niet om de tafel zitten en bespreken een oplossing? Alle drie jullie meningen moeten gehoord worden en alle drie zullen jullie wat water bij de wijn moeten doen. Dat is nu eenmaal de consequentie als iemand kiest voor een relatie.

    Succes en vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  25. Ace
    Ace zegt:

    Mijn vriendin en ik hebben laatst flink wat onenigheid gehad, ruzie zelfs. De sitatie is dat zij 30km verder woont dan ik. Is op zich niet al te ver. Maar het moet volgens haar zo zijn dat wanneer we er voor gaan, ik mn huurhuis moet opzeggen en daar kom wonen. En dan mag ik bij gods gratie eens naar vrienden. Wel is het zo dat ik 1 of 2(om de week is die 2e) avonden in de week laat thuis ben ivm hobby. En ik werk ook nog 1 koopavond in de week. Dus ik ben eigenlijk 3 avonden weg. Waarna ik daarheen zou moeten..

    Eigenlijk moet vind ze dat ik elke avond bij haar MOET zijn. En naar mijn huis komen kan of wil ze niet. Want dan ga ik er niet voor. Zij wil vaak vroeg naar bed en als ik dus koopavond heb en rond 22.00uur daar ben dan telt het niet.

    Dus ik moet eigenlijk vrienden en/of hobby opgeven anders ga ik er niet voor.
    En na ruzie te hebben gehad kan ze ook niet begrijpen dat ik eerst wat tijd voor mezelf wil om te relativeren voor we verder kunnen. Dus is het uit omdat ik niet verder zou willen.. Ik snap het niet meer, iemand advies? (nog geen half jaar een relatie btw)

    Beantwoorden
  26. Frank
    Frank zegt:

    Beste Ace,

    Als je vind dat je te veel moet opgeven om samen te kunnen zijn, dan klopt er iets niet.
    Wat voor zin heeft het om samen te zijn, als je in een relatie niet jezelf kunt zijn?

    Met vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  27. Didi
    Didi zegt:

    Hallo Frank!

    Na een vervelende relatie te hebben gehad waarin ik flink ben besodemietert, om het maar even plat te zeggen, heb ik na een half jaar een Héle lieve man ontmoet.

    Ik vond het in het begin “te mooi om waar te zijn” , zo lief en aardig, kalm als deze jongen was…
    Hij zei al na 2 weken dat ie van me hield en vroeg me na 3 weken wanneer ik bij hem zou intrekken.
    Dit vond ik toch een beetje vreemd…toch was ik benieuwd wat hij zou doen als ik zijn “plannen” concreet zou brengen…
    Oke” dan gaan we samenwonen…maar dan zul je me wel moeten onderhouden zolang ik nog geen baan heb….
    En toen wilde hij opeens toch niet meer, want hij bleek toch niet zoveel te verdienen als
    hij in het begin suggereerde ..
    Na een kleine 2 maanden zag ik ook zijn minder leuke kanten…en nu hebben we vaak ruzie…en ik vind het zo verwarrend, want ik heb mijn best gedaan om verliefd te worden en om hem te kunnen vertrouwen ( nadat ik door mijn ex ben bedrogen) en hij wist daarvan….
    Hij zei”meid, je mag alles van me weten en als je ergensmee zit dan moet je me dat zeggen dan doen we er iets aan”, dus toen ik hem dag en nacht online zag op Facebook, heb ik hem dat gevraagd en toen werd ie boos en maakte de relatie uit…
    de volgende dag stuurde hij me een sms…dat er een leuk liedje op de radio was..ppffff
    en een dag later of ik AUB wilde laten weten hoe het met mij en mn dochtertje ging!!
    HIJ had het notabene uitgemaakt en ik zei dat ie dan geen contact meer moet zoeken…
    Want ik vind, dat als je oprecht van elkaar houd, dan loop je niet weg en heb tverdriet om vervolgens weer contact te zoeken…
    Want zo’n knipperlicht heb ik 3 jaar gehad met iemand en dat wil ik nimmer meer!
    Maar de ‘ellende’ begint nu al!
    Ik was mijn vertrouwen al kwijt in mannen…( ik ben echt geen negatieveling) maar zodra je een eigen mening gaat hebben in een relatie, dan blijkt altijd dat de man
    eigenlijk doet zoals hij wil en je mag er in meegaan en anders heb jij pech!
    Hoe herken je verdorie nu eens een goede man….

    Eigenlijk weet ik de oplossing al…maar het blijft moeilijk,,, hellup!
    DD

    (reactie ingekort)

    Beantwoorden
    • patricia
      patricia zegt:

      Zo wat herken ik veel in jou verhaal zeg ook ik ging snel samen wonen met mn nieuwe vriend
      Alles was prachtig maar helaas van korte duur veel ruzies en
      Idd de mannen mogen alles staat je dat niet aan is het je eigen probleem pff wat een ….

      Beantwoorden
  28. Freddy
    Freddy zegt:

    Even een reactie op wat Didi zegt, vooral de passage hieronder :
    Ik was mijn vertrouwen al kwijt in mannen…( ik ben echt geen negatieveling) maar zodra je een eigen mening gaat hebben in een relatie, dan blijkt altijd dat de man
    eigenlijk doet zoals hij wil en je mag er in meegaan en anders heb jij pech!
    Hoe herken je verdorie nu eens een goede man….

    Ik vind deze reactie wel heel kort door de bocht. Neem me niet kwalijk, maar je gaat met iemand na 3 weken samenwonen, wilt dat hij in je onderhoud voorziet omdat je geen baan hebt. Ik ga niet zeggen dat het niet kan, maar op dit punt ben je wel een beetje naiëf geweest. Je hebt jezelf niet de kans gegeven om hem beter te leren kennen. Je bent verliefd op hem geworden omdat hij de dingen tegen je zei die je zo graag wou horen.
    Houden van beste Didi doe niet na een periode van 3 weken.

    Ik kan je ook zeggen dat er best genoeg en veel mannen zijn die je wel een eigen mening laten hebben en die zelf te meegaand zijn in wat vrouwen willen. Een man heeft niet liever dan dat je de zaken heel duidelijk stelt, zonder omwegen. Het probleem is soms dat vrouwen zaken laten uitschijnen, maar het eigenlijk totaal anders bedoelen. Voor een man is dit enorm verwarrend. Als je iets niet wenst, zeg dit dan ook duidelijk. Wil je dat hij iets doet, zeg dat dan ook duidelijk. Geloof me dat in 90 % van de gevallen een man daar rekening mee zal houden.

    Ik wil hier zeker niet de moraalridder komen uithangen, want ik heb zelf genoeg problemen om op te lossen. Beste Didi, de juiste man kom je waarschijnlijk wel nog tegen, dat gun ik je van harte. Je hoeft mannen niet te wantrouwen. Geef het alleen (vooral jezelf) wat meer tijd, verwacht niet onmiddellijk de hele wereld.

    Groetjes,

    Freddy

    Beantwoorden
  29. fiona
    fiona zegt:

    moet ik de familie van mijn man die heel negatief en jaloers is. Er wordt veel gedronken, er zijn veel psyhische problemen moeten wij er contact mee blijven houden of is het beter om afstand te bewaren.

    Beantwoorden
  30. Frank
    Frank zegt:

    Beste Fiona,

    Dat kun alleen jij voor jezelf bepalen. Niemand anders kan dat doen. Je eigen gezonde verstand en je eigen gevoel zijn altijd het beste kompas. Ik kan je wel vertellen dat ik zelf afstand neem van relaties die (alles bij elkaar opgeteld) meer energie kosten dan ze geven, want daar zie ik het nut niet van in. Maar dat is slechts mijn mening en daar gaat het niet om. Het gaat om jouw mening 🙂

    Vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  31. Bart
    Bart zegt:

    Hallo Frank,

    Momenteel zit ik een situatie waarin ik heb gekozen voor twee weken rust. Waarom? De laatste maanden merk ik dat het me veel energie kost om de relatie met mijn vriendin te onderhouden. Vrienden en familie zeggen dat ze het duidelijk aan mij kunnen zien. Schouders omlaag en ik denk negatief over mezelf, omdat wanneer puntje bij paaltje komt het lijkt alsof ik degene ben die zich elke keer weer moet aanpassen om te zorgen dat het goed blijft gaan. Nu gaat het in deze relatie nog wat verder. Mijn vriendin heeft verlatingsangst. Hier probeert ze zo goed mogelijk mee om te gaan. Toch kost het haar veel moeite om me te laten gaan, wat zich soms uit in boosheid. En wanneer ze het toch doet, merk ik aan alles dat ze het er niet mee eens is. De laatste tijd merk ik dat ik steeds meer afstand neem en dat ik door de ruzies gewoon aan mijn tax zit. De rust die ik nu heb voelt goed, maar ik heb tegelijkertijd het idee dat ik misschien toch niet genoeg voor haar doe. Ze zegt dat ik mijn ruimte moet pakken en dat ze dit toe zal laten, maar ik ben door dingen die zijn gebeurd bang voor confrontaties, bang voor de boosheid en voor nog meer ruzies. Ik weet niet of ik het opnieuw een kans moet/wil geven of dat ik verder moet zoeken naar iemand die hier makkelijker mee om kan gaan. Tegenover het negatieve staat namelijk dat het een meid van goud is die veel voor me betekent en die superveel van me houdt. Ik weet niet wat ik moet doen. Hoe kan ik nu een goede beslissing nemen?

    Groetjes Bart

    Beantwoorden
  32. Frank
    Frank zegt:

    Beste Bart,

    Het goede nieuws is dat je vriendin inziet dat ze je wat vrijer moet laten. En uiteraard dat jullie van elkaar houden niet te vergeten.
    Goede beslissingen zijn soms zeer complex doordat er allerlei emoties, verwachtingen en ervaringen uit het verleden meespelen. Meer dan ik kan uitlegeen in een korte reactie.

    Mijn suggestie aan je vriendin is echt te kiezen voor persoonlijke begeleiding om haar verlatingsangst definitief op te lossen, anders blijft het terugkomen. Mijn suggestie aan jou is te beseffen dat te veel aanpassing nooit lang goed gaat en dat er echt duidelijke afspraken gemaakt moeten worden in jullie relatie.

    Vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  33. christine
    christine zegt:

    Hallo Frank, Ik ben al m’n familie kwijtgeraakt inclusief mijn eerste kleinkind,ze is overleden in 2008. Voor de rest heb ik een rotleven tot hiertoe ben nu 46j en heb me nog nooit zo gevoeld,mijn vriend ken ik nu 6j en hij wil al 5j niet meer vrijen met me…ook steek ik het beetje energie dat ik nog heb in hem omdat hij niet goed bezig is in vele opzichten;maar het helpt niet. Mijn lichaam wil niet meer mee in het uza hebben ze fibromyalgie vastgesteld en heb dus van alle kwaaltjes. Heb hier in de omgeving ook geen vrienden omdat ik een maand na de dood van mijn kleindochtertje in een rolstoel ben beland voor een periode van 4j,ik kan nu stappen maar niet ver. Als je zou vragen wie is Christine ? dan zou ik antwoorden dat ik nu pas moet leren dat ik ook een mening mag hebben en dat ik misschien wat verlatingsangst heb en voor de rest ik ben veel te goed! Nu mijn vriend woond bij zijn zoon maar is veel hier s’avonds laat want voor de rest zit ik hier maar tussen mijn muren,en als hij binnenkomt en ik ben tv aan het kijken zet hij hem direct op zijn programma…..ik zeg er dan maar niks op en ga slapen,maar het knaagt ik kan niet met hem praten het gaat gewoon niet;want dat is zagen zegt hij dan pffff. Er is nog veel meer maar dan ben ik volgende week nog aan het typen,ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen en mits ik het tegen niemand kan zeggen doe ik het via deze weg. Hoop dat je me wat raad kan geven,alvast bedankt. Ook mijn paranormale gave maakt het niet makkelijker. Met vriendelijke groetjes Christine

    Beantwoorden
  34. Frank
    Frank zegt:

    Beste Christine,

    Geen gemakkelijke situatie…

    We zouden er eindeloos over kunnen praten, maar in de basis zijn er meestal twee dingen die helpen:

    1. Verantwoordelijkheid nemen voor je leven. Alleen jij en ik kunnen ons leven veranderen. En wat anderen doen is hun verantwoordelijkheid.
    Meer ideeën over dit onderwerp:
    https://www.newstart.nl/blog/neem-verantwoordelijkheid-voor-jezelf-en-je-leven/

    2. Zelfacceptatie en zelfvertrouwen. Dit zorgt ervoor dat je makkelijker je grenzen kunt aangeven en je eigen weg begint te volgen.
    Meer ideeën over dit onderwerp:
    https://www.newstart.nl/blog/zelfkennis-zelfacceptatie-zelfrespect-zelfvertrouwen/

    Heel veel succes!

    Vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  35. veronique
    veronique zegt:

    beste frank,
    na 9jaar een relatie te hebben waarvan 7jaar samengewoond.Ik had alles opgegeven uit Liefde omdat ze het pendelen niet aankon.In al die jaren was het altijd dat ik volgens haar emotionele problemen had telkens als ik me boos maakte of dat nu op haar was of de kinderen.anders ging alles goed voor haar.Het laatste jaar was ik totaal op ik durfde men gevoelens niet meer te laten zien,zette me telkens opzij,kropte alles op en toen kwam het eruit.ik was zelf beginnen te denken dat ik inderdaad gek was.Toen kreeg ik ineens naar mijn hoofd dat ze de laatste jaren niet met maar ook niet zonder me kon leven.Toen heb ik besloten om los te laten en een punt achter de relatie te zetten.Het is moeilijk maar het zal me lukken zeker als ik jou artikel lees dit is een grote steun voor me.

    Beantwoorden
  36. Bert
    Bert zegt:

    Beste Frank, lezers ….

    Met verbazing kijk ik terug naar ruim een jaar ‘werken’ in een relatie.
    Tijdens en daarna zat ik met vele vragen …..
    Wat maakt dat ik verliefd op haar werd?
    Waarom heb ik niet goed naar mijn gevoel geluisterd, mar juist weggedrukt?
    Waarom ben ik zo lang bij haar gebleven terwijl al gauw duidelijk werd dat zij niet betrouwbaar was?
    Waarom wéér een vrouw die met andere mannen iets moest …. meerdere potjes op het vuur wilde?

    Er is tijd voor nodig aan de ene kant en inzicht door het lezen (van onder andere deze site) aan de andere kant.
    Het kwetste mij eerst toen iemand uit de zijnsoriëntatie zei dat je altijd ‘dader’ bent en geen slachtoffer. Toch heb ik gemerkt dat je kiest voor het leven wat jij op dat moment nodig hebt. En als dat het verkrijgen van inzicht is, dan komen de mensen op jouw pad die jou dat inzicht geven ….. net zolang tot JIJ het snapt en ernaar gaat handelen !!
    Ik heb ervaren dat de puzzelstukjes net zo rommelig voor je ogen komen als bij een puzzel van 5000 stukjes die door elkaar geroerd zijn in een doos. Met kijken en zoeken vind je uiteindelijk hun plek, waar je ze neer moet leggen. En zo ontstaat langzaam het beeld van de puzzel.
    Maar één belangrijke uitspraak vergeet ik nooit meer !!
    Van goede mensen krijg je energie, de niet goede mensen zuigen je leeg …..
    En dat heeft weer alles met het ego te maken, van jou en van die ander.

    Weet je wat ik doe ?? Ik ga voortaan op die energie letten, die naar binnen stroomt en mijn hart vult en die weglekt en waar ik leeg van loop.
    Voortaan neem ik zelf wat meer de regie over de kranen die ik ‘open of dicht’ moet draaien.
    En vergeet vooral niet om jezelf te waarderen en van jezelf te houden. Dan komt de liefde van die ander wat neutraler binnen …..

    Fantastiche site Frank !!
    Dank je wel ….

    Beantwoorden
  37. bieke
    bieke zegt:

    mijn ex vriend heeft nieuwe vriendin zij wil dat hij alles en iedereen voor haar opgeeft maar hij heeft dat niet door naar mij luistert hij niet

    Beantwoorden
  38. Xxx
    Xxx zegt:

    Hallo,
    Ik heb het probleem dat ik mezelf altijd in relaties in de eerste fase helemaal verlies. Ik vergeet mijn eigen leven, mijn passies, mijn verantwoordelijkheden…
    De partner leert mij zo kennen en verwacht mij dus ook zo.
    Als de eerste verliefdheid weg is realiseer ik me dat ik mijn eigen leven kwijt ben en dat ik helemaal afhankelijk ben geworden.
    Dan verwijt ik het hem dat ie te bezitterig is… Dat ie me geen ruimte geeft.
    Dat is ook zo, maar ook wel begrijpelijk want ik liet het de eerste maanden toe.
    De frustraties lopen zo hoog op dat ik me helemaal gevangen voel en geen kant meer op kan… Mijn partner wilt me
    Niet meer loslaten en ik voel me alleen nog maar boos en gevangen en depressief.
    En meestal kan ik dan niet eens weggaan want ook financieel word ik afhankelijk…
    Terwijl ik heel goed voor mezelf kan zorgen als ik alleen ben.
    In relaties kan ik dat niet lijkt wel..
    Ik hou van mijn vriend maar onze relatie is onuitstaanbaar geworden.
    We zijn allebei alleen maar aan het wijzen en zitten helemaal vast.
    Ik wil niet elke keer maar vluchten en weer opnieuw beginnen… Maar ik zie ook geen oplossing meer:( HELP

    Beantwoorden
  39. Frank
    Frank zegt:

    Beste Xxx,

    Je analyseert zelf haarfijn het probleem.
    Ik kan je vertellen dat de oplossing is om (o.a.) weer je zelfstandigheid terug te claimen, maar er is een reden dat je dat tot nu toe niet lukt. Om die reden te vinden, is een snelle tip te voorbarig. Overigens is er wel altijd een oplossing: Volg de e-cursus Blijvend Zelfvertrouwen of Betere Relaties, die geven je beide meer inzicht en handvatten.

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  40. Es
    Es zegt:

    Hoi Frank,

    Ik zit in een relatie die nu bijna 12 jaar teruggaat.
    We hebben.samen 2 prachtige kindjes,
    eigenlijk 3 want ben inverwachting.
    (Niet gepland maar zeer welkom) Toen ik hem vertelde
    dat ik weer inverwachting ben was hij reuze blij.
    Nu sinds ongeveer een maand is er iets veranderd.
    Hij ontwijkt me, is vaker van huis dan thuis, hij vat bijna alles wat ik zeg
    negatief op. We doen amper nog iets samen en hij is voornamelijk
    met zichzelf bezig. Een aantal weken terug begon hij over willen van een eigen plekkie,
    apart gaan wonen dus.( Als ik hem naar zijn verlangens, wil of gevoelens
    vraag dan zegt hij ik ben geen prater! Pas wanneer hij boos is.) Dit kwam totaal overwacht voor mij
    En geloof niet dat er dan niks is! Ik heb hem gevraagd waarom hij dat wil, hij zegt dat niet precies te weten,
    Hij heeft tijd voor zichzelf nodig, hij weet niet wat hij precies wil.d
    Ik vind het behoorlijk hard aankomen en geloof niet helemaal dat hij niet weet wat hij wil.
    Is er iemand anders was mijn vraag n.a.v. zijn “bekend making ” Daarop reageerde hij vrij nuchter
    met een nee, ik weet t allemaal niet meer. Heb niet echt iets bereikt in het leven, wat wil ik verder nog bereiken gaan, ik word binnenkort 30…..1 week .nadien ben ik er achter dat hij gevoelens heeft voor een ander, zijn collega! Een vrouw die over de 40 is, totaal niks uitstraalt, zelf door haar man voor een jonger i iemand aan de kant gezet. Zij weet dat wij samen een reatie en kindjes hebben en dat ik inverwachting ben
    Maar dit gegeven weerhoudt haar er niet van om verliefde berichtjes te sturen.
    Ik.voel me gekwetst en ben voornamelijk erg in de war. Moet ik dit nu accepteren en hem de ruimte geven of moet ik er alles aan doen om ons gezin te behouden?
    Ik hoop dat u mij helpen kan.
    Groet,
    Es
    .

    Beantwoorden
  41. Frank
    Frank zegt:

    Beste Es,

    Ik kan me voorstellen dat dit je zwaar valt.

    Misschien kun je (toch nog) eerst proberen om erachter te komen of het nu aan de relatie ligt of dat hij twijfelt aan meer dingen in zijn leven en het minder met de relatie zelf heeft te maken en meer met een tijdelijke ‘identiteitscrisis’. Daarnaast zou ik proberen om er toch met hem over te praten en te ontdekken wat (en of) jij zelf er nog (iets) aan kunt doen. Probeer de balans te vinden tussen de ander de ruimte te geven en ook rekening te houden met je eigen wensen.

    Heel veel succes!

    Met vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  42. Maarten
    Maarten zegt:

    Ik heb sinds een 3-tal maanden een nieuwe relatie.
    Geweldig leuke vrouw, creatief, verzorgd, gescheiden, en 2 kinderen ( 14 en 17 jaar )
    Dol ben ik op haar!
    De eerste 2 maanden stuurden we elkaar wel 10 berichten per dag! Allemaal even liefdevol, met teksten zoals ” wat ben ik ongelofelijk blij met je…” Ik hou van je lieverd…” en Ik wil met je oud worden…
    Nu een maand verder ben ik onzeker aan het worden, berichten worden minder, er worden andere woorden gebruikt…Ik ben super verliefd, en wil zo graag een dat gevoel ook van haar horen…Ik heb het idee dat mijn vriendin wat losgelaten wil worden…Ik heb daar moeite mee..
    Kijk om het uur op mijn telefoon of ik al een berichtje van haar heb ontvangen. Als dat niet het geval is ben ik onzeker, soms boos, en verdrietig….
    Ik heb dan het gevoel dat ze me niet meer aardig vind, mij ontwijkt….
    Hoe kom ik van dit vervelende, onzekere gevoel af?

    Beantwoorden
  43. Frank
    Frank zegt:

    Beste Maarten,

    Je hele stemming is afhankelijk van haar, daar ligt de kern van je uitdaging. We kunnen helaas niemand dwingen ons leuk te vinden. Te veel afhankelijkheid werkt niet goed in een relatie. Ik zou proberen je eerst goed te voelen over jezelf, of ze nu een bericht stuurt of niet. In plaats van achter haar aan te lopen, kun je haar dan hopelijk aantrekken door de persoon die je bent.

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  44. Maria
    Maria zegt:

    Ik vind het een geweldig verhaal maar blijf toch steken en weet niet wat ik moet doen. Mijn verhaal even in een notendop. Ik heb de liefde van m’n leven ontmoet vorig jaar juni, we zijn helemaal verknocht aan elkaar. Maar hij is in augustus met haar getrouwd na veel overgeven en ziek zijn omdat hij eigenlijk niet meer wilde. Hij was wel na de ceremonie van 2 minuten, weer direct weer bij mij, hij heeft het haar verteld, maar zij heeft gezegd dat ze dan zelfmoord zal plegen, geen dreiging, maar dan ziet zij het leven niet meer zitten. Hij vind nu dat hij in een dode hoek zit en hoopt dat zij er nogmaals over begint. Hij is zichzelf niet meer thuis. We proberen afstand te nemen, maar dat duurt niet meer dan 3 dagen en ik doe echt m’n best om afstand te nemen, maar we voelen ons allebei zo ongelukkig nu. Wat moet ik doen en hoe moet ik het doen?

    Beantwoorden
  45. Frank
    Frank zegt:

    Beste Maria,

    Het lijkt me dat ‘ de liefde van je leven’ eens goed moeten bedenken wat hij wil: of bij jou zijn of niet. Als hij iets zegt, maar het tegenovergestelde doet, kun jij je afvragen wat je nu precies moet geloven. Persoonlijk ga ik altijd af op daden, omdat die meer zeggen dan woorden…

    Succes en met vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  46. Mimi
    Mimi zegt:

    Hallo Frank,
    Ik heb een relatie van 13,5 jaar met mijn vriend. Tot een maand of twee geleden was alles superleuk, gezellig en liefdevol. Twee maanden geleden dropte mn vriend de bom en vertelde dat hij twijfels heeft in de relatie en dat al een lange tijd schijnt te hebben. Ik schrok me rot en toen ik doorvroeg bleek dat er ook iemand op zn werk was waar hij gevoelens voor heeft en dat is ook nog eens wederzijds. Een hele hoop emoties volgden, ik heb in een rap tempo alles uit de kast getrokken om te redden wat er te redden viel. Een reis geboekt, relatietherapeut gebeld, herinneringen in de vorm van foto’s in huis gehangen, boeken gehaald en noem maar op. De relatietherapeut zijn we een aantal keren geweest, twee keer samen en ook apart. Dit heeft wel wat deuren geopend en is goed voor de persoonlijke ontwikkeling. Toch is er nog niet zoveel veranderd in de relatie. Hij heeft ondertussen een keertje met de collega gezoend. Dit opgebiecht aan mij. Hij vond dit ook niet kunnen, dus dat gebeurd niet zomaar weer, maar wil wel een vriendschap ontwikkelen met haar omdat hij wel iets met zn gevoelens moet. Mijn enige wens hierin was dat ik wilde dat hij aan haar ging vertellen dat ze geen liefdesrelatie kunnen hebben zodat zij ook geen hoop zou hebben. Zij is nml. vrijgezel (en ook nog eens 10 jr. jonger, cliche 😉 Dit heeft hij gedaan. Echter merk ik dat hij veel aan haar denkt, ook sms-t (soms wat ‘onschuldig’ flirterig) heeft hij verteld. Dit maakt me allemaal erg onrustig eerlijk gezegd. Het feit dat hij al langere tijd twijfelt aan de relatie in combinatie met deze verliefdheid. Ik vind t lastig om hiermee om te gaan. Hij houdt wel veel van me overigens en geeft mij ook niet zomaar op. Ben al twee keer een paar dagen het huis uitgeweest en hij wil nu weer wat afstand omdat hij merkt dat hij niet rustig kan denken en met zichzelf zijn als ik steeds aanwezig ben. Uiteraard kan hij nu ook het huis uit maar ik denk dat het beter is als ik ga omdat ons hele huis volhangt met herinneringen aan mooie tijden. Als hij hier mee geconfronteerd blijft heb ik het idee dat dat beter is. Of maak ik hierin een denkfout? Alle tips welkom! Bedankt alvast, Gr Mimi

    Beantwoorden
  47. Frank
    Frank zegt:

    Beste Mimi,

    Als ik je verhaal zo lees, heb je echt alles gedaan wat je kunt doen. Ik weet dat het moeilijk is, maar sommige dingen kunnen we nu eenmaal niet 100% beinvloeden. De oplossing ligt niet bij jou, noch in de kleine details (zoals wie gaat nu voor een paar dagen het huis uit). Je doet wat je kunt en meer dan dat kun je niet doen…

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
    • Mimi
      Mimi zegt:

      Even een update van de situatie. Inmiddels zijn we alweer meer dan een half jaar verder en mijn vriend is uit huis vertrokken een paar maanden geleden. Afstand en rust had hij nodig en wil gewoon even geen relatie op dit moment. Zware tijd, veel emoties maar we zien elkaar regelmatig (eten). Ik neem zelf geen contact op om af te spreken maar reageer vooral op berichten van hem. Hij is nu voor een paar maanden naar het buitenland om te kijken wat er op zijn pad komt en zijn balans terug te kunnen vinden. Zelf ga ik ook eventjes weg over een paar weken. Wat ik het meest lastige vind is de onzekerheid en het vertrouwen in jezelf wat weg is. Ook de emoties, die na lange tijd nog steeds heel erg aanwezig zijn en het niet los kunnen laten breekt me op merk ik. Op de een of andere manier geloof ik nog steeds in onze liefde en dat het wel weer goed gaat komen tussen ons maar of dat hoop of intuitie is? Het trekken aan de relatie doe ik al geruime tijd niet meer maar ik hoop toch echt dat de ‘deur open – deur dicht’ houding van mijn vriend een ‘deur open’ wordt. We zullen zien wat de tijd brengt. Ik probeer zelf inmiddels wel mijn grenzen te bepalen maar dat is best moeilijk als je zo ontzettend veel van iemand houdt. Wat een leermoment voor mij is is dat ik de angst om hem te ‘verliezen’ aan iemand anders los moet laten.

      Beantwoorden
  48. Amy
    Amy zegt:

    Beste Frank,

    Ik heb nu zo’n 2 jaar een vriend.
    Hij gaat (vanaf het begin al) nooit mee naar verjaardagen of familieuitjes. Sommige van mijn vrienden hebben hem nog nooit gezien, iets wat ik echt erg vind (ondanks dat ik het ook wel snap omdat hij gewoon in een andere levensfase zit, hij is 10 jaar ouder).
    Je raad het nooit, maar hij is vorig jaar zelf niet op mn verjaardag geweest. Hij vond het niet nodig omdat ik niet op die dag echt jarig was. Hij verzint altijd wel een smoesje (werken, niet lekker, kiespijn, etc.). Laatst hadden we familie bbq, maar meneer ging weer niet mee. Hij ging in de tuin werken. Heb hem toen even goed duidelijk gemaakt dat ik het belangrijk vind en het echt verschrikkelijk vind om elke keer weer alleen te gaan. Zijn enige antwoord was; nou weet ik het wel.
    Nu ben ik over een maand weer jarig, en ben gewoon weer bang dat hij niet komt en het erge vind ik gewoon dat ik er al bijna zeker van ben dat hij toch niet komt. Ik wil niet weer chagerijnig zijn op mijn eigen feest en dat iedereen aan me vraagt waarom hij er niet is. Hij heeft ook nog niet gezegd dat ie komt ja of nee, maar meestal zegt hij op het laatste moment dat hij niet komt.
    Ik vind dat je moet geven en nemen in een relatie, en dat je al helemaal op de verjaardag van je eigen vriendin moet zijn!
    Groet, Amy

    Beantwoorden
  49. Mimi
    Mimi zegt:

    Bedankt Frank, daar heb je ook helemaal gelijk in. Ik gooi nogal een vergrootglas op zaken de laatste tijd maar denk dat het nu goed is om vooral mn eigen dingen te gaan doen en wat meer los te laten. Het leven is een grote leerschool, Gr Mimi

    Beantwoorden
  50. Sisi
    Sisi zegt:

    Beste Frank,

    Mijn complimenten voor je artikel.
    je hebt gelijk alleen is het nog steeds moeilijk om voor mij afstand te nemen van mijn relatie.
    Omdat er bij ons nog een wat groter probleem bij komt kijken.

    Mijn vriend ik zijn 2 jaar samen.
    Hebben een huis gekocht paar maandjes geleden (nieuwbouw dus nog niet klaar).

    Afgelopen weekend had ik eindelijk de moed verzameld om het tussen ons te verbreken.
    Heb het ook daarvoor met mijn ouders besproken.
    Dit is ook iets wat mijn vriend zwak noemt (in zijn ogen moet iedereen sterk zijn net als hij).
    Ook 1 van de vele redenen waarom het niet meer botert tussen ons.

    Maar opeens barstte dat sterke gesloten mannetje in tranen.
    Het speet hem en hij wist niet dat onze problemen mij zo diep zaten dat ik het gewoon niet meer kan tussen ons.
    Hij smeekte om nog een kans.
    Na 2 uur met een emotionele vriend in mijn armen te hebben gelegen besloot ik hem die kans te geven.
    Het deed me zoveel pijn en ook ons huis (we gaan onwijs in de schulden oplopen als we onze relatie stoppen)
    Ik voel me niet prettig bij deze beslissing.
    Ook omdat ik eigenlijk ook heel wat verteld heb aan mijn ouders die hem vanaf nu waarschijnlijk heel anders bekijken.

    Ik vind het echt verschrikkelijk ik weet niet wat ik moet doen.
    ik hou van hem! maar dit voelt ook weer niet goed..
    Of misschien heb ik wel een goede keus gemaakt en hij gaat hij daadwerkelijk aan onze problemen werken.
    Ik weet niet of ik er goed aan doe.

    Het laatste halfjaar heb ik me denk al onbewust van hem verwijderd.
    Ik was na me definitieve besluit er ook echt klaar mee.
    Totdat..

    *zucht*

    Beantwoorden
  51. Sara
    Sara zegt:

    Beste Frank,

    Ik ben nu iets meer dan zes jaar met mijn vriend.
    We houden ontzettend veel van elkaar, hij geeft me
    Alle liefde en aandacht die ik nodig heb.
    We kunnen lachen en huilen met elkaar. Ook
    Heeft hij mij na het overlijden van mijn moeder me min of meer
    erdoorheen geslepen. Ik voel me fijn bij hem.
    Ik studeer nog, hij is al 3 jaar klaar met zijn studie. En hij werkt 20 uur soms 12 uur per week. Hij slaapt uit tot 14 uur. Hij is altijd moe terwijl hij niets doet. Ik merk dat ik me ontzettend erger aan het feit dat hij niet iets doet met zijn leven, dat hij nergens naar streeft en geen doel heeft. Ik wil graag ons leven samen plannen, ik wil dat we samen gaan sparen en voor ons toekomst samen gaan werken. Ik heb dit al drie jaar lang tegen hem lopen zeggen. Elk keer weer krijg ik te horen dat hij ook aan ons toekomst en zijn eigen toekomst wil werken. Elke keer weer maakt hij beloftes maar hij komt ze niet na. Ik blijf steeds hope dat er ies verandert. Ik merk dat dit vreet aan mij en weet niet meer wat ik moet.
    Nu heb ik hem gezegd dat als er in september nog niets verandert is ik weg ben bij hem. Hij doet nu zijn best om op zoek te gaan naar een fulltime baan. Maar voor hoe lang dit duurt weet ik niet. En aan de andere kant heb ik het gevoel dat ik hem push. Wil
    Ik wel bij iemand zijn die ik dingen moet vertellen wat die uit zich zelf
    ook zou moeten willen en doen. Ik ben in de war en weet het echt niet meer. Help aub!
    Groetev,
    Sara

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Sara,

      Je schrijft: “Ik ben nu iets meer dan zes jaar met mijn vriend.
      We houden ontzettend veel van elkaar, hij geeft me
      Alle liefde en aandacht die ik nodig heb.
      We kunnen lachen en huilen met elkaar. Ook
      Heeft hij mij na het overlijden van mijn moeder me min of meer
      erdoorheen geslepen. Ik voel me fijn bij hem.”

      Is dit niet belangrijker dan die toekomst waar je zo mee bezig bent?
      Wat vindt hij precies van die toekomst? Weet je werkelijk waarom hij daar minder mee bezig is? Weet je waarom hij weinig energie heeft en wat hem tegenhoudt om zich goed te voelen? En wat kun jij doen om het daarbij te steunen, net zoals hij bij jou heeft gedaan?

      Het punt is deze: als je de antwoorden op bovenstaande antwoorden niet weet, kunnen jullie er samen ook geen oplossing voor vinden. Dus stel hem deze vragen en luister zonder oordeel. Dan kom je erachter of jullie kunnen en willen voldoen aan elkaars verwachtingen.

      Succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
      • Bert
        Bert zegt:

        Let op !!

        Vermoeidheid kan ook lichamelijk zijn. Ik kreeg zelf jaren geleden diabetes, was door die ziekte totaal uitgeput. Je geest wil wel, maar je lichaam kan niet ……..

        Wie weet wat een medical check aan het licht brengt !!

        Beantwoorden
  52. sanne
    sanne zegt:

    beste frank

    men vriend en ik
    ze nnu al bijna 6 jaar samen
    maar sinds een paar maand heb ik het gevoel
    dat het allemaal lang 1 kant moet komen en in zijn ogen kan ik bijna tegen woordig niet veel goed doen probeer savonds te praten maar hij luister niet of hij zit op de pc
    het geeft mij het gevoel of hij zich het iet aan trekt
    hij doet dingen achter mijn rug
    en als ik hem dan erover aan spreekt word hij lastig en kwaad
    tis nu al een lange tijd geleden
    dat ik echt eens met hem kan praten
    ik weet het eventjes niet meer

    Beantwoorden
  53. Frank
    Frank zegt:

    Beste Sanne,

    Vertel hem duidelijk wat je ervan vindt en waar jij behoefte aan hebt.
    Daar heb je recht op.

    Het is niet makkelijk dit te vertellen, zeker niet als de ander boos reageert,
    maar als het belangrijk voor je is, dan moet je soms een beetje doorzetten 🙂

    Succes en vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  54. miranda
    miranda zegt:

    beste frank

    altijd kijk ik uit naar je nieuwe artikelen, past ze ook vaak toe. ook bij deze stap wat ik nu heb gezet.ik ben 45 jaar heb een dochter van 21 en ben mijn hele leven met haar alleen. 11 jaar gelden heb ik een relatie gehad die ik heb ik verbroken en ik vond het wel fijn mijn leventje alleen.ik heb mij nooit eenzaam gevoeld ,heb nooit iets gemis en op een man zat ik echt niet te wachten. had een druk leven, en mijn dochter nog thuis.
    om een lang verhaal kort te maken, ik kreeg een uitnodiging van een man om eens mee wat te gaan eten.wist eigelijk niet goed wat ik daar mee moest.,zijn vrouw was 4 maanden geleden overleden. na anderhalf uur me te hebben bedacht heb ik gezegd dat ik mee ging.
    wat een etentje moest worden bloeide op in een relatie, ik wist niet wat mij overkwam, het leek wel alsof ik geduwd werd.
    ik heb nog nooit zo”n fijn gevoel bij iemand gehad als bij hem, na een half jaar hadden we al toekomstplannen waar we zouden wonen enz enz . 10 september 2011 begon onze relatie.voor kerst kreeg ik een hele mooie ring die kreeg ik met de bedoeling of ik altijd bij hem wilde blijven. tuurlijk wilde ik dat hij is voor mij de ware.
    in mei 2012 zijn we op vakantie gegaan alles was leuk en geweldig. toen we terug zijn gekomen werd alles minder. in dat eerste jaar samen heb ik dingen losgelaten zodat we meer tijd hadden voor mekaar en een normaal huishoudelijk leven hadden. mijn vriend woont in een koophuis en ik een huurwoning, de bedoeling is dat hij zijn huis zou verkopen en bij mij zou intrekken, ondertussen gaan wij maar heen en weer, ik heb daar heel veel moeite mee, omdat je geen structuur heb. dat hij zijn huis na 1 jaar nog niet te koop zet kan ik begrijpen maar we zijn nu 2 jaar verder en er is nog steeds niks gebeurt, toekomst gericht.hij is absoluut geen prater en alles moet ik eruit trekken is erg vermoeiend.al meerdere malen heb ik hem al van alles gevraagd en uiteindelijk kom ik erzelf geen stap mee verder.ik hou ontzettend veel van hem en heb vorige week mijn spullen gepak heb hem ook duidelijk gemaak dat het over 5 jaar nog steeds zo is en daar pas ik voor.ik heb zoveel verdriet weet niet waar ik het zoeken moet.
    mijn dochter is inmiddels het huis uit en ik word nu geconfronteerd dat ik helemaal alleen ben. mijn relatie voelde als een huwelijk. toen hij me na huis had gebracht en vertrok zei hij ik neem geen afscheid en gaf me een kus. vraag me af of ik nu wel of geen goede keus heb gemaak en of ik hem meer ruimte had moeten geven, mischien zit hij in een rouwproces. maar als hij niks zegt dan weet ik ook niks.

    graag zie ik een reactie van je terug
    groetje en veel succes

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Miranda,

      Hij houdt van jou en jij van hem: dat lijkt me ontzettend positief 🙂
      Weet je de werkelijk reden waarom hij zijn huis heeft verkocht en bij je is ingetrokken? Is het de woningmarkt, vind hij het prima om twee huizen samen me je te hebben, is het voor hem te vroeg? Wil je sneller dan hij als het gaat om toekomst plannen maken? Als je alles hebt geprobeerd, maar hier geen antwoord op krijgt, dan weet je ook de reden niet en kun je dus helaas ook geen rekening houden met zijn motieven. Toch lijkt het me dat er wel degelijk een motief is, alleen weet jij deze nog niet.

      En dus ben je uitgegaan van wat je zelf wilt (op zich prima natuurlijk). En nu twijfel je. Wat voelt beter? Houden van, maar niet op jouw voorwaarden? Of alleen zijn, op je eigen voorwaarden? Alleen jij kunt dit voor jezelf bepalen…

      Heel veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  55. Joan
    Joan zegt:

    Loslaten of juist koesteren?

    Ongeveer vier jaar geleden heb ik een hele bijzondere jongen leren kennen. Het voelde op dat moment alsof ik thuiskwam, alsof het voorbestemd was. De relatie heeft zich heel snel ontwikkeld en heeft mij heel veel gebracht. Ik heb het gevoel dat wij een heel bijzondere connectie hadden, ook op spiritueel gebied (waar ik door hem mee in aanraking kwam). We hebben heel veel van elkaar geleerd maar helaas heeft hij het 10 maanden later uitgemaakt. Iets dat enorm onverwacht kwam voor mij. We hebben alles goed uitgepraat en afscheid van elkaar genomen maar toch heb ik het er nog lange tijd ontzettend moeilijk mee gehad. Het voelde alsof er een stukje van mezelf miste.
    Toch ontmoette ik 5 maanden later mijn huidige vriend. In het begin hebben we rustig aan gedaan. Inmiddels wonen we samen en ben ik ontzettend gelukkig met hem.
    Mijn ex heb ik op enkele mailtjes en 2 toevallige ontmoetingen na in die drie jaar nauwelijks gesproken. Zo ineens spookte hij afgelopen week weer door mijn hoofd en ik merk dat me dat verward. Waarom moet ik ineens weer aan hem denken? Iets diep binnen in mij wil graag weten hoe het met hem gaat en hoopt dat hij gelukkig is. Ook heb ik het gevoel dat wij in dit leven nog niet klaar zijn met elkaar. Ik doel dan op iets anders dan een liefdesrelatie. Het voelt ineens weer alsof er een stukje van mezelf mist en alsof we onszelf tekort doen in onze ontwikkeling door geen contact meer met elkaar te hebben.

    Mijn vriend weet dat er af en toe mailcontact is en toch voelt het niet helemaal lekker. Het verward me dat mijn ex na zo’n tijd weer in mijn gedachten is….

    IK ben benieuwd naar uw reactie.

    Groeten,
    Joan

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Joan,

      Ik mis een concrete vraag…

      Het lijkt me normaal dat je aan iemand, waar je je zo diep mee verbonden voelde, nog regelmatig denkt. Wie zegt dat je dat niet zou mogen? Als je denkt dat je nog niet klaar bent met je ex, geef jezelf dan meer tijd, dan valt het vanzelf wel op zijn plaats 🙂

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  56. fatima
    fatima zegt:

    beste frank,

    ik zit in n relatie van 1.5j en hij heeft 3 kinderen en ikzelf niet,we hebben het over samen wonen,trouwen en om samen n kind te nemen maar nu heeft hij er moeilijk mee en zit met angst dat hij zijn kinderen minder gaat zien dan nu op moment.De kinderen wonen in nederland en hij zelf in Belgie en met zn vrije dagen en uurtjes want hij werkt in de horeca brengt hij door met de kinderen dus naar school brengen,afhalen en dan bij hun zijn tot bedtijd en daarna pas hebben wij tijd voor ons zelf.Ikzelf woon ook in Belgie maar dan wel 1.5u van bij zijn kinderen wat best ver rijden is dan de 45min dat hij nu doet.Ben wel voorbereid dat als we die stap gaan nemen om samen te wonen dat ik dan wel wil verhuizen om dicht bij zijn kinderen te zijn waar we ook over gesproken hebben en ikzelf wil ook niet de tijd wat hij nu in zijn kinderen steekt dat dat gaat veranderen en toch blijft die angst bij hem toenemen.Aan de ene kant wilt hij de relatie zo houden hoe het nu is en toch n kind samen wat ik een absurd idee vind en ook zal alleen nog moeilijker zijn voor hem en andere kant wilt hij dus wel die stap nemen om samen te gaan wonen maar zit heel erg met die angst.Ik heb hem paar keer gezegt van dat beter is om tijd voor zichzelf te nemen om ns alles op n rijtje te zetten en dat wilt hij niet maar hij wilt mij ook weer niet aan het lijntje houden.pfffff ik weet echt niet op moment wat het beste is,heb wel gedacht om zelf afstand te nemen maar dan heb ik weer zoiets van dat ik hem misschien onder druk ga zetten als ik dat ga doen omdat hij met angsten zit.

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Fatima,

      Ik lees heel veel over wat je vriend wilt en niet wilt. En dat is zeker begrijpelijk.

      Maar wat wil jij? Jij bent toch de ene (of de andere) helft van deze relatie? Probeer ook je eigen wensen duidelijk te maken. Of neem de tijd voor jezelf om daarachter te komen…

      Het klinkt alsof je zeker compromissen wilt sluiten om je vriend gelukkig te maken. Maar geef ook aan wat je zelf wilt, anders is er maar 1 echt tevreden 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  57. melissa
    melissa zegt:

    Hallo frank, ik zit in dubio. Ik heb een relatie van 2,5 jaar, en een prachtdochter van bijna 5 maanden. Nu gaat het al tijden slecht tussen mij en mn partner.ik irriteer me aan alles ik heb altijd wel kritiek, en ik denk soms van dat het beter is om uitelkaar te gaan. Ik heb hem zoveel kansen gegeven en elke keer is het maar 1 a2 weken en dan begint het weer van vooraf aan. Maargoed ik moet wel zeker weten dat ik het wel of niet doe, anders ben ik alleenstaande moeder zonder inkomen , en werk of inkomen krijg je ook niet zomaar meer. Wat kan ik het beste doen voor mezelf

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Melissa,
      Daar is helaas geen snel antwoord op, want er spelen meerdere factoren een rol. Ik kan niet bepalen of je probeert je partner te veranderen in een perfect iemand (dat lukt meestal niet) of in hoeverre de dingen die belangrijk zijn in je relatie ontbreken. Bepaal eerst wat echt belangrijk is in jouw relatie en of je dat op dit moment krijgt. Mocht je niet krijgen wat je echt nodig hebt, bepaal dan wat belangrijker is: de juiste partner/relatie of werk/inkomen. Dan weet je hoe je ervoor staat en welke keuze het beste bij jou past…

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  58. Vliegje
    Vliegje zegt:

    Beste Frank,

    Dit artikel is zeer herkenbaar, ik heb nu 7 jaar een relatie en ik loop al een jaar met twijfels, er zijn zoveel dingen gebeurd die ik maar gepikt hebt. Ik zal ze niet allemaal opnoemen maar zoals uitschelden in een winkel, laten staan in de vrieskou omdat hij boos was. Als ik hem wilde aanhalen dan wees hij me af, ik ben niet belangrijk genoeg, ik ben lui en zo kan ik wel doorgaan. Na het laatste voorvalletje wist ik het zeker, dit is niet de man met wie ik oud wil worden. Ik heb dit verteld, hij heeft vervolgens alleen maar lopen janken en dat hij nu het licht heeft gezien, ik verdien meer respect enz enz. Het probleem is alleen ik heb genoeg geslikt, ik kan mijn liefde niet meer geven, ik ben moe, kapot gemaakt en nu wil hij mij niet los laten omdat hij een tweede kans verdiend. Ik zou nooit aangegeven hebben waar mijn grenzen liggen maar ik hoef een volwassen man toch niet te gaan vertellen wanneer je iemand kwetst, ik wou er overigens begin dit jaar ook een punt achter zetten, dus in feite zou dit zijn derde kans worden.
    De grond is nu te koud waar ik over loop, hij is ineens de ‘perfecte’ vriend, ik ben uiteindelijk heel eerlijk geweest en gezegd dat ik er kotsmisselijk van wordt. Nu kan alles ineens wel, regelt hij dingen die 5 jaar geleden al geregeld hadden moeten zijn en ik voel me besodemieterd. Ik wil niet verder dat mag duidelijk zijn maar toch word ik weer in een bepaalde hoek gedrukt, dat ik word gedwongen om hem een tweede kans te geven. Toch voel ik mij schuldig om hem pijn te zien lijden..

    Groeten,
    Vliegje

    Beantwoorden
  59. Sylvia
    Sylvia zegt:

    Frank,

    Ongeveer 3 weken geleden heeft mijn vriend aangegeven geen geloof meer te hebben in onze relatie. We zijn bijna 8 jaar bij elkaar hebben een mooi koophuis. De afgelopen jaren hebben wij heel veel voor onze kiezen gehad, met zijn ex, zijn kinderen, met werk. De laatste 1,5 jaar was ik 3 dagen van huis ivm werk en hij 2dagen van huis ivm zijn kinderen. De spanningen zijn door gebrek aan en verkeerde communicatie steeds verder op gelopen. Hij is de afgelopen 3 weken weg gegaan naar familie omdat de spanningen hier te hoog op liepen. Wij hebben in deze 3 weken 2 gesprekken gehad. De 1e was heel goed, liefdevol en warm, hij is tien blijven slapen en uit alles bleek hoe veel hij nog om mij geeft. Echter de dag erna gaf hij als reactie op een sms van mij aan dat hij geen weg terug meer zag. De 2e keer zouden we praten over hoe nu verder, toen heb ik alleen maar gehuild en om een kans gevraagd hij blijft verschillende signalen af gegeven. Hij weet niet of hij er goed aan doet, zijn hoofd zit vol, hij wil rust ect. Stappen nemen om ook daadwerkelijk een eind aan dingen te maken doet hij ook niet. Nu heeft hij deze week weer gewoon thuis geslapen, het is nl ook zijn huis en heb ik de sfeer ontspannen gehouden..ik denk dat dat is wat ik moet doen..zorgen dat het hier weer gezellig en ontspannen is…ik voel dat die keuze me rust geeft maar.. Doe ik hier wel goed aan of neem ik mezelf in de maling?

    Groetjes

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Sylvia,

      Aangezien je niet weet wat voor beslissing er uiteindelijk wordt genomen, is de vraag: Wat doe ik in de tussentijd?
      Jouw keuze om het ontspannen en gezellig te houden, lijkt me een hele goede.

      Forceren leidt zelden tot een goede sfeer en een slechte sfeer leidt zelden tot een goede beslissing 🙂

      Als het jou rust geeft, dan is dat des te meer een goede reden om het kalmpjes aan te doen.

      Heel veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  60. nynke
    nynke zegt:

    Het artikel is heel interessant en brengt ook wel verheldering op. Maar het is en blijft lastig. Ik heb nu 14 jaar een relatie met een man die heel veel werkt. In het begin had hij nog wel tijd voor mij maar de laatste jaren ook niet meer. Hij is zo egoistisch en denkt alleen maar aan hemzelf. Op een gegeven moment heb ik aangegeven dat het niet goed ging en dan we er samen aan moesten werken. Dit was van zijn kant alleen maar zeggen maar niks doen. Hierdoor ben ik nog meer mijn best gaan doen, want ik wil(de) dat dit zou slagen. Ik hou heel veel van hem. Dus dat deed ik, maar hierdoor ben ik mezelf verloren. Alles maar ook daadwerkelijk alles heb ik voor hem gedaan. Sinds een jaar is hij zo aan het veranderen hij stelt zich op voor alles wat maar te maken heeft met sex. Hij heeft afgelopen halfjaar tegen mij over iets gelogen. terwijl ik elke keer heb gezegd dat het niet klopte. Maar hij bleef maar volhouden. Nadat hij eindelijk de waarheid heeft verteld heeft bij mij het gevoel gegeven dat hij mij niet respecteerd. Elke keer is er wat met hem… Nu is het zo dat ik niet meer weet wat ik moet. mijn vertrouwen is weg. en ik zie ook dat zijn doen en laten niet overeenkomen. Hij zegt dat hij van me houdt, maar onder tussen is hij zo stiekem met van alles en nog wat bezig…

    Beide zijn we aan het nadenken wat we moeten. Doorgaan of ophouden zodat we elkaar niet meer aan het lijntje houden.

    Wat kan ik nog meer doen. Ik weet het niet meer. Heb heel veel geprobeerd. Zelfs voorgesteld om naar een relatietherapeut te gaan. Maar dat vindt hij niks, het zijn geitenwollensokken therapeuten. Ook heb ik voorgesteld om even apart te gaan wonen. reactie was dat ik dan gelijk een andere rekening kon nemen en hij geen cent mee zou betalen.

    pfff. het kost zoveel energie.

    Beantwoorden
  61. wendy
    wendy zegt:

    Hoi frank.ik zoek raad.ik heb een jaar verkering
    Best wel ups en duwns ik praate veel over mijn ex . Nu niet meer
    Maar de bleef wel is ruzie .ik heb een vriend die heeft nu een maand stop met mijn in gelast hij wou
    Eerst helemaal uit maken toen kwam zijn zus en zwager en weet jij het zeker.
    Nee zei hij ik kan dit ik zei ik ook niet en wil dit niet ik zei het zelfde. Toen
    Ik me spullenpakte zei hij wat doe je ik zeg me spullen pakken en we
    Begonen weer te huilen toen weg zei hij en ik samen ik hou van je zal je
    Missen zal je missen .ik zeg neem je echt over een maand conract op ja.zeg die.het nu
    Een week geleden maar doet me erg veel verdriet hij was bij zijn zus en zei dat over.mijn ouders.ging kwaar
    Bemoeien en ik er nix aan deei omdat nog thuis woon weet jij raadt

    Beantwoorden
  62. Anoniem
    Anoniem zegt:

    Beste Frank,

    Ik weet niet meer wat ik moet doen. 5 jaar terug heb ik hem leren kennen en na 11 maanden is het uit gegaan vanwege privé omstandigheden. In die 5 jaar is er veel gebeurd en zijn er dingen die ik nog steeds niet kan vergeven maar wel vergeten. Natuurlijk heb ik ook mijn fouten gemaakt. We hadden geen relatie meer maar toch nog wel de gevoelens voor elkaar. Kortom zou je het een lat-relatie kunnen noemen. We hadden een afspraak gemaakt met elkaar dat als we toch iemand anders tegen kwamen dan zouden we dat zeggen. Natuurlijk hoopte ik dat dat nooit zou gebeuren maar dat was dus wel gebeurd. Daarvoor ging het met mij niet zo goed ik was even helemaal van de wereld met alles. Uiteindelijk kreeg hij met dat meisje, allemaal prima. Ik was heel even boos en telleurgesteld maar zo gaan die dingen in het leven. Probleem is is dat hij met mij is vreemd gegaan binnen zijn nieuwe relatie. Heb ik erg spijt van gehad en hij zelf ook. Heb hem geholpen bij het goed praten van zijn relatie enz. Ik ben toen verhuist omdat ik mezelf terug moest vinden. En geaccepteerd dat hij een nieuwe relatie had, dat gunde ik hem. Ik heb toen ook nog contact met hem gehad in die 2,5 jaar dat ik ver weg bij hem was. Het probleem is, is dat hij mij niet kan loslaten en ik hem niet. De meeste zullen wel denken dat hij mij aan het lijntje houd maar nee, dat doet hij niet ook al heb ik zelf ook wel eens die gedachten. Hij ziet mij als een goede vriendin. Alleen het ergste van alles is dat hij al 5 jaar tegen mij zegt dat ik zijn allesje ben, zijn meisje, zijn vrouwtje waarmee hij samen wilt wonen. Maar als ik dan over emotionele dingen praat, de dingen die ik niet kan vergeten wat er allemaal tussen ons is gebeurd dan heeft hij geen zin om met mij daar over te praten. Dus dan denk ik dat hij bindingsangst met mij heeft. Hij zegt ook telkens weer dat hij nog niets vast wilt. Allemaal prima, maar ik wordt er helemaal gestoord van! Laatst zei die tegen mij dat hij zijn gevoelens onderdrukt, de gevoelens die hij voor mij heeft. Ik wil graag voor deze relatie vechten. Hij is echt mijn maatje, mijn beste vriend! Ik denk er zelfs over na om naar een therapeut toe te gaan. Omdat dit veelste lang duurt. Het contact is nu even voorbij omdat ik mezelf weer begon te verliezen. Ik heb op dit moment nog geen baan, geen afleiding, geen bezigheden en juist omdat ik dat niet heb gaat al mijn energie naar hem toe. Maar hij heeft wel een baan en zijn bezigheden dus kortom het werkt voorlopig nog niet zoals het hoort te gaan. Ik heb hier heel lang over na moeten denken of ik zelf wel door wil gaan met hem omdat je juist jezelf niet moet gaan verliezen in iemand, net of ik geen zelfwaardemeer hebt! Maar mensen dat heb ik zeker wel! Maar wat moet ik hiermee? Wees maar hard voor me, want momenteel kan ik het zelf niet meer oplossen.

    Groetjes, an.

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste An,

      Ik geef je precies hetzelfde advies als ik net aan iemand heb gegeven in een soortgelijke situatie: Ga terug naar de basis – meer zelfvertrouwen, meer zelfwaardering.
      Als je jezelf meer zou waarderen, zou je deze situatie in je leven niet meer toestaan/accepteren.
      De e-cursus Blijvend Zelfvertrouwen gaat je daarbij helpen.
      De e-cursus Betere Relaties geeft je meer inzicht in hoe je gezonde relaties kunt ontwikkelen.

      Dit gaat niet ‘even’ of ‘zomaar’ veranderen, je zult er echt zelf aan moeten werken.

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  63. gonny
    gonny zegt:

    Goedendag..ik heb nu vijf maand ongeveer gedate met een jongen

    Hij is gescheiden inmiddels vier jaar ennin relatie erna os hij bedrogen.vanaf et waren we bedoe heel open naar elkaar toe over familie pijnlijke gebeurtenissen etc..Hij gaf ook meerdere keren aan om de stap naar relatie te zetten heb ik tijd nodig maar vind jou heel leuk en wil niemand anders tegen mij sprak hij dan ook over ik ben met jou….het ging maanden goed deden leuke dingen en zagen elkaar 1 tot twee keer in dr week spraken over moeilijke dingen leuke dingen etc…..na vier maand krijgt hij brief van zn advocaat zn ex had schulden kon het nie betalen hij moet hiervoor opdraaien…..na la praten heb ik besloten om de advocaat voor hem te betalen dit betaalde hij terug zei hij……na twee weken ongeveer merkte ik een afstand ik vroeg wat er was hij zo ik weet het nie meer vind jou heel leuk maar gedoe eromheen ik zit enorm in de knoop met mezelf….ook hierin zei hij weer ik vind jou leuk en moe niks anders wil niemand anders maar laten we af en toe contact houden en dan zien we wel hoe t loop xx ….wat moe ik doen heb hem gezegd hem.alle tijd ejnrust te geven en ik loop nie weg….de 1 zegt je bent gebruikt en bedrogen en de ander zegt hij wil jou nie belasten met zijn problemen hij is gek op je anders lag hij nie hele nacht wakker en zit hij in de knoop hij wil wel maar kan nie

    Help me wat moe ik doen!!!!

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Gonny,

      Volg je gevoel, je voelt zelf waarschijnlijk het beste wat hij voor jou voelt.

      Soms heeft iemand tijd nodig om een oude relatie te verwerken en is het de moeite waard om daar op te wachten.
      Als je het idee hebt dat hij weinig interesse meer in je toont, is het misschien beter om los te laten…

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  64. Lea
    Lea zegt:

    Hey Frank,

    Mijn vriend en ik zijn bijna een jaar samen. Hij is 24, ik 22. We hebben een rare start gehad als koppel. Het heeft lange tijd geduurd voordat hij mij vertrouwde (de breakup met zijn ex enkele jaren geleden heeft hem erg gekwetst) maar dat is uiteindelijk goed gekomen. hij zegt dat hij in lange tijd niet zulke gevoelens heeft gehad voor een meisje als dat hij nu voor mij heeft. Alleen gaat het de laatste tijd minder goed. Hij is vrij nonchalant, hij vergeet vaak afspraken en is weinig attent.. Hij belt soms af omdat hij wil sporten etc. Hierdoor voel ik mij soms opzij gezet. Dingen die voor mij belangrijk zijn, zijn dat voor hem niet. We praten veel, ik ben erg duidelijk geweest in wat ik wil en verwacht, wat mij kwetst etc. Maar hij lijkt dit altijd opnieuw te vergeten. Zo ga ik in het weekend graag leuke dingen doen, hij is tevreden met op de bank hangen etc.. Als we dan toch iets gaan doen, heb ik vaak het idee dat het een beetje tegen zijn zin is.
    Soms twijfel ik aan onze relatie. Het is een schat van een jongen, erg lief en oprecht, maar we begrijpen mekaar niet altijd even goed, en zitten niet altijd op dezelfde lijn qua opvattingen/verwachtingen.. Ik weet niet meer wat te doen, deze relatie kost mij veel energie (naar mijn gevoel is dat bij hem niet zo) maar ik zie hem ook graag..

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Lea,

      Bepaal voor jezelf wat je echt nodig hebt in een relatie en wat je je fijn (maar minder belangrijk) vindt.
      Maak voor jezelf het onderscheid tussen die dingen – je vindt zelden bij 1 persoon alles,
      maar het gaat erom of het echt fundamenteel voor je is,
      of meer iets waar je wel mee kunt leven.

      Vraag hem vooral ook waarom hij afspraken (en wat jij belangrijk vindt) vergeet.
      Waarom? Dat is de kernvraag.
      Is het uit desinteresse? Realiseert hij zich gewoon niet dat jij het wel belangrijk vindt?

      Pas als je dit weet, kun je daarna besluiten welke keuze je kunt/wilt maken.

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  65. keet
    keet zegt:

    Ik heb bijna 6 jaar een lat relatie gehad. En de laatste weken wilde hij me niet meer zien. En kwam ook niet meer. Steeds smoesjes. Ik bleef aandringen…. waarom hij niet meer kwam. Ik snap dat niet. En ik ben een lrafer. Hij niet. Het laatste half jaar ging het steeds slechter. Dat weet ik. Maar kon geen afscheid nemen. Ik hku van hem. En wilde vechten. Maar idd dat gaat niet. Je moet met zijn tweeen zijn. Ik heb eergister de knoop doorgehakt. En het is over en uit. Maar het doet pijn. En weet niet hoe ik verder moet. Heb zoveel verdriet. Hoe overwin ik deze ellende? Gr Keet

    Beantwoorden
  66. Julie
    Julie zegt:

    Hallo Frank,

    Ik heb een kortstondige relatie gehad met iemand die ik erg apprecieer, waardeer, kortom graag zie. Voor we eraan begonnen hing er wel al een tijdje spanning in de lucht en hoewel ik in het begin afstand hield, voelde ik wel dat ik mij begon open te stellen en dat ik de kans zou wagen. Dat is er ook gebeurd, we zijn een relatie begonnen. Ik wist uiteraard op voorhand dat hij 3 jonge kindjes uit een vorige relatie had maar ik wist uiteraard niet hoe ik mij daarbij zou voelen of hoe dat allemaal in zijn werk zou gaan. Ik heb er namelijk nog geen…. In het begin was alles super leuk en was ik helemaal verkocht aan hem. Ik had nooit verwacht dat ik zo’n gevoel zou krijgen, ik was super blij, was echt fier, nam hem overal mee naartoe. Kort daarna leerde ik zijn kindjes kennen, die als persoontjes op zich heel leuk zijn. Hij is altijd heel eerlijk en open geweest over zijn situatie en over zijn leven voor mij… waarbij ik ook merkte dat we een totaal andere aanpak hebben qua levenswijze… Ik ben waarschijnlijk meer controle freak en wil bepalen doelen verwezenlijken, eigen huisje, etc. Terwijl hij, gezien zijn vorige leven, hier veel onduidelijkheid over heeft. Ik begon al snel na te denken over de impact van kinderen die niet de mijne zijn op ons leven…. emotioneel, financieel, praktisch, etc. Ook hoe het zou zijn als we zelf nog kindjes zouden willen etc. Uiteindelijk merkte ik dat ik heel veel stress kreeg van heel de situatie omdat ik niet kon plaatsen hoe alles te combineren. Niet alleen financieel maar ook de energie die je zou steken in de opvoeding van kinderen die niet de mijne zijn en dan de onzekerheid hoe alles zou uitdraaien later (puberteit van de kinderen, afwijzing of aanvaarding van hen naar mij toe, mogelijke problemen, zorgen, etc.). Door al dat gepieker besefte ik ook wel dat de situatie waar ik in zat niet hetgene was waar ik van droomde… Door al dat gepieker kwam er twijfel en kon ik er niet de volle 100% voor gaan, wat dan resulteerde in twijfels bij hem, etc… en zo raak je in een draaikolk terecht natuurlijk. We hebben ook sterk uiteenlopende levens en meer en meer kwamen we in een doodlopend straatje terecht. We hebben verschillende keren geprobeerd, uit elkaar gegaan en terug bij elkaar, etc. Hij heeft nu een duidelijke beslissing genomen en er een punt achter gezet aangezien de situatie onveranderbaar is…. Ook al begrijp ik dat we niet in een situatie kunnen blijven waar we elkaar niet kunnen geven wat we nodig hebben….toch vind ik het hartverscheurend om afstand te nemen en stribbel ik ongelooflijk tegen… Ik begrijp rationeel gezien wel dat de realiteit is wat ze is en dat we bepaalde zaken niet kunnen veranderen… maar ik weiger ze te aanvaarden… en heb ontzettend veel moeite om hem te laten gaan.. aangezien ik wel op hem als persoon verliefd ben geworden maar de situatie niet haalbaar is… :/

    Beantwoorden
      • Frank
        Frank zegt:

        Beste Anoniem,

        Ik zie geen bericht van je in de wachtrij.
        Dus stel opnieuw je vraag, want de oorspronkelijk vraag is helaas niet goed doorgekomen.

        Met vriendelijke groet,
        Frank

        Beantwoorden
        • Anoniem
          Anoniem zegt:

          Hallo Frank,

          Mijn berichtje was het volgende:

          Hallo Frank,

          Ik heb een kortstondige relatie gehad met iemand die ik erg apprecieer, waardeer, kortom graag zie. Voor we eraan begonnen hing er wel al een tijdje spanning in de lucht en hoewel ik in het begin afstand hield, voelde ik wel dat ik mij begon open te stellen en dat ik de kans zou wagen. Dat is er ook gebeurd, we zijn een relatie begonnen. Ik wist uiteraard op voorhand dat hij 3 jonge kindjes uit een vorige relatie had maar ik wist uiteraard niet hoe ik mij daarbij zou voelen of hoe dat allemaal in zijn werk zou gaan. Ik heb er namelijk nog geen…. In het begin was alles super leuk en was ik helemaal verkocht aan hem. Ik had nooit verwacht dat ik zo’n gevoel zou krijgen, ik was super blij, was echt fier, nam hem overal mee naartoe. Kort daarna leerde ik zijn kindjes kennen, die als persoontjes op zich heel leuk zijn. Hij is altijd heel eerlijk en open geweest over zijn situatie en over zijn leven voor mij… waarbij ik ook merkte dat we een totaal andere aanpak hebben qua levenswijze… Ik ben waarschijnlijk meer controle freak en wil bepalen doelen verwezenlijken, eigen huisje, etc. Terwijl hij, gezien zijn vorige leven, hier veel onduidelijkheid over heeft. Ik begon al snel na te denken over de impact van kinderen die niet de mijne zijn op ons leven…. emotioneel, financieel, praktisch, etc. Ook hoe het zou zijn als we zelf nog kindjes zouden willen etc. Uiteindelijk merkte ik dat ik heel veel stress kreeg van heel de situatie omdat ik niet kon plaatsen hoe alles te combineren. Niet alleen financieel maar ook de energie die je zou steken in de opvoeding van kinderen die niet de mijne zijn en dan de onzekerheid hoe alles zou uitdraaien later (puberteit van de kinderen, afwijzing of aanvaarding van hen naar mij toe, mogelijke problemen, zorgen, etc.). Door al dat gepieker besefte ik ook wel dat de situatie waar ik in zat niet hetgene was waar ik van droomde… Door al dat gepieker kwam er twijfel en kon ik er niet de volle 100% voor gaan, wat dan resulteerde in twijfels bij hem, etc… en zo raak je in een draaikolk terecht natuurlijk. We hebben ook sterk uiteenlopende levens en meer en meer kwamen we in een doodlopend straatje terecht. We hebben verschillende keren geprobeerd, uit elkaar gegaan en terug bij elkaar, etc. Hij heeft nu een duidelijke beslissing genomen en er een punt achter gezet aangezien de situatie onveranderbaar is…. Ook al begrijp ik dat we niet in een situatie kunnen blijven waar we elkaar niet kunnen geven wat we nodig hebben….toch vind ik het hartverscheurend om afstand te nemen en stribbel ik ongelooflijk tegen… Ik begrijp rationeel gezien wel dat de realiteit is wat ze is en dat we bepaalde zaken niet kunnen veranderen… maar ik weiger ze te aanvaarden… en heb ontzettend veel moeite om hem te laten gaan.. aangezien ik wel op hem als persoon verliefd ben geworden maar de situatie niet haalbaar is… :/

          Beantwoorden
          • Frank
            Frank zegt:

            Beste Anoniem,

            Als je weigert te aanvaarden wat je niet kunt veranderen, dan verander je niets – het geeft je alleen maar extra spanning.

            We willen (in ons hoofd) alles controleren en precies uitstippelen hoe de toekomst gaat lopen. Helaas kan dat niet, de toekomst controleren
            en alle beren op de weg in je hoofd overwinnen is een vrij onmogelijke opgave.

            Het lijkt erop alsof je relatie erg fijn was.
            De stress lijkt te zijn gekomen toen je begon te piekeren over alle mogelijke beren op de weg (lees: toekomst).
            Het eerste was je toenmalige realiteit en die was fijn.
            Het tweede was de negatieve fantasieën in je hoofd en die gaven spanning.

            Mijn suggestie: kies altijd voor was NU goed voelt en realiseer je dat piekeren altijd leidt tot spanning en twijfel.
            Dat ligt niet aan jou, noch aan de situatie, dat ligt aan het piekeren zelf.
            Piekeren is een negatief doel in de toekomst stellen en je vervolgens afvragen waarom je je niet goed voelt.

            De situatie krijg je samen met de persoon. Ze horen bij elkaar.
            Als je verliefd bent op de persoon, wat ontbreekt er dan nog?

            Als wat er ontbreekt fundamenteel belangrijke dingen voor je zijn (bijvoorbeeld ik wil geen kinderen van anderen opvoeden),
            dan ontbreekt er dus iets wat je echt nodig hebt en niet vindt in deze situatie. Acceptatie hiervan of loslaten van de relatie is dan de keuze die je hebt.
            Maar als de situatie nu niet goed voelt omdat je allemaal doemscenario’s in je hoofd ziet, maak dan het onderscheid tussen realiteit en fantasie.
            En kies voor wat nu goed voelt.

            Te veel controle haalt de spontaniteit uit elke situatie. De les is vaak vertrouwen op jezelf (en de ander) en de controle over de toekomst los te laten.

            Er zit veel meer in dit verhaal, maar dan wordt het meer een persoonlijke coaching dan een korte reactie 🙂

            Ik wens je veel succes, wat je ook kiest!
            Vriendelijke groet,
            Frank

            Beantwoorden
  67. raveena
    raveena zegt:

    hoi hoi frank zo dat zijn uitspraken van mensen het spreekt me heel erg aan om de cursus bij jou te bestellen maar momenteel heb ik het geld er niet voor !!! ik ben bezig met de scheiding na 30 jaar samenzijn is het op en ondanks dat hou ik nog erg veel van mijn man maar mijn man is gokverslaafd en ik heb al meerdere keren aangegeven dat als ie dat blijft doen ik een keer zou opstappen maar het doet hem helemaal totaal niks , hij speelt de hele dag op de pc spelletjes neemt me nooit mee uit , zelfs niet om samen boodschappen te doen ben altijd maar op mezelf aangewezen om leuke dingen te kunnen doen ik trek dit niet meer ondanks ik heel graag had gewild dat het tussen ons goed zou komen , heb ik deze keer maar toch doorgezet en ik zelf sta er versteld van want iedereen zei tegen me dat ga jij nooit doen die man kan alles bij jou doen je gaat nooit van hem af nou , hebben ze zich vergist want ik zeg al ondanks alles heb ik gezegd dat ik van hem afga en heb dit ook radicaal aangepakt toch heb ik een beetje een leeg gevoel alsof ik gefaald heb alsof het dan toch niet ook aan mij ligt ik weet het ff niet meer ben hierdoor wel een beetje in de war en vraag me zelf af doe ik hier wel goed aan ik hoop dat jij me daar een antwoord op kan geven groetjes raveena

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Raveena,

      Of je er goed aan doet, dat kun je uiteraard alleen zelf weten.
      Maar hier is een inzicht: Relaties werken alleen als jij je er zelf ook goed bij voelt
      en kennelijk is dat niet (meer) het geval.

      Dus de gedachte “Ik heb gefaald” geeft je onterecht een leeg gevoel.
      Want als je afstand neemt van een relatie die je negatieve energie kost,
      heb je dan wel gefaald – of ben je dan juist succesvol?

      Als je in een relatie blijft die je niet gelukkig maakt, is dat dan geen ‘falen’?

      Bekijk het van de positieve kant, vergeef jezelf (en je ex) voor wat er gebeurt is
      en ga op zoek naar de dingen en mensen die je wel positieve energie geven 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  68. sjon
    sjon zegt:

    Hoi mijn naam is sjon ik heb bijna 13 jaar een nu begint het scheurtjes te vertonen ik krijg eerst te horen ik heb last van argwaan dan ben ik te druk enzovoort . Ik doe mijn best om deze relatie werkend te krijgen geef haar vrijheid hou afstand maar het schiet niks op . Wat moet ik hier mee aan gr sjon

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Sjon,

      Dat kan ik op basis van wat je schrijft niet beoordelen.
      Als je er zelf niet uitkomt en samen ook niet, is het wellicht een goed idee om een relatietherapeut te bezoeken,
      die de vertaling kan maken tussen wat jij en je partner willen en nodig hebben.

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  69. K
    K zegt:

    Hallo allemaal,

    Wat herkennend. Ik heb al een aantal jaren de kerels de rug gekeerd na al mijn relatie sores, waar ik zelf eens bijna aan onderdoor ben gegaan. Een tijdje terug kwam ik een bekende tegen die ik al jaren niet meer gezien had. Hij heeft me jaren geleden vaker gepoogd te versieren, ik was er echter niet aan toe door mijn relatiebreuk met mijn vriend destijds.

    Nu ben ik die bekende de laatste maanden wel eens in het voorbij gaan tegengekomen en onlangs was het dan raak. Gezellig op een terras werd ik spontaan aangesproken, hebben we leuke gesprekken gehad en en het voelde goed.

    We zijn een week met elkaar omgegaan, ook intiem. Heel leuk allemaal, maar voor mij was duidelijk: ik moet stoppen, eigenlijk gelijk. Want: totaal andere levens. Want ik voel heel goed aan, dat het iemand is die echt overdreven bewondering zoekt bij allerlei vrouwen, om zijn mislukte leven te compenseren. Dus ik ben niet de enige, die hij heeft versierd en met wie het op nix uitgelopen is. Die bekende van mij heeft de leeftijd van 62 jaar bereikt.

    En dan nog beweren dat hij van dieren houdt, terwijl gebleken is dat hij helemaal geen dierliefhebber is, dát was voor mij echt de druppel. Ik heb huisdieren en als iemand interesse in mij heeft, neemt hij ook de huisdieren.

    Nu had ik me voorgenomen dat als hij me nog 1x contacteert, ik zeg dat ik het hierbij wil laten. Maar opeens heb ik zelf niets meer vernomen.

    Vind ik toch laag, zeker gezien zijn beloftes naar mij allemaal (tot morgen!) en hij altijd degene was die mij contacteerde.
    En ik ben nu eenmaal niet iemand die een kerel na rent. Als een man aan me denkt, dan contacteert hij mij wel vind ik in een datingfase hoe ik het dan maar met hippe termen noem.

    Ik zou wel eens willen weten, hoe jullie hier denken erover waarom zo iemand opeens IN je leven komt, en daarna (zonder mijn mening over hem te weten) opeens EXIT gaat?

    Voor alle duidelijkheid: ik heb zijn telefoonnummer gewist en ook zijn berichten en ben er gewoon klaar mee. Alleen voel ik me lullig, omdat ik te goed van persoon ben om zo afgeserveerd te worden.

    Gr K

    Beantwoorden
    • Anoniem
      Anoniem zegt:

      Waarom contacteer jij hem dan niet? Hij was toch ‘altijd al’ ,cq een week, degene die jou contacteerde? Misschien is het nu jouw beurt. Je vindt het niet kunnen dat hij niks meer laat horen maar dat doe jij toch ook niet? Dat je al gaat zitten wachten tot hij jou contacteert alleen om dan te kunnen zeggen dat je ermee wil stoppen. En nu hij dat niet doet, omdat hij er ook klaar mee is, is mevrouw gepikeerd. Ego gekrenkt.

      Beantwoorden
  70. Margot
    Margot zegt:

    Dag Frank,
    Dit verhaal gaat over mijn zoon, die nu een relatie van 3.5 jaar heeft. In de 3 jaar van hun relatie is mijn zoon wel meer dan 10 keer naar me toe gekomen en blijven slapen omdat ze weer eens ruzie hadden. De ruzies ginge eigenlijk nergens over Van haar kan was ze boos omdat er geen champios in het eten zaten. Zij hem bijt , omdat hij de was niet goed had opgevouwen, er word daar met messsen en stofzuigers gegooid en zijn al raake klappen gevallen.
    Na een nacht hier te hebben geslapen gaat hij terug, praten ze erover en verder hoor ik niets.
    Oke denk ik dan, totdat het 2,5 a 3 maanden weer zover is.
    Zo ook de laatste keer in december vorig jaar,hij heeft hier toen 3 nachten geslapen en ja daarna weer terug.
    In al die tijd heb ik heel veel negatieve dingen over mij horen zeggen.
    Eigenlijk zat ik er doorheen en heb een flinke huilbui gehad en toen heb ik een sms naar me zoon gestuurd, dat ik er niets meer van snap en ja ik weet het heb hem kutkind genoemd.
    (had ik beter niet kunnen doen)
    Kort daarop kreeg ik vaan haar een boze mail ga en we moeten praten.
    Daar had ik totaal geen energie en zin in en zei , laat mij met rust.
    Na heel veel vervelende mails van haar, waarop ik niet opgerageerd heb is het afgelopen zaterdag uit de hand gelopen.
    Ik was jarig en we hebben met z’n allen gewoon gezellig gepraat over van alles en nog wat.
    Toen zij weggingen zei ik nog zand erover…toen brak de hel los,kreeg van alles naar me hoofd geslingerd de ene belediging volgde op de andere.
    Ik heb op dit momen echt geen energie meer zit er helemaal door heen.
    Heb zitten denken om alle contac te verbreken,ik kan niet meer, ja ik raak dan ook me zoon kwijt, die ben ik al kwijt,als ik hem vraag naar mij te komen, heeft hij haar toesteming nodig en dan wil (moet) zij erbij zijn ander ga ik me zoon beinvloeden.
    Het idee alle contact te verbreken geeft me allen al bij de gedachte wat meer lucht.
    Ik wil nu eigenlijk gaan genieten van mijn leven.
    groetjes ,
    Margot

    Beantwoorden
  71. Johan
    Johan zegt:

    Beste Frank,

    Ik ben nu 15 jaar getrouwd, we hebben twee schatten van kinderen maar het thema scheiden komt steeds maar terug en dat is eigenlijk al jaren zo. Zij is introvert, ik extravert, ik ben filosofisch ingesteld en nu weet ik wel dat je niet alles met je partner kunt delen. Ze is intelligent, heeft een goede opleiding, en is iemand met zuivere principes en in alles een dame. Ze is wel een monument van trots.
    Nu heeft elk huwelijk natuurlijk na een periode van 15 jaar wel wat meegemaakt maar ik denk dat we gewoon niet meer van elkaar houden. We hebben het over scheiden gehad en als ik dat wil dan moet ik dat maar doen en allemaal regelen. Mijn reactie is dan dat ze dan eigenlijk bevestigd dat ze niet van me houdt want anders reageer je toch niet zo. Dan wil je er toch voor knokken. Maar blijkbaar wil ik er niet meer voor knokken en vindt zij het allemaal wel best, dat door hobbelen. Ze zegt dat ze het zegt uit liefde want als ik iemand vind waar ik gelukkiger mee ben dan wil ze mij dat niet onthouden. Dat ze bijna nooit ongecompliceerd een keer sex wil daar heb ik moeite mee. Ik weet dat sex bij een gezonde relatie hoort maar dit is zo sporadisch dat ik er af en toe gek van word. Is dit erg egoïstisch? Het is natuurlijk een teken aan de wand, geen sex en dat is al jaren zo. We hebben andere verwachtingspatronen is dan de conclusie.
    Het was een min of meer gedwongen huwelijk in verband met een niet geplande zwangerschap. Onder druk van mijn ouders is ze hierheen (ze komt uit het buitenland, Oost-Europa) gekomen, heeft het gemaakt hier, spreekt perfect Nederlands, ze is een typische mannetjesputter. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik nooit genoeg van haar heb (kunnen) houden dus ik zit ook nog eens met een gigantisch schuldcomplex. Dit is me overigens van huis uit meegegeven, ik deed nooit wat goed.
    Ik heb ontzettend veel last van eenzaamheid in de relatie, en dat komt steeds terug. Het benauwd me allemaal en het benauwt me al heel lang. Toch ben ik bang om de knoop door te hakken. Maar zo doorgaan lijkt me op termijn ook niet gezond. Ik ben bang voor de verandering, de eenzaamheid, het thuis komen in een leeg huis.
    Als het tot een scheiding komt wil ik dat zonder toeters en bellen, en we blijven gewoon doorgaan totdat er een aanleiding is om het huis te verkopen enz. Maar toch durf ik het niet, hoe kom ik over die hobbel heen om de knoop door te hakken?

    Bedankt voor de reactie,

    Johan

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Johan,

      Dat lijkt een simpele vraag, maar in de praktijk zit daar heel veel achter en onder.
      Dit is eigenlijk iets waar ik alleen met coaching dieper op in kan gaan.

      Schuldgevoel, eenzaamheid, angst voor verandering, disbalans in een relatie, omgaan met elkaars verwachtingen, keuzes maken:
      dit zijn allemaal complexe thema’s die meer dan een kort antwoord verdienen.

      Voor nu: stop ermee je schuldig te voelen. Als een relatie niet werkt is het geen kwestie van schuld, het is een kwestie van een verschil in verwachtingen.

      Lees het volgende artikel voor meer inzicht:
      https://www.newstart.nl/blog/stop-je-schuldig-te-voelen/

      Succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  72. B_M
    B_M zegt:

    Beste Frank,

    Sinds vorige maand ben ik 3 jaar samen met mijn vriend. Maar zo zeker de laatste maanden is onze relatie sterk achteruit gegaan. Hij is zich meer en meer beginnen afsluiten van mij, verteld mij minder en deed op alle gebieden afstandelijk. Ik kreeg niet meer het gevoel dat hij me graag zag of nog wel bij me wou zijn. Hier door ontstonden vaak ruzies waarbij hij steeds wel zei dat hij me graag zag en er op zou letten.
    Helaas veranderde er niets en bleef het maar erger worden. Vorige week hebben we elkaar een week en half niet gezien en 3 dagen daarvan ook niet meer met elkaar gesproken (geen sms of bellen of chat …).

    We hadden dit afgesproken in de hoop dat die afstand zou helpen. maar op het korte weekend dat we samen waren terug ging er al snel weer heel wat mis.
    We zagen uiteindelijk beide geen oplossing meer maar wouden ook geen punt achter de relatie zetten omdat we allebei nog wel met elkaar verder willen gaan.

    uiteindelijk hebben we gisteren besloten om elkaar een maand niet meer te zien. We zouden nog wel af en toe in de dag eens een lief berichtje naar elkaar sturen maar niet echt om te babbelen of echt te praten, gewoon zodat we toch nog iets van elkaar horen …
    tot deze middag is het deel met de berichtjes al gelukt, vanavond hebben we al weer gewoon liggen smsen. Terwijl we dit beter misschien niet zouden doen, om elkaar echt afstand te kunnen geven.

    Maar vooral ik heb het echt enorm moeilijk met de afstand die we van elkaar nemen. ik denk een hele dag door aan hem en zit vaak met tranen in men ogen. Alleen bij het idee al van wat we allemaal van elkaar moeten missen in een maand, kleine banale dingen die kunnen gebeuren die we niet samen kunnen meemaken of die we niet met elkaar kunnen delen. De steun van elkaar die we moeten missen het doet allemaal pijn.
    Het is nog maar 1 dag en ik mis hem zo enorm hard.
    Daarbij zit ik nu ook elke dag thuis alleen, iedereen die ik ken moet werken of is bezig met zijn herexamens. Wat ik ook zou moeten doen maar wat maar niet wil lukken ik vind de concentratie maar niet om er aan te beginnen, ik zit steeds maar met hem in men hoofd.

    Ik heb schrik dat het na deze maand elkaar niet zien en niet spreken nog steeds niet beter gaat zijn of dat hij in die maand alleen beseft dat hij liever zonder mij doorgaat en dat ik hem kwijt ben.

    En als we elkaar dan terug zien na die maand hoe pakken we dat dan best aan? Ik vind het verschrikkelijk om een maand niet bij hem te kunnen zijn, maar we vonden nergens een andere oplossing, het was dit of uit elkaar gaan en dat konden we geen van beide

    Groetjes B_M

    Beantwoorden
  73. jeaninne
    jeaninne zegt:

    Hallo frank ik ben al ruim 3 jaar samen met mijn vriend en wonen sinds 2 maanden samen onze relatie is nooit echt soepel verlopen maar we kunnen niet met en niet zonder maar de relatie word maar slechter en slechter hij word snel om kleine dingen boos waarvan ik bijna de ernst er niet van kan inzien en hij daar erg boos om kan worden ik ben vaak verdrietig huil veel en als hij dat ziet word hij nog bozer dat ik me aanstel aandacht trek enz… maar ik huil niet express t gaat vanzelf ik voel me soms kapot van binnen omdat ik zie dat ik niks kan doen om de relatie te redden want zelfs mijn goede bedoelingen worden als slecht opgevat we zijn beide eens vreemd geweest daarom zijn we erg jaloers op elkaar en is er weinig vertrouwen mijn verstand zegt dat ik echt afstand moet nemen maar ik heb dit vaak geprobeerd maar ik kan niet zonder hem ik ben wel eens een half jaar weggeweest niets van me laten horen maar ik kon niet over hem heen waardoor ik terug ben gegaan want hij neemt me altijd terug ik wilde dat onze relatie te redden viel dat t liefst maar als dat niet gaat dan hoop ik dat ik echt eens afstand van hem kan doen maar ik ben net zo blij dat we eindelijk samen wonen ik weet niet wat ik moet doen wel of niet bllijven en als ik niet blijf hoe kan ik hem vergeten? hoe kan ik lachen zonder hem?

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Jeaninne,

      Mijn mening is minder belangrijk dan je eigen mening.

      Lees je reactie nog eens terug.
      Als je beste vriendin je dit zou vertellen, wat zou je haar dan aanraden?
      Zou je het patroon in haar relatie zien?
      Zou je beseffen wat nu echt het belangrijkste is?
      Zou je vinden dat ze zichzelf te kort doet?

      Laat dat eens goed bezinken en volg je eigen advies…

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  74. Maaike
    Maaike zegt:

    Beste Frank,

    Er is een vriendschap van mij die ik los moet laten maar ik wil het niet…er zit zoveel verzet in mij! Het betreft een goede vriend met wie ik 5 jaar een fijn contact had, hij heeft er nu een punt achter gezet, zonder reden en ik wil graag antwoorden…ben net 3 maanden geleden geëmigreerd en dus zien en spreken we elkaar ook niet meer vanwege de afstand etc.
    Vriendschap kun je niet afdwingen maar ik durf hem niet los te laten. Deze man heeft mij 5 jaar lang behandeld als therapeut en heeft mij ook mentaal gesteund in al die jaren…er was een klik tussen ons beide en er ontstond een spirituele vriendschap. Heb je misschien tips om hem los te kunnen en mogen laten Frank?

    Groeten uit CZ,
    Maaike

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Maaike,

      Bij deze:

      1. Kennelijk wil je antwoorden. Probeer er alles aan te doen om die van hem te krijgen, zodat je weet wat de breuk heeft veroorzaakt.
      2. Daarna, ongeacht die antwoorden: als iemand niet meer verder wilt, heeft vriendschap geen zin. Kun je dat inzien?
      3. “Ik durf hem niet los te laten.” Hij heeft jou kennelijk wel losgelaten, dus je hoeft hem dan ook niet meer vast te houden…
      4. Misschien is dit een mooie kans om (nog) meer op je eigen benen te staan?
      5. Waardeer jezelf: “Ik vind mezelf leuk genoeg. De mensen die dat inzien, die blijven bij me. En de mensen die me verlaten, die zien dat kennelijk niet in.”

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  75. Geha
    Geha zegt:

    Mooie woorden, maar niet altijd toepasbaar. Hoe ga je om met de relatie van een dementerende ouder. Deze relatie vreet energie, maar het is zeker geen optie om de relatie te beëindigen als mantelzorger.

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Geha,

      Dat kan ik me voorstellen.
      In dat geval is het moeilijk om afstand te nemen.

      Probeer in ieder geval de balans te vinden tussen het verzorgen van je ouder en jezelf.
      Je kunt alleen energie geven die je hebt, dus zorg ook voor je eigen energie 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  76. wouter
    wouter zegt:

    Beste Frank,

    Mijn vriendin en ik hebben 3 maanden het ontzettend leuk gehad, onlangs ben ik heel verliefd geraakt en verteld, zei wist het nog niet zeker.

    Hierdoor is alles veranderd en ben ik heel afhankelijk en onzeker geworden. We hebben ruzie gekregen omdat ik bepaalde vervelende dingen heb gezegd door mijn onzekerheid, kleine dingen/uitspraken.

    Heel paranoïde vind ik nu. Maar ook weer niet. Heel vreemd.

    Ik denk nu dat ze mij associeert met negativiteit, ik check om de seconde mijn telefoon en hoop op bericht. Ik wil haar ruimte geven en niet reageren uit mezelf maar heb het heel moeilijk daarmee.

    ik schaam me voor mijn gedrag en wil het goed maken.
    Hoe kan ik haar weer voor mij winnen? Terug krijgen?

    Gr wouter

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Wouter,

      Afhankelijkheid stoot af, zelfstandigheid trekt aan.

      Door de ander niet te hard nodig te hebben voor je eigen geluk, wordt je juist aantrekkelijker. Al je geluk laten afhangen van een ander, werkt beknellend en daarmee duw je de ander juist van je af.

      Ik weet het, dit klinkt niet logisch, want als je verliefd bent, heb je juist het idee dat al je geluk afhankelijk is van de ander. De ander is de bron van je liefde.

      Verliefdheid is een soort van afhankelijkheid van de ander.
      Maar (echte) liefde is loslaten en de ander de vrijheid geven
      – in de veronderstelling dat je zo leuk bent dat ze vanzelf weer bij je terugkomt 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  77. J
    J zegt:

    Beste Frank,

    Ik raakte bevriend met mijn collega, hij had al een jaar relatieproblemen en daar vertelde hij me volop over. Na 2 jaar ‘gedoe’ besloten ze uit elkaar te gaan. In de tussentijd kregen wij gevoelens voor elkaar en vlak na de breuk kregen we een relatie. Eerst moedigde zijn ex ons bijna aan, maar al snel hoorde ik van hem dat hij dacht dat ze jaloers was. Net op het moment dat ik er vertrouwen in begon te krijgen dat onze relatie de goede kant op ging (hij maakte plannen voor vakantie, vroeg of ik nog kinderen wilde, kon ik wel wonen waar hij woonde?), besefte zij dat ze hem niet kwijt wilde. Hij is altijd eerlijk geweest: hij hield nog van haar. Maar zij koos niet meer voor hem. Nu ineens weer wel en hij ging terug. Ze zijn dolgelukkig en ik kan hem maar niet uit mijn hoofd zetten. Ik snap niet waarom ze het nu (na 2 jaar twijfels en weg willen) wel ineens zeker weet en ik kan maar moeilijk met zijn geluk omgaan. We moeten regelmatig samen werken en ik heb er moeite mee. Hij wil vrienden blijven, maar ik kan niet eens een normaal gesprek meer voeren. Ik ben boos, verdrietig, jaloers en ik blijf maar in dat kringetje ronddraaien. Ik wil hem niet kwalijk nemen dat hij voor haar koos, ik wil niet boos zijn op hem en tegelijkertijd stik ik soms bijna in die woede. Want zelfs na hun hereniging was hij nog met mij samen en hij huilde tranen met tuiten bij het afscheid. Ik heb aangegeven dat ik geen seks meer wilde en dat hij zijn tijd en aandacht dan maar in hun relatie moest stoppen En verstandelijk gezien snap ik dat je kiest voor de vrouw waar je al 20 jaar van houdt, voor het kind dat er is. En ondanks zijn eerlijkheid over zijn gevoelens voor haar, heeft hij alle initiatieven wat ons betreft genomen. Hij zegt dat hij mij echt leuk vond en dat de timing gewoon verkeerd was. Ik weet dat hij me nooit oprecht heeft willen kwetsen, maar toch…de pijn die ik nu voel wordt daar niet minder van. Ik had gehoopt dat hij voor mij zou kiezen….
    Ik weet dat hij me leuk vond en toch is het een deuk in mijn zelfvertrouwen. Terwijl ik me zo goed, leuk, sexy voelde tijdens onze relatie,voel ik me nu alsof ik weer 2 cm gekrompen ben. En het werkt dieper door….ik kan hem zijn keus misschien niet kwalijk nemen, maar ergens doe ik dat wel. Hij heeft zijn oude leventje met haar opgepakt alsof er in die 2 jaar nooit iets gebeurd is en ik sta voor mijn gevoel stil. Aan de ene kant hoop ik dat het stuk gaat tussen hun. Maar dan zijn er 3 mensen heel erg verdrietig en dan zou ik me nog steeds tweede keus voelen. Ik voel me rot door het einde van de relatie en tegelijkertijd voel ik me rot dat ik zo boos op hem ben, dat ik me afzet en dat ik twijfel aan zijn oprechtheid en het fijne van onze relatie, ik voel me soms gebruikt. Dit duurt nu al 3 maanden en het schiet nog niet echt op met mijn emoties. Wel heb ik in tussentijd gezegd dat ik echt geen contact meer met hem wil. Al zijn berichten en foto’s zijn gewist en ik beperk het contact op het werk tot het hoogst noodzakelijke. Maar ik mis hem, ik mis mijn maatje en onze gesprekken. Ben alleen heel bang dat ik er nog lang niet klaar voor ben om die vriendschapsband weer aan te trekken, misschien wel nooit meer en ook dat maakt me verdrietig….Ik hoop oprecht dat het niet lang meer duurt want mijn hoofd staat nooit stil en al die boosheid kost me zoveel negatieve energie…

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste J,

      Ik kan me voorstellen dat je hier moeite mee hebt.

      En toch: “Ik sta voor mijn gevoel stil” dit omdat je het nog niet hebt losgelaten.
      Dat hoeft ook niet direct, maar dit gaat je helpen:

      Twee dingen kun je (stap voor stap) loslaten:
      1. Dat had hij nooit zo moeten doen! (Helaas, het is niet fijn, maar hij heeft het wel zo gedaan. Vechten tegen deze realiteit kost alleen maar extra spanning).
      2. Woede/boosheid. (Dit richt zich vooral tegen jezelf en het voorkomt dat je verder kunt.)

      Lees het volgende artikel voor meer inzicht:
      https://www.newstart.nl/blog/laat-je-boosheid-los/

      Heel veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  78. Niki
    Niki zegt:

    Hoi Frank,

    Wat een mooi artikel! Enorm inzicht weer in mijn eigen situatie. Mijn partner en ik houden zielsveel van elkaar, maar door beide ‘rugzakjes’ (gescheiden met kinderen) zijn er na een heel liefdevolle periode toch problemen gekomen. Helaas hebben wij dit zelf niet kunnen doorbreken. Ruim een maand gelden hebben wij besloten om afstand te nemen van elkaar. Ik was mezelf compleet verloren en mijn partner ook! Deze ‘breuk’ was onvermijdelijk! De afstand doet me goed, maar maakt tegelijk ook onzeker. Vorige week hebben wij elkaar weer gezien en is onze ontmoeting helaas toch mis gelopen. Wij hebben gehuild elkaar stevig vastgehouden en waren beide intens blij om elkaar weer te zien. Het begon fijn, wat onwennig misschien, maar we hebben goed gesproken, gelachen en elkaar veel aangeraakt! Toen mijn partner aangaf weer los te willen laten verviel ik toch weer in het oude en werd verdrietig en boos! Intens verdrietig zijn we uit elkaar gegaan en heb ik hem nog gebeld toen hij in de auto zat. Heb hem uitgelegd dat het nooit mijn bedoeling is geweest om in dat gedrag te vervallen. Hij heeft heel vee aan zijn hoofd momenteel, heftige zorgen en dat wil hij graag zelf verwerken. Ik heb daar respect voor, maar vind dit ongelooflijk lastig. Veel liever wil ik dat contact weer herstellen, in alle rust met ruimte. En hem mijn schouder bieden!! We hebben elkaar machteloos aan gekeken!

    Nu neem ik afstand uit liefde, maar of dit gaat werken en hoe het te doorbreken?? 2 mensen die zo veel van elkaar houden en dan elkaar zo ongelooflijk hard raken!! Beide zijn we verdrietig, missen elkaar en toch gaat t nu niet!!! Ik heb hem gezegd dat ik er voor hem ben en wil hem ook echt de ruimte geven. Nu is mijn vraag wel of het nu zinvol is dat er helemaal geen contact is? Ik geef hem de ruimte en in de afgelopen maand heb ik maar 2 keer contact gezocht en ook hij heeft mij 2 keer opgezocht. Ik benader hem liefdevol!! Probeer geen verwachtingen te hebben, maar ben wel met de rug tegen de muur gezet. Bijzonder lastig. Hoe kan ik hier nu het best mee omgaan?

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Niki,

      Ik kan me voorstellen dat dit een moeilijke situatie is.
      Het lijkt erop dat er meer dan voldoende liefde is, de vraag is alleen:
      “Wat ontbreekt er dan wel precies?”

      Het lijkt er ook op dat je partner op dit moment ‘vol’ zit met zijn persoonlijke uitdagingen.
      Als je echt om hem geeft en hem de ruimte wil geven, dan is dat toch prima?
      Natuurlijk heb je ook verwachtingen, die mogen er zeker zijn.

      Ik kan niet ontdekken of de reden van de relatiebreuk puur te maken had met de onverwerkte bagage uit het verleden,
      of dat er iets niet werkte tussen jullie zelf. Wat dat betreft is het een goed idee om )voor jezelf of samen) te bepalen
      wat er voor nodig is om (later) weer een stap samen verder te zetten. Maar maakt dit wel heel concreet en helder:
      Wat is er voor nodig – voor jullie allebei – om het samen in de toekomst weer te proberen.
      Als je dit niet weet, dan kun je er ook niet naar toe werken…

      Verwerking en gevoel laat zich niet dwingen en wat dat betreft heb je slechts 2 keuzes:
      Of je wacht, of je gaat alleen verder. Luister naar je hart, want dat klopt 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
      • niki
        niki zegt:

        hallo Frank,

        Dankjewel voor je reactie.

        Ik dacht dat mijn reactie niet geplaatst was, dus heb net nog een duidelijker verhaal naar je geschreven, met een betere uitleg.

        Mijn gevoel en hart zeggen dat ik moet volhouden, nog niet opgeven!! Hoe het verder moet als we doorgaan samen weet ik wel redelijk. Het gaat om wederszijds begrip en respect. Zo is mijn vriend niet zo open en ik wel, maar dat zal gerespecteerd moeten worden van elkaar. Uiteindelijk is dat er wel. Openheid van zijn kant verwacht ik ook niet volledig, maar duidelijkheid in bepaalde dingen is wel fijn. Dat is een eerlijke manier van met elkaar omgaan. Mezelf wegcijferen doe ik niet meer! Daarvoor is deze afstand toch even goed merk ik!!

        Eerlijk gezegd zou ik het wel erg fijn vinden als hij zich ging laten coachen door jou, maar daar staat hij niet voor open. Wil het zelf doen. Een man van over de 40 die zo overstuur raakt en zo uitgeput is, gaat die dat zelf redden?

        Groetjes, Niki

        Beantwoorden
  79. Roxy
    Roxy zegt:

    Hoi Frank,

    Ik zit op dit moment in zo’n situatie waarbij mijn vriend een punt achter onze relatie heeft gezet, omdat hij niet gelukkig is als ik er niet ben. We wonen op 2,5/3 uur afstand van elkaar vandaan en zijn erg gek op elkaar, maar zodra ik weg ben voelt hij zich rot, zo rot dat hij hier lichamelijke klachten door krijgt. Hij voelt zich afhankelijk van mij en zegt dat als ik in de buurt zou wonen dit geen problemen op zal hebben geleverd. Ook vertelde hij me dat hij soms het idee had dat hij zichzelf wegcijferde. Ik respecteer zijn besluit, maar heb het idee dat hij er niet 100% achterstaat, aangezien hij af en toe een bericht stuurt waarin hij zegt dat hij me mist en mij eigenlijk graag zou willen vertellen wat ik voor hem beteken. Ik heb het hier moeilijk mee en heb hem nu gevraagd om geen contact meer met mij op te nemen de komende tijd, gewoon omdat ik dat niet kan. Geen enkele oplossing die ik heb voorgedragen is mogelijk in zijn ogen en dat voelt voor mij haast een beetje alsof hij er geen moeite voor wil doen. Ik probeer hem los te laten, maar ben in het afgelopen half jaar ontzettend gek op hem geworden en zag dit totaal niet aankomen. Heb jij tips om hem los te laten?

    Groetjes Roxy

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Roxy,

      Een relatie beëindigen omdat je je afhankelijk voelt is een beetje als geen taart meer eten omdat je het lekker vindt…
      Daarnaast ligt de oplossing niet het het verbreken van de relatie, maar in het opbouwen van zelfstandigheid.
      Maar goed, dat is uiteraard de beslissing van je vriend.

      In dit artikel vind je meer inzichten die je helpen met loslaten:
      https://www.newstart.nl/blog/accepteren-en-loslaten/

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
      • Roxy
        Roxy zegt:

        Dankjewel voor je reactie Frank! Ja ik denk ook dat het hem niet zit in het verbreken van de relatie, maar hij zegt dat dat bij hem hoort en ziet het dus niet als iets waar hij aan zou kunnen werken. Zou ik dit hem op een bepaalde manier duidelijk kunnen/moeten maken?

        Groetjes Roxy

        Beantwoorden
        • Frank
          Frank zegt:

          Beste Roxy,

          Als iemand zegt dat het bij hem hoort, dan lijkt het alsof het daarmee nooit anders kan zijn –
          dan is het nu eenmaal zo ‘besloten’ – en zal het kennelijk zo zijn.

          Ik denk dat je alles al hebt geprobeerd (“Geen enkele oplossing die ik heb voorgedragen is mogelijk in zijn ogen”).
          Als iemand niet wil veranderen, dan wordt het toch lastig.
          Vaak komt dit uit angst en een gebrek aan inzicht.

          Er is altijd een verschil tussen wat iemand wenst en iemand gelooft dat mogelijk is:
          https://www.newstart.nl/blog/wat-je-gelooft-is-sterker-dan-wat-je-wenst/

          Misschien dat dit je een handvat geeft, maar als je vriend niet wilt,
          zou ik er toch mee beginnen (hoe moeilijk het ook is) om het los te laten,
          want er zijn twee mensen nodig om van een relatie een succes te maken.

          Vriendelijke groet,
          Frank

          Vriendelijke groet,
          Frank

          Beantwoorden
  80. Vechtertje
    Vechtertje zegt:

    Beste Frank,

    Mijn vriend en ik waren zeer kort samen, nog maar 2 maanden. We zijn geen jonkies meer, ik 32 en alleenstaande mama, hij is 37 zonder kindjes.
    Alles in de relatie verliep zeer vlotjes, ongedwongen, respectvol, lief, kleine gelukzalige momenten, genieten van elkaar en elkaar perfect aanvullen…
    Ik denk zelfs dat het voor mij de eerste keer was, dat het echt 100% leek te kloppen en goed voelde.
    Bij hem was dat ook, hij zei ook dat hij deze gevoelens al heel lang niet meer heeft gevoeld. hij was bezig met een verrassingsreisje te boeken naar de zon, omdat ik dat wel verdiende… Dat doe je toch niet als het een bevlieging is?

    Tot maandagochtend mijn buikgevoel begon te spreken, er was die ochtend iets anders aan hem, hij keek net iets anders en deed ook anders.
    Ik heb hem er gisteren over aangesproken. Blijkt dat hij zich zondag ineens schuldig voelde tov zijn ex. Ze zijn 5 jaar samen geweest (maar ondertussen al 4 jaar uit elkaar). Nu ze hebben ook heel wat meegemaakt dat ik niet onderschat. Toen ze nog samen waren was er een onverwachte zwangerschap, die de ex niet echt zat zitten omdat ze nog carrière wou maken. Dus hebben ze het laten weghalen. Ik heb de indruk dat hij dat ook nog niet heeft kunnen verwerken.
    bijkomend is dat hij het momenteel ontzettend druk heeft op het werk en met de administratieve regelingen voor de verkoop van zijn appartement in Londen en aankoop van zijn huis hier.

    Hij voelde dat “wij” serieuzer werden en hij wilde het ook. Is het net omdat hij voor het eerst sinds zijn ex, dezelfde gevoelens krijgt, maar dan voor mij?

    ik weet het niet, ik weet wel dat de deur nog openstaat.

    Voor het eerst in mijn leven, zegt mijn buikgevoel dat ik moet vechten. maar dat is niet gemakkelijk, ik wil hem niet pushen en wil hem de nodige tijd geven om alles op orde te krijgen.

    maar hoe pak ik dit aan, zonder dat hij mij vergeet?

    Bedankt! en jouw artikel is er echt recht op! lang leven het buikgevoel!

    groetjes
    Vechtertje

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Best Vechtertje,

      Ik kan niet helemaal ontdekken wat jullie nu hebben afgesproken en wat de ‘status’ is van jullie relatie.

      Maar het klinkt alsof het goed voelt, dus dat is de moeite waard om op te wachten.
      Het is menselijk dat hij zijn ervaringen uit het verleden nog een plaats moet geven.
      Een schuldgevoel heet soms langere tijd nodig om verwerkt te worden.
      Dat heeft uiteraard niets met jou te maken…

      Geef hem de ruimte daarvoor en blijf hem tegelijkertijd ‘uitnodigen’ door je persoonlijkheid en open te staan voor een toekomst samen.
      Als het zo bedoeld is en hij zich hier ook goed bij voelt, dan zal hij je zeker niet vergeten 🙂

      Heel veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  81. Twijfelaar
    Twijfelaar zegt:

    Beste Frank,
    mijn ex en ik zijn uit elkaar na een relatie van 12 jaar, waarin hij een aantal keren vreemd is gegaan. Hij heeft ook een paar maanden met een ander gewoond en daarna zijn we weer samen verder gegaan. We hebben toen ook nog een kindje gekregen. Daarna is hij een relatie met een ex van hem begonnen waar hij ook een kind mee heeft. Dit omdat volgens hem ik te weinig aandacht voor hem had in de relatie. Bovendien hadden we veel financiële problemen en hebben we kindjes verloren en heb ik gezondheidsissues gekregen. Ook had hij veel moeite met het gedrag van mijn twee puberkinderen. Al met al is hij toen meteen een andere relatie aangegaan, waarmee hij nu een jaar samenwoont. In dit jaar zijn we elkaar blijven zien, voor ons zoontje, maar hij smst me elke dag en komt ook bijna elke dag langs. Hij heeft na een half jaar gevraagd op hem te wachten en gezegd dat hij ontdekt had dat hij werkelijk van mij houdt. Toen heb ik gezegd dat ook al heeft hij me heel erg gekwetst en hebben we veel problemen (gehad) dat als hij het echt zo voelt dat we daaraan kunnen werken om te kijken of we toch weer samen verder kunnen gaan. Een paar dagen daarna gaf hij aan dat hij dacht dat we dan toch weer veel zouden ruzieen en dat we dan toch weer uitelkaar zouden gaan en dat dat veel pijnlijker zou zijn. Ondertussen gaat hij gewoon door met zijn nieuwe relatie en schijnt zij ook zwanger te zijn. Dit vind ik echt heel moeilijk, want door zijn gedrag en aanhankelijkheid naar mij toe, lijkt hij echt nog veel om mij te geven. Ook hebben we nog steeds en altijd gehad een hele goede intieme relatie. Soms zegt hij dat hij graag twee vrouwen wil, andere keren heeft hij gezegd dat als ik meer naar hem had geluisterd in de relatie dat we dan niet weg was gegaan. Hij zegt ook vaak dat hij spijt heeft, maar hij onderneemt geen stappen om die vrouw uit zijn leven te zetten. Af en toe neem ik meer afstand van hem, maar op andere momenten dan denk ik what the *** het is toch ook eigenlijk mijn vent! En de vader van mijn kindje, die ik zo heel graag met zijn vader en moeder zou laten opgroeien… Hij zegt zelf dat hij van anderen hoorde dat je snel over een relatie heen komt, maar dat hij nog voortdurend aan mij denkt, over me droomt en ook heel veel aantrekkingskracht voor mij voelt… Ik voel dat hij nog van me houdt, maar wat hij doet met haar wijst absoluut in een andere richting. Wat is wijsheid? Ik heb al heel veel pijn gehad door de hele situatie, maar elke keer als ik hem zien of als we elkaar zien, worden we heel blij en omhelzen we elkaar de hele tijd, we bellen ook een paar keer per dag, behalve na zijn werktijd want dan is hij bij haar…Maar als er maar iets is wat hij als excuus kan gebruiken om haar niet te laten weten dat hij bij mij is, dan komt hij meteen zelfs gedurende uren in de nacht. Ik ben geneigd te denken dat hij echt van me houdt, maar dat hij uit een illusie iets met die andere vrouw is begonnen, omdat hij dacht dat het gras elders groener is. Waarschijnlijk is zij ook georganiseerder etc, meer huisvrouw, want ze werkt ook niet en dat geeft hem rust, wat hij blijkbaar miste in onze relatie. ( Ik heb altijd nieuwe plannen, niet altijd even succesvol helaas) Maar ik denk dat onze (intieme) relatie veel spannender is voor hem en dus hem aan blijft trekken. Bovendien weet hij dat ik van hem hou. Ik snap eigenlijk niet hoe hij in zijn eerste jaar met haar, mij op blijft zoeken, het eerste jaar zou hij toch alleen maar oog voor haar moeten hebben. Detail ik ben twaalf jaar ouder dan hij. Graag advies.

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Twijfelaar,

      Er zitten zoveel kanten aan je verhaal dan een kort advies altijd te kort is…

      Als je je man moet delen met en andere vrouw, dan heb je een halve man – en dus een halve relatie
      – en dus een halve relatie met jezelf (want je wens wordt niet vervuld en je loopt jezelf voorbij).

      Kennelijk is dit voor jou op dit moment geen reden om afstand te nemen, maar je voelt je je er wel slecht bij.
      Dus vraag jezelf:
      1. Wat is beter: een halve relatie met mijn ex – en mijzelf hierin verliezen?
      Of mijn ex verliezen en mijzelf weer terugvinden?
      Is er ook een tussenweg?
      2. Hoelang ben ik bereid te wachten op hem?

      Die vragen kan alleen jij beantwoorden…

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  82. Margriet
    Margriet zegt:

    Hallo Frank,

    Ik heb sinds 10 maanden een relatie met een man waar ik totaal niet van op aan kan. Hij laat tijden niets horen, en dan ineens wil hij meteen afspreken. Al in het begin merkte ik dat hij afstand begon te nemen. Ik wilde wel verder maar het leek wel of hij ineens angstig werd of zoiets. Ik heb er met hem over geprobeerd te praten, maar het snapt het niet of wil het niet snappen. We komen zo geen steek verder.
    We zijn wel gek op elkaar maar deze relatie kost mij teveel energie. Altijd maar weer wachten tot hij opduikt. Het is moeilijk om hem los te laten, maar ik moet want het is slopend.

    Groeten, Margriet

    Beantwoorden
  83. Wesley
    Wesley zegt:

    Hoi ik had een relatie van 5 jaar en samenwonend
    In de laatste maand was er wat met me vriendin vroeg of alles goed was ze zei van wel .waren bezig met kinderen en aanzoek.
    Nu zo inene uit het niets kwam ik uit me werk thuis en had ik een brief waarin stond dat ze geen gevoelens meer had ,terwijl nog week ervoor allemaal leuke dingen deden gelachen enz.
    We zijn nu bijna een maand verder en ik heb het er nog steeds moeilijk mee
    Zo ben ik bepaalde dingen tegengekomen dat er een oudere man in spel zit waar ze nu een affaire mee zou moeten hebbe door de dingen die hij plaats.
    Van de week had ik der spullen op laten halen en vroeg hoe ze met dat kon uitleggen en waarom ze me nou verliet .de reden om mij te verlaten is onlogisch,irritaties teveel gebeurt bedoel elke relatie heb wel iets,en over die oudere man moest ik met een korrel zout nemen
    Werdt ontkent.dat het nie waar was.
    Ze is erg afgevallen en der fam is ze ook kwijt omdat het leeftijdsverschil best wel veel is
    En bij had ze alles wat ze kon krijgen.alles was goed daarom snap ik het nie ,had hij niet in licht gekomen was dit vast niet gebeurt.
    Ze zegt dat ze nie bij hem
    Inwoont alleen fotos die ik bij hem zie ,zie ik spullen van ons.
    Ze Zegt ik
    Heb een kamertje ,ik zei laat maar zien maar dat wilde ze nie.
    Ik mis der enorm veel hou nog van der .ze gaf me wel de indruk dat ze nog van me houdt en geeft
    Alleen voel ik me bedrogen enz
    Ik baal hier zo van heb alles gegeven om bij haar te zijn.
    Moest zelf naar andere provincie ervoor.
    En ik wordt zo aan de kant gezet .zelf onze huisdieren ben ik kwijt.
    Ben wel verder met me leven .
    Alleen ik heb me
    Momenten dat ik alleen ben uiteindelijk en dan krijg ik het moeilijk in huis .
    Alles hadden we samen opgebouwt in het huis .
    Me gevoel zegt dat er een dag komt dat ik er weer zie .
    Wil der wel terug maar aan de andere kant ook nie omdat ik bedrogen ben .
    Het gevoel dat aan je knaagt is vervelend ,want weet wel dat ze er altijd voor me stond en zorgde ook goed voor me .dus snapte ik nie dat ik met niks werdt achtergelaten .
    Voor nu ben ik met nieuw huis bezig nieuwe contacten en heb bijna geen contact met der.
    Ken een sms sturen en dan is maar zien of ik wat terugkrijg.
    Waren altijd gelukkig wilde alles samen daarom snap ik nie waarom dat ineens aan de kant wordt gegooid terwijl alles goed was want de fotos bewijzen het dat ze blij was met me en dat is nog 2a3 dagen terug en als ik nu zie op fotos van der zie ik der nie stralen zoals bij mij.
    Graag hoor ik van jullie je mening .
    Weet dat ik der los moet laten .zit nu gewoon in bepaalde momenten dat ik er mis .ene dag meer als andere dag. En toch weet ik dat ze rotzooit .
    En dan kom ik
    Uiteindelijk op die dag dat ze weer voor me staat .wat doe ik

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Wesley,

      Als iemand afscheid neemt terwijl je daar zelf niet voor kiest, is dat altijd pijnlijk.
      Er is veel tijd (meer dan een maand) voor nodig om dat te verwerken en de pijn te laten slijten.

      Toch kunnen we niemand dwingen bij ons te zijn.
      We kunnen alleen maar die beslissing accepteren, hoe moeilijk het soms ook is.
      Als je altijd een leuke vriend bent geweest voor je ex, dan is het haar verlies.

      Veel succes en vriendelijke groet
      Frank

      Beantwoorden
  84. Laila
    Laila zegt:

    Hai Frank,

    Ik wou dat ik je artikel eerder gelezen had.
    Ik heb nu 4 jaar een relatie, samenwonend met
    Een hele lieve jongen. Maar eigenlijk is het gevoel
    Er al heel lang niet of nooit geweest. Toch bleef ik bij
    Hem, wilde ik ervoor vechten, strijden, niet opgeven. Ik ben 10x bij
    Een psycholoog geweest omdat ik mijn relatie wilde accepteren.
    Toen werd ik zwanger. Deels gepland want ik ben 34 en heb
    Een kinderwens, maar het was in 1x onveilig
    Vrijen raak… Ik was erg overstuur. We hebben besloten het
    Kindje te houden. Ik ben nu 4 maanden.
    En begin me steeds meer te beseffen dat ik het veel te ver heb laten komen.
    Waarom heb ik niet naar mijn gevoel geluisterd?
    Het is net of ik iedereen voor de gek houd.
    Dit kindje wordt niet geboren uit liefde tussen 2 mensen.
    Wel verheug ik me deels op het moederschap.
    Het is dus heel dubbel.
    Heb je tips?

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Laila,

      Ik kan me voorstellen dat je een dubbel gevoel geeft.

      De beste tip die ik je kan geven, is: gun jezelf de tijd om hiermee om te gaan.
      Nu ‘moeten’ beslissen of kiezen, geeft alleen maar extra druk in een al gespannen situatie.

      Verwacht niet dat je in één keer alles helder ziet en een perfecte oplossing vindt.
      Het is okè wat je ook voelt of kiest op dit moment…
      Later kun je stap voor stap dichter naar je gevoel toegroeien en keuzes maken waar je je beter bij voelt 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  85. Enirolf
    Enirolf zegt:

    Beste Frank,

    Bedankt voor je mooie artikel.
    Ik heb juist het probleem dat ik juist soms te aardig wordt gevonden.
    Een vriend (hij heeft wel een verstandelijke beperking) van mij wil alleen met mij een relatie en niet met iemand anders.
    Ik heb voorgesteld om alleen vrienden te blijven vanwege de grote verschillen (bv. hij heeft niet of nauwelijks hobby’s en weinig interesse. Ik ben juist groot gebracht door brede interesses en veel dingen te doen die je leuk vind). Toch wil hij het proberen door onze eigen hobby’s te doen en ‘ s avonds gezellig samen te zijn maar hij knoopt haast nooit een gesprek met me aan of toont medeleven als er iets vervelends is gebeurd. Hij snapt niet dat ik er anders over denk. Toen we een keer afspraken kwam hij niet opdagen , ik belde hem om te vragen waar hij bleef. Pas veel later (in de avond) op Facebook kreeg ik te horen dat hij motorpech had. Ook heeft hij me niet vertelt dat zijn zus een kind heeft gekregen terwijl zijn zus een goede vriendin van me is geweest. Hoe leg ik aan hem uit zonder hem te kwetsen en zonder schuldgevoel. Alvast bedankt en succes met alles!

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Enirolf,

      Er spelen twee dingen mee (zoals je zelf al aangeeft):
      Een schuldgevoel en hem niet willen kwetsen.

      Hier een artikel over schuldgevoel:
      https://www.newstart.nl/blog/stop-je-schuldig-te-voelen/

      Je kunt wellicht niet helemaal voorkomen dat je hem kwetst
      (behalve door een relatie met hem te beginnen, maar daar kwets je
      jezelf mee). Maar de vraag is: ligt het aan jou dat hij dan wordt
      gekwetst of ligt het aan zijn eigen verwachtingen die niet kloppen
      met de realiteit?

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  86. suusje86
    suusje86 zegt:

    Ik ben ten einde raad en weet niet meer wat ik moet doen.
    Alles wat ik doe is verkeerd, op ieder ding wat ik doe heeft mijn partner commentaar, terwijl ik bang ben om iets te zeggen als hij iets mis doet omdat hij dan extreem boos word.
    Als voorbeeld wij liepen vandaag in de winkel en ik ging even een pad verder kijken want ik zag daar een actie. Hij ziet dat en begint boos te worden in de winkel van ooh loop maar weg en kan je niet bij mij blijven etc. ik loop meteen terug en blijf een half uur bij hem. Op een bepaald moment loopt hij weg dus gebruik ik zijn worden van schat kan je dan ook even bij mij blijven? Hij natuurlijk nog kwader. Zo gaat het iedere dag, of beter gezegd ieder uur.
    Ik werk 5 dagen in de week en ben zwanger, hij is voornamelijk thuis en op het moment dat hij me haalt van het werk ben ik zo moe, en in de auto krijg ik al allemaal kritiek over onbenullige dingen. Ik trek het niet meer om iedere keer zo uitgemaakt te worden en afgekeurd te worden. Hoe erg ik ook mijn best doe om het me niet aan te trekken en gewoon ja te zeggen zonder commentaar terug te geven. Het helpt gewoon niet en word zelfs alleen maar erger. Het enige wat ik wil is na mijn werk wat kunnen genieten van mijn zwangerschap, maar zelfs daar sta ik er alleen voor. Als ik s’morgens b.v overgeef heeft hij al commentaar ja dat krijg je ervan als je s’morgens Deo gebruikt. Terwijl ik gewoon wat lieve woordjes nodig heb.
    Ik wil niet weg bij hem want ondanks alles hou ik van hem en van ons ongeboren kindje, maar ik wil gewoon goed met elkaar om kunnen gaan.

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Suusje86,

      Om goed met elkaar om te gaan zijn er twee mensen nodig die dat allebei willen.
      Gedrag verandert niet als je het zo door laat gaan.
      Dus het wordt tijd om goed en duidelijk je grenzen aan te geven.
      Niet alleen voor jezelf, maar ook voor je kind, want spanning werkt
      door in je lichaam, op elk niveau…

      Het volgende artikel geeft je meer inzicht in het aangeven van je grenzen:
      https://www.newstart.nl/blog/grenzen-aangeven-in-relaties/

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  87. Marie
    Marie zegt:

    Beste Frank,
    Bedankt voor je artikel. Het klinkt heel logisch, alleen wordt het ingewikkelder met kinderen. Ik wil bij mijn partner blijven, maar hij beseft dat hij een ander leven wil, zonder kinderen en vooral dat we opnieuw dichterbij emotioneler bij elkaar komen. Hij vindt onze relatie niet interessant genoeg. Ik zie niet hoe ik kan veranderen, vermits heel Veel naar de kinderen gaat. Heb jij adviezen? Bedankt !

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Marie,

      Ik kan uit je reactie niet opmaken of jullie al kinderen hebben. Als jullie ze al hebben, dan kun je dat niet ongedaan maken…
      En als ze er nog niet zijn en 1 van beiden wil kinderen in de toekomst, maar de ander niet, dan is er een fundamenteel verschil in verwachtingen…

      Probeer (samen) creatief te onderzoeken hoe jullie meer kunnen delen en de relatie voor jullie beiden interessant kunnen maken en houden.
      Hoe? Door er open en eerlijk over te praten. Met twee intelligente mensen is er altijd een oplossing waar jullie je beiden in kunnen vinden 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  88. lucas
    lucas zegt:

    beste frank.

    Ik heb nu 3 maanden een leuke vriendin. Het ging in het begin perfecht de echte roze wolk zeg maar. Nu werd ze deze opeens uit het niks heel stil, en kortaf. Daarna zei ze dat ze rust nodig heeft en hoor ik nu week niks meer van haar. ze gaf als reden dat ik teveel door dram. Dit besfte ik me zelf ook en heb mijn exusses aangeboden. Ik krijg als reactie alleen oke. Als ik vraag of ze wil stoppen zegt ze :dit bedoel ik nou veel te onrustig. Als ik vraag om vriedjes te worden zegt ze, ik zie wel.Veder zei ze dat ze niks hoefte uitpraten alleen meer rust nodig had. Ik wil haar dit graag geven alleen de onzekheid maakt me gek. Ik krijg op geen een vraag atwoord, om de onrust een beetje weg te houden. Mijn vraag is dit normaal? Wat in de prive omgeving verteld idreen wat anders. Ik weet niet zo goed wat ik nu moet doen. Praten heeft geen zin ze is echte binnen vetter. En is week niks horen normaal?

    Alvast bedankt voor het atwoorden

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Lucas,

      Ik kan me voorstellen dat het vervelend is dat ze je de duidelijkheid die je zoekt, niet kan geven.
      Dus er zijn twee mogelijkheden, of ze heeft echt rust nodig (maar als je dol bent op iemand, wil je deze persoon juist meer zien), of ze wil afstand dat richting een afscheid gaat…

      Aangezien je al hebt geprobeerd hierover te praten en ze dat niet wil, is het misschien tijd om uit te gaan van jezelf:
      Neem even geen contact op en bepaal zelf hoelang je deze ‘stilte’periode wilt laten duren.
      Als je na deze periode nog niets van haar hebt gehoord, dan weet je genoeg.

      Uit ervaring weet ik dat wachten furstrerend is, maar soms wel nodig om duidelijkheid te krijgen.
      Of het is duidelijk dat ze verder wilt, of niet. In beide gevallen houdt daarmee de onzekerheid op.
      Aangezien je een ander niet kunt dwingen te praten, zit er op dit moment even niets anders op….
      (maar wacht ook niet te lang, want je eigen keuzes maken is beter dan afhankelijk te zijn)

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  89. Ef anoniem
    Ef anoniem zegt:

    Graag even tips wat te doen? Ik zit al 10 jaar in een relatie goede relatie. 2 jonge kindjes. Tot een half jaar geleden ging alles perfect, ik kwam ineens iemand tegen waar ik tot over mijn oren verliefd op was/ben samen een affaire begonnen hij was ook in een relatie maar heeft deze verbroken voor mij. Ook hij wou dat ik een keuze maakte, maar door de constante twijfel wist ik niet wat juist was. Dus kon geen beslissing maken. Mn man wel op de hoogte gesteld van mn verliefde gevoelens.. Hij wou er alles aan doen om t te fixen. Maar ik kon geen afstand nemen van mn minnaar, dit aantal keer geprobeerd. Van de een op andere dag werd het mn minnaar teveel hij heeft t niet uitgesproken maar merkte het aan alles.. Toen is t contact vele male minder geworden. Aantrekken afstoten. Nu heb ik besloten omdat t me zoveel stress en energie kosten het gehele contact te verbreken dit is niet heel vriendelijk gegaan. Heb hem gevraagd nooit meer contact op te nemen. Dit heeft ie tot op heden 2 weken niet meer gedaan. De relatie met mijn man gaat prima. Maar ik mis mn minnaar enorm en denk dat ik echt oprecht van hem hou, ben in staat om mijn hele leven op zn kop te gooien voor hem (dat viel hem ook zwaar) als ik zeker zou weten dat hij er ook echt voor me zou zijn. Wat moet ik doen? Hem het laten weten of wachten tot het slijt. Denk ik nu wel rationeel? Of is t wanhoop?

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Ef,

      Dat is een lastige vraag die niet zo eenvoudig is te beantwoorden.
      In ieder geval is er maar één iemand die die keuze kan maken – je kunt die
      beslissing niet aan anderen overlaten.

      Er is geen enkele garantie dat een keuze voor altijd de beste keuze is,
      maar niemand heeft eigenlijk die garantie.

      2 Vragen om te bepalen wat je werkelijk wilt:

      1. Wat zou ik kiezen als ik werkelijk vrij zou zijn?
      2. Wat zou ik kiezen als ik hememaal opnieuw kon beginnen?

      Denk er eens over na en laat ze bezinken: de antwoorden helpen je verder…

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  90. marijn
    marijn zegt:

    beste frank,

    ik en mijn vriendin hebben afgelopen maanden ruzie gehad met mijn ouders! nu heb ik 2 maanden niet meer gepraat met mijn ouders. mijn vriendin is tot der bot helemaal vernederd en wil nu rust van mij en is heel erg kort af. ik geef de rust wel, maar ik wil ook graag iemand aan mijn zij hebben die mij ook steunt en de gesprekken met mijn familie weer op gang kan laten komen. ik wil mijn relatie niet door mijn familie kapot laten lopen. ik ben daar echt over de zeik van. met vriendelijke groet marijn

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Marijn,

      Ik herhaal wat ik toevallig net tegen een andere lezer in een andere reactie heb gezegd als suggestie:

      Hoe kunnen jullie van elkaar accepteren dat jullie t.o.v. de familie er (op dit moment) anders instaan
      en elkaar de vrijheid gunnen om daar op jullie manier mee om te gaan?
      Met andere woorden: waarom kan zij niet wat afstand nemen en jij langzaam het contact weer opbouwen?

      Dan doen jullie beiden wat jullie willen.
      Dit is alleen een probleem als een van jullie verwacht dat de ander iets tegen zijn/haar zin doet…
      Laat een derde partij niet tussen jullie relatie komen 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  91. Gerita
    Gerita zegt:

    Hallo,

    Na een relatie van ruim 10 jaar (met twee kindjes van 5 en anderhalf) waarvan het laatste jaar vrij pittig was heeft mijn vriend besloten dat hij niet met me verder wil. Ik vind dat vreselijk want hou van hem met hart en ziel en wil niets liever dan samen onze kindjes opvoeden en een gelukkig leven leiden. We weten allebei waar het mis gegaan is. Hij praatte niet meer en ik was boos en probeerde hem uit de tent te lokken (mede omdat ik nogal last had van mijn hormonen na de zwangerschap van ons zoontje) en net nu alles rustiger is en ik me weer beter voel na de zware bevalling en het zware 1e jaar wil hij stoppen met de relatie en heeft hij nu na twee weken al een andere vriendin. Mijn wereld is helemaal ingestort ik kan en wil niet zonder hem maar hij zegt dat het te laat is hij heeft geen gevoelens meer voor mij. Help! Hoe kan ik hem het liefst overtuigen me of eigenlijk ons nog een kans te geven of als dat niet lukt Hoe kom ik hier overheen??? Hij is de liefde van mijn leven!

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Gerita,

      Dat is geen fijne situatie.
      Wat ik antwoord op jouw vragen, klinkt misschien wat kort door de bocht,
      maar het is wel de kern, ook uit eigen ervaring.

      Je vragen:

      1. Hoe kan ik hem overtuigen ons nog een kans te geven?
      Wel, probeert alles wat je kunt. Als je hem niet kunt overtuigen, dan ligt het misschien niet aan jou, want
      dan heb jij er alles aan gedaan. Je kunt helaas een ander niet dwingen om een relatie met je te hebben.

      2. Als dat niet lukt, hoe kom ik hier overheen?
      Dat heeft tijd nodig. Weinig mensen die net een relatiebreuk ervaren, voelen zich direct beter.
      Later – door tijd – komen ze uiteindelijk hier wel overheen. Soms is het gewoon beter en worden er nieuwe deuren geopend naar een nog betere relatie.
      Later kun je je wellicht afvragen: “Als hij de liefde van mijn leven was, waarom ging hij dan weg? Is de liefde van mijn leven
      niet iemand die bij mij blijft?”
      Dan wordt het tijd voor dit artikel:
      https://www.newstart.nl/blog/je-ex-loslaten-3-tips/

      Heel veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  92. Fred
    Fred zegt:

    Hallo Frank,
    Een mooi duidelijk stukje al is het toepassen voor mij iets lastiger. De knop zit er wel, maar ik moet nog even zien waar deze zit.

    8 Maanden geleden hebben mijn ex-partner en ik onze relatie van 7 jaar verbroken. Dit ging in fases waarbij gezegd moet worden dat al haar spullen nu nog bij mij in de schuur staan. Ze woont momenteel bij haar ouders, omdat ze te weinig uren werkt.

    Echter, nog steeds kunnen wij elkaar niet los laten. Het houden van lijkt er nog te zijn van beide kanten. Maar het verstand zegt, dat wij uiteindelijk niet bij elkaar passen. De laatste maanden van onze relatie wantrouwde ze mij in alles, maar dan ook echt alles. Dit was al vanaf het begin zo en de oorzaak hiervan was een ex die haar bedrogen had. Maar zo extreem als die laatste maanden was de druppel voor mij. Ze dacht, dat ik vreemd ging, dat ik schulden had en nog veel meer zoals bijv. dwangmatige naar Whatsapp zitten te kijken of ik online ben. Dit zonder enige aanleiding en volgens mij wist ze dat diep van binnen ook wel. Ik ben zo trouw als een hond en zou mijn partner nooit en te nimmer bedriegen.

    Het lukte mij niet meer mijn liefde voor haar te tonen, omdat ze mij door haar gedachten volledig van haar afduwde. Misschien was dat wel onbewust de reden, omdat ze zelf geen knopen kon doorhakken. We zijn beide erg gevoelig voor emoties alhoewel ik een stuk beter kan reageren met mijn verstand.

    Iedere dag denk ik nog aan haar en mis haar, maar meer aan hoe ze was in het begin van onze relatie. Dat is natuurlijk iets romantiseren en niet het juiste beeld. Ik heb inmiddels een andere vriendin en het klikt in 1 woord geweldig. Toch krijg ik mijn ex niet uit mijn hoofd en de keren dat wij afspraken na het einde van onze relatie gaven mij ook niet de indruk dat het wél zou gaan werken tussen ons.

    Wat moet ik met dit gevoel? Is dit een verwerkingsproces of zit er nog iets wat de moeite waard is om toenadering te zoeken?

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Fred,

      Wellicht dat de volgende punten je meer helderheid kunnen geven
      (ga altijd bij jezelf na of je er iets mee kunt):

      1. Vertrouwen is de basis van elke relatie. Wantrouwen zorgt voor emotionele afstand en met emotionele
      afstand is er in feite geen echte diepe relatie meer (zoals je hebt gemerkt).
      2. Het wantrouwen is iets dat puur bij je ex ligt. Alleen zij kan het oplossen, maar zolang ze het verleden
      met haar ex projecteert op jou, wordt dat nooit opgelost.
      3. He gevoel van gemis is menselijk en begrijpelijk, maar daarnaast iets wat je vooral zelf creëert door te denken
      aan het verleden (dat er niet meer is) en zij zoals ze was (wat ze ook niet meer is). Dus mocht je dat gevoel
      willen veranderen, dan weet je dat je je gedachten ergens anders op moet richten (op de relatie die je nu hebt bijvoorbeeld).
      4. Dat het met je nieuwe vriendin geweldig is, is de relatiteit. Fijn zo!
      5. De rest (het had zo mooi kunnen zijn als je ex anders was geweest), is een fantasie. Als het zo mooi had kunnen zijn, dan was het dat
      waarschijnlijk ook wel geweest.
      6. Er is meer nodig dan liefde of verlangen om een relatie te laten werken. Zonder vertrouwen ìs er niet echt een relatie
      denk daar eens over na als je de knop wilt omzetten).

      Veel succes!

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  93. Sasja
    Sasja zegt:

    Beste Frank,

    Ik dacht dat ik nu eindelijke de ideale man had ontmoet…hij heeft zoveel pluspunten. Maar ik heb nu inmiddels ruim een jaar contact met hem. En nu blijkt er toch wel iets heel erg belangrijks te zijn waar ik moeite mee hebt. En dat is zijn manier van communiceren. in eerste instantie het niet communiceren want als ik niks zeg kan hij zo een hele dag ook niks zeggen (dat heb ik al een paar keer uitgeprobeerd) het maakt hem niks uit! Maar mocht hij toch besluiten te praten, is het eigenlijk ook niet leuk want hij zegt iets en dat is gewoon zo. Hij zegt iets als een feit zeg maar niet als een mening. Dus hij zegt iets en dan is dat zo einde gesprek! Mocht je het ergens niet mee eens zijn, dan snauwt hij en loopt tijdens het snauwen weg. Eigenlijk is er geen normaal leuk gezellig gesprek mogelijk op deze manier. Het voelt voor mij als een strijd en daar hou ik niet van. Kunt u mij misschien een tip geven hoe ik een andere manier van reageren bij hem uit kan lokken?

    Sasja

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Sasja,

      Dat kan wel, maar proberen een ander te veranderen is vaak erg moeilijk en kost veel energie.
      Het feit dat hij niet open staat voor jouw mening en je afsnauwt is geen goed teken.
      Dit kun je proberen te veranderen, maar ik vraag me af of je dat in je eentje wel gaat lukken…

      Ik zou hem gewoon eerlijk zeggen wat je hier opschrijft en aangeven dat je dit graag anders zou zien.
      Leg de nadruk op hoe het voor jou voelt, niet zozeer wat hij verkeerd doet.
      De beste tip is dus om het op tafel te leggen, want dit heeft meer te maken met hem dan met jou
      en dus kun je dit zelf niet zomaar veranderen – daar moet hij ook voor open staan.

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  94. telelijkvoorrelatie
    telelijkvoorrelatie zegt:

    Vind je het erg als ik vrouwen niet begrijp, nooit begreep en daarom ook geen relatie met ze wil? Dat is heel gemakkelijk want zo werkt het al heel lang, ze kijken totaal niet naar me om. Bij vrouwen heb ik het idee dat als ik dood in een gracht lig dat ze dan ook nog zitten te gniffelen, oh heerlijk hij is dood, terwijl hij altijd lief voor haar was en zij niet de moordenares was.

    Ik wil ook geen relatie met mannen, gewoon gemakkelijk,
    al die vrouwen zijn mij veel te complex en ze willen ook veel te veel wat ik niet kan.
    Dan ben ik maar onaantrekkelijk. Laten we het simpel houden s.v.p.

    We draaien het eens om zij zijn moeilijk niet ik. En dat al zeg maar dertig jaar lang.
    Als er echt iemand in me geïnteresseerd was, had ze toch al lang iets laten weten?
    Alles is mogelijk totdat het tegendeel bewezen is.

    Beantwoorden
  95. Eefje
    Eefje zegt:

    Beste frank

    Ik heb een realtie achter de rug van 1 jaar in dit jaar is het 3 keer uitgeweest omdat hij veel twijfelde of de relatie wel werkte. We zijn iedere keer weer terug bij elkaar gekomen. Alleen nu is het anders ik heb het contact gebroken het is op bij mij ik kan het niet meer. Vrienden van mij snappen het niet omdat hij altijd bij mij aanwezigheid zich gedraagt Als een verliefde puber. Er zitten bij mij natuurlijk nog zoveel vragen of dit wel juist is het is nu 2 weken na de breuk zonder enig contact! Zijn laatste woorden waren laat mij jou nou eens een keer missen. Maar gaat een mam die altijd twijfelt over een relatie je dan naar enige tijd ook echt missen? Of moet ik stoppen om op hem te wachten? ?. Ik mis hem namelijk onzettend omdat ik juist het gevoel had dat wij zo ontzettend goed bij elkaar paste in alles.

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Eefje,

      Je stel geen concrete vraag, maar als ik tussen de regels door lees: niemand anders dan jij kan bepalen wat goed voor je is.
      Je schrijft: “In 1 jaar is het 3 keer uitgeweest. Het is op bij mij ik kan het niet meer” en tegelijkertijd ook: “Ik had het gevoel dat wij zo ontzettend goed bij elkaar pasten in alles.”
      Die twee uitspraken verschillen als dag en nacht.
      Als jullie zo ontzettend goed bij elkaar passen, waarom dat al deze problemen in het begin van de relatie?
      Als jullie zo goed bij elkaar passen, waarom gaat het dan gewoon niet moeiteloos?

      Denk eens na over de twee laatste vragen en vraag dan vervolgens jezelf nog eens of jullie inderdaad wel zo goed bij elkaar pasten…

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
      • Eefje
        Eefje zegt:

        beste frank bedankt voor de reactie. Ja ik schrijf dubbelen dingen op omdat het gewoon een moeilijke situatie is. En ik ook niet goed weet hoe het te verwoorden. Ik denk dat hij zelf ontzettend met zichzelf in de knoop ligt. Het enne moment ben
        ik het helemaal en het andere moment slaan er twijfels bij hem
        toe. Hij heeft ook afgelopen
        december de diagnose gehad add. Ik weet niet of daar een verband mee is. Maar voor mij is het nu in iedergeval belangrijk dat ik goed nagadenken of ik hier wel verder mee kan gaan op deze manier. Groetjes

        Beantwoorden
  96. Stefan
    Stefan zegt:

    Beste Frank,

    Ben niet snel iemand die om advies zal vragen maar weet het gewoon echt niet meer wat ik moet doen. Ben 26 jaar, 5 jaar samen met me vrouw, en hebben een prachtige dochter, mede door de kleine maakt het mijn keuze moeilijker. Ik ben gewoon volledig mezelf niet meer, ik werk dagelijks meer dan 10 uur, moet dan nog boodschappen doen, koken voor mezelf, eigenlijk alles doen. Zij werkt niet, ze ligt soms wel hele dagen op bed en ik vraag me dan af is dit normaal of ligt het aan mij? Hele kleine dingen kosten haar zo onwijs veel moeite, en ik ben heel blij met kleine dingen, en dan noem ik de theekoker aanzetten, of een belletje plegen, dat waardeer ik al maar zelf daar hebben we ruzie over. Communiceren gaat niet, meerdere malen geprobeerd, rustig gebleven(soms niet maar toch) maar het dringt gewoon niet tot haar door! Ik erger me nu vrijwel dagelijks aan haar gedrag, ze ligt sinds de geboorte van de kleine echt UREN per dag op bed. Ik heb alles voor der gedaan, vakanties, huis, altijd de nieuwste dingen, ik snap het gewoon niet. Is dit hoe een relatie hoort te zijn? Waar ik me dus vooral aan stoor is het NIKS doen van haar, ze heeft nog nooit in haar leven gewerkt, geen minuut, ze is trouwens 23. En nu hoeft ze niet te werken, maar ze kan me toch wel een beetje helpen? Ik hoop dat je me kan helpen en me een beetje te sturen in wat ik moet doen, want op deze manier word ik niet gelukkig.

    Beantwoorden
    • Stefan
      Stefan zegt:

      Even nog een toevoeging: Als we ruzie hebben is er een soort muur die om haar heen gaat, ze heeft serieus nog niet 1x echt ruzie gemaakt, het is negeren negeren en nog is negeren. Kan soms dagen duren. Ik hoop echt dat je me kan helpen!

      Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Stefan,

      Het lijkt erop dat de balans zoek is in jullie relatie (tussen jouw en haar inspanningen).
      Ook ontbreekt een belangrijke basis (met elkaar kunnen communiceren over wat jullie bezighoudt).
      Als ze uren per dag op bed ligt, dan klopt er iets niet en de oorzaak is ofwel psychologisch, ofwel lichamelijk. In beide gevallen zal er iets moeten veranderen. Alleen zal zij zelf daar de verantwoordelijkheid voor moeten nemen en contact moeten opnemen met een psycholoog of huisarts.
      Relatietherapie is een derde optie. Die drie opties zou ik als eerste onderzoeken.
      Tenslotte kun jij zelf nog een soort ulitmatum stellen als je vind dat het zo niet langer kan.

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  97. Suzan
    Suzan zegt:

    Hoe oud is de kleine en wie verzorgt haar? Een postnatale depressie na het krijgen van een kind kan ook iets later komen na de geboorte. Mijn advies is samen naar de huisarts.

    Beantwoorden
  98. Ikke
    Ikke zegt:

    Hey Frank,

    4 jaar geleden heb ik iemand leren kennen. Hij was net uit een relatie van 6j met de moeder van zijn kinderen. Ondanks wat mijn verstand mij zei, ben ik toch relatie begonnen met hem. Ook omdat hij mij verzekerde dat hij er al klaar voor was. Die relatie heeft niet lang geduurd, maar 4maand doordat dan het proces rond het hoederecht is begonnen en hij het daar super moeilijk mee had. Ik ben hem blijven steunen en hij apprecieerde mijn steun ook. We zijn nu bijna 4jaar verder en nog steeds horen we elkaar iedere dag, gaan we samen op uitstapjes, kunnen praten, lachen en natuurlijk ook ruzie maken.
    Tijdens die 4jaar is er al een aantal keer gevallen dat we moeten afstand nemen van elkaar, dan eens van mijne kant en dan weer van zijne kant. Maar hoe dan ook, na een aantal dagen elkaar niet gezien of gehoord te hebben, zoeken we terug contact met elkaar.

    Mijn verstand zegt dat we inderdaad beter elkaar loslaten, want er is teveel gebeurd tussen ons om gewoon vrienden te zijn en ook om een relatie te beginnen. Maar dan bekruipt de schrik van hem echt voorgoed te verliezen als vriend. Hij is echt diegene waar ik kan op terugvallen als ik het lastig heb. Ik weet dat hij ook mijn steun nog steeds apprecieert. Al beseft hij het volgens mij niet echt. Hij geeft soms toe dat het super leuk is samen en eigenlijk niet moeilijk of lastig om samen te zijn. Maar dan na een tijd verandert hij weer van gedacht en is het wel te moeilijk, maken we elkaar het leven zuur.
    Ik kan alleen niet begrijpen als je er zo over denkt, dat je dan na een week terug die persoon opzoekt en opnieuw dagen wil samen spenderen.
    Nog een klein voorbeeld: paar weken terug zegt hij dat het hem niet interesseert wat ik doe of met wie ik wegga. Ik doe mijn zin. Ik heb dus nu een citytrip geboekt met een vriendin. Is hij lastig omdat ik hem dat niet verteld heb. Kan iemand mij uitleggen wat ik daaruit moet verstaan? Ik mag met andere mannen weggaan, alleen mag hij het niet weten of zien. Volgens mij is dat een teken dat hij jaloers is. of zie ik het verkeerd?

    Tips om hem echt los te laten zijn welkom. Want dit spelletje van aantrekken en afstoten is zo vermoeiend. Of ben ik zo naïef dat ik het kleinste bericht als groots ga zien?

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Ikke,

      Het lijkt erop dat jullie samen veel mooie dingen delen.
      Ik zie ook niet echt dat er iets aan jullie band schort.

      Maar als jij twijfelt en van gedachten verandert, terwijl jij meer zekerheid wil, dan wordt het langzamerhand tijd een keuze te maken:
      Een keuze tussen afscheid (lijkt me zonde van de mooie momenten), vriendschap of een liefdesrelatie.

      Zolang die keuze niet duidelijk wordt gemaakt, blijft de onzekerheid bestaan.
      Het is natuurlijk van zijn kant makkelijk om alles open te laten, dan hoeft je nooit een keuze te maken.
      Dus bepaal zelf wat je het liefste wilt en vraag hem om binnen korte tijd wèl een duidelijke keuze te maken.
      Je kunt lopen, zwemmen en vliegen, maar je kunt het niet tegelijkertijd en je wordt duizelig als je te snel afwisselt 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  99. Zorg
    Zorg zegt:

    Als je merkt dat die ander jou of je familie niet eens condoleert en vraagt waarom ik mijn tanden niet poets. Goh, gek he dat iemand zijn tanden niet poetst? Gek he dat je niet eens rust wordt gegund om te rouwen en je alleen maar aan het opjagen bent. Je moet dit je moet dat. Aan die persoon: Ik wil je nooit meer zien, horen, voelen of merken dat jij in mijn aanwezigheid bent. Die vent die me dit heeft aangedaan mag ook geen reactie hierop schrijven, want zowel ik als mijn familie kotsen op hem. En dat werkt voor een zorginstelling, je moest je ogen uit je kop schamen.

    Beantwoorden
  100. Sanne
    Sanne zegt:

    Beste Frank,

    Ik zit nu 4 jaar in een lat-relatie waarvan ik weet dat het ’t niet zal redden. We zijn dagelijks samen en hou erg veel van mijn vriend, maar ik kan het niet meer.
    Hij werkt niet en wil dat ook niet, vertikt het boodschappen te doen (ook niet samen) ontvangen geen viste (geen vrienden of familie) en ook mijn dochter is er niet welkom.
    Ik wil er graag een punt achter zetten en doorgaan met mijn leven… weer gelukkig kunnen zijn.
    Maar dat is makkelijker gezegt dan gedaan. De gedachte dat ik “weer alleen” verder moet maakt mij bang, onzeker en verdrietig.
    Ik weet van mezelf dat ik (te)veel kan geven en veel toelaat waardoor er vaak misbruik wordt gemaakt…en denk altijd “mijn geluk” komt wel.
    Ik ben nu 40 jaar en geen van mijn relaties is een succes geweest.
    Waar ligt dat toch aan????
    Kan het komen door wat ik in mijn kinderjaren heb meegemaakt?
    De eerste 20 jaar van mijn heb ik veel met huislijk geweld te maken gehad… veel angst, onderdrukking en mishandeling.
    Dat is ook steeds onderdeel van mijn relaties.. en ook nu.
    Ik heb nu al een paar keer een punt achter gezet maar ga steeds weer terug.
    Dit wil ik niet meer en wil sterk zijn… maar dat lukt mij niet.
    Help!

    Gr. Sanne

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Sanne,

      Laat die angst los om alleen te zijn, want die blokkeert wat je op dit moment nodig hebt.
      Dit artikel geeft je meer inzicht:
      https://www.newstart.nl/blog/gelukkig-zijn-zonder-relatie-kan-dat/

      Het ligt niet aan jou, maar jij bent wel de enige die dit op kan lossen.
      En dat doe je door je minder afhankelijk te maken, door meer op jezelf te vertrouwen, jezelf te accepteren zoals je bent en je eigen wensen en voorkeuren te waarderen.
      Dat doe je niet ‘eventjes’, daar is veel inzicht voor nodig. Maar dat je het kunt, dat is zeker!
      De e-cursus Blijvend Zelfvertrouwen en Betere relaties gaan je daarbij helpen, als je er voldoende tijd en energie in stopt 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  101. Anouk
    Anouk zegt:

    Goede dag.
    Ik heb ook echt een probleem. Mijn man en ik zijn nu 11 jaar samen en hebben een dochter van 5 jaar. Nou ben ik een beetje jaloers aangelegd omdat ik me eigen niet aantrekkelijk vind. Maar mijn man is gek op sjansen met andere vrouwen via de telefoon of in de kroeg ook waar ik bij ben,heb regelmatig aangegeven dat ik dat niet fijn vind en dat hij er mee moet stoppen omdat ik me eigen dan nog onzekerder Door ga voelen dat vind hij onzin en trekt zich er niks van aan. Wat moet ik nou doen om hem wakker te schudden want ik weet het gewoon niet meer

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Anouk,

      “mijn man is gek op sjansen met andere vrouwen via de telefoon of in de kroeg ook waar ik bij ben”
      Dat is het gedeelte dat je man kan verandere, als hij tenminste rekening met je wil houden.

      “Nou ben ik een beetje jaloers aangelegd omdat ik me zelf niet aantrekkelijk vind.”
      Dat is het gedeelte dat alleen jij kan veranderen.

      De spanning komt dus van beide kanten: van zijn kant omdat hij gek is op sjansen en zich niets van je aantrekt,
      van jouw kant omdat je je onzeker voelt en je jezelf niet aantrekkelijk vindt. Dus de oplossing kan ook alleen van beide kanten komen.

      Begin ermee te werken aan je onzekerheid en daardoor jezelf aantrekkelijker te vinden. Maak hem heel goed duidelijk dat hij van zijn kant
      ook wat water bij de wijn moet doen. Als hij van je houdt, dan zal hij ook (wat meer) rekening met je houden 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  102. anoniem
    anoniem zegt:

    Al heel mijn leven ben ik iemand die steeds veel te snel wil gaan. huisje, boompje, kindje,.. .
    Het ging ook steeds allemaal vlug… .
    In mijn laatste jaar school, het jaar dat ik 19 werd leerde ik mijn vriend kennen.
    We hebben de tijd niet gehad om elkaar echt te leren kennen, we kregen meteen een relatie en na 3 maanden was ik zwanger. Ik zat in mijn laatste jaar, hij woonde alleen dus het voelde allemaal goed. De intimiteit verdween snel, we verstaan elkaar minder goed. Toch deden we verder want er was een kindje opweg, zijn ouders wouden ook dat we een huis kochten, dus deden we dat. we keken steeds naar iets uit. Momenteel leven we als broer en zus, het dringt ons ook meer en meer door dat dit niet meer gaat. Inplaats van te praten, zwijgen we ( we verstaan elkaar toch niet ) is ook mijn schuld ik vind het te moeilijk om te praten omdat uitelkaar de oplossing is. maar wat met mijn zoon, om de week, al dat gemis wat met onze hond ? doen we er goed aan dit op te geven pff,

    Beantwoorden
  103. Anomeubel
    Anomeubel zegt:

    Hoi Frank,

    Eindelijk eens een artikel waar ik iets mee kan. Maar toch beslissingen maken in relaties is erg lastig. Zo zit ik al 5,5 jaar in een relatie. Beide zijn we nog jong (25&28). Het eerste jaar zijn we veel bij elkaar geweest en de 4 jaar daarna niet zo. Hij is gaan studeren in tilburg en we zagen elkaar alleen in het weekend. Dit waren korte momenten door onze bijbaantjes en voetballen en familie en vrienden etc. Onze seksleven is ook niets meer. 1x in het half jaar is al veel. Hierdoor ben ik erg onzeker geworden en heb vaker vragen gesteld waardoor dat kwam, maar nooit een zinnig antwoord gekregen. In jaar 3 is het 2 maanden uitgeweest en toen miste ik hem wel. Maar ik zag vooral hoeveel verdriet hij had.
    2 jaar verder nog steeds niets veranderd. Sinds juli is hij klaar met school en is bij mij ingetrokken. Een hele impact want hij kan in mijn gebied. Nu merk ik dat ik weinig door hem geïnspireerd wordt. Ik werk al 2,5 jaar en hij nog steeds niet. Hij begrijpt ook niet dat ik mijn slaap nodig heb.
    Ik moet heb vaker vertellen hoe het leven gaat, maar dan is hij koppig om niet te luisteren. Maar wat heb ik het goed bij hem. Hij maakt me aan het lachen, knuffelt me veel, we doen veel leuke dingen samen, zijn familie is goed voor me, wat wil ik nog meer?
    En toch heb ik al 2 jaar twijfel gevoelens en heb ik ontdekt dat ik me wel seksueel aangetrokken voel tot een andere man. Bij mij eigen vriend heb ik dat nu nog steeds niet, ondanks dat ik wel echt geprobeerd heb.
    What to do?

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Anomeubel,

      Tja, dat is een lastige keuze.

      Je schrijft:
      “Hij maakt me aan het lachen, knuffelt me veel, we doen veel leuke dingen samen, zijn familie is goed voor me, wat wil ik nog meer?”

      Dat klinkt erg goed 🙂

      Maar een liefdesrelatie zonder dat je je aangetrokken voelt tot de ander, is vrij zeldzaam.
      Misschien kun je daar eerst beginnen: Wat zou hij moeten doen/veranderen (gedrag, uiterlijk, jullie samenspel), zodat je hem aantrekkelijker vindt?

      Misschien kàn hij dat niet veranderen, maar dan weet je ook dat het niet zàl veranderen – en als dat een groot stuikelblok is in jullie relatie,
      dan kun je je of concentreren op alle leuke dingen die jullie wel samen hebben, of eraan denken om verder te gaan…

      Wat je ook kiest, ik wens je veel succes!

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  104. Nikki
    Nikki zegt:

    Ik lees dit en moet mijn verhaal echt even kwijt voor advies…

    Ik heb nu na 2 gebroken relaties een relatie met mijn beste vriendin..
    In het begin dat is nu bijna 2 jaar geleden was het allemaal leuk en aardig en kwam ik om de 3 dagen naar haar en de kinderen toe.. ik bleef 3 dagen en ging weer 4 dagen naar huis.. Alles was leuk en spannend en prima, na een paar maanden wilde ze niet meer dat ik weg ging en hebben we besloten dat ik in zou trekken.. Dat ging in het begin ook prima alleen zat zij nog met haar ex en de kinderen in 1 huis toen ik daar “introk” we hadden de mooiste plannen samen.. nog een kind trouwen… we zijn nu dus inmiddels bijna 2 jaar verder en we zitten nog met zijn 3en in 1 huis, de spanningen lopen dermate steeds op… ze heeft haar ex verteld niet verder te willen maar die heeft zoals we dat noemen een spreekwoordelijke plaat voor zijn hoofd… ik moet eerlijk zeggen dat ik wel wat heb lopen trekken en duwen omdat hij hoop blijft houden en zij alles zo rustig mogelijk wil laten verlopen voor de kinderen.. daardoor heb ik continue de bevestiging gezocht bij haar of ze van me hield en nog verder wilde.. ik ben in vorige relaties flink belazerd.. ik vroeg bevestiging omdat ik niets zag veranderen en geduld moest hebben… 2 jaar met 3 mensen onder 1 dak en niet kunnen uiten wat je voelt is mijn vriendin nu te veel geworden.. ze wijt dit aan mijn onzekerheid en wil nu een plek voor zichzelf en de kinderen alleen.. ze geeft aan dat ze zichzelf kwijt is en geen rust meer heeft in haar lijf.. ze wil daarom een eigen voordeur en wel elkaar blijven zien.. ze geeft aan er is nog steeds een ons en dat ze heel veel van me houd maar dat ze niet kan leven in de situatie en met dat stukje gedrag… ik heb nu aangegeven dat ik hulp ga zoeken om mijn onzekerheid aan te pakken… ik ben alleen enkel bang dat als zij eenmaal een eigen plek heeft we juist verder uit elkaar groeien.. omdat ze dan die vrijheid weer terug heeft als in met niemand rekening houden en doen wat ik wil..

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Nikki,

      Met je vriendin en haar ex onder een dak in harmonie leven, dat is bijna niet mogelijk.
      Uiteraard moet je dit aanpakken zoals je zelf het beste lijkt.
      Dit zijn een aantal vragen die je jezelf kunt stellen:

      Kun je haar dwingen bij jou te zijn? Ik denk het niet, dus je zult haar de ruimte moeten geven.
      Onzerkerheid maakt afhankelijk en afhankelijkheid is zelden goed, want in een gezonde relatie moeten beide personen naast elkaar, óók zichzelf waarderen.
      Dus hoe kun je je zelfstandigheid weer terugkrijgen? Dat is niet alleen belangrijk voor je relatie, maar nog meer voor je eigen persoonlijke ontwikkeling.
      Als jullie een tijdje apart gaan wonen (goed voor je zelfstandigheid) en ze besluit later niet meer verder te willen, dan kun je daar weinig aan veranderen.
      Die gok moet je nemen. Werk aan je zelfvertrouwen en werk aan je zelfstandigheid – die twee zijn de basis voor een gezond mens en een gezonde relatie 🙂

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  105. Ron
    Ron zegt:

    Hallo Frank,

    Tijdens mijn huwelijk heb ik een gescheiden vrouw met 2 jonge kinderen leren kennen. Na een hele tijd piekeren en allerlei afwegingen heb ik besloten voor de relatie te gaan en te scheiden. Zelf heb ik 2 kinderen van 15 en 12 jaar. We zijn nu bijna een jaar verder en de relatie gaat heel goed ondanks dat wij een uur rijden van elkaar wonen. Beide doen we moeite om zoveel mogelijk bijlekaar te zijn zonder dat het voelt als opgave. Langzamerhand denken wij aan samenwonen. Dit om een volledige relatie op te kunnen bouwen met elkaar. Dit is wel een dilemma: ik heb mijn puberkinderen om de week 1 weekend (vrij-ma) en elke dinsdag. Indien ik naar haar ga verhuizen ben ik bang dat ik het contact ga verliezen. Pubers zitten denk ik niet op een andere woonomgeving te wachten. Waar ze geen vriendjes hebben en ook nog een huis moeten delen met jonge kinderen (4 en 6). Andersom is het ook lastig. Gelukkig kunnen wij er goed over praten, blijft dat het ingrijpende keuze’s zijn die een leven van kinderen beinvloed (hoeft niet alleen negatief te zijn). Hoe kunnen wij hier op een goede manier uitkomen? Zou het beter zijn om te wachten tot de kinderen oud genoeg zijn dat ze bijv zelf gaan studeren (betekent nog +/- 6 jaar wachten) en dan pas samenwonen, of nu ervoor gaan en zorgen dat de kinderen een warm thuis krijgen als ze bij mij zijn (betekent dat ik ze om het weekend ophaal + terugbreng). Mijn vriendin vindt een relatie op afstand niet houdbaar op de lange termijn en wil heel graag “samen” ik wil ook graag samen maar wil niet door deze beslissing mijn kinderen verliezen.

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Ron,

      Fijn om te horen dat je nieuwe relatie goed gaat 🙂

      Dat is altijd een moeilijke afweging, omdat er aan elke voordeel ook een nadeel hangt.

      Op het eerste gezicht lijkt het misschien makkelijker als je vriendin ‘naar jou toe’ verhuist (jongere kinderen passen zich sneller aan),
      maar ik begrijp dat ze dat niet wil?

      Wat is het belangrijkste? Als jij (dus niet alleen je vriendin) graag samen wilt wonen (en niet willen wachten) en jijzelf bereid bent om je eigen kinderen om het weekend te halen en brengen,
      dan moet het toch lukken? Is het niet de kwaliteit van jullie contact – niet zozeer de afstand – die je relatie met je kinderen bepaalt?
      En is een warm huis niet eerder een bepaald gevoel dan een bepaalde lokatie?

      Veel succes, wat je ook kiest!

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  106. Ron
    Ron zegt:

    Frank,

    Dank voor je reactie en advies! is zeer welkom.

    Idd de kwaliteit van het contact bepaalt en niet de kwantiteit. voel mij alleen schuldig dat ze dan niet meer spontaan even bij hun vader kunnen binnenwandelen. Alles moet met een afspraak. Verder heb ik ook nog te maken met mijn schuldgevoel, zo van kan of mag ik dat kinderen in de puberleeftijd aandoen. (maar goed daar moet ik mee dealen)

    Mijn vriendin heeft zeker overwogen om naar mij toe te verhuizen. Alleen moet ze ook rekening houden met een ex-man en de afstand die ze met de kinderen mag verhuizen. Deze optie houden we ook nog open.

    Heel erg bedankt voor jouw kijk of mijn dilemma

    groet
    Ron

    Beantwoorden
  107. Jeltje
    Jeltje zegt:

    Mijn vriend met wie ik nu zo’n 5 jaar samenwoon, is vorig jaar veroordeeld voor verduistering in dienstbetrekking. Hij heeft het me verteld op de dag van zijn ontslag op staande voet. Het bleek dat hij rekeningen niet kon betalen en heeft hier een half jaar over gezwegen.
    Ik hou ontzettend veel van hem, maar ik merk dat ik hem niet meer zo maar op zijn woord vertrouw. (Daar komt bij dat de praktische nasleep van de veroordeling, zoals geen baan kunnen vinden zonder VOG, geen recht op uitkering en mijn (sinds kort) werkeloosheid (gelukkig wel met uitkering) niet echt meehelpen.) Ook heeft zijn vechtscheiding heel lang voortgeduurd, waardoor ik al eerder overwogen heb uit deze relatie te stappen. Maar dat ging steeds beter, helemaal toen zijn ex-vrouw een nieuwe vriend kreeg.
    Nu is hij vooral een positief denker en ik zie vaak beren op de weg. Ik probeer het ook vaak positiever te bekijken, maar soms ben ik bang dat ik gewoon naïef ben en mijn eigen weg moet gaan.

    Beantwoorden
  108. Sacha
    Sacha zegt:

    Beste Frank,

    Ik val in de categorie “geen afscheid willen nemen” en “de beslissing ligt bij de ander”. In middels heb ik bijna 2 jaar een relatie met een man, maar hij ontkent het feit dat we een relatie hebben. Hij ziet me als hele goede vriendin. Het gekke is dat we alles samen doen wat je zou doen als je een relatie hebt. We zien elkaar in de weekenden dat mijn kinderen bij hun papa zijn, we gaan samen op vakantie, hij komt regelmatig langs als de kinderen er ook zijn, we spreken samen af met vrienden. We houden rekening met elkaar en we respecteren elkaar. Ik heb het maar gelaten. Ik heb namelijk absoluut niet het gevoel dat er “gebruik gemaakt wordt” van mij. Vond lange tijd dat het niet uit maakte wat voor label er op geplakt werd, zolang het maar leuk is. Maar inmiddels krijg ik er toch steeds meer last van. Ik merk dat ik vooruit wil, met hem. En niet zo zeer dat hij gelijk bij mij in moet trekken enzo, ik ben namelijk ook erg gesteld op mijn leven zoals het nu gaat… Maar ik wil plannen met hem kunnen maken en eventueel over een gezamenlijke toekomst na kunnen denken. Moet ik hem forceren een keuze te maken? Nooit geweten dat het allemaal zo moeilijk was boven je 40 ste ;-).
    Hoop dat je tips hebt!

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Sacha,

      Tja, boven je veertigste heb je ook de nodige bagage uit vorige relaties, dus dat maakt het soms ook wat complexer 🙂

      “In middels heb ik bijna 2 jaar een relatie met een man, maar hij ontkent het feit dat we een relatie hebben.”
      Uit alles wat je daarna beschrijft blijkt dat jullie wel een relatie hebben.

      Ik vermoed dat aan dit alles de officiële term ‘relatie’ geven, iets is waar je vriend het wat benauwd van krijgt.
      Wellicht vind hij het fijner om het ‘open te laten’. En als dit zo is, heeft dat waarschijnlijk alles te maken met zijn bagage.

      Het hang ervan af of jullie ook lichamelijk intiem zijn (ik neem aan van wel). Zo nee, dan is het voor hem waarschijnlijk toch meer een vriendschap. Zo ja, dan hebben jullie een relatie, maar wil hij dat label er niet aan hangen. Ik zou hem dan voorzichtig erop wijzen dat als het eruit ziet als een relatie en jullie dingen doen die mensen in een relatie doen, dat wat jullie dan hebben … toch gewoon een relatie is. De ene heeft een hoger tempo in het maken van toekomstplannen dan de ander. Hopelijk vinden jullie ergens in het midden een mooi compromis 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
      • Sacha
        Sacha zegt:

        Dag Frank,
        Bedankt voor je snelle antwoord. Ik vind het ook niet zo erg om er geen label aan te hangen. Als het goed voelt is het goed. Maar dat is een beetje het probleem. Als we samen zijn is het heerlijk, maar hij blijft vinden dat het alleen een hele fijne vriendschap is. En ik heb geen zin meer om gewoon als tijdverdrijf te dienen omdat het nu eenmaal samen leuker is dan alleen. (Dat klinkt erg plat en zo voelt het echt niet als we samen zijn, anders was ik er natuurlijk al lang mee gestopt) Ik wil dat hij voor me kiest. Dan hoeft de manier waarop we onze relatie invullen voor mij niet eens te veranderen, maar het zou mij rust geven. En daar blijft hij “overheen” praten. Vandaar dat ik er langzamerhand een beetje moe van word. Ik ben helemaal niet het type dat de boel forceert, eisen stelt of “vraagt” om een relatie, dat past niet bij mij. Maar het is toch niet vreemd dat ik inmiddels wil weten waar ik sta in deze relatie? Vandaar dat ik misschien toch vrees dat ik afscheid moet nemen van deze relatie. Of heb jij een andere tip hoe ik het bij hem zou kunnen aanpakken? Relatie is trouwens ook intiem inderdaad, ik slaap niet in het logeerbed 😉

        Beantwoorden
        • Frank
          Frank zegt:

          Beste Sacha,

          Natuurlijk wil en mag je duidelijk weten waar je staat. En natuurlijk mag je daar zelf ook duidelijk over zijn. Er is een reden waarom hij daar geen uitspraken over doet. Ik zou beginnen met doorvragen waarom hij dat kennelijk niet wil. Gewoon vragen, niet sturen. Dat heb je waarschijnlijk al gedaan, maar probeer het deze keer voor maar één doel: weten waarom. Wat zit daar onder? En waarom vind hij dàt dan weer? Als je dat weet, dan weet je ook wat je eraan kunt doen. Weet je het niet, dan blijft het gissen. Later kun je nog altijd je eigen grenzen aangeven en het laten kiezen.

          Veel succes!
          Vriendelijke groet,
          Frank

          Beantwoorden
  109. Leonie
    Leonie zegt:

    Hallo Frank,

    Ik was dol op mijn vriend. We hadden bijna 4 jaar en we woonden nog niet samen. Op het laatst ging het wat minder, waarbij hij toenadering had gezocht bij een ex. We hadden na een ruzie hierover uitgesproken dat we er beide voor zouden gaan. Ik was immers ‘het leukste vriendinnetje die hij ooit had gehad’. Toch deed hij wat afstandelijk.

    Twee maanden later kwam ik erachter dat hij is vreemdgegaan middels een betaalde seksdate, waarbij hij in die afspraak aangaf dat vaker te willen doen. Hij ontkent de hele situatie. Ik heb toen zijn beste vriend erover benaderd, die de ontkenning ook in twijfel nam.

    Vervolgens hoorde ik dat mijn vriend tegen zijn vrienden vertelde dat het uit was, de reden was prive, maar ik was degene die het bont had gemaakt. Tegen zijn beste vriend zei hij dat hij me niet moest benaderen, omdat ik waarschijnlijk zelf nog niet door had dat het uit was.
    Daarna laat mijn vriend mij weten dat hij me niet aan de kant gezet heeft en er nog steeds over wilt praten. Ik gaf aan dat ik daar nog te gekwetst en in de war voor was. Hij heeft toen zijn beste vriend gesproken en hij vond het niet zo leuk dat hij al op de hoogte was, maar volgens die vriend stond hij nog steeds open voor een gesprek.

    Er was verder nog niks uitgesproken, dus vroeg ik een week later om te praten. Maar nu stelde hij dat een maand verder uit vanwege zijn werk! Ik voelde me afgescheept. Hierna heb ik nog een paar keer contact gezocht, maar hij negeert me nu volledig! En ik zit nog met allerlei vragen en gevoelens, en met een betaalde en geboekte reis waarvan ik de tickets nog niet heb gehad.

    Ik begrijp niets van zijn gedrag. Het doet me erg zeer dat hij het op deze manier afkapt, zonder nog iets te zeggen. Nu weet ik niet waar ik aan toe ben. Ook omdat ik nog veel van hem hield. Ik heb niet meer de kans gehad om te zeggen dat hij me gekwetst heeft of te vragen wat er aan de hand was/is. Ik voel me op een harde manier afgewezen. Als hij me duidelijkheid had gegeven en gezegd dat hij niet meer wilde praten, kon ik er tenminste wat mee. Op deze manier kan ik het moeilijk los laten.

    Moet ik me nu dan zomaar bij de situatie neerleggen en dit allemaal accepteren?
    Of moet ik nog (doorgaan met) proberen te vragen waarom hij niet reageert, zodat ik misschien nog wat gemoedsrust krijg?

    Hopelijk heb je verhelderend advies.

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Leonie,

      Kennelijk wil je ex geen relatie meer en wil hij er ook niet meer over praten.
      Ik denk dat dat voor jou ook erg duidelijk is, nietwaar?
      Ik heb iets soortgelijks meegemaakt en uiteindelijk mijn schouders opgehaald en verder gegaan.
      (Bepaal uiteraard altijd zelf je eigen keuze).

      Je kunt iemand niet dwingen om op jouw manier afscheid te nemen, hoe redelijk dat ook zou zijn.
      Hier is een inzicht: we kunnen nooit begrijpen waarom een ander zich zo gedraag, vanuit onze eigen mentaliteit.
      Dus ik ben bang dat je er nooit achter gaat komen. Maar waarom zou je uitleg willen hebben van iemand die kennelijk toch niet om je geeft?

      Hier een artikel over omgaan met afwijzing:
      https://www.newstart.nl/blog/afgewezen-worden-3-tips/

      Gun jezelf te tijd om het te verwerken, schud het uiteindelijk van je af en ga verder met je leven zodat je iemand tegenkomt die jou meer verdient 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
      • Leonie
        Leonie zegt:

        Dag Frank,

        Ik heb je antwoord even op mij in laten werken! Hoewel ik weet dat dit het einde van de relatie is, was het voor mij in eerste instantie niet duidelijk dat hij niet meer wilde praten, gezien de verschillende signalen die hij gaf. Ik moet er mee leren leven dat het niet afgesloten is, maar gewoon is opgehouden. Ik wilde je in elk geval hartelijk danken voor je reactie, dat heeft mij zeker verder geholpen en meer inzicht gegeven. Ik weet nu wat mij te doen staat. Bedankt!

        Beantwoorden
  110. Ann
    Ann zegt:

    Emotioneel afstand nemen, die opdracht kreeg ik ook. En ik slaagde daar wel in maar heb misschien te hard en te lang moeten vechten, ik weet het niet. Mijn schoondochter ontnam me mijn kleinkinderen toen mijn zoon voor zijn job even naar het buitenland moest. Steeds meer voelde ik aan dat ik er niet meer welkom was. Alhoewel ik nooit kritiek had en niet elke dag hen ging bezoeken. Een jaar heeft het geduurd alvorens ik mijn kleinkinderen terug zag – ik tracht haar nu ook altijd te ontwijken. Verder heb ik een dochter die geen band met mij haar moeder kan opbouwen. Het gaat even goed, maar da

    Beantwoorden
  111. Ann
    Ann zegt:

    maar dan (sorry er liep iets fout) begint ze mij te kwetsen. Ook al heb ik haar dan geholpen, het maakt niets uit. Ik gaf haar meerdere keren een kans, maar het lukt haar nooit. Hier kom ik wel overheen, over dit alles, maar ik ben sindsdien zo moe, zo moe. Nadat ik de nodige stappen had gezegd, kreeg ik een decompressie, later ging het me beter. Doch ik ben niet meer wie ik was, en er ontbreek nog altijd de zin om terug in het sociaal leven te stappen, mijn schrijfsels te bundelen, filmpjes mee te maken. En die vermoeidheid is zo een zwaar gegeven. Groeten, ann

    Beantwoorden
  112. maria
    maria zegt:

    hallo ik ben al bijna 25 jaar getrouwd en heb 4 kinderen en 2 kleininderen .
    maar na dat mijn man onslag heeft gekregen en wij gedwongen de boerderij en de beesten moesten verkopen en nu in de schuldsanering zitten en dat al 4 jaar ,gaat onze relatie heel snel achteruit.ik ben 47 jaar en mijn bijna 48 jaar,maar ik heb het idee dat hij in de midlife crisis zit.
    want hij wordt al boos als hij even niet mijn borsten of mijn lichaam mag voelen .dan gaat hij van het bovenste plankje tegen mij schreeuwen.en dat het mijn schuld is ,omdat ik geen sex wil.maar hij is volgens mij nu zo op mij gericht dat het mij beknelt ,zo wil hij dat ik elke morgen tegen hem aanlig en dan gaat hij natuurlijk weer voelen en proberen om sex te krijgen.
    zo doet hij het nu ook elke dag even aan mij zitten en dat wil ik niet.
    ik ben zelf geen iemand die de voortouw neemt als het om sex gaat.
    ben ik nooit geweest en nu moet ik dat maar leren zegt hij ,ik moet me meer openstellen terwijl ik dat niet kan ,ook niet omdat wij geen leuke dingen meer kunnen doen ,en ook voor de kinderen is dit geen mooie relatie meer want we hebben bijna elke dag of avond wel weer ruzie.dat ik denk er wel eens aan om bij hem weg te gaan ,maarja wat dan en hoe reageren mijn kids hier op.ik ben ten einde raad,en ik ben op.

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Maria,

      Ik kan me voorstellen dat de gewongen verkoop en schuldensanering een zware wissel trekt op jullie relatie.
      Als jullie te weinig luek dingen meer samen doen, is dat het eerste wat je kunt veranderen. Samen positieve ervaringen delen is noodzakelijk voor elke relatie en helpt jullie om naast de uitdagingen ook iets moois te ervaren.
      Het lijkt erop alsof jullie verschillende behoeften hebben aan lichamelijk contact. Vraag jezelf of je helemaal geen lichamelijk contact wil met je man of niet zo vaak als hij het wil. In het laatste geval zullen jullie ergens in het midden een compromis moeten vinden. Maar in het eerste geval (als je helemaal geen lichamelijk contact wilt) mis je iets fundamenteels, want lichamelijk contact is in een liefdesrelatie alleen maar gezond.
      Als de ruzies blijven aanhouden, adviseer ik je om samen een relatietherapeut te bezoeken, want langdurige ruzie is funest voor elke relatie.

      Bepaal eerst voor jezelf of er een gezonde basis is in je relatie. Het volgende artikel helpt je daarmee:
      https://www.newstart.nl/blog/heb-ik-een-gezonde-relatie-of-relatieproblemen/

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  113. Emma
    Emma zegt:

    Beste Frank,

    Mijn vriend en ik hebben nu 6 jaar een relatie en het is een aantal maanden uit geweest. We hebben alle twee stomme dingen gedaan en veel ruzies gehad. Sinds het de laatste keer is uitgegaan is hij verliefd geworden op iemand anders maar heeft toch voor mij gekozen. Ik heb nog veel moeite met alles wat er is gebeurd en ben dus erg onzeker. Op dit moment is hij erg afstandelijk en laat weinig horen. Hij zei dat hij voor mij ging kiezen maar ik merk er in de praktijk niet veel van.. Door die onzekerheid ben ik hem veel aan het bellen en lieve berichten sturen maar volgens mij duw ik hem dan nog verder van mij af. Erover praten vindt hij irritant omdat hij verder wil in de toekomst en niet steeds moeilijkheden aanhoren. (Omdat dit in het verleden altijd zo is geweest). Wat moet ik hiermee? Ik houd ontzettend veel van hem maar hij maakt me zo onzeker en ik begrijp zijn tegenstrijdige acties niet. Hij zou toch ook mij moeten begrijpen? Zal hij dan toch niet meer voor mij willen gaan? Graag hoor ik van je.

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Emma,

      Wanneer wordt je onzekerheid gerustgesteld? Wat moet hij doen om ervoor te zorgen dat jij weer vertrouwen krijgt? En kan hij dat alleen of kun je er zelf ook iets aan doen? Er is een mooie balans tussen duidelijk maken wat jij nodig hebt in jullie relatie en te veel blijven hangen in het verleden. Weet dat elke relatie pas werkt als beide personen er hetzelfde idee over hebben en er genoeg vertrouwen is. We kunnen niemand dwingen voor ons te kiezen (niet dat jij dat hebt gedaan natuurlijk) – het moet van beide kanten komen. Als hij voor jou heeft gekozen, waarom is hij dan zo afstandelijk? Ik zou heel duidelijk maken wat je nodig hebt (zonder teveel van hem te verwachten en zonder naar het verleden terug te gaan). Kan en wil hij dat geven, dat zal hij je dat vertellen. Kan of wil hij dat niet, dan weet je het ook. Geeft hij geen antwoord, ga erdan vanuit dat hij het niet kan of wil. En dan heeft het weinig zin deze relatie in je eentje voort te zetten…

      Heel veel succes!

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
      • Emma
        Emma zegt:

        Beste Frank, Erg bedankt voor je reactie! Ik had het er niet bij gezet maar hij is wel aantal maanden met haar geweest (geen relatie) toen het tussen ons uit was en wij elkaar wel zagen. Ik denk dat hij het nog moeilijk heeft met haar maar hij heeft meer gevoel voor mij en kiest dus voor mij. Dus dat zegt wel iets..Heb je verder nog tips om hier mee om te gaan? Waarom zegt hij zelf zo weinig en wil me wel zien maar best weinig.. Tegenstrijdige reactie.. Of hij verwacht gewoon heel iets anders dan ik? Ik vind het gek na alles waar ik over heen moet komen dat hij mij uit zichzelf niet wat meer geruststelt…

        Beantwoorden
        • Frank
          Frank zegt:

          Beste Emma,

          Graag gedaan 🙂

          “Ik vind het gek na alles waar ik over heen moet komen dat hij mij uit zichzelf niet wat meer geruststelt…”

          Ik zou jezelf gerust gaan stellen – door gewoon al je kaarten open op tafel te leggen en hem te vragen wat hij voelt en hoe hij erin staat. Het lijkt me voor hem ook niet makkelijk.
          Pas op: vraag door, maar zonder verwijten, zonder oude koeien uit de sloot te halen, zonder hem te willen sturen, hoe moeilijk dat ook is. Al die dingen voorkomen dat hij met je deelt wat je nu zo graag wilt weten. Wees gewoon oprecht geïnteresseerd en vraag door. Iedereen komt los als ze ht gevoel hebben er niet op afgerekend te worden. Toon begrip en leef je in. De enige manier om erachter te komen waar je aan toe bent, is door het zo aan te pakken. En als je dat weet, dan kun je daarna (dus niet in het gesprek, maar later) altijd nog kiezen hoe je daarop gaat reageren 🙂

          Heel veel succes!

          Vriendelijke groet,
          Frank

          Beantwoorden
  114. S
    S zegt:

    Wanneer stop je?
    Als je scheldwoorden voor de grap niet meer leuk vind?
    steeds voelt dat hij boos op je is omdat die weer wat aan te merken heeft gevonden en net doet alsof dat niet zo is dat die boos is.
    dat wat mij energie geeft hij dat afbreekt met woorden van voedsel tm wat ik leuk vind.
    nooit de perfectheidsgraad bereik van hoe hij het wil, nooit tevreden met wat dan ook.
    geen inspiratie of pretogen bij hem zie,
    gevoels uitwisseling mis.
    gevoelloosheid voel.
    gevoelig maar geen empathie.
    ja, wanneer stop je?

    Beantwoorden
  115. S
    S zegt:

    Beste Frank,

    Ik heb bijna een jaar een relatie gehad met mijn ex. De eerste vier maanden waren zalig. Daarna is zijn ex op de proppen gekomen. Ik heb tientallen malen gevraagd om het contact te verbreken. Telkens opnieuw zei hij dat hij geen contact meer had met haar. Tot ik er laatste weer achter kwam dat dat niet waar was. Ik heb de realatie stopgezet. Hij wilde terug zijn best doen en hij beloofde mij dat hij het contact verbroken had. Ik wou eerst het vertrouwen terug 100%in orde krijgen alvorens terug een relatie te starten met hem. In deze periode heeft hij mij opnieuw belogen, het contact is nog steeds niet verbroken met zijn ex. Ik heb hem laten vallen. Hij zegt dat hij rust vindt bij mij en dat ik zijn alles ben. Hij wil zelfs trouwen….kan jij mij vertellen of ik hier de juiste beslissing heb genomen. Ik denk dat k hier te maken heb met een pure narcist….

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste S,

      Dat kan ik niet echt beoordelen. Iedereen komt in een relatie met bagage uit het verleden. Het komt vaak voor dat mensen contact houden met hun ex, zeker als ze in goede verstandhouding uit elkaar zijn gegaan. De ander dat contact verbieden werkt meestal averechts, omdat een gezonde relatie gebaseerd is op wederzijds vertrouwen en vrijheid om te doen wat je zelf wilt, zolang je elkaar natuurlijk trouw blijft. Dus dat lijkt de kern te zijn: is iemand van plan om vreemd te gaan, dan kun je gemakkelijk vragen het contact te verbreken. Is het contact met de ex vriendschappelijk, dan maak je meestal iets kapot door eisen te gaan stellen. Als je vertrouwt op jezelf en je partner, dan hoef je hem niet te verbieden zijn ex te zien. Als je daar niet op vertrouwt, dan is dàt wellicht het echte probleem. Als hij zegt dat hij rust vindt bij je en dat je zijn alles bent, dan klinkt dat heel goed. Aan jou de wijsheid om te bepalen of je daar iets moois van kunt en wilt maken 🙂

      Veel sterkte en succes!

      Frank

      Beantwoorden
      • Anoniem
        Anoniem zegt:

        Mercikes voor het antwoord Frank. En ja idd het vertrouwen is de kern van de zaak hier, en is momenteel helemaal wel. Dit omwille van andere dingen die verzwegen heeft of er een draai aan gegeven heeft. Toch bedankt voor het snelle antwoord.

        Beantwoorden
  116. Koru
    Koru zegt:

    Beste Frank,
    Ik heb iemand ontmoet met wie ik het heel goed kan vinden. Hij heeft mij een tijdje geleden verteld dat hij sterke gevoelens voor mij heeft. Die gevoelens heb ik ook voor hem, dus dat is op zich heel mooi. Zij het niet dat hij (nog) getrouwd is. Hij was er stellig van overtuigd dat hij niet met zijn vrouw verder wilde, maar met mij. Nu is sinds kort de twijfel toegeslagen en weet hij het allemaal even niet meer. Op zich begrijp ik deze twijfel heel goed, er zijn ook kinderen in het spel, dus het is niet een beslissing die je onverschillig en over 1 nacht ijs neemt.
    Ik heb hem aangegeven dat ik geduld heb, maar wel met de intentie dat hij het met mij serieus meent en het tijd nodig heeft om uiteindelijk met elkaar verder te kunnen. Ik wil geen stiekem contact met hem, zijn vrouw weet wel van ons, maar niet dat we nog contact hebben. Dit voelt niet goed, ik wil graag een openlijke relatie met hem opbouwen. Dus ik zit een beetje vast in wat nu het beste is. Afstand nemen en zeggen dat hij eerst de tijd moet nemen om te beslissien wat hij wil en tot die tijd een soort van afscheid van elkaar nemen? De situatie accepteren en meegaan op de golfbewegingen die hij nu maakt? (voelt niet prettig, geeft veel onrust).

    Hartelijke groet,
    Koru

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Koru,

      Dat is inderdaad een heel lastige situatie, voor iedereen die erbij betrokken is vervelend. Iedereen heeft er wel een mening over, maar uiteindelijk ben jij degene die ‘moet’ kiezen waar jij je het beste bij voelt. Ik kan me voorstellen dat meegaan op de golfbewegingen van een ander onrustig voelt, want dan drijf je nogal af van je eigen koers. Dus tijdelijk afstand nemen is wellicht beter: het geeft jou het gevoel dat je zelf een keuze hebt gemaakt, het geeft aan jezelf en hem het signaal dat je jezelf te belangrijk vindt om je afhankelijk te maken van het plan van een ander – het geeft hem tijd om in alle rust te overdenken wat hij nu werkelijk wil en het is ook eerlijker naar zijn huidige relatie toe. Uiteraard moet je goed voor jezelf bepalen hoelang je die afstand wilt houden voordat jij of hij een definitieve beslissing neemt. Dit (afstand houden) vergt kracht en moed, maar je houdt zo wel zelf het initiatief en dat geeft hopelijk (meer) rust. Nogmaals, dit kun je alleen zelf beslissen, dus sla gerust mijn suggestie in de wind als je zelf iets anders wilt kiezen 🙂

      Heel veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden

Laat je reactie achter

Laat je reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.