Waarom erger ik me aan mensen?

Irriteren andere mensen jou? Als je je ergert aan mensen, wat zegt dat dan over jou? Sommige mensen zijn onuitstaanbaar, maar de meeste mensen zijn een spiegel voor je eigen spanningen.

Waarom doen sommige mensen het stoom uit je oren komen? Hoe kan het zijn dat je de ene persoon helemaal geweldig vindt en de ander je mateloos irriteert? Wat zit daar achter?

Zijn mensen irritant of ben ik zelf gespannen?

Als je je ergert aan mensen, dan frustreer je vooral jezelf. Want al die ergenissen zorgen alleen maar voor spanning in je hoofd. Is je irritatie wel terecht? Irriteer jij je mateloos omdat die ander gewoon vervelend is – of haalt de ander de spanning die in jezelf zit, naar boven?

Dat is een heel groot verschil! Want je moet wel weten waar die spanning vandaan komt…

Kijk eens naar de personen in jouw omgeving. Bepaal hieronder in welke irritante categorie ze vallen. Ergeren of irriteren aan mensen – waarom doe je dat?

Lees de tips hoe je hiermee omgaat.

Wat is de les van irritatie?

Laatst stelde iemand me een vraag op Facebook:” Hallo Frank, ik probeer achter te komen wat de oorzaak is als je een hekel aan iemand hebt. Wat zegt dat over mezelf?”

Een mooie vraag! Uit de vraagstelling begrijp je al dat de schrijfster denkt dat die irritatie haar ook iets kan leren over zichzelf. En in veel gevallen klopt dat ook.

Maar laten we eerst eens beginnen met de mensen die ons niets kunnen leren – helemaal niets:

Categorie 1: De geboren irritant.

Deze persoon irriteert niet alleen jou, maar bijna iedereen. Hij of zij is negatief, opdringerig, betweterig, ongeïnteresseerd, asociaal of gewoon bot. Kortom, dit is gewoon een lastig persoon en dat heeft niets met jou te maken.

Mijn suggestie is om deze mensen zo veel mogelijk te vermijden.


Wil je je relaties verbeteren?

Volg dan deze online Cursus Relaties Verbeteren.
Geef je grenzen aan – en los je relatieproblemen op.
De cursus is gemakkelijk te volgen in je eigen tempo.
Meer dan 15.000 cursisten gingen je voor!

Categorie 2: De part-time irritant.

De parttime irritant is iemand die op zich best sympathiek is, maar je enorm irriteert op één bepaald gebied. Dit is bijna altijd gekoppeld aan een eigenschap of overtuiging die haaks staat op de jouwe. Als jij positief bent, dan erger je je aan klagers. En natuurlijk ook vice versa.

Ik kreeg ooit een e-mail: “Hou nou toch op met dat irritante positieve gedoe! Ik word er helemaal depressief van!” En vervolgens een paar A-4tjes met klachten en kritiek.

Tja, iemand moet toch een hobby hebben, nietwaar?

Stel dat ik milieufanaat ben die zijn theezakjes recyclet – en jij verbrandt plastic in je achtertuin, dan zullen we het nooit eens worden. Als jij al twintig jaar dezelfde partner hebt en ik elke week een nieuw vriendin, dan denk jij “Wat triest!” en ik “Wat saai!” De verschillen zijn gewoon te groot.

Tot zover de mensen die ons parttime of fulltime irriteren. Maar er zijn nog drie interessante categorieën waar je ook zelf iets van kunt leren!

Categorie 3: De onbewuste irritant.

Dit is iemand die jij onbewust irritant vindt, zonder dat je er een verklaring voor kunt geven. Toen ik ooit iemand voor het eerst ontmoette, gingen de haren op mijn armen recht omhoog staan.

Ik kreeg gewoon een heel slecht gevoel bij die persoon. Het was niet te verklaren, want hij was vriendelijk en communicatief. Maar mijn gevoel zei: “Hier klopt iets niet.” Ken je dat gevoel?

In de loop der jaren was er geen enkele reden om die persoon te wantrouwen. Maar toch, het gevoel ging nooit helemaal weg. Uiteindelijk bleek die persoon inderdaad niet helemaal zuiver op de graat. Als je bij iemand een slecht gevoel krijgt, luister er dan naar.

Dat gevoel is er niet voor niets. Kennelijk pakt je interne antenne iets op wat je hersenen niet registreren. Logisch, want je zintuigen zijn veel gevoeliger dan je verstand.

Categorie 4: De spiegel irritant.

Soms erger je je aan een ander, terwijl die dezelfde eigenschappen heeft als jij. Ken je mensen die altijd klagen dat anderen zo ontzettend zeuren? Precies! Heel vaak ben je je niet eens bewust dat jullie op een bepaald gebied veel op elkaar lijken.

We zien nu eenmaal sneller de bak in andermans oog, dan de splinter voor ons eigen netvlies. Je hebt lef nodig om open te staan voor de suggestie dat de irritant jou ook iets kan leren.

Dus als iemand je irriteert, vraag jezelf dan af: “Zit er iets in mijzelf dat ik herken in de ander? Is dat misschien wat me werkelijk irriteert?” Dat is wat de schrijfster bedoelde aan het begin van dit artikel. Overigens kan alleen jij dat bepalen.

Wees eerlijk tegen jezelf: je hoeft niet op zoek te gaan naar fouten die er niet zijn, maar als je ervan kunt leren, waarom niet? Vaak zetten we hiermee onze persoonlijke groei in een versnelling en creëren we zo betere relaties.

Categorie 5: De bewonderde irritant.

Dit is de lastigste categorie. Het kan zijn dat je iemand irritant vindt, die je onbewust eigenlijk bewondert.

De Popie Jopie op het werk is irritant, want eigenlijk zou jij graag in het middelpunt van de belangstelling willen staan. De succesvolle kennis is vervelend, want hij herinnert je eraan dat je zelf je doel nog niet hebt bereikt.

Nogmaals, het hoeft natuurlijk niet zo te zijn. Maar is het niet interessant te weten of er een kern van waarheid in zit?

Dit is in feite wat afgunst is: een compliment dat op een verkeerde manier wordt gepresenteerd. Als iemand ooit jaloers op je is en je vervelend behandelt, weet dan dat die persoon je eigenlijk bewondert – maar nog niet de moed heeft om je gewoon een compliment te geven.

Ik vond ooit een collega zeer bot, totdat ik erachter kwam dat ik zijn directheid eigenlijk wel bewonderde. Soms ergeren we ons aan een eigenschap die we zelf missen.

Waar gaat het nu werkelijk om?

Of iemand nu een geboren irritant is, of een spiegel waar je van kunt leren, de vraag is: “Hoe gaat we om met irritante mensen? Hoe komen we erachter in welke categorie ze vallen? Hoe maak ik me minder druk om anderen en blijf ik dichter bij mezelf?

Want dit is de kern van irritatie: jij persoonlijk schiet er niets mee op! Het geeft alleen maar stress en onrust en dat kun je missen als kiespijn.

Ik zeg niet dat je een heilige moet worden, maar uiteindelijk gaat het niet om de ander.

Het gaat om jou en mij zelf. Hoe willen wij ons voelen? Waar willen wij onze aandacht op richten? Op de gebreken van een ander – of op uitdagingen in onszelf?

Door je aandacht te richten op je eigen persoonlijk groei, krijg je niet alleen een beter gevoel over jezelf, maar ook over andere mensen. Het resultaat is dat je automatisch kiest voor positieve en gezonde relaties.
De volgende e-cursus gaat je hierbij helpen:

Over de schrijver 

Frank De Moei

Frank is een professionele life-coach, gespecialiseerd in persoonlijke groei. Sinds 2008 heeft hij via deze site meer dan 15.000 cursisten online begeleid in gelukkig en succesvol leven. Meer over Frank


Ook leuk om te lezen:

Relatieproblemen – wie heeft gelijk?

Breng je relaties weer in balans

7 Tips voor betere relaties

  • Vanaf begin dit jaar erger ik me aan een 34 jarige buurtgenoot.
    Elke dag gelijk na zijn werk (om een uur of 4) staat hij tegenover ons huis te voetballen met kleine kinderen en dan tot 20.00 .
    Op zaterdag en zondag de hele dag en dan tot een uur of 21.00
    Begrijp me niet verkeerd ,als er kinderen spelen vind ik niet erg daar kan ik zelfs van genieten maar deze meneer is zo rumoerig en trekt de hele voetballende jeugd naar het pleintje.
    Op 10 meter afstand is hier een speeltuin met voetbalveldje maar daar is meneer al meerdere keren weggejaagd.
    Nu ben ik ernstig ziek geworden en irriteer me steeds meer aan deze persoon ,helemaal omdat het zo intens en elke dag is.
    Nu het mooi weer wordt ,wordt het nog erger .
    Ik heb eerst geprobeerd het te negeren maar dit werkt helaas niet ,daarna heb ik valeriaan tabletten gehaald om rustiger te worden maar helaas.
    Heb meneer nu 3 keer netjes gevraagd of hij a.u.b. ergens anders zou willen voetballen maar hij vind het niet belangrijk dat ik er letterlijk ziek van wordt.
    Ben nu helemaal gestrest en eet en slaap er slecht van en ben al een paar kilo lichter .
    Nu wil ik me hier niet aan ergeren maar hoe doe ik dit.
    We gaan wel uit deze buurt verhuizen maar het gaat nog even duren voor we een woning zullen hebben.(ga uit van 1 tot 2 jaar wachten)

    • Millou schreef:

      Ben benieuwd hoe dit is afgelopen? Oplossing gevonden, harmonieus geworden, of nog steeds bron van irriratie?

  • Bedankt voor stukje: de onbewuste irritant. Ik heb een aantal jaren geleden iemand leren kennen, waar ik helaas veel mee te maken had(werk) Gelijk toen ik hem zeg, bekroop mij een enorm eng gevoel, grote angst. Echt rillingen over mijn hele rug! Dat heb ik nog nooit gehad. Een half jaar later liet hij zijn ware aard zien, brrrrrrrrrrrrrrr. Ik ga er binnenkort aangifte van doen, dus dan weet je het wel. Echt hoor mensen, luister altijd naar je gevoel, want ookal is iemand aardig aan de buitenkant, je kent heb niet van binnen, maar je kunt het wel aanvoelen. Nu ben ik erg teleurgesteld in hem maar dat snap ik dan weer niet van mijzelf, want ik wist dat hij slecht was, al vanaf het eerste moment dat ik hem zag. Zo`n vals en sluw gozer heb ik nog nooit ontmoet. Het is zo`n type, als mensen in de shit zitten, hij daar nog een schepje bovenop doet, daar krijgt hij energie van en echt zonder pardon hoor, gaat over lijken en als je niet uitkijkt nog verder.

  • Hallo, ik irriteer me aan mijn schoonzus! om het lange verhaal kort te houden…uit haar verhalen heb ik begrepen dat zij raar en bot doet tegen mij want iederen houdt meer va dan haar! maar hallo dat is toch niet miijn fout!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Nu heeft zij goede kontakt met alle mensen die zij rusie heeft gemaakt en gaat zij mij juist die nooit echt problemen mee heeft gehad negeren……..ik ben radeloos en voel me onzeker bij haar, dan ga ik ook raar doen en dan ben ik mezelf niet meer…laatst was zelfs zo erg dat ik geen word met haar gepraat!
    heeeeeeeeeeeeeeeeeeeelp

  • marie-madeleine schreef:

    Beste Frank,

    dankjewel voor dit artikel. ik probeer het type irritatie van mij te herkennen. dat is niet gemakkelijk, ik irriteer me namenlijk aan mn stiefdochter van 14 jaar. Om de week woont ze bij haar vader en mij in huis.Ik irriteer me al vanaf het moment dat ze de voordeur binnenkomt, deze keihard in het slot laat vallen, en hoi roept.
    ik irriteer me aan haar gesnoep, dat ze geen groenten lust, dat ze zich soms dagen niet wast, afgewisseld met iedere ochtend vroeg ontzettend lang onder de douche staan.
    etc. etc.
    ik baal van mezelf, zo word ik een nare boze stiefmoeder. overigens spreek ik haar nergens op aan, de communicatie gaat via haar vader, aan hem vraag ik soms om ergens op te letten. maar dat moet ik doseren, want hij voelt zich snel aangevallen als ik kritiek heb op zijn prinses.

    wat kan ik doen om me niet meer te irriteren ? de situatie zal niet veranderen, wat ik ermee doe misschien wel.
    vriendelijke groet,
    marie-madeleine

    • Beste Marie-Madeleine,

      Vraag jezelf af: Wat zit er onder de irritatie?
      Ontstaat mijn irritatie puur door haar gedrag of is er iets in haar gedrag naar mij dat me irriteert?

      Je kunt ook proberen gedrag van betekenis te scheiden en het positief te vertalen:

      1. Gedrag: Ze staat lang onder de douche.
      2. Negatieve betekenis: Ze geeft niets om het feit dat anderen de waterrekening moeten betalen, ze is asociaal en houdt geen rekening met mij.
      3. Neutrale betekenis: ze doucht.
      3. Positieve vertaling: Ze neemt de tijd om te genieten.

      Ik weet, dit vraagt veel oefening!
      De beloning is ontspanning door het scheiden van feiten en interpretatie.
      Ook al kun je best gelijk hebben, je voelt je beter door het onderscheid te maken, dan raakt het je minder…

      Veel succes, boze stiefmoeder :)

      Vriendelijke groet,
      Frank

  • Hoi, leuk stuk!

    Ik dacht wel dat het spreekwoord anders gaat: de splinter in andermans oog en de balk in je eigen oog; komt uit de bijbel:

    Matteüs 7:3-5
    Waarom kijk je naar de splinter in het oog van je broeder of zuster, terwijl je de balk in je eigen oog niet opmerkt? Hoe kun je tegen hen zeggen: “Laat mij de splinter uit je oog verwijderen,” zolang je nog een balk in je eigen oog hebt? Huichelaar, verwijder eerst de balk uit je eigen oog, pas dan zul je scherp genoeg zien om de splinter uit het oog van je broeder of zuster te verwijderen.

    En ja ik ben betweterig…. een irritatiepunt voor anderen, maar toch leuk weetje, niet?! :D

  • Tooter schreef:

    Hoi Frank,
    Wat een complex gebeuren in de menselijke geest, dat irriteren en ergeren!

    Ik ben opgevoed met het thema: zorg ervoor dat een ander geen last van jou heeft!

    Nou kun je daar natuurlijk heel wat psychologie op los laten maar daar zit bij mij wel een hele grote kern van mijn irritatie want: waarom heb ik dan wel zoveel “last” van een ander?

    Mijn buurman gooit elke dag de deuren hard dicht en dit begint al om 5:30, als de andere buren bbq-en staat de hele straat blauw en kan ik niet meer buiten zitten, noch mijn ramen open laten of mijn was laten hangen, waarom wordt er zo slacht gecommuniceerd bij de gemeente, waarom parkeert iemand zijn auto een halve meter vd stoep in onze te smalle straat en al helemaal op “mijn” plek, waarom doet iemand zijn knipper niet uit bij het verlaten vd rotonde, over wielrenners met hun eigen verkeersregels maar te zwijgen en zeg er niks van want die middelvinger is er eerder dan jou zin klaar is, als ik sta te wachten op tegemoet komend verkeer denkt degene achter me ik kan nog wel even voor haar, hallo ik adem dus ik besta, wie ziet mij?? enz enz, mijn bijna dagelijkse irritaties, dingen die ik dus nooit zou doen omdat ik niet wil dat een ander zich aan mij irriteert!
    (Op mijn uiteraard menselijke vergissingen na die ik natuurlijk óók maak!)

    Ik kan mensen prima aanspreken op hun gedrag zonder boos te worden en vriendelijk te blijven al is dit niet mijn eerste reactie maar die kan ik (nog) wel beheersen.
    Soms denk ik wel eens dat ik een wandelende tijdbom ben die wel eens een keer vreselijk kan gaan ontploffen omdat ik altijd maar rekening met een ander probeer te houden en die ander mij niet eens ziet!

    (Dit stukje geschreven na een verkeersakkefietje dus dan zit de irritatie nog hoog!)

    Heb je tips, ideeën, workshops, trainingen enz voor me waar ik mee ad slag kan of ben ik opgegeven? ;-)

    Groet van Toot

    • Beste Toot,

      Niemand is opgegeven hoor :)

      Jouw wereldbeeld: “Zorg ervoor dat een ander geen last heeft” heb je geprojecteerd op andere mensen,
      waardoor je verwacht dat de ander hier hetzelfde over denkt, op precies dezelfde manier.

      Dat is menselijk en begrijpelijk, maar helaas niet de werkelijkheid.

      De kernovertuiging “Mensen moeten het doen zoals ik het wil” is dus menselijk, maar zorgt voor veel stress.
      Als je dan toch iets opgegeven moet worden, dan is het deze overtuiging :)

      Mijn beste suggestie: Volg de e-cursus Nooit meer Zorgen of Stress om deze en vele andere overtuigingen
      positiever te vertalen en zo de spanning los te laten.

      Want uiteindelijk gaat het niet om andere mensen en doe je dit dan ook vooral voor jezelf :)

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

  • Gerardus schreef:

    Waarom toch die drang om “zich te irriteren”?

    Dat drukt bewuste zelfhaat uit en klinkt alsof er nood is aan psychische hulp.

    Anderzijds is het een duidelijk voorbeeld van beginnende taalarmoede en dient het niet vanzelfsprekend te worden. Het staat ook erg dom.

  • Anoniem25 schreef:

    Ik irriteer me aan mijn moeders jongste zusje, ik kan haar niet uitstaan!
    Ze praat all1 over zichzelf en waar zij last van heeft.
    Ik doe dit niet express, wil dit ook niet. Maar ik hoef alleen al haar naam
    of iets te horen en ik word al misselijk! Bahbah! Ze is zo opdringerig!

  • anoniem schreef:

    Ik heb een kennis die ik al sinds kinds af aan ken, door onze partners gaan we de laatste jaren meer met elkaar om, zij zijn goede vrienden.
    Helaas merk ik bij mezelf dat het kontakt nu het intenser is dan vroeger, ik me keer op keer erger aan haar dominante gedrag. Betweter, anderen de mond snoeren.
    ik denk eraan het kontakt te breken. Ik besef dat hieruit kan de vriendschap van mijn partner ook stuk gaan en eventueel andere vriendschappen.
    ik wil nog 1 keer gaan praten. Denk en weet nu ik dit artikel lees dat dit waarschijnlijk niets uit zal maken. Het gedrag zal niet veranderen.

  • fabiola schreef:

    Beste Frank,ik ben 53jaar en werk al vanaf mijn 16e,onophoudelijk! Ik erger me en ben enorm gefrustreerd door mensen die liever alles doen om te kunnen profiteren om niet te ,,moeten gaan werken: geburen (Kroatië) zeggen gewoonweg in mijn gezicht dat IK jaloers ben omdat zij alles voor niets krijgen (leefloon, voor 3 kindergeld,huur betaald door OCMW……)rijden wel met vw golf met witte lederen zetels en doen niks…….als mijn man en ik ’s morgens om 6 en 7uur moeten vertrekken liggen zij nog in hun warm ‘nest’,of koppels samenwonenden maar express 2 adressen omdat madam niet wil gaan werken en dan de hoogste uitkering krijgt,enfin je kan oneindig voorbeelden noemen,……….maar ik heb het zo erg dat ik me er raar bij voel en precies op ben! Frank,ik hoop dat jij me aub raad kan geven en helpen! Dankjewel en groetjes,Fabiola

    • Beste Fabiola,

      Het kost ontzettend veel energie om ons bezig te houden met andere mensen,
      vooral ook omdat we ze totaal niet kunnen veranderen – dus het blijft energie kosten…

      Inderdaad, het is niet eerlijk, maar… je kunt het ook anders zien:
      Werken geeft je de mogelijkheid om je karakter te versterken door met uitdagingen om te gaan, door te zetten en
      en vaardigheden te ontwikkelen. Werken zorgt dus voor een persoonlijke ontwikkeling die niemand je meer kan afnemen.
      En het belangrijkste: door voor je eigen inkomen te zorgen neem je de verantwoordelijkheid over je leven.

      Als je je aandacht richt op wat je zelf positief hebt gekregen van jouw werk (en dat is meer dan alleen geld, het zijn
      juist de dingen – zie hierboven – die onbetaalbaar zijn), dan voel je je goed over jezelf.

      Elke keer als je je aandacht richt op hen, voel je je slecht…
      Elke keer als je je aandacht richt op jezelf, voel je je goed…

      Kies voor waar je je goed bij voelt :)

      Vriendelijke groet,
      Frank

  • Hoi Frank,

    Ik irriteer mij aan alles en iedereen.

    En nu?

    Groet

    • Beste Len,

      Kijk eerst eens of je je ook aan jezelf ergert. Vaak beoordelen we mensen zoals we onszelf beoordelen en ligt de oplossing om eerst jezelf meer te waarderen.
      Vind je jezelf helemaal prima, maar erger je alleen aan andere mensen, laat dan de illusie los dat anderen moeten doen wat jij wilt (dat geldt natuurlijk voor iedereen), dat gaat nooit gebeuren :)

      Vriendelijke groet,
      Frank

  • Ursula schreef:

    Hallo Frank,

    Ik kreeg vandaag te horen op het werk dat ik te opdringerig ben, mijn punt duidelijk wil maken en te veel/vol laat weten als ik ergens goed in ben…zelf heb ik dit niet in de gaten gehad en weet vanuit mijn gevoel dat er een onzekerheid bij mij zit en dat ik dus erg blij en trots ben als ik ergens erg goed in blijk te zijn.Maar dit vinden mijn collega’s blijkbaar erg storend. Zo erg zelfs dat er 1 persoon alles wat ik zeg begint te denigreren en denkt dat ik het verzin…en daar erger ik me weer mateloos aan, want mijn mening is toch mijn mening en als ik iets heb ervaren, is dat toch hoe ik dat ervaren heb?! Zelf vind ik dat iemand best trots mag zijn als ze iets goeds doen, maar misschien dat ik het wat meer moet doseren zonder mijn eigen gevoel van trots de grond in te duwen.Maar hoe kan ik dit het beste aanpakken?Ik wil niet dat mijn collega’s zich aan mij storen en ik wil me niet storen aan die ene collega, maar zit hier toch dagelijks mee en vind het erg lastig om “zomaar”los te laten.

    Met vriendelijke groet.
    Ursula

    • Beste Ursula,

      “Zelf vind ik dat iemand best trots mag zijn als ze iets goeds doen, maar misschien dat ik het wat meer moet doseren zonder mijn eigen gevoel van trots de grond in te duwen.”
      Dat mag je zeker en het doseren is altijd goed. Klinkt als een goed plan! Natuurlijk is dit allemaal ook een beetje afhankelijk van cultuur (in Nederland wordt bescheidenheid hoger aangeslagen dat trots, is andere landen is dat weer anders).

      “…er een onzekerheid bij mij zit en dat ik dus erg blij en trots ben als ik ergens erg goed in blijk te zijn.”
      Dat laatste klinkt gewoon goed: je mag trots zijn als je iets goed doet. De vraag is: kun je het ook voor en in jezelf zijn, dus zonder het te anderen te laten weten? Iedereen doet dit natuurlijk weer op zijn/haar eigen manier. Ik persoonlijk bijvoorbeeld ben niet zo bezig anderen te vertellen wat ik goed doe. Ik hecht niet veel waarde aan kritiek, noch aan complimenten. Gewoon omdat ik het doe op mijn manier en dat voor mijzelf ruim voldoende is. Maar dat is slechts een persoonlijk voorbeeld.

      Volg altijd je eigen gevoel… Maar onderzoek wèl of je zoals je zegt probeert om hiermee je onzekerheid te compenseren. Het is prima om bevestiging van anderen te willen, maar zoals je merkt kan dat ook uitmonden in kritiek als je het er te dik bovenop legt. Voor wat betreft die ene collega: die is duidelijk geen fan van je – ik zou bij hem of haar het er nog iets minder dik bovenopleggen. Niet omdat je het niet goed doet, maar omdat hij/zij daar nogal allergisch op reageert en je daar zelf dan weer last van hebt :)

      Veel succes!

      Vriendelijke groet,
      Frank

    • ursula schreef:

      Dank je wel Frank,ik ga hier zeker wat mee doen!

  • superleuk hihihihi doe er zo meer!!! ik khaat mensen

  • anoniem schreef:

    hallo frank.

    ik weet niet of ik hier goed zit maar ik heb een probleem ik woon samen met mijn vrouw in een dorp waar we later samen tegelijk zijn gaan wonen en al wat contackten leerden kennen nu is er iets gebeurd waar van ik denk dat het met mijn te maken heeft terwijl ik niks kan bedenken wat ik mis heb gedaan of wat er aan mijn mis zou kunnen zijn terwijl ik mijn uiterste best heb gedaan om contackten te leggen tot aan de buuren toe mijn niet eens aangekeken word en mijn vrouw alles blijkt te zijn ik vecht hier nu al 2 a 3 jaar mee heb vele slechte nachten om dat er zelfs al roddels over mijn rond gaan als mijn vrouw en ik een ruzie hebben zoals ieder huisje heeft zijn kruisje staan de buuren mee te luisteren en zelfs kinderachtig na te doen ben dit beu en wil hier weg om dat ik het ide heb dat ik niet erg welkom ben.
    zou u mijn over dit soort situaties meer vertelen ben er ook naar zone lange perioden best wel bijna uitgevochten en moe voor al ook met de slaapeloze nachten die ik regelmatig heb hier door.

    • Beste Anoniem,

      Ik begrijp niet helemaal uit je verhaal wat de oorzaakt van het conflict is, maar als je moe bent met het proberen op te bouwen van een goede relatie, laat het dan los. Als het niet vanzelf gaat, dan zal het waarschijnlijk nooit gemakkelijk worden. Accepteer dit en neem zoveel mogelijk afstand. Dit artikel geeft je meer inzicht:

      https://www.newstart.nl/blog/wanneer-moet-je-afstand-nemen-in-je-relaties/

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

  • ik vind iedereen iritant en stom wat moet ik doen?

  • {"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}
    >