Gelukkige relaties 7 tips

Gelukkige relaties zijn geen toeval. Ongelukkige relaties ook niet. Ze zijn het resultaat van bewuste keuzes:

1 – Er wordt anders omgegaan met liefde en vertrouwen dan in niet-gelukkige relaties.
2 – Er is meer diepgang en er wordt meer gedeeld.
3 –  Beide partners zijn emotioneel zelfstandig en waarderen dat ook in elkaar.

Moet je bij relatieproblemen direct je relatie verbreken? Nee, gelukkig niet!

Leer van de lessen van gelukkige relaties en pas ze toe, dan voorkom je een hoop relatieproblemen.

Lees maar eens de reacties hieronder…

Hoe krijg je een gelukkige relatie met een ander?

Wat is een gelukkige relatie? Heel simpel, dat is een relatie die je energie geeft en waar jij en de ander zich goed bij voelen. Het geheim van een gelukkige relatie is dat je jezelf blijft en de ander ook zichzelf laat blijven.

Hoe krijg je een gelukkige relatie? Door eraan te werken. Maar… je moet wel heel goed weten of je de juiste partner hebt om dat te doen. Je kunt met een boot niet vliegen, dus de keuze van je relatiepartner is wel héél belangrijk.

Gelukkige zonder relatie of gelukiger met een relatie?

Beter gelukkig zonder relatie dan niet gelukkig terwijl je wel een relatie hebt, nietwaar? In een gelukkige relatie test je elkaar niet, Je vertrouwt elkaar en support elkaar. Als dat niet het geval is, dan ben je misschien beter af zonder de ander. Je hoeft geen enorm spirituele relatie te hebben, maar liefde en vertrouwen moet er wel zijn.

Deze pijlers van een relatie blijven altijd belangrijk, of je nu een lange relatie of een korte relatie met iemand hebt.

Dit zijn de 7 tips voor een gelukkige relatie:

1. Liefde zorgt voor een gelukkige relatie.

In niet-gezonde relaties is liefde een onderhandelingsmiddel: “Ik houd alleen van je als je dit voor me doet. En als je dat doet, dan haat ik je.”

Liefde is een middel tot een doel, namelijk controle krijgen over de relatie.

Controle en geluk staan helaas haaks op elkaar. Dus controle in je relatie proberen te krijgen (door de ander proberen te controleren) en gelukkig zijn in je relatie, gaan meestal niet samen.

Bijvoorbeeld: Zolang je doet wat de ander wil, is er liefde. En anders is er het tegenovergestelde: boosheid, afkeer, jaloezie of afgunst. Liefde is dus zeer beperkt en meestal slechts een momentopname.

Voorwaarden stellen aan je geluk.

In gelukkige relaties worden er weinig voorwaarden gesteld aan de liefde. “Ik houd van je zoals je bent.” Of: “Zolang je doet wat jou gelukkig maakt, ben ik ook gelukkig.” Daardoor kan de liefde groeien.

En liefde groeit alleen in vertrouwen, niet in controle, want controle is meer gebaseerd op angst en angst staat haakt op liefde.

Dus laat de controle los:

Hoe meer je voelt dat de ander van je houdt zoals je bent, hoe meer je jezelf kunt zijn – en hoe meer liefde je terug kunt geven.

2. Zonder vertrouwen geen gelukkige relaties.

In niet-gelukkige relaties is er weinig vertrouwen. Elke keer als je gekwetst wordt door het gedrag van de ander, wordt het vertrouwen minder. Op het laatst neem je alles wat de ander zegt met een korreltje zout. Zonder vertrouwen geen liefde, diepgang, intimiteit of begrip, dus de relatie wordt steeds afstandelijker.

Mensen in gelukkige relaties vertrouwen elkaar blindelings. Ze weten precies wat ze aan elkaar hebben. Misschien heeft het lang geduurd voordat dit vertrouwen er was. Maar eenmaal aanwezig, blijft het de relatie voeden met positieve energie. Je weet dat de ander het beste met je voor heeft – en andersom ook natuurlijk.

Vertrouwen is het belangrijkste ingrediënt voor een gelukkig relatie, of het nu een relatie met je partner, met je vrienden of met collega’s is. Vertrouwen is alles.

Los je relatieproblemen op

De beste manier om je relaties te verbeteren, is door het volgen van deze Online Cursus Relaties. Los je relatieproblemen op, kies voor de juiste mensen in je leven - en geef je grenzen aan. Zo blijf jezelf in àl je relaties!

3. Diepgang is nodig voor elke relatie.

In minder goede relaties is de communicatie oppervlakkig. Je weet nooit wat de ander echt bezighoudt – of je hebt zelf geen behoefte te vertellen wat jou bezighoudt. Daardoor raken gesprekken nooit de kern: wat iemand ècht denkt of voelt. Er wordt veel gesproken over situaties (wat voor boodschappen er zijn gedaan, wat de weersvoorspelling is), maar weinig over diepere gevoelens.

In gelukkige relaties is die diepgang er wel. Er wordt gesproken over wat de ander echt bezighoudt. Als je het bed deelt, ben je lichamelijk intiem. Als je gevoelens deelt, ben je emotioneel intiem. Zonder intimiteit is er alleen maar afstand. Om dat te vermijden is diepgang essentieel.

4. Met delen worden gelukkige relaties nog beter.

In oppervlakkige relaties wordt er weinig gedeeld. Het lijkt alsof ieder een eigen leven leidt en slechts toevallig samenwoont. Interesses worden niet gedeeld, ervaringen worden niet uitgewisseld en ideeën niet besproken. De relatie lijkt op twee eilanden met een héle lange brug ertussen. Alleen door over te steken, kan er gedeeld worden. Maar meestal is dat een brug te ver. Ieder blijft op het eigen eiland…

In gelukkige relaties wordt er veel gedeeld (niet alles, want er is misschien een gedeelte dat je liever met anderen deelt of voor jezelf houdt). Dat delen schept een band. Delen is iets weggeven en het daarna dubbel terugontvangen. Zoals ze zeggen: “Sharing is caring.” Twee eilanden zijn naar elkaar toegegroeid…

5. Lachen is gezond voor elke relatie.

In slechte relaties wordt er weinig gelachen. Alles is zwaar en serieus. Relativeringsvermogen is er meestal niet. Soms ontsnappen mensen hieraan door het plezier buiten de relatie te zoeken. “Ze is altijd zo serieus, ik wil gewoon lol maken met m’n vrienden.” Of: “Hij ziet alles zo zwart, met mijn beste vriendin kan ik tenminste lachen…”

In gelukkige relaties wordt er wèl veel gelachen. Samen lachen – al is het alleen maar om je eigen tekortkomingen – werkt zo bevrijdend! Wat doe je als je een zware dag hebt gehad? Soms heb je gewoon geen zin om daar over te praten. Dan voel je je beter bij een komedie of een kussengevecht. Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. Lachen geeft licht, warmte en ontspanning. Lach, verdorie!

6. Zonder zelfstandigheid is er alleen afhankelijkheid.

In moeizame relaties is er altijd een vorm van afhankelijkheid. Eén partner is afhankelijk van de ander. Het hoeft niet eens financiële afhankelijkheid te zijn. Vaker is het een emotionele afhankelijkheid. Het is alsof één van de twee het minder uitmaakt wat de ander doet. De persoon die het minst te verliezen heeft als de relatie beëindigd zou worden, is degene die de relatie bepaalt.

In gezonde relaties is er gelijkwaardigheid. Twee mensen beslissen: “We voelen ons prima zonder elkaar, maar nòg beter met elkaar. We kiezen ervoor samen te zijn. Niet uit noodzaak of armoede, maar uit liefde.” Beide personen waarderen elkaar en staan niet toe dat één de overhand neemt of de relatie bepaalt.

7. Waardering is nodig voor alle gelukkige relaties.

In niet-goede relaties ligt de focus erg op wat de partner fout doet. “Ik zeg het elke keer weer, maar je doet het nooit goed!” Of: “Wanneer dring ik nou eens tot je door?” Aangezien de focus ligt op de tekortkomingen van de ander, is er veel ontevredenheid.  Er wordt meer gekeken naar wat er niet is, dan naar wat er wèl is.

Gelukkige stellen waarderen elkaar.

1 – Je weet dat de ander niet perfect is.

2 – Je hebt geen behoefte hem of haar te veranderen.

3 – Je vergeet de kleine foutjes en richt je aandacht op wat je wèl waardeert.

Je kunt pas iemand waarderen als je ophoudt te focussen op diens gebreken. Dat geldt overigens niet alleen voor je relatie, maar ook voor jezelf!

Wil je een gelukkige relatie met andere mensen?

Met je partner, of met je familie, vrienden of collega’s?

Dan heb je meer inzicht nodig – en moet je ook wat aan jezelf werken. Want een goede relatie begint altijd met een goede relatie met jezelf.

De volgende online training gaat je hierbij helpen:


Verbeter je relaties in slechts 11 weken!

Goede relaties zijn de basis voor een gelukkig leven. Toch kosten sommige relaties je veel energie en geven je stress. Los je relatieproblemen op met deze online training en kies voor gezonde relaties met iedereen!

Ja, ik wil mijn relaties verbeteren

15.000+ cursisten gingen je voor!


Op jouw succes,

Frank de Moei
Professional Coach
Newstart.nl | Training in Geluk en Succes

Ik ben een professionele life-coach, gespecialiseerd in persoonlijke groei. Sinds 2008 heb ik via deze site meer dan 15.000 cursisten online begeleid in het ontwikkelen van meer zelfvertrouwen, meer ontspanning, betere relaties, leuker werk en meer geluk in hun leven.
Download mijn gratis e-boek

94 antwoorden
« Oudere reacties
  1. lonneke
    lonneke zegt:

    hallo frank ik sta in me gedachten om te vertrekken maar om die stap te zetten is echt heel moeilijk wel of niet ik ben nu 55 jaar we hebben 1 dochter die woont al op zich zelf .hij heeft een eigen huis waar ik ook mag wonen ,ik werk ook dus ik zorg voor me zelf hij heeft me nooit gevraagt alles wat hij doet is goed hij vraagt me mening als ik die geeft gaat hij toch verder met zijn eigen mening het huis moet worden op geknapt zegt hij weet je wel wat dat kost als ij het op gekapt wilt hebben zal je het zelf moeten betalen terwijl hij zelf zat heeft als hij thuis komt zegt hij me geen gedag als ik sta te koken vertelt hij me altijd wat en ho ik het moet doen doe het nooit goed ben veel alleen hij gaat nooit met me op vacantie nooit met me winkelen of een dagje weg vraagt een van zijn vrienden iets altijd alles goed van de week schopte hij de boodschappen die ik net had gehaald kapot door het hele huis nu loopt hij met een lang gezicht boos en praat niet tegen me ik zelf kan nergens heen zo gaat het al zo lang ik hem ken hij is zo moeilijk het wordt tijd dat ik het touw maar moet door knippen maar wel moeilijk mag ik aub u mening

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Lonneke,

      Dat klinkt inderdaad niet als een heel fijne waarin je elkaar wederzijds support. Wat voor mening ik of anderen je ook geven, ga altijd uit van wat je zelf wilt. Alleen jij kunt die beslissing maken. Deze punten kunnen je helpen meer inzicht te krijgen:

      1 Bepaal voor jezelf of je nu gelukkiger met hem of zonder hem bent.
      2 Bepaal of je als je hem nog niet kende, opnieuw een relatie met hem zou beginnen.
      3 Bepaal wat je echt belangrijk vindt in een relatie (is het vertrouwen, is het support, is het gemeenschappelijke interesses, etc, etc).
      4 Bepaal of je wat je bij 3 hebt gevonden, ook echt krijgt in deze relatie.

      Heb je uit bovenstaande vragen de conclusie getrokken dat deze relatie niet werkt voor je, dan kun je (hoeft niet, maar kan wel) eerst nog altijd met een relatietherapeut praten om samen proberen eruit te komen. Lukt dat niet, dan weet je wat je daarna moet doen, hoe moeilijk dit ook is.

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  2. lonneke
    lonneke zegt:

    hallo frank van een relatie terapeut wil hij niets weten ,heb hem een berichtje gestuurd hoe ik er over denkt heb ik gedaan omdat hij niet tegen me praat ik moet eerst beginnen met praten en zal hij me kort en stug antwoordt terug geven heb ook geen antwoordt op me berichtje gehad als ik vertrek is hij wel echt alleen dat maakt het ook zo moeilijk ,en over een tijdje gaat het weer beetje goed en dan begint het weer goed moet allemaal in hem straatje passen anders heeft het niet naar zijn zin pfffffffffff

    Beantwoorden
  3. Anoniem
    Anoniem zegt:

    Wat een confronterend artikel!
    Ik merk dat ik op alle punten een slechte relatie heb en er toch in blijf hangen uit angst.
    Ik heb een zoontje van 3,5 en 36wkn zwanger van ons 2e kindje.
    Hij heeft net laten weten dat dit kind van hem niet gewenst is maar dat hij er wel voor wil zorgen.
    Dit doet mij vreselijk zeer.
    Als ik mijn emotie deel vindt hij dat ik me niet moet aanstellen.
    Hij heeft de hele zwangerschap niks geen interesse getoond en als iemand (zelfs ons zoontje) praat over de zwangerschap dan kijkt of loopt hij weg.
    Dit is iets wat altijd is geweest maar nu ik iemand nodig heb die mij ondersteund en laat weten dat hij van me houdt en er nu dus niet is raakt het mij nog meer.
    Hij geeft mij totaal geen gevoel dat hij van me houdt en is altijd op me aan het mopperen maar verwacht daarin tegen wel dat ik met m’n benen wijd ga liggen.
    De tegenover buurman van 70 geeft mij nog een warmer gevoel dat hem.
    Moet ik opstappen, waar moet ik heen, maak ik mijn kinderen dan niet nog ongelukkiger dan als ik mijn eigen gevoel wegzijver?
    Is het gras aan de overkant groener??
    Allemaal vragen waar ik al een tijd mee rondloop.
    Ik rondt mijn zwangerschap (zo voelt het nu) af en probeer ondanks zoveel mogelijk van m’n kinderen te genieten maar als de kraamtijd voorbij is en er nog niks veranderd is…wat dan… Dingen waar ik nu niet mee bezig hoor te zijn maar wel gedwongen doe.
    Help

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Anoniem.

      “Ik merk dat ik op alle punten een slechte relatie heb en er toch in blijf hangen uit angst.”
      Die angst is begrijpelijk, iedereen heeft angsten. Zoals je zelf al min of meer hebt besloten, kun je op korte termijn kiezen voor ‘geen verandering’ aangezien er al genoeg uitdagingen zijn met je zwangerschap.
      Voor de lange termijn – wèl verandering – helpt het om de vragen ‘wat moet ik doen, waar moet ik heen?’ te vervangen door de vragen ‘Wat wil ik doen, waar wil ik naartoe?’
      Kortom, je kunt kiezen op de korte termijn om rekening te houden met je (menselijke) angst en op de lange termijn te kiezen voor wat je zelf het liefste wilt.

      P.S. Hoe kun je anderen (inclusief je kinderen) gelukkig maken als je zelf niet gelukkig bent?

      Heel veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  4. Roos
    Roos zegt:

    Ik ben in verwachting en begin steeds meer aan mijn relatie te twijfelen. Ik hou wel van hem, maar hij maakt mij niet gelukkig. Hij vraagt nooit of ik iets leuks wil doen en het moet altijd van mijn kant komen en als wij wat leuks doen… dan zit hij er altijd tegenop. Ook is hij niet veel met mij bezig en hoe ik mij voel. Ik voel mij al een paar jaar doodongelukkig en hij doet er niets aan en ziet het waarschijnlijk niet eens. Veel met zn telefoon bezig (spelletjes) en veel televisie kijken… ik wil graag een gezin dat samen is.. maar ik ben nog zo jong en dit veranderd maar niet.. heb het al geprobeerd. Krijg nooit spontaan een kadootje of wat dan ook.. we hebben samen geen vrienden… ik weet het niet meer.

    Beantwoorden
  5. L
    L zegt:

    Beste Frank,

    Geen idee hoe ik eraan moet beginnen. Ik heb al 14 jaar een relatie met mijn man en was zelf 14 toen ik een relatie had. Natuurlijk was het allemaal heel anders dan nu. Maar ik twijfel al jaren aan de relatie, we maken ook vaak ruzies en proberen dan weinig tegen elkaar te zeggen. We zijn ook 4,5 jaar getrouwd. Ook geen huwelijksreis, maar het maakte me ook niet zoveel uit omdat er geen geld was. Natuurlijk miste ik het toen, maar was zwanger van ons eerste kindje.

    Het ergste wat ik hoorde toen we ruzie hadden was. Ja ik ben met jou getrouwd omdat je zwanger was! Maanden later had ik er nog eens over en zei hij dat hij boos was en het zo zei. Maar ik vraag me elke keer af, misschien ligt het aan mij probeer het opnieuw.

    Ik wilde elke keer zo graag met hem erover hebben, dat de problemen worden opgelost. Hij wilt het niet en zegt niks. Zo gaan de dagen dan en dat is echt niet makkelijk.

    Ik had vroeger leukemie gehad en de dokter vertelde me toen tijdens de controlle dat ik het beste voor mijn 25e jaar een kindje kon nemen want daarna is het moeilijk. Daarom hadden we besloten om een kindje te nemen vandaar al op een jongere leeftijd met 22 en 24e heb ik 2 kinderen gekregen ze zijn inmiddels 4 en 6 jaar. Maar ik vind het allemaal zo moeilijk en weet niet met wie ik erover moet hebben.

    Mijn beste vriendin weet het ze ging ook op de 14e met haar vriend net als mij en ook allemaal problemen. Ze is vorig jaar gescheiden met de man en is nu erg gelukkig met de nieuwe vriend. Ze heeft een kindje van 2 jaar van haar ex waar ze ook mee getrouwd was.

    Ze zat samen bij mij in de klas en we wisten over dezelfde problemen van onze relatie. Ze vond het ook zo moeilijk om een punt achter te zetten. En kreeg veel steun van haar ouders.

    Dit is niet wat ik wil! Als vluchtpunt scheiden! Maar ook niet om zo met hem te leven. Ik heb hem zo vaak verteld dat ik zo ongelukkig ben met hem. Ja dan zoek je toch een ander! Als we ruzies hebben zeggen we wel vaker dan gaan we scheiden en tekenen we de papieren.

    Toen ik het zei meende ik het ook, omdat ik het al over na had gedacht.
    Wat ook een punt was, na de bruiloft bleek nog een schuld te zijn van paar duizenden euro’s zonder dat ik het weet. Jaren later hoorde ik het toevallig van mijn schoonmoeder. Ja daar ben je dan ook blij mee zeg! Ik was woedend van binnen. Zeggen is niet erg maar verbergen wel. Het zit namelijk zo dat er na een bruiloft meestal wel 20/30k overblijft van het geld wat je krijgt. Is bij ons een traditie om het zo te geven.

    Maar dit allemaal is geen punt. Het gaat erover dat je elkaar over alles kunt vertellen. Hij zal bijvoorbeeld nooit vreemdgaan ofzo. Dat doet hij weer niet, het is omdat we niet bijelkaar meer passen. We hebben kinderen en zaken en weet geen raad!

    Ik weet het allemaal niet meer…. relatietherapie wilt hij niet aan beginnen, vroeg ik vorig jaar eens. Dit is niet meer gezond zo samen leven. Het is ook niet dat ik iemand anders leuk vind. Het liefst wil ik dat alles goed gaat. Hij wilt dat ik dit en dat doet, mij vergelijken met andere. Hij zegt dat ik bijv alles rondslinger. Dan probeer ik het eens bij te houden op te ruimen doet hij het zelf ook telkens. En bij hem mag het dan wel. Wat moet ik doen??! Kan er wel een boek overschrijven, over m’n levensverhaal. Soms zeg ik kan beter toen doodgaan met de ziekte, maarja waarom moet ik steeds aan hem denken als ik zelf gelukkig ben om zelfst met gewoon mensen van buiten praat. Dat is toch te gek voor woorden.

    Ik lag een keer in het ziekenhuis waarschijnlijk door Te veel stress, kreeg ondraaglijke pijn door m’n lichaam kreeg de zwaarste ibuprofen en van alles. Daarna voelde ik de pijn niet meer. Hij kwam me wel elke keer opzoeken, tot op een keer iets zei over scheiden. Ik was van binnen zo boos dat ik het slangetje bijna los had gedraaid. Dan komt er namelijk bloed eruit. Maar ik dacht aan m’n kinderen. Ik draaide wel ff maar zat goed dicht en had zelf erg weinig energie en kracht. Toen ik t ziekenhuis binnenkwam kon k bijna niet meer lopen.

    Ik denk het elk jaar om de relatie te beëindigen maar weet niet hoe en toch wil ik het niet en blijf ik hopen dat het goed komt. Ben dan toch echt stom?

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste L,

      “Ben dan toch echt stom?”
      Dat moet je echt nooit tegen jezelf zeggen. Niets wordt beter door slecht tegen jezelf te praten.

      “Maar ik vraag me elke keer af, misschien ligt het aan mij probeer het opnieuw. Ik wilde elke keer zo graag met hem erover hebben, dat de problemen worden opgelost. Hij wilt het niet en zegt niks.”
      Je hebt toch echt twee mensen nodig om een goede relatie te krijgen, je kunt dit nu eenmaal niet in je eentje voor elkaar krijgen, hoe graag je het ook wilt.

      Als je echt niet gelukkig bent in je relatie en je hebt het gevoel dat je er samen niet meer uit kunt komen, besef dan dat een relatie verbreken geen mislukking is of zoals jij het noemt een vluchtpunt. Het is juist slim om in te zien wanneer het niet meer gaat. En jij bent de enige die dat voor jezelf kunt beoordelen. Uit ervaring weet ik hoe moeilijk de keuze tussen doorgaan en stopzetten kan zijn. Als relatietherapie geen optie is, dan zou mijn suggestie zijn om in ieder geval voor jezelf hulp te zoeken bij een psycholoog of een coach (ik zelf doe geen 1-op-1 sessies meer) – om zo voor jezelf wat zaken op een rij te zetten. Als je nog geen beslissing kunt of wilt maken, dan is er waarschijnlijk meer inzicht nodig en dat lukt meestal beter met professionele begeleiding. Blijf niet aanmodderen, maar neemt de verantwoordelijkheid voor – en het initiatief in – je eigen leven. Dan kun je zeggen “Ik ben slim genoeg om hier iets aan te veranderen!” :)

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  6. F.J.
    F.J. zegt:

    Hey Frank,

    Ik heb momenteel 6 jaar een relatie met mijn vriendin en heb zware twijfelstress over waar ik met de relatie heen wil. Toen ik haar leerde kennen leek het ook totaal niet mijn type en begon het puur seksueel. Op den duur was het gezellig en leuk samen en groeide het uit tot een relatie ondanks dat ik wel mijn twijfels had over haar en een toekomst samen. Door de jaren heen zijn er veel dingen gebeurd, jaloezie van haar kant, losse omgang met jongens( niet vreemdgaan, althans geen weet van) en kattig gedrag. Maar toch niet de relatie verbroken want konden veel lachen samen, deden veel samen, en ook wel zelfde interesses. Dat zorgde al voor een tweestrijd wat ik nou moest met de relatie. Nu sinds een jaar ongeveer voel ik me heel slecht, draaien me hersenen overtoeren, en krijg ik zware keuzestress over waar ik nu met de relatie heen wil. Ik woon namelijk nog thuis, ben 26, en sta op het punt om uit huis te gaan maar weet eigenlijk niet of ik het aandurf om samen te wonen, omdat ik al twijfels heb en bang ben dat het dan nog definitiever wordt en moeilijker om eventueel uit de relatie te gaan. Omdat ik ook al langer twijfel heb ik het gevoel dat ik nu moet beslissen. Ik ben ook gediagnosticeerd met een angststoornis waardoor ik nu ook twijfel aan mijn gedachtes en gevoelens en wat ik nu wel of niet moet geloven. Aan de ene kant heb ik het gevoel dat het beter is om het uit te maken, helemaal omdat ik al zo lang twijfels heb maar aan de andere kant wil ik het niet uit maken want ben ik bang dat het de verkeerde keuze is en haar zal missen en niet iemand anders vind waar mee ik het zo kan vinden. Het is ook mijn eerste serieuze relatie dus maakt de keuze des te moeilijker. Wat moet ik doen??? Tips zijn van harte welkom

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste FJ,

      Ik ben geen specialist in angststoornissen (dat is meer het gebied van een psycholoog, niet van een coach), dus het volgende antwoord moet je wel tegen dat licht in bekijken (en ga überhaupt altijd uit van jezelf, mijn mening is niets meer dan een mening):

      “Nu sinds een jaar ongeveer voel ik me heel slecht, draaien me hersenen overtoeren, en krijg ik zware keuzestress over waar ik nu met de relatie heen wil. Ik woon namelijk nog thuis, ben 26, en sta op het punt om uit huis te gaan maar weet eigenlijk niet of ik het aandurf om samen te wonen, omdat ik al twijfels heb en bang ben dat het dan nog definitiever wordt en moeilijker om eventueel uit de relatie te gaan.”

      Keuzestress komt omdat je nu in één keer een duidelijk keuze moet/wilt maken. Als je teveel keuzestress ervaart, zou mijn advies zijn: stel die keuze niog even uit.
      Je kunt bijvoorbeeld wel het huis uit gaan, maar hoeft nog niet samen te gaan wonen. Een tijde zelfstandig wonen is altijd een goed idee, zo kom je er beter achter wat je wilt terwijl je niet afhankelijk bent van anderen.

      Als je schrijft dat je bang bent om definitieve stappen te nemen omdat het dan nog moeilijker wordt de relatie te verbreken, dan is dat geen goede basis om samen te gaan wonen, want eigenlijk schrijf je dan dat je liever vrijheid wilt dan verder te gaan.

      “… ben ik bang dat het de verkeerde keuze is en haar zal missen en niet iemand anders vind waar mee ik het zo kan vinden.”
      Er is nooit een garantie dat onze keuze de beste is en die garantie vind je zeker niet in je hoofd door er eindeloos over te piekeren.

      Mijn suggestie: stel de stap van samenwonenn nog even uit tot je gevoel duidelijker wordt. Ik vermoed dat je daar zeker geen spijt van zal krijgen :)

      Heel veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  7. Josje
    Josje zegt:

    Beste frank,
    Wat een mooi, herkenbaar maar ook confronterend artikel. Ik heb inmiddels al 20 jaar een relatie die op zich prettig verloopt. Er is nooit ruzie en er is ruimte om eigen dingen te doen. Alleen de diepgang en interesse in elkaar die je omschrijft ontbreekt. Ik heb gedurenede de relatie regelmatig het gevoel gehad ‘inwisselbaar’ te zijn. Dus niet samen meer te zijn dan beiden apart. Inmiddels hebben we 2 kinderen en laatst hebben we hier weer met elkaar over gesproken. Nu blijkt mijn gevoel te kloppen, hij houdt namelijk niet van mij. Nooit gedaan ook, alleen van de kinderen. Hij zegt dat hij het gevoel van ” houden van” nooit heeft gekend en ook niet goed weet wat het is. Nu heb ik dat altijd wel gevoeld, maar hij maakte dat weg en ik wilde het denk ik ook niet onder ogen zien. Ik mis vooral de genegenheid en de steun. We leiden een bijna zakelijk leven met elkaar. Nu is mijn vraag: kun je leven met iemand die niet van je houdt en toch gelukkig zijn. Of blijf je dan altijd iets missen? Het antwoord lijkt logisch, maar ik doe het al 20 jaar, zonder al te veel problemen. Er is geen ruzie en weinig gezeur dus misschien kan het wel?

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Josje,

      Dat is geen eenvoudige vraag :)

      Ik zou zeggen: als jij je er (relatief) goed bij voelt, dan kan het zeker. Niemand anders kan die vraag voor je oplossen, want het is een vraag voor je eigen geweten en gevoel. In mijn ervaring zijn er meer wegen naar een gelukkig relatie en vriendschap is zeker een van die wegen. Je kunt zeker gelukkig zijn met iemand die niet van je houdt, want houden van is een gevoel dat in jezelf zit, je hebt er niet per se een ander voor nodig. Je kunt dus zelfs houden van iemand die je nooit meer ziet. De vraag is eigenlijk: Voel jij je er goed bij? Diepgang en gedeelde interesse kun je ook bij vrienden vinden. Genegenheid en steun is iets lastiger, omdat de reden voor een relatie meestal is om er voor elkaar te zijn en elkaar te helpen/ondersteunen.

      “Hij zegt dat hij het gevoel van ” houden van” nooit heeft gekend en ook niet goed weet wat het is.” Je kunt je afvragen of dat betekent dat hij niet van je houdt. Vaak merken we pas wat we voelen als we het niet meer hebben. Dus als je er niet meer zou zijn, dan zou hij je misschien heel erg missen en dat is toch een vorm van houden van (alhoewel houden van natuurlijk dieper gaat dan dat). Als iemand niet echt in contact is met zijn gevoel, betekent dat niet dat dat gevoel er niet is. Hoe dan ook, de kernvraag is: “Is het voor jou voldoende om zo verder te gaan? Los van een ideaalbeeld van een relatie, los van wat anderen zeggen?” Stel jezelf die vraag zonder jezelf of je partner te veroordelen en met begrip voor je situatie. Elk antwoord is goed, want dat antwoord past kennelijk bij jou :)

      Heel veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  8. Ella
    Ella zegt:

    Beste Frank,
    Wat doe je als je partner gelooft dat het beter is om de relatie te beïndigen met het oog om de vriendschap te bewaren? Hij heeft een moeilijk karakter en vindt o.a. dat hij mij teveel oplegt en dat ik beter verdien. Ik ben het hier helemaal niet mee eens. Ik hou van hem, ondanks zijn unieke persoonlijkheid. Ik weet niet wat ik nog moet doen of zeggen om hem opnieuw in onze relatie te doen geloven.. Geef ik hem tijd en ruimte? Of moet ik juist blijven praten en pushen om hem te tonen dat je liefde niet na 1 jaar zomaar moet opgeven omdat je bang bent op mogelijke hypothetische scenario’s op basis van zijn ervaringen in het verleden.. Ik ben ten einde raad..

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Ella,

      Dat is natuurlijk een ‘duivels dilemma’: Kiezen tussen loslaten omdat je een ander niet kan dwingen met je om te gaan, of wachten in de hoop dat hij zijn gedachten zal veranderen. Niemand kan die keuze maken en er is geen perfecte keuze. Ergens in de toekomst ligt voor jou het moment om de definitieve keuze tussen die twee te maken (kennelijk kun je dat nu nog).

      Er zijn nog een inzicht: Of je patner houdt oprecht van je en dan is het de moeite waard om te wachten. Of hij houdt niet genoeg van je en dan is het de moeite waard om los te laten. Zelf kun je dat natuurlijk het beste inschatten. Denk je dat hij genoeg van je houdt en wil je nog niet opgeven? Realiseer je dan dat er altijd angst zit onder zijn belissing de relatie te beïndigen. Uit je verhaal is niet duidelijk wat die angst precies is. Zolang die angst er is, blijft de twijfel. Dus wat kun je doen om hem in te laten zien dat angst hem niet hoeft tegen te houden om samen met jou verder te gaan?

      Het volgende artikelen geven je meer inzicht dat je kan helpen met je gesprekken:
      https://www.newstart.nl/blog/minder-angst-3-effectieve-tips/
      https://www.newstart.nl/blog/leren-van-deze-relatie-7-lessen/

      Blijf proberen met hem te praten, maar vind jezelf wel zo belangrijk dat je niet hemel en aarde hoeft te bewegen om iemand te overtuigen met je samen te zijn :)

      Veel succes!

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  9. Peter
    Peter zegt:

    Ik maak nu ook zo iets mee, mijn ex vriendin maakte het heel onverwacht uit na 3 jaar (voel me na 8 weken nog steeds erg rot), de dag erop kreeg ik een appje van haar dat we samen wel iets leuks zouden kunnen doen, alleen is maar alleen, we deden hierna de rust periode van 4 weken, vreselijke tijd voor mij, twee weken geleden maakte ze het opnieuw uit, ik was benieuwd wat nu toch de reden van de breuk is, dat zou dan zijn dat ik niet goed zou luisteren en haar niet begreep en ik vond dat ze me niet liet uitpraten, dat was eigenlijk alles heel simpel op te lossen en we hebben best al veel gepraat, en worden nooit boos, ik ben al druk met dingen voor me zelf te doen als afleiding en die waren vergeten in onze relatie, we hadden beide al een relatie hiervoor, ik wilde het te goed misschien, mijn vriendin is meer introvert en ik praat meer over dingen, vandaag voor het eerst een appje van haar en waarin we het een en ander aan elkaar uitlegden van hoe of wat, ik vond dat ze de relatie erg aprubt had beeindigd zonder het goed uit praten dat is haar manier van doen en had ook te maken met haar verleden thuis, maar bij mij verging de wereld het gevoel dan, het afgelopen jaar was een naar jaar een aantal overleden familileden en ziektes waaronder ook bij mij waarover veel gepraat werd, ook kwam dochter weer in huis wat niet echt boterde met mij, gelukkig hebben we dan wel beiden ons eigen huis, zodat ieder alleen kan zijn maar ook samen, maar toch was er nog steeds die spanning, het komt er op neer dat we voorlopig maar weer rust nemen, ik doe maar net of de relatie beeindigd is en zie van hoe en wat, al doet het me nog steeds veel verdriet.

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Anoniem,

      Het kan zijn dat je financieel afhankelijk bent van je partner – en daar is niets mis mee, dat gebeurd in veel relaties. Maar dat betekent niet dat je partner ook alles voor je hoeft te bepalen. Ik zou daar een goed gesprek over beginnen, want geen gelijkwaardigheid in een relatie (in dit geval wil dat zeggen dat jullie beiden evenveel recht hebben om te bepalen wat jullie doen – niet zozeer financieel, maar op alle andere gebieden) geeft spanning. Onthoud dat er altijd één persoon is die iets doet – en een ander die het toelaat. Dus als je het niet meer wilt, zeg er dan iets van :)

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  10. Louise
    Louise zegt:

    Hoi, ik heb een afstands relatie, ik twijfel heel veel en hij weet het zeker dat hij voor mij wil gaan. We hebben elkaar ontmoet op vakantie en het was dus onder de gelukzalige zon en alles was leuk en goed. Hij heeft zo veel goede kanten, maar ik kan mij sinds kort geen toekomst meer met hem voorstellen, terwijl dat wel is waar we onze relatie een beetje op baseren, hij komt in februari in Nederland wonen, dus dat is heel dichtbij. Maar naarmate ik minder de toekomst samen kan voorstellen begin ik ook meer te twijfelen of misschien de ontmoeting is gebaseerd op adrenaline in plaats van liefde. Ik irriteer mij steeds vaker aan dingen die hij doet of zegt. En ik voel me ook niet echt aangetrokken tot seks met hem. Maar ik heb ook een vrij laag libido. Ik lees vaak dingen over een relatie niet zomaar opgeven en dat wil ik ook niet zomaar doen, maar hoe weet ik of ik de juiste keuze maak, straks is hij hier en dan is het nog steeds zo twijfel achting, stel dat ik dan niks meer voel. Ik vind het heel lullig want ik heb het wel al eens met hem gedeeld maar hij wordt ook steeds meer paranoïde tegenover mijn liefde of geen liefde en dat snap ik. Maar ik zit zo erg in de twijfel, kan iemand misschien nieuw licht werpen op mijn situatie

    Beantwoorden
    • Frank De Moei
      Frank De Moei zegt:

      Beste Louise,

      Zolang je ‘een toekomst probeert voor te stellen’, ga je twijfelen. Dat komt omdat je hersenen dan van alles gaan inbeelden dat er nu nog niet is. Dus terug naar het heden: hoe voel je je nu over jullie relatie, lod van de toekomst. Je geeft aan dat je je soms irriteert en weinig aantrekkingskracht voelt. Is dat voldoende om de relatie te verbreken? Of is er genoeg liefde om ermee door te gaan? Die vraag kun jij alleen beantwoorden. Waat soms helpt is de vraag: “Als ik hem nu voor het eerste tegen zou komen, zou ik dan een relatie met hem willen beginnen? Ja of nee?” Dat antwoord vertelt je of je verder moet gaan of hier het beste mee kunt stoppen.

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
« Oudere reacties

Wil je jouw ervaring delen, of heb je een vraag?

Wil je jouw ervaring delen, of heb je een vraag?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.