Omgaan met negatieve gedachten van anderen

Hoe ga je om met de negatieve gedachten van anderen over jou? Niemand kan je gedachten geven als je dat niet toelaat. Gedachten van anderen zeggen meer over hen dan over ons. Je bent niet verantwoordelijk voor andermans gedachten. Alleen jij bepaalt of je er iets mee doet. Vul niet in wat een ander denkt. En bepaal je eigen gedachten: Wees geen kopie, maar het origineel!

Je wilt toch niet dat iemand slecht over je denkt?
Er zijn twee soorten negatieve gedachten van anderen. Ten eerste zijn het negatieve gedachten die iemand over bijna alles heeft – gewoon omdat de ander nogal negatief is ingesteld. Ten tweede zijn het negatieve gedachten die de ander heeft over ons. Het eerste is al niet prettig, maar het tweede is nòg vervelender. Je wilt toch niet dat iemand slecht over je denkt?

Niemand kan je gedachten geven.
Een cursiste schreef me ooit: “Hoe kan ik voorkomen dat een ander mij negatieve gedachten geeft?” Wel, dat hoef je helemaal niet te voorkomen, want niemand kan je echt gedachten geven. Kunnen ze een gedachte als cadeautje inpakken en het je even in je handen drukken? Ik denk het niet.

Je kunt hooguit toestaan dat je zelf iemands gedachten accepteert. Bijvoorbeeld: Als een vriend(in) denkt dat je trui een aanfluiting is, is dat zijn of haar gedachte. Zolang je zelf overtuigd bent dat je trui mooi is, is er geen enkel probleem. Onthoud dat niemand je iets kan geven als je niet besluit het aan te nemen. Door afstand te nemen van gedachten zet je stress om in ontspanning.

Gedachten van anderen bepalen niet wie je bent.
Andermans gedachten over ons voelt als kritiek. En niet alleen als kritiek op ons uiterlijk, onze gewoonten of ons gedrag – maar vooral als kritiek op ons als persoon. Het voelt als kritiek op wie we zijn. Maar geen enkele gedachte kan bepalen wie je bent. Wie je bent is echt niet samen te vatten in één gedachte.

Wat een ander over je denkt, is dus niet wie je bent! Iemand vertelde me ooit dat ik niet leuk was. Dus een gedachte van iemand bepaalt dat ik niet leuk ben als mens? Ik dacht het niet! Dit bedoel ik letterlijk: Ik dacht die gedachte niet – dus was er ook geen probleem. Wat is de werkelijkheid: je gedachte over Italië – of het land zelf? Zie je het verschil?

Vul je niet in wat de ander niet denkt?
Wees vooral voorzichtig met de gedachten van anderen in te vullen. Dat lukt je nooit. Tenzij je telepathische vermogens hebt, maar daar ga ik niet van uit. Je hebt waarschijnlijk al weinig controle over je eigen gedachten – laat staan over de gedachten van een ander. Mijn vriendin probeert regelmatig mijn zinnen af te maken. Grappig genoeg gaan mijn zinnen meestal een compleet andere kant op. Soms weet ik zelf niet eens waar naartoe…

Als je de gedachten van anderen invult, doe je dat vaak op een negatieve manier. Je legt je eigen laag met twijfel en onzekerheid eroverheen. Raad eens wat dan je conclusie is over die gedachten? Niet zo positief! Overigens: Als je zeker weet dat de ander voortdurend negatief is, dan is het misschien beter wat afstand te nemen in je relatie. Negatieve gedachten zijn als uitlaatgassen, je moet er niet te dicht bij gaan staan!

Wees geen kopie maar je eigen origineel.
Hoewel gedachten niet besmettelijk zijn, beïnvloeden ze ons wel. En zeker de negatieve gedachten van anderen over ons. Vaak gaan we twijfelen aan ons eigen gezonde verstand: “Misschien hebben ze wel gelijk. Misschien is de wereld wel een puinhoop. Misschien ben ik gewoon raar of niet slim genoeg.” Dan kopiëren we eigenlijk de gedachten van een ander en gaan deze vervolgens zelf denken. Niet doen: wees geen kopie van een ander, wees je eigen origineel!

Maak een haarzuiver onderscheid tussen de gedachten van een ander en je eigen gedachten. Voor de gedachten van een ander bent je niet verantwoordelijk, maar voor je eigen gedachten wèl. Dus neem die verantwoordelijkheid. Ook al denkt een ander negatief (over je), je bepaalt zelf nog altijd of je dat óók wilt denken. Als je een ander jouw gedachten laat bepalen, geef je de controle uit handen.

Neem geen verantwoordelijkheid voor wat een ander denkt.
Jij bent niet verantwoordelijk voor wat een ander denkt. Je bent toch ook niet verantwoordelijk voor het vuilnis of de vaatwas van je buurman? Geef die verantwoordelijkheid terug: Positief: “Ik respecteer je mening, maar deel hem niet.” Neutraal: “Dat is jouw mening.” Of duidelijk: “Wat je denkt gaat me niets aan.”

Wat een ander denkt, zegt weinig over jou – en alles over de ander. Wat jij over jezelf denkt, daar gaat het om! Het is de kunst je minder te laten beïnvloeden door anderen en je eigen weg te gaan. Het is de kunst om jezelf te blijven in je relaties met andere mensen. Dat kun je zeker leren en zorgt voor gezonde relaties met iedereen. Wil je je relaties verbeteren? Bestel dan de volgende e-cursus:

Verbeter je relaties in slechts 11 weken!
Goede relaties zijn de basis voor een gelukkig leven. Toch kosten sommige relaties je veel energie en geven je stress. Los je relatieproblemen op met deze online training en kies voor gezonde relaties met iedereen! De training is gebaseerd op bewezen coaching technieken en is makkelijk via je e-mail te volgen. Verbeter je relaties snel en eenvoudig

Ik hoor graag je ervaring of vraag over dit onderwerp 🙂

Op jouw succes!

Frank de Moei | Newstart.nl
Ik ben een professionele life-coach, gespecialiseerd in persoonlijke groei. Sinds 2008 heb ik meer dan 10.000 cursisten geholpen met het vinden van meer zelfvertrouwen, minder stress, betere relaties, leuker werk en meer geluk in hun leven. GRATIS E-BOEK | ONLINE TRAINING

4 antwoorden
  1. Ellen
    Ellen zegt:

    Dag Frank,
    Om te beginnen complimenten met de helderheid van je artikelen op deze website.
    Heb je ook een suggestie voor hoe om te gaan met iemand die vaak ongevraagde adviezen geeft of structureel (ongevraagd) met een alternatieve oplossing komt voor een probleem. Kan ik dit zien als een (mildere) vorm van negativiteit. Ik zie dat het een overlevingsgedrag is maar kan je me wat woorden geven.
    Dank

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Ellen,

      Dank je wel 🙂

      Ongevraagde adviezen komen vaak voort uit de illusie dat een ander het beste kan doen wat wij de juiste weg vinden,
      in plaats van inzien dat ieder zijn/haar eigen weg moet/mag kiezen.

      Het hoeft niet per se negatief te zijn, het kan soms ook voortkomen vanuit betrokkenheid…

      Je kunt (subtiel) zeggen dat je het fijner vindt dat de ander luistert, omdat je dan je eigen gedachten op een rij kan zetten en dat dit je beter helpt dan kant en klare oplossingen die voor jou niet werken.
      Je kunt ook (wat duidelijker) zeggen dat je niet om een advies vraagt, maar om aandacht en een luisterend oor.
      Als dat niet werkt, kun je altijd nog hetzelfde (dus ongevraagde adviezen) teruggeven aan de ander en op het moment dat hij/zij daar moeite meer heeft, vertellen dat dit ook voor jou geldt 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  2. Patricia
    Patricia zegt:

    Beste Frank,

    Ik zit met een heel groot probleem, mijn man heeft 15 jaar geleden een burn-out gekregen en is daar nooit meer overheen gekomen, alles in zijn ogen ziet hij negatief altijd zijn er beren op de weg.
    Als we een verjaardag hebben kan hij daar al dagen tegenop zien en vooral er veel over zeuren.
    Nu is hij ook op maandag vrij en hoopte ik dat hij er wat soepeler in zou worden maar helaas ook dat mag niet baten.
    Met zijn kinderen inmiddels 18 en 15 heeft hij geen band omdat hij tijdens zijn burnout /depressie alleen maar achter zijn computer zat en nog steeds, als hij naar beneden komt begint hij altijd te zeuren dat ze maar op de bank hangen en achter de computer zitten nou valt dat vergeleken bij hem reuze mee, maar onze meiden zijn allebei chronische ziek waardoor ze na een schooldag helemaal kapot zijn. Hij kan dat nog steeds niet begrijpen en accepteren lijkt het wel. Hij wilde de badkamer verbouwen is daar al maanden mee bezig en maakt het niet af om werkelijk moedeloos van te worden.
    Ook heeft hij altijd commentaar op een ander niemand doet iets goed in zijn ogen, waardoor ik zeg probeer nou eens 1 dag alles eens positief te zien en wil ik niks negatiefs horen, helaas is dat bij hem niet mogelijk.
    Als ik thuis kom met de auto en parkeer hem voor de deur dan heb ik volgens hem de auto net weer niet op het plekje gezet waar hij hem zou willen en is daar dan laaiend over en de dag is weer verpest.
    De kinderen hebben inmiddels een hekel aan hun vader gekregen en komen dus bij elke ruzie op voor mij, waarop hij nog bozer wordt maar dat komt omdat zij zijn negatieve gedrag zo zat zijn en ik inmiddels ook ze vragen dan ook steeds waarom ik nog bij hem blijf. Mijn energie slokt hij helemaal op ik vecht inmiddels al 15 jaar voor een normaal huwelijk maar het lijkt werkelijk onmogelijk.
    De ziekte van de kinderen wordt ook steeds weer actief door de rotsfeer in huis, alleen geeft hij mij overal de schuld van, hij ziet werkelijk niet wat hij aanricht.
    Als hij naar beneden komt zeggen de kinderen al ohh daar komt hij weer aan is alles wel netjes!!! ze worden er bloednerveus van.
    Als ik hem dat zeg is dat onzin
    De afspraken die ik heb gemaakt bij de huisarts kon ik weer afzeggen want hij wil niet geholpen worden, hij vind dat belachelijk.
    Tijdens zijn burnout is heeft hij van 2 verschillende mensen hulp gekregen maar de klik was er niet en daar was hij zo weer weg hij had geen hulp nodig vond hij.

    Plan ik een leuk uitje wordt er gezegd moet het, en waarom deze week dit zegt hij terwijl hij vakantie heeft. hij werkt op een school heeft dus veel vakantie die vakanties heb ik niet, dus als ik een dagje vrij heb wil ik graag even wat leuks plannen, om het voor de kinderen ook leuk te houden.
    Op vakantie is hij de eerste dagen depressief en agressief omdat dan eerst de spanning eruit moet dat we daar naar toe moeten gaan, terwijl meneer niks regelt zelfs zijn koffertje wordt ingepakt. dit zijn maar een paar voorbeelden die ik op noem maar er zijn er nog veel en veel meer.
    Ik weet echt niet meer wat ik kan doen om hem te helpen, terwijl ik dat heel graag wil.
    Inmiddels loop ik op mijn tenen en zit ik er echt aan te denken om bij hem weg te gaan, wat kun jij me nog adviseren?
    Groetjes Patricia

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Patricia,

      Je schrijft:
      “ik vecht inmiddels al 15 jaar voor een normaal huwelijk maar het lijkt werkelijk onmogelijk.”

      Inderdaad, er zijn altijd twee mensen voor nodig om een goed huwelijk of relatie te hebben.
      En het lijkt erop alsof je het je eentje wilt/moet doen.

      Alle voorbeelden die je geeft, wijzen erop dat je dit gevecht alleen aan het voeren bent.
      Persoonlijk (ga altijd uit van je eigen gevoel en kompas) denk ik dat het de hoogste tijd wordt voor een paar
      sessie bij de relatietherapeut. Dit vooral om in gezelschap van een onafhankelijke deskundige te laten weten hoe je je relatie ervaart
      en wat jullie er nog aan kunnen doen om dit beter te maken dan dat het nu is.
      Maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat relatietherapie (en ook een relatie zelf) alleen werkt als beide personen er aan willen werken.
      En ik betwijfel of je man hiervoor open staat.

      Er resten dan nog twee keuzes:
      1. Hem een zeer duidelijk ultimatum geven om zijn gedrag te veranderen.
      2. Als dit niet gebeurt, dit accepteren of afscheid nemen.

      Moeilijke keuzes- – ik wens je veel succes, wat je ook kiest!

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden

Laat je reactie achter

Laat je reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.