Waarom heb je de drang jezelf te bewijzen?

Bewijsdrang – ik moet mezelf bewijzen – is de zoektocht naar erkenning. Jezelf bewijzen is positief, maar heeft ook een keerzijde. Als je vindt dat je nooit genoeg doet, stel jezelf dan de volgende vragen: “Voor wie doe ik dit allemaal? Wanneer is het genoeg? Wat wil ik hiermee bereiken? Wat hoop ik uiteindelijk te krijgen?” Erken en waardeer eerst jezelf, dat scheelt een hoop energie!

Bewijsdrang kan positief zijn.
Jezelf willen bewijzen kan heel positief zijn. Het zorgt ervoor dat je het beste uit jezelf haalt. Het zorgt ervoor dat je jezelf blijft ontwikkelen, dat je verder groeit en dat je veel mooie dingen creëert. Het houdt je scherp en zorgt ervoor dat je verder groeit. Allemaal positief, nietwaar?

Maar er is ook een keerzijde aan bewijsdrang. Sommige mensen die ik spreek zijn erg succesvol, vergeleken met de ‘gemiddelde’ mens. Toch missen ze geluk, tevredenheid en mentale ontspanning.
Ze zijn altijd bezig te presteren, voortgedreven door een denkbeeldig stemmetje dat hen opjaagt. Ze zijn meestal niet zo tevreden met wat ze al hebben bereikt. “Ik kan zoveel meer!” denken ze…

Een innerlijke onrust.
Als je ze vraagt waarom ze altijd op weg zijn naar meer, dan hoor je het volgende:

1. Ik heb zelden het gevoel dat ik genoeg doe.
2. Als ik te weinig presteer, dan schiet ik tekort.
3. Ik wil niet onderdoen voor anderen.
4. Ik moet het maximale uit mezelf halen.
5. Als ik niets doe, dan blijf ik stilstaan.

Kennelijk zit er een innerlijke onrust die hen voortdrijft. Ze vergelijken zichzelf continu – hetzij met anderen, hetzij met persoonlijk ideaalbeeld. Zolang ze het idee hebben dat ze zichzelf aan het bewijzen zijn, voelen ze zich goed. Maar als ze een mindere dag hebben of als anderen het beter doen, dan voelen ze zich tekort schieten.

Waar doe je het allemaal voor?
Als je jezelf hierin herkent, is mijn vraag: “Waar doe je het allemaal voor?” Al je inspanningen, al je opofferingen, waar doe je het voor? Of nog specifieker:

1. Voor wie doe je het allemaal?
2. Wanneer is het genoeg?
3. Wat hoop je uiteindelijk te bereiken?

Voor wie doe je het allemaal? Doe het je het voor jezelf, of doe je het voor anderen? Sommige opvoeders, zoals ouders of leraren, gaven misschien veel kritiek en weinig complimenten. Daardoor hebben we permanent het idee gekregen dat we het altijd beter moeten doen. Wellicht hoor je nog het stemmetje van een van je ouders: “Denk maar niet dat dit zo bijzonder is. Kijk maar naar je broer/zus, die doet het veel beter…”

Laat de verwachtingen los.
Vergeet alle verwachtingen van anderen, dat is hun verantwoordelijkheid, niet de jouwe. Als ik had gedaan wat anderen vonden dat ik moest doen, dan had ik nu een baan gehad die ik niet leuk vond, een relatie gehad die me geen energie gaf en een leven gehad dat niet bij mij paste. Je bent hier om te voldoen aan je eigen verwachtingen, het is immers jouw leven…

Over je eigen verwachtingen gesproken: wat verwacht je van jezelf? Dat je altijd maximaal moet presteren? Dat je een verbeterde versie van jezelf moet worden? Dat je moet voldoen aan een zelfbedacht ideaalbeeld? Vergeet het allemaal en zie de realiteit: je bent zoals je bent en dat is prima. Je wordt nooit perfect en gelukkig hoeft dat ook niet. Je hoeft alleen maar jezelf te zijn…

Wanneer is het genoeg?
Heb je dat jezelf ooit afgevraagd? Weet je wat je moet doen om op het punt te komen dat je tevreden kunt zijn en kunt genieten van wat je hebt bereikt? Dit heeft niets te maken met anderen, dit heeft puur te maken met je eigen verwachtingen. Succes is niet iets dat je vergelijkt met anderen, succes zit in je eigen hoofd. Alleen jij bepaalt of je je succesvol voelt.

Wat hoop je te krijgen?
Uiteindelijk is bewijsdrang de zoektocht naar erkenning. We willen gewaardeerd worden, we willen horen dat we het goed hebben gedaan. In de kern zijn we op zoek naar het gevoel dat we de moeite waard zijn. Daar draait het toch om? We willen van onze ouders, vrienden of familie horen: “ Goh, jij doet het goed zeg! Ik ben trots op je!” En we zijn bereid heel veel te doen voor dat gevoel…

Er is alleen één probleem: Je loopt de kans dat je het nooit zult horen. Als je ouders gul waren met complimenten, dan hadden ze dat al veel eerder laten blijken. Ik hoop voor je dat iedereen je vertelt dat ze blij zijn met je prestaties. Dat je de finish hebt gehaald en je jezelf nooit meer hoeft te bewijzen. Zodat je nu eindelijk kunt ontspannen en kunt genieten. Maar wat als dat niet gebeurt?

Stap uit de tredmolen!
Kortom, zoeken naar externe erkenning is zinloos. Je zult nooit van iedereen horen dat je het goed doet. Je zult nooit perfect zijn. Je zult nooit je einddoel (blijvende erkenning) bereiken. Als je jezelf moet bewijzen, omdat anderen je dan vertellen dat je de moeite waard bent, dan ben je als een hamster in een tredmolen: je rent, maar komt nooit bij die finish.

Stap eruit! Realiseer je dat je een illusie najaagt. Draai het om en besluit vanaf nu dat:

1. Je het goed genoeg doet.
2. Je de moeite waard bent.
3. Je jezelf erkent en waardeert.
4. Je prestaties niet je eigenwaarde bepalen.
5. De verwachting van anderen hun verantwoordelijkheid is, niet de jouwe.
6. Je stopt met het najagen van een ideaalbeeld.
7. Je geniet van wat je hebt bereikt.

Erken en waardeer jezelf.
Je wilt jezelf bewijzen om erkenning te krijgen, nietwaar? Draai het hele proces om: Geef eerst jezelf erkenning en waardering. Persoonlijk verwacht ik niets van mezelf: Ik hoef niet beter te worden, ik hoef anderen niet voorbij te streven, ik hoef mezelf niet op te jagen, ik hoef niet eens mijn doelen te bereiken. Oh wacht, er zijn toch twee dingen die ik van mezelf verwacht: dat ik mezelf blijf en dat ik gelukkig ben. Daar draait het toch uiteindelijk om?

Mezelf bewijzen gaat altijd uit van een tekort, van een gebrek – van mijzelf. Het is gewoon een andere vorm van onzekerheid. Mijn stelling is: Je bent al prima, precies zoals je bent. Je hebt genoeg gedaan, je bent al de moeite waard. Waardeer jezelf. Door jezelf te waarderen krijg je zelfvertrouwen. Dan doe je nog steeds je best – maar niet omdat er iets ontbreekt, maar omdat je ervan geniet!

Wil je minder bewijsdrang en meer zelfvertrouwen? Bestel dan de volgende e-cursus:

Vergroot je zelfvertrouwen in slechts 12 weken!
Je zelfvertrouwen is de basis voor je geluk. Hoe meer zelfvertrouwen je hebt, des te leuker en makkelijker alles wordt. Vergroot je zelfvertrouwen met deze online training en voel je beter over jezelf en je leven! De training is gebaseerd op bewezen coaching technieken en is makkelijk via je e-mail te volgen. Vergroot je zelfvertrouwen snel en eenvoudig

Ik hoor graag je ervaring of vraag over dit onderwerp 🙂

Op jouw succes!

Frank de Moei | Newstart.nl
Ik ben een professionele life-coach, gespecialiseerd in persoonlijke groei. Sinds 2008 heb ik meer dan 10.000 cursisten geholpen met het vinden van meer zelfvertrouwen, minder stress, betere relaties, leuker werk en meer geluk in hun leven. GRATIS E-BOEK | ONLINE TRAINING

27 antwoorden
  1. Roos
    Roos zegt:

    Het is allemaal waar wat hier staat. Maar het is soms wel heel moeilijk als je zelf gevoel hebt goed te doen en anderen het niet ( willen) zien of erkennen. Een mens is nu eenmaal een sociaal wezen. Dat schakel je niet even uit. Dit vergt toch wel energie om je daar dan niets van aan te trekken. Maar na het volgen van de cursus ben je daar wel beter in toe in staat en leer je je daar beter in te beschermen. Het heeft zeker geholpen om mij het minder aan te trekken of het met andere ogen te bekijken. Maar leuk is anders, waardering geeft een mens energie.

    Beantwoorden
  2. Maria
    Maria zegt:

    Frank, wat een prachtig artikel, klopt helemaal, ik kan me er geheel in vinden.
    Rust tegen het “innelijke stemmetje” dit kreeeg ik d.m.v. meditatie en zelfreflectie, maar ik blijft eraan werken.

    Beantwoorden
  3. Frank
    Frank zegt:

    Beste Roos,

    Natuurlijk is het fijn om waardering te krijgen (dank je Maria) en krijgen we er energie van. En toch zij er veel mensen die wel op zoek zijn naar de waardering van anderen, maar tegelijkertijd zichzelf onvoldoende waarderen. Voor die mensen is de cursus bedoeld. We hoeven onze behoefte aan waardering van anderen niet uit te schakelen, alleen maar deze met de waardering voor onszelf in balans te brengen 🙂

    Vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  4. Jurre
    Jurre zegt:

    Ik wordt voor een deel voortgedreven door een oude ouderboodschap die ik kennelijk nog steeds in het ongelijk wil stellen.
    Aan de andere kant, ik ervaar mijn leven als een speurtocht, ik wil leren, inhoudt geven aan mijn leven. Ik heb het gevoel nog niet op het punt te zijn waar ik mijn leven voor leef.

    Beantwoorden
  5. Roos
    Roos zegt:

    Weer mooi gezegd Frank,
    Zeker, de waardering van een ander moet een aanvulling zijn en geen invulling. De invulling geven we zelf 🙂

    Beantwoorden
  6. Frédérique
    Frédérique zegt:

    Beste Frank, ik ben sinds kort ingeschreven op jouw nieuwsbrief en ik leer een hele hoop! Werken aan jezelf is niet altijd even makkelijk – vooral heel leerrijk en soms een beetje vermoeiend – maar bovenal heel erg verrijkend! Persoonlijk heb ik het soms moeilijk om mijn leven te delen met mensen die niet op deze manier in het leven staan … om mezelf af te schermen voor reacties en om niet in hun energie mee te gaan. Dank je wel voor al je ‘goede raad’! -):

    Beantwoorden
  7. Wil
    Wil zegt:

    Je hebt het helder verwoord, Frank. Als de dingen doet enkel en alleen om jezelf te bewijzen naar anderen toe is dat niet zo functioneel. Waardering is prettig, maar zodra je er afhankelijk van wordt is het zelfs destructief. Je kunt gemakkelijk verslaafd raken aan waardering of verering van anderen. Er zijn mensen die stoppen met leven als het applaus ophoudt.
    Jan Geurtz heeft hier een boek over geschreven:’Verslaafd aan liefde’. Als we onszelf afwijzen, willen we dat graag compenseren met de liefde of aandacht van anderen. Zoals mensen die van de ene relatie in de andere rollen. Het is een uitdaging om jezelf gewoon te accepteren zoals je bent. Zonder oordelen. Als je dat ook naar anderen toe doet, wordt je leven een stuk simpeler.

    Beantwoorden
  8. Mieke
    Mieke zegt:

    Hallo Frank,

    Ik vind dat je heel duidelijk en helder thema’s waar ik wel eens mee worstel en stoei kunt verwoorden. Je geeft goed voor- en nadelen van een bepaald gedrag of denkwijze aan en je ondertoon is respectvol waardoor ik me als mens gezien en gewaardeerd voel.
    Het lezen van je artikelen helpt me om betere en liefdevollere keuzes in mijn leven te maken.

    Dankjewel daarvoor.

    Groet Mieke

    Beantwoorden
  9. Anita
    Anita zegt:

    Hoi Frank,

    Wederom een goed en interessant artikel , waar ik veel van mijn oude ik in herken.
    langzaam maar zeker laat ik het oude los en ben ik bezig om liefde vollere keuzes voor mijzelf te maken, ik moet zeggen dat voelt heel fijn 🙂

    Groetjes,
    Anita

    Beantwoorden
  10. Marina
    Marina zegt:

    Hallo Frank,

    Ik vraag me af : “het je aantrekken” overeenstemt met een behoefte naar “erkenning”?
    Is “het je aantrekken” een regelrechte sabotage op je eigen geluk, omdat je je niet “erkend” weet?

    Hoe schakel je dan de knop om, “om je niets meer aan te trekken”, zonder je betrokkenheid van sociaal wezen op anderen “los te laten” of… is dat “betrokken zijn” niet nodig?

    Lijkt me “tegenstrijdig”, maar mss is “het je aantrekken” overeenstemmend met een innerlijke behoefte naar zich “geliefd weten” beter?

    Beantwoorden
  11. Elvira
    Elvira zegt:

    Beste Frank,

    Dank je weer vriendelijk voor deze relativerende gedachten!
    Net wat ik nodig had.
    Stof om over na te denken, vooral na een dag (zoals vandaag) vol emotie.

    Voor wie doe IK het allemaal en wanneer is het genoeg?
    Ga nu flink bij mijzelf te raden en het nogmaals lezen 🙂

    Groetjes Elvira

    Beantwoorden
  12. Frank
    Frank zegt:

    Beste Marina,

    Natuurlijk worden we allemaal beïnvloed door onze omgeving. Dus je helemaal niets meer aantrekken van wie dan ook, is voor weinig mensen weggelegd – en dat hoeft ook niet. Bepaal voor jezelf de balans tussen rekening houden met anderen en rekening houden met jezelf. Die balans ligt voor iedereen weer anders. Als er een conflict is tussen jouw mening en de mening van een ander, kun je je afvragen: “Hoe belangrijk is mijn mening – voor mij?” Mijn idee: voor jou zijn uiteindelijk jouw mening, jouw voorkeur, jouw wensen het belangrijkste, want het is jouw leven. Chronische betrokkenheid ten koste van jezelf is zinloos: alleen door in je kracht te staan, kun je anderen echt helpen…

    Vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  13. C
    C zegt:

    Dag Frank,

    Al geruime tijd lees ik aandachtig NewStart Magazine. Telkens weer ben ik verbaasd hoe logisch het allemaal lijkt, maar dit toch niet uit onszelf toepassen.
    Meerdere malen herlees ik bepaald stukken tekst, waar ik dan ook weer telkens een klaardere kijk op krijg, waardoor ik toch tot inzicht kom. Maar het is en blijft een groeiproces.
    Ik vind het zo leuk en boeiend telkens zo’n mooie praktische en toepasbare tips van u te krijgen.
    Doe zeker en vast zo verder want u bent ongelooflijk goed bezig.

    Met vriendelijke groeten
    van een grote fan

    Beantwoorden
  14. Ellen
    Ellen zegt:

    Beste Frank,

    Wat zou je me adviseren?
    Ik ben niet zo tevreden met wat ik al heb bereikt. “Ik kan zoveel meer!” Ik moet het maximale uit mezelf halen. (bijbels: met talenten woekeren) Om te bereiken wat me gelukkig maakt, moet ik meer mijn best doen. Ik vergelijk mezelf vaak met anderen en met mijn persoonlijke doelen.

    “Waar doe ik het allemaal voor?” om me goed te voelen, om gelukkig te zijn. Ik geloof niet dat ik de verkeerde verwachtingen heb. Ik weet ook wat belangrijk voor me is. Mijn nood aan erkenning is er, maar, het gaat vooral over mijn eigen verwachtingen.

    Ik heb permanent het idee dat ik het beter moet doen. Het stemmetje van mijn opvoeding is: je kàn beter. Positief bedoeld. Ik geloof het ook. Maar het geeft me ook schuldgevoel.

    Ik verwacht niet van mezelf dat ik altijd maximaal moet presteren. Wel een dat ik een verbeterde versie van mezelf moet worden. Perfect en ideaal hoeft het echt niet te zijn voor mij. Maar wel beter en meer.

    Mijn partner gelooft dat hij nooit gelukkig en tevreden zal zijn met zichzelf en hij herkent zich in mij. Toen hij over mij zei dat ik nooit gelukkig zou zijn, heeft mij dit gekwetst;

    Ik heb het idee dat ik wel gelukkig zal zijn als…. er aan een aantal verwachtingen voldaan wordt.
    Maar dan zegt hij dat er op dat ogenblik steeds weer nieuwe verwachtingen zullen zijn.

    Ik besef heel goed dat ik moet leren genieten van wat ik doe en wat ik heb bereikt. Dat ik daar tevreden mee zou moeten zijn.

    Hoe kan je je succesvol voelen, wanneer je weet dat je onderpresteert?

    “Persoonlijk verwacht ik niets van mezelf: Ik hoef niet beter te worden, ik hoef anderen niet voorbij te streven, ik hoef mezelf niet op te jagen, ik hoef niet eens mijn doelen te bereiken. Oh wacht, er zijn toch twee dingen die ik van mezelf verwacht: dat ik mezelf blijf en dat ik gelukkig ben. Daar draait het toch uiteindelijk om?”

    Hoe leer je dit? Want ik verwacht ook van mezelf dat ik gelukkig ben. En ik geloof dat ik daarom meer en beter mijn best moet doen… begrijp je wat ik bedoel?

    Beantwoorden
    • julot
      julot zegt:

      Ik herken in jou verhaal mijzelf,voor jaren terug las ik iets wat ik altijd heb onthouden,en wat me steunt,als ik het weer eens moeilijk heb met mijzelf.Het stukje heet,:NACHTMERRY
      Mijn jongste dochter zat 42 jaar geleden op een kleuterschool in de Barndesteeg,een nauw straatje tussen de Nieuwmarkt en de Oudezijds Achterburgwal.Naast de toegangsdeur hing een vitrine met foto,s en wervende leuzen.Een daarvan was van Lenin:Een leven zonder doel is een nachtmerrie.Het verbaasde me dat Lenin geciteerd werd,want het was een katholieke school,en katholieken en communisten waren toendertijd geen vrienden.Zelf was ik van mening dat een leven zonder doel het hoogst haalbare voor een mens was,ik streefde er in elk geval naar.AL HET GELUK VAN DE WERELD IN ZEVENTIG JAAR DOELLOOS BINNENHALEN,dat leek me mooi en bevredigend.Ooit besprak ik dit probleem met een moeder,we wachten beide bij de poort op ons kind.Ik kende haar van achter het raam,waar ze haar geld verdiende.Ze was devoot katholiek en begreep me niet.Hoe kun je zo,n leeg leven hebben,zei ze.
      Ik had het begrepen.

      Beantwoorden
  15. Frank
    Frank zegt:

    Beste Ellen,

    Dat zijn een heleboel vragen 🙂

    Je doelen bereiken in de hoop gelukkig te worden, is een illusie (althans in mijn ervaring).
    Het is een uitstel van geluk.
    Geluk is in het hier en nu – of het is er niet.

    Als geluk je hoofddoel is, volg dan de e-cursus Gelukkig Zijn. Er staan enorm veel inzichten in deze cursus, die het allemaal makkelijker gaan maken je goed te voelen en gelukkig te zijn met wie je bent en wat je doet. Dat is mijn korte antwoord op je vraag: “Hoe leer je dit?”

    Vriendelijke groet,
    Frank

    Beantwoorden
  16. Annie
    Annie zegt:

    Hallo Frank
    Ik heb de drang jezelf te bewijzen aandachtig gelezen.Maar ik vind dat heel moeilijk.Omdat ik niet weet wat de oorzaak is.
    Ik zit wel nog steeds in een 45 jarige relatie.Die begon al met als je wat te zeggen wil hebben.Zul je ook moeten presteren.En gaandeweg presteerde ik zoveel dat ik mooi overal alleen voor stond>Ik vond dat niet erg want ik liep over van TROTS.Alleen werd tussendoor wel geprobeerd om mij mijn trots te ontnemen.Inmiddels ben ik er wel achter dat hij een vies karakter heeft.Hij is nu 65 jaar>En wij kennen elkaar 47 jaar>Hij heeft inderdaad nog nooit een fout gemaakt als eriets fout of mis gaat licht dat aan mij.Ik snap niet dat iemant zo getreend kan zijn in reden bedenken waarin de schuld altijd bij een ander ligt.Hij geeft mij ook niet eenkeer de kans om uit te leggen dat het anders.Het is eigenlijk onmenselijk.En niet mee om te gaan >>Nu komt mijn vraag ligt dat aan mij??Kan ik hier nog iets aan doen ??Heb ik een curcus nodig om hier mee om te gaan??En zou dat mij vooruit helpen?? want ik heb hier natuurlijk geen prettig leven door>Wat raad jij mij aan
    Groetjes Annie

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Annie,

      Je vraagt: “Ligt dit aan mij?”

      Ik denk het niet. Maar jij bent wèl de enige die er iets aan kan doen. Voor iedere persoon die iets vervelends doet in een relatie, is er een partner die dat ook toelaat.

      Neem zelf de verantwoordelijkheid dit te veranderen.

      Hiervoor zul je eerst meer inzichten moeten krijgen in hoe gezonde relaties precies werken en hoe je relatieproblemen kunt oplossen.
      De e-cursus Betere Relaties met Iedereen kan je daar zeker bij helpen.

      Wat je ook beslist, ik wens je veel succes!

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  17. Peter
    Peter zegt:

    Beste Frank,

    Ik heb het artikel gelezen en het klopt allemaal en heel veel mensen zullen zich erin herkennen. Ook ik herken me erin en ben me bewust dat ik nooit werkelijk gelukkig zal zijn.
    Ik heb een heel sterke drive om te presteren en om “de wereld te veranderen”. Niet voor het oordeel of de waardering van andere mensen. Het komt voort uit een vanzelfsprekendheid. Ik loop al van jongs af aan met het gevoel dat ik iets groots moet doen dit leven en dat ik dit ook kan. Het gevolg is dat je telkens verder, telkens meer, telkens de volgende stap moet nemen. Tevredenheid ervaar ik nog steeds als scheldwoord. Dat betekent dat ik ophoudt met streven naar beter en dat ik genoegen neem met minder.
    Enerzijds ben ik egocentrisch (ik loop mijn eigen pad en iedereen is welkom) en anderzijds totaal filantropisch. Oftewel alles wat ik doe en het grootse dat ik moet bereiken is volledig voor anderen, met als bij effect het stuk waardering of erkenning waar ik uiteraard onbewust ook naar verlang.
    Het komt dus niet voort uit een gebrek aan zelfvertrouwen, ik presteer voortdurend op een “hoog” niveau en krijg hier ook echt wel waardering voor. Mijn lat ligt erg hoog, maar dat is vanwege het feit dat ik het kan. Ik heb zelf echter het gevoel dat ik op 50% van mijn energie, van mijn potentie functioneer.
    Ik ken alle boeken, cursussen, studies, guru’s en andere manieren waarop geholpen wordt of gewezen wordt op hoe je eigenlijk zou moeten genieten van het heden. Ik ben pelgrim, dus de weg is mij bekend.
    Ik weet het allemaal, maar toch lukt het mij niet om die voortdurende onrust, die bijna passionele drang om verder te gaan, te onderdrukken. Zolang ik bezig ben heb ik er geen last van, echter op het moment dat ik even achterover zit overvalt het me en wordt ik overstelpt door depressieve gevoelens.
    Dit is de eerste keer dat ik reageer op een artikel, maar ik had heel sterk het gevoel dat ik dit wilde delen.

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Peter,

      Een mooie aanvulling, dank je wel.

      Wellicht helpt het om je verhaal nog eens terug te lezen en de veronderstellingen te scheiden van de werkelijkheid. Ik lees heel veel veronderstellingen waardoor het moeilijk wordt tevreden te zijn met dit moment. Om er een te noemen:

      “Tevredenheid betekent dat ik ophoudt met streven naar beter en dat ik genoegen neem met minder.”

      Zolang je dit gelooft, zul je nooit op het punt komen dat je tevreden bent met je prestaties en dus met jezelf. Bekijk eens of die uitspraak een wetenschappenlijk bewezen feit is, of slechts een veronderstelling. Als het een veronderstelling is, dan kun je er ook voor kiezen iets anders te veronderstellen 🙂

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  18. W
    W zegt:

    Frank, zoals jij het stelt, waarom je de drang hebt om jezelf te bewijzen, is het net alsof iedereen die drang heeft. Ik geloof dat niet. Ook als mensen veel doen of presteren is het niet perse om zichzelf te bewijzen, maar soms ook omdat men plezier heeft in wat men doet. Hoewel, je kunt ook overdrijven, maar dan spreek je meer van een verslaving, zoals bij extreem sporten.
    Aan de andere kant, als het wel zo is, dat je jezelf wil bewijzen, is daar niets mis mee. Het kan een drive zijn om vooruit te komen. Het genereert energie die we nodig hebben om te leven of om te overleven. Zo niet, dan doen we niets anders dan consumeren.
    Je zou de vraag ook anders kunnen stellen:’Als je jezelf wil bewijzen, doe je dat dan voor jezelf of voor een ander?’

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste W,

      Nergens in het artikel staat dat iedereen die drang heeft.
      Er staat: ‘sommige mensen…’

      Er staat ook: ‘jezelf willen bewijzen kan heel positief zijn. Het zorgt ervoor dat je het beste uit jezelf haalt. Het zorgt ervoor dat je jezelf blijft ontwikkelen en dat je veel mooie dingen creëert. Het houdt je scherp en zorgt ervoor dat je verder groeit. Allemaal positief, nietwaar?’

      Ik kan het dus alleen maar eens zijn met jouw stelling 🙂

      Je laatste vraag ‘Als je jezelf wil bewijzen, doe je dat dan voor jezelf of voor een ander?’ is een mooie vraag!

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden
  19. Dominique
    Dominique zegt:

    help help help, ik heb het idee dat ik bijna alles doe voor erkenning, goed gevonden te worden, zelfs bewonderd te worden. Dan vraag ik me af waar is het tekort waardoor dit ontstaan is? Wel een hele wijze les die hier beschreven staat.
    Heb je hierop een antwoordje?

    Beantwoorden
    • Frank
      Frank zegt:

      Beste Dominique,

      Het is menselijk om erkend te willen worden.
      De uitdaging is er niet te veel in door te slaan en zo jezelf voorbij te lopen.
      Het tekort (ik ben ik niet goed genoeg, ik moet mezelf bewijzen) ontstaat meestal
      in de jeugd en opvoeding. We leren daar dat we iets moeten doen (iedereen vult dat weer anders in)
      voordat anderen tevreden zijn over ons.

      Vriendelijke groet,
      Frank

      Beantwoorden

Laat je reactie achter

Laat je reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.