De dag dat de stress me bijna teveel werd

Totaal buiten mijn comfortzone.

In 1991 stond ik moederziel alleen in een Italiaans kantoor, in een ruimte vol computers en kabels.

Op zich is dat niet zo bijzonder, maar:

1 – het was de eerste dag van mijn nieuwe baan in Milaan

2 – ik was verantwoordelijk voor de 40 computers in het kantoor

3 – ik wist NIETS af van computers

4 – ik sprak GEEN WOORD Italiaans

5 – ik kende helemaal NIEMAND in Italië…

 

… en ik was 20 minuten daarvoor geland met het vliegtuig.

Ik was 25 jaar en ik was moederziel alleen.

Totaal buiten mijn comfortzone.

Ik voelde de stress me naar de keel grijpen…

Hoe was ik in hemelsnaam in deze situatie terechtgekomen?

“Zon, zee, vrouwen en pasta!”

“Wil je emigreren naar Italië?” had mijn baas me twee weken daarvoor gevraagd. “Dan word je daar IT-manager in onze Italiaanse vestiging.”

Natuurlijk, zon, zee, pasta en mooie vrouwen!

Waar kan ik tekenen?

Ik had geen idee wat een IT-manager deed. Ik was maar een eenvoudige hulp op een afdeling die computerlijsten verwerkte.

Het bedrijf was op zoek naar een goedkope invaller voor de Italiaanse IT-manager. Iemand die Nederlands sprak.

Dat ik weinig wist van computers namen ze op de koop toe.

Dat ik geen Italiaans sprak ook.

Ik kreeg vier dagen de tijd om te beslissen of ik wilde emigreren. Ik zei ja.

Natuurlijk was ik meer geïnteresseerd in Italië dan in computers.

Zon, zee, pasta, mooie vrouwen – allemaal spannend!

Computers? Euh, not so much…

Maar het leek toch een uitstekend plan.

Als een ruimteschip uit Star Trek.

Met een koffer vol spullen vloog ik met een Nederlandse IT-manager naar Milaan.

We kwamen aan bij het kantoor en gingen naar de computerruimte:
Die was groot en volgepropt met apparatuur en kabels en lichtjes.

Het leek een beetje op de binnenkant van een ruimteschip uit Star Trek.

Mijn Nederlandse collega wees om zich heen en zei:

“Frank, dit is het bedrijf. Er werken 60 man en er zijn 40 computers. Veel mensen hebben computerproblemen die je moet oplossen. Hier staat een AS/400, een paar X25-Multiplexers, een stapel IBM 3174-ers, daar in de hoek een 5280 en we hebben een leased line-connectie naar Nederland.”

“Ik ga nu in een meeting en vlieg dan terug naar Nederland. Als iets niet lukt, dan bel je maar. Veel succes!”

Hij gaf me een floppydisk (de voorloper van een cd) en vertrok.

Ik had geen woord begrepen van wat hij zei…

Het was totale abracadabra voor me.

Mijn eerste telefoontje naar Nederland was om een collega te vragen hoe ik in godsnaam een floppydisk kon inlezen…

Ik bleef alleen achter op kantoor. Ik wist niet waar ik moest beginnen. Hoe kun je problemen oplossen in een taal die je niet beheerst en in een vak dat je niet kent?

Ik voelde me moedeloos.

Aan het einde van de eerste – lange, lange – dag liep ik naar mijn hotel en bestelde onderweg in een supermarkt een broodje en een blikje cola.

Ik sprak geen woord Italiaans, dus wees ik gewoon aan wat ik wilde hebben.

Getverderrie!

In de hotelkamer zat ik moederziel alleen en nam een hap van het broodje.

Ik spuugde het direct uit! Wat smerig, getverderrie!

Toen kwam ik erachter dat het eerst in de oven had moeten worden gestopt.

Wist ik veel, ik sprak geen Italiaans.

Toen zat ik er even doorheen.


Hoe krijg je wat je wilt?

Download ons gratis eBoek Hoe je krijgt wat je echt wilt.

Stap uit je hoofd – en geniet van een ontspannen leven. Meer dan 35.000 keer gedownload!

“Interessant, boeiend en leerzaam! Het geeft me ontzettend veel steun. Wat ben ik blij dat ik dit gevonden heb. Het verrijkt echt mijn leven!”

Ik zat VOL met stress.

Om te zeggen dat ik stress had, was een understatement:

Ik was bijna aan het huilen. Ik zat vol met zelfmedelijden. Ik voelde me een slachtoffer. Ik voelde me zielig. Ik was moe, ik was op. Ik wilde maar een ding: slapen en ergens anders wakker worden.

Kortom, ik voelde heel veel stress.

“Wat doe ik hier in Italië?” dacht ik.

“Ik spreek geen woord Italiaans, snap niets van computers en ken helemaal niemand in dit land. Er is niets meer wat vertrouwd voelt.“

Dit is waanzin. Morgen pak ik het vliegtuig terug!”

Het was de dag dat stress me bijna… vloerde.

Het keerpunt – en het belangrijkste inzicht!

Pas na een uur vol zelfmedelijden, besefte ik: “Als ik dit kan doorstaan, dan kan ik alles aan.”

Want dit is een mooi inzicht:

Stress is niet iets dat je tegenhoudt.
Stress leert je om betere keuzes te maken.
Stress leert je om in actie te komen.

Stress leert je om minder te denken en meer te gaan doen. Om jezelf op te pakken en jezelf af te vragen:

“Wat wil ik nu eigenlijk ècht?”

Mijn antwoord was: “Ik wil hier een succes van maken, hoe dan ook.”

Ik besloot:

“Ik ben niet zielig. Ik ga dit rechttrekken en er een succes van maken.”

Want zolang je ZELF actie neemt, voel je geen stress.

Dat was het belangrijkste inzicht dat ik in Italië leerde.

Stress komt van een gebrek aan controle. Dus als je weet wat je wilt en dat gaat doen, voel je geen stress.

In de volgende 30 jaar ben ik zelf gaan onderzoeken hoe je stress kunt loslaten en hoe je je snel en makkelijk kunt ontspannen.

Ik heb er een levenslange studie van gemaakt. En dit was dus slechts één les, maar wel een belangrijke!

Terug naar Italië:

Ik ben dus NIET teruggevlogen.

Ik kon dat niet maken; niet tegenover mezelf en niet tegenover het bedrijf. Ik moest doorzetten.

Met een koppige naïviteit ging ik de volgende dag weer naar kantoor.

Ik heb vanaf die dag, driemaal per week, acht maanden lang Italiaans gestudeerd.

Ik worstelde alle Italiaanse boeken over computers door. Ik begon elke dag een computerprobleem op te lossen.

Ik ben bij een stel Italiaanse collega’s ingetrokken en heb zo vrienden gemaakt.

Elke dag was overweldigend. Maar elke dag ben ik weer opgestaan en naar kantoor gegaan.

Acht maanden lang heb ik zo gezwoegd.

Maar na die acht maanden begon ik eindelijk de taal te leren en iets van computers te snappen. En nog later begon ik me pas echt thuis te voelen…

Na acht maanden sprak ik vloeiend Italiaans, waren alle computerproblemen opgelost en had ik een vriendenkring opgebouwd.

Pas toen besefte ik dat ik het ‘gered’ had.

In de jaren daarop heb ik genoeg uitdagingen gehad.

Door mijn eigen naïviteit of door een gebrek aan levenservaring maakte ik keuzes die veel spanning met zich meebrachten.

Maar altijd herinnerde ik mezelf aan Italië: “Als je dat hebt doorstaan, dan kun je dit probleem ook wel oplossen.”

Langzaam had stress en onzekerheid plaatsgemaakt voor ontspanning, positiviteit en vertrouwen…

Stress ontstaat doordat je de verkeerde kant op denkt.

De inzichten die ik sinds 1991 heb opgedaan, hebben ervoor gezorgd dat ik zelden stress ervaar.

Bijna alle stress komt uit een VERKEERDE manier van denken. Het is focussen op wat je niet wilt. Het is uitgaan van wat niet kan.

Je kunt dat ALTIJD omzetten – waar je ook vandaan komt – met de methoden die ik de afgelopen 30 jaar heb ontwikkeld.

Het is een systematische manier om elke spanning je hoofd los te laten.

Het is een stappenplan om elke stress te verminderen en weer positief en ontspannen te gaan leven. Het is makkelijk, snel en effectief.

Je kunt natuurlijk zelf ook 30 jaar gaan zoeken in duizenden boeken, jarenlang een coachingstraject volgen en heel veel dingen uitproberen.

Om er vervolgens achter te komen dat je nog steeds last hebt van stress, negativiteit en onrust.

Of… je neemt de meest directe weg naar een ontspannen leven met deze online training:


Wil je leven zonder stress?

Volg dan deze online cursus Nooit Meer Zorgen Of Stress.

Laat je zorgen los – en vind je innerlijke rust weer terug. Meer dan 15.000 cursisten gingen je voor!

“Je cursus was super – een gouden greep. Niets bracht rust en ontspaning in mijn leven. Maar met jouw cursus is het mij gelukt!”

Aan jou de keuze!

Over de schrijver 

Frank De Moei

Frank is een professionele life-coach, gespecialiseerd in persoonlijke groei. Sinds 2008 heeft hij via deze site meer dan 15.000 cursisten online begeleid in gelukkig en succesvol leven. Meer over Frank.
Download Hoe je krijgt wat je echt wilt (gratis eBoek).


Ook leuk om te lezen:

Maak jij je zorgen over jezelf?

Hoe kom je af van je stress?

Waar komen je gedachten vandaan?

  • Bizar! Ik woonde in Milaan in dezelfde periode. Op de bonnefooi er heen gegaan, kende bijna niemand,
    amper Italiaans sprekend en niets geregeld. Ik was 27 jaar toen. Stress? ooh ja herken het.

  • {"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}
    >