Heb jij negatieve mensen in je omgeving? Kost dat je veel energie? Hoe bepaal je wie negatief is en hoe houd je afstand? Dit artikel geeft 3 eenvoudige stappen voor het omgaan met negatieve mensen.
Stap 1. Bepaal of iemand negatief is.
Hoe weet je of iemand negatief is? Dat kun je bepalen aan de hand van deze vragen:
- Ziet hij of zij overal beperkingen en problemen?
- Ligt de schuld altijd bij anderen?
- Doet hij of zij zelf weinig om het op te lossen?
Dan heb je te maken met een negatief persoon. Negatieve mensen zien overal problemen en focussen op wat er niet goed is.
Dat wat niet goed is, is nooit hun schuld. Het wordt altijd veroorzaakt door anderen. Als die nou maar eens zouden luisteren!
Een goede uitspraak om over na te denken is deze: Onontwikkelde mensen praten voornamelijk over andere mensen.
Doorsnee mensen praten over gebeurtenissen.
Ontwikkelde mensen praten over ideeën.
Negatieve mensen zien dus veel problemen, maar doen er niets aan. Klagen is een manier om niet in actie te komen. Als je er wel iets aan doet, dan heb je immers geen tijd om erover te klagen.
Daarnaast hebben negatieve mensen de neiging niet echt naar jouw mening te luisteren – ze hebben het veel te druk met zichzelf.
Zo, dat is duidelijk! Nu weet je wie negatief is.
Natuurlijk heeft iedereen daar wel eens last van, ook jij en ik.
Maar het gaat nu om de mensen die dagelijks dit gedrag vertonen. Die hardnekkig vasthouden aan negatief denken. Hoe moet je daar nu mee omgaan?
Stap 2. Probeer de volgende trucs
Er zijn veel manieren om te reageren op negatieve mensen. Ik geef je alvast twee trucs:
Verander het onderwerp.
De focus ligt bij iets negatiefs. Verander dat – wijs de ander op iets positiefs. Vraag bijvoorbeeld: “Wat is er goed gegaan de afgelopen week? Wat vond je daar leuk aan? Waar heb je nu zin in? Waar verheug je je op?”
Zo wordt de negatieve persoon gedwongen om zijn of haar aandacht te verschuiven. Je kunt niet én klagen én praten over iets moois. Niet op hetzelfde moment.
Zeer waarschijnlijk zal de ander snel weer praten over iets negatiefs: daar kun je op wachten. Verander dan gewoon weer het onderwerp.
Houd een spiegel voor.
Ik zat een jaar of 12 geleden met iemand in een zakelijk gesprek. Hij maakte de plannen en ik moest ze uitvoeren. Op elk idee dat hij gaf, antwoordde ik: “Daar heb ik geen tijd voor.” Op een gegeven moment zei hij: “Waarom ben je zo negatief? Je ziet alleen maar beperkingen, zo komen we nooit vooruit.” Dat heeft me aan het denken gezet. Hij had namelijk gelijk.
Ik kan je niet beloven of de persoon in jouw omgeving ook gaat nadenken. Als veranderen van onderwerp niet werkt, probeer dan het volgende te zeggen:
- “Het valt me op dat je erg negatief bent. Zullen we een leuker onderwerp kiezen?”
- “Ik begrijp dat je dat niet leuk vindt. Wat ga je er nu precies aan doen?”
- “Hoe kun je ook de positieve kant hiervan inzien?”
Je kunt ongetwijfeld zelf ook een paar voorbeelden verzinnen.
Mensen die vastzitten in negatief denken, begrijpen geen subtiele signalen. Ironie, een kleine steek of een hint: het gaat allemaal aan ze voorbij. Wees dus niet te subtiel: wees vooral duidelijk.
Als de ander daarop reageert door je vragen negatief te beantwoorden, dan is het tijd voor de derde stap:
Stap 3. Houd het beperkt.
Onderbreek het gesprek als je het gevoel hebt meegesleept te worden. Als je merkt dat je zelf ook steeds somberder wordt. Dan wordt het tijd om afstand te nemen.
Verzin willekeurig welk excuus om jezelf te verwijderen uit het gesprek. Je hebt het druk, je moet wat anders doen, je hebt een afspraak: het maakt niet uit.
Deze tactiek is handig als je de vorige twee trucs hebt geprobeerd en ze hadden geen effect. Dan kun je beter aan jezelf denken.
Het helpt meestal niet om de ander te confronteren met zijn of haar negatieve houding. Je kunt het wel proberen, maar reken er niet op.
Het grotere plaatje.
De vraag is natuurlijk of je wel negatieve mensen in je omgeving wilt. Soms heb je die keuze niet: misschien heb je een negatieve collega, partner of familielid.
In dat geval is het lastiger om afstand te houden.
Besef wel dat je uiteindelijk altijd zelf de keuze hebt: wil ik deze persoon in mijn leven of niet? Je kunt altijd afstand houden of afscheid nemen. Alleen jij bepaalt dat. Wat je relatie met de ander ook is.
Negatief denken is besmettelijk: het infecteert niet alleen jezelf, maar ook je omgeving.
Het verschil tussen ‘het kan’ en ‘het kan niet’ is maar één woord.
Maar dat woord bepaalt wel de kwaliteit van je leven.
Een goed beginpunt om positiever te denken is de e-cursus ‘Nooit meer zorgen of stress.’ Zorgen maken en negatief denken liggen in elkaars verlengde. Zonder zorgen is er ook geen reden meer om negatief te zijn.
Verbeter je relaties (ook met negatieve mensen) in slechts 11 weken!
Goede relaties zijn de basis voor een gelukkig leven. Toch kosten sommige relaties je veel energie en geven je stress. Los je relatieproblemen op met deze online training en kies voor gezonde relaties met iedereen! De training is gebaseerd op bewezen coaching technieken en is makkelijk via je e-mail te volgen. Verbeter je relaties snel en eenvoudig
Wat is jouw ervaring met negatieve mensen? Vind je het lastig om ermee om te gaan? Vind je het zelf moeilijk positief te blijven?
Leuk artikel?
Geef wat van je positieve energie terug en klik hieronder op de Tweet, Like of Share button.
Dank je wel! 
Op jouw succes,
Frank de Moei – Professional Coach – Capedium
www.newstart.nl Begeleiding in Geluk en Succes
Ontvang het gratis e-boek: ‘Hoe je krijgt wat je werkelijk wilt’ Klik hier
Wat een fantastische uiteenzetting van dit ‘probleem’. Duidelijk, herkenbaar en vooral praktisch, punten waar je iets mee kunt. En ook om jezelf niet te verliezen is heel belangrijk. Je eigen grenzen stellen, zelfrespect, tot hier en niet verder. Iemand helpen positiever te worden is een mooi iets, maar het mag nooit ten koste gaan van jezelf. Daarbij heeft de ander ook zijn redenen om zo in het leven te staan. Geen verantwoordelijkheid willen nemen, slachtofferrol. Als je dat eenmaal door hebt bij de ander, is het makkelijker om voor jezelf de keuzes te maken hoe er mee om te gaan.
Top artikel!
Beste Yolanda,
Leuk deze positieve reactie van je te horen.
Dank je wel voor je mooie feedback!
Groeten
Frank
Beste Frank,
Een heel goed artikel en duidelijk verhaal. Heel herkenbaar. Ik heb een partner die heel negatief is en weet uit eerste hand hoe moeilijk het is om dan positief te blijven. Ben zelf iemand die positief in het leven staat en graag mogelijkheden zie in plaats van beperkingen. Hoe blijf je dicht bij jezelf als je met iemand samenleeft die zo in het leven staat? Hoe ga je hiermee om? Na het lezen van dit artikel is mij veel duidelijk geworden. De praktische tips zijn erg toepasbaar. Kortom, sterk verhaal, goed onderbouwd en ook praktisch.
Beste Li,
Dank je wel voor je compliment
Heb je ook gemerkt dat hoe dichter iemand bij je staat, hoe moeilijker het is om niet beïnvloed te worden door zijn/haar stemming en emoties?
Ik ben benieuwd: wat zou (of ga) je na het lezen van dit artikel anders doen in jouw situatie? Wat zou je iemand anders aanraden?
Met vriendelijke groet,
Frank
Beste Frank,
Dit is ook absoluut waar! Het is erg moeilijk. Ik ging er ook in mee. Maar zie nu in dat het niet goed is. Grappige is dat ik al stap 1 en 2 gedaan heb. Ik heb geprobeerd om van onderwerp te veranderen of enthousiast te opperen om iets leuks te doen. Maar ben denk ik nu beland bij stap 3. Ik merk dat het namelijk geen invloed heeft. Het is een instelling. Als je altijd heel negatief bent geweest, vraag ik me af of je dit nog kan veranderen. Ook omdat het met zoveel samenhangt zoals verantwoordelijkheidsgevoel hebben. Mijn tips aan anderen: Blijf dicht bij jezelf! Het is niet makkelijk, zeker niet als die persoon dicht bij je staat. Maar uiteindelijk komt het neer op: Wil ik met zo iemand samen leven? Is dit goed voor mij? En voor dit dilemma sta ik nu. Wat dat betreft sluit je artikel heel goed aan bij de keuze die ik moet maken. Uiteindelijk komt het erop neer: Als ik doorga en blijf klagen is het zelf geen verantwoordelijkheid nemen en zelf in een slachtofferrol gaan zitten. Dat is ook het mooie aan dit soort dingen. Het is ook van toepassing bij jezelf. Een beetje zelfkritiek is daaarom altijd goed. Dus accepteren dat iemand zo is of wegwezen! Zo kom ik bij mijn eigen tip: Wil ik met zo iemand leven en is dit goed voor mij?
Met vriendelijke groet,
Li
Beste Li,
Bedankt voor je aanvulling en inzichten.
De bottom-line is dat je nooit iemand gelukkig kunt maken door zelf ongelukkig te zijn.
Tenminste, het kan wel, maar je schiet er zo weinig mee op
Veel sterkte met je keuze en beslissing!
Met vriendelijke groet,
Frank
Wat een fantastisch artikel. Het sterkt mij in mijn doel om positief te blijven, in een relatie met een negatief ingestelde.
Poot stijf houden, en niet mee laten slepen, spontaniteit bewaren, en de tips om de situatie om te keren bewaar ik onder mijn kussen! (bij wijze van spreke natuurlijk
De grootste stap moet ik nog nemen, kiezen…. Ook die wijsheid zal komen als de tijd ervoor rijp is.
Maar dank, dank, dank, voor dit artikel. Ik krijg er positieve energie van!
ik zit helaas ook in dit schuitje…
ik werk al bijna 6 jaar met dezelfde collega en
oeps die eerste ging fout
maar goed ik werk dus al bijna 6 jaar met dezelfde collega en die is vrijwel elke dag negatief als ik er niet ben ligt alles ineens aan mijn volgens hem.. (als ik mijn andere collega’s moet geloven dan)
wat ik ook zeer zeker doe
ik heb al meerdere keren geprobeerd met hem te praten maar dan krijg ik een uitbrander of hij verandert gewoon van onderwerp
ik ben al sinds mijn 16e met hem aan het werk en het word met de dag erger in de tussentijd heb ik me gewoon al 2 keer een week ziek gemeld omdat ik het egt niet meer trok en ben al 4 keer naar een andere baan wezen kijken
maar ik vind het gewoon een fijn bedrijf om te werken alleen me collega ben ik gewoon spuug zat want het moet altijd van 1 kant komen en als ik wat heb, dan maakt die er grappen over bij anderen dus hem prive gebeurtenissen over mijn leven vertellen heeft ook geen zin want hij geeft mij geen antwoord en hij zet me dan later wel voor schut met wat ik verteld heb
ik begin ondertussen behoorlijk onzeker te worden of dit zo nog wel langer kan ik durf hem zowat niet te vertellen dat ik niet meer met hem wil werken en naar hoger hand stappen vind ik ook maar een enge stap
de stap 1 en 2 van deze site heb ik al meerdere malen geprobeerd en het is ook echt niet goed voor mijn eigen ontwikkeling geweest om al die jaren al met hem te werken..
heeft iemand hier ervaring mee
Beste Stefan,
Dit kan zo niet langer: je moet (dit bedoel ik niet letterlijk, je beslist uiteindelijk natuurlijk zelf) hier iets aan doen.
Lees deze artikelen eens:
http://www.newstart.nl/blog/grenzen-aangeven-hoe-kom-je-op-voor-jezelf/
http://www.newstart.nl/blog/voor-jezelf-opkomen-in-3-eenvoudige-stappen/
Linksom, rechtsom, het is tijd om er wat aan te doen.
Kom op voor jezelf en uit wat je dwars zit!
Veel succes,
Frank
Heel nuttig artikel!
Ook ik word op dit moment geconfronteerd met een negatief ingesteld persoon, en ik vind het echt moeilijk om er energie te blijven insteken. Want zelf word je er ook snel depri van hé!
Ik heb stap 1 & 2 al vaak geprobeerd, tevergeefs. Volgens mij heeft die persoon gewoon hulp nodig, en het spijt me zeer maar volgens mij ben ik nog altijd geen psycholoog ofzo.
Dus heb ik voor mezelf beslist om bewust een grote afstand in te bouwen. Ikzelf ben iemand die redelijk positief (maar realistisch welteverstaan) ingesteld is, en ik heb écht geen zin in al dat negatieve gedoe dag na dag. Soms is het immers belangrijk dat je ook eens jezelf op de eerste plaats zet.
na dit alles te hebben vernomen, wens ik me alleen nog maar aan te sluiten bij de zg. NEGATEERS!
word nl zeer treurig van zg. positieve mensen met donald duckachtige blijheid
domme mensen vind ik nou echt niet te kanen! sorry hoor!!
Hallo!
Blijkbaar zitten we met veel in hetzelfde schuitje.. Wat doe je met een negatieve partner als er kinderen in betrokken zijn?? De afstand is er al; de negativiteit wordt er niet minder om..Je kan een ander echt niet gelukkig maken, dat moet hij zelf doen. Vraag is: hoelang kan je wachten tot het zover is??
Hallo,
Mijn schoonmoeder is al zo lang als ik haar ken heel negatief. Ik vind het werkelijk waar bewonderingswaardig hoe ze van ieder punt binnen 1 seconde mijn stemming weet te veranderen. Het is heel jammer maar zelfs in haar omgeving heeft ze al veel mensen weten af te stoten, waaronder m’n schoonzus. Die heeft het ook niet op een nette manier gedaan maar die heeft te abrupt en op een lullig manier voor haarzelf gekozen. Dat ze hierin haar zoon meeneemt rekent mijn schoonmoeder haar natuurlijk kwalijk. Dat doe ik ook maar wijs wel op de verantwoordelijkheid van haar zoon zelf. Mijn vriend weet wel wat het probleem is maar kan er ook niets mee. Als ik er met hem over praat word hij geirriteerd. Begrijp het ook het is je moeder en daar wil je niets verkeerds over horen. zeker ook niet als je het zelf ook wel weet.. zelfs m’n schoonvader zegt dat praten geen nut heeft omdat ze niet veranderd.. het is een verder een schat van een mens en ik vind het zonde dat ze zelf niet verder kan kijken om haar leven aangenamer te maken. De keuze afstand nemen heb ik dus nu genomen maar ik vind het wel moeilijk. ik geef veel om haar en weet dat er achter die laag een lieve vrouw zit die veel om de mensen geeft die goed voor haar zijn. Ik weet ook zeker dat zij zich afvraagt waarom ik mij niet meer zo vaak laat zien. Om mezelf te beschermen moet ik dit helaas doen maar wil het eigenlijk niet, voor m’n gevoel verdient ze dit niet. Ook ik heb al met haar gepraat maar helpen doet het niet.. Kunnen jullie mij adviseren of er nog iets is wat ik kan proberen? ik merk ook dat het veel van mijn gedachten en energie opslokt.. wat ik zelf al zonde vind en niet nodig moet zijn..
Beste Angela,
Ik begrijp dat je (al) hebt geprobeerd met haar te praten en dat je uit zelfbescherming kiest voor afstand. Soms zit er gewoon niets anders op. Als haar negativiteit inderdaad zo diepgeworteld is, kan alleen zij het zelf veranderen. Die negativiteit (lees: angst)ziet diep van binnen en kun je alleen met intensieve begeleiding veranderen, maar zonder motivatie van haar kant, zal dat niet gebeuren. Helaas…
Misschien kun je haar op een vriendelijke manier uitleggen waarom je afstand neemt. Dit vereist enige tactiek…
Met vriendelijke groet,
Frank
Wat te doen bij een partner die het steeds voor elkaar krijgt om een argument over negatieve energie zo weet te draaien dat ik bij mijzelf moet blijven en dat gewoon maar moet accepteren word gezegd want het kwam door dit of dat.
Ik probeer zelf lijn,gevoel aan te houden van ontspanning en de wet van aantrekking,elke dag aan mijzelf werken van binnen zodat m,n eigen energie trilling zo zuiver mogelijk op hartenergie loopt,inclusief de diepteunten soms aanraak.
Hierin beseffende realiteit m,n menselijke onperfectheid.
toch ligt m,n streven hoog om waar mogelijk is postitief te zijn.
sinds een jaar woon ik samen en het lijkt net of het nu zwaarder is dan alleen wonen.
mijn positiviteit is vermindert,voel mij bedrukt.
ook al is hij een man, hij kan z,n eigen blokkades toch wel zien en oplossen?
Veel kritiek,schuldgevoel kom ik elke dag tegen,terwijl het wel iemand is die het woord zelfontwikkeling kent.
al vaak op punt gestaan om t gaan, m,n innerlijke rust en geluks momenten terug te krijgen.
kben niet zo,n opgever snel.
tvoelt alsof hier aan het oude word vastgehouden, blokkades, spanning.
je partner is toch een spiegel van je eigen blokkades word wel beweerd?
een weerspiegeling van je positieve en negatieve kantten.
waar ligt dan de grens van gaan of blijven?
Beste Joke,
Er is een mooie balans tussen wat je zelf verwacht van een relatie en wat je van de ander verwacht.
Niet iedereen ziet zijn of haar eigen blokkades of wilt deze opheffen.
Ga uit van jezelf: Los van hoe je partner is, wat heb jij nodig in deze relatie? Als je alle goede en minder goede kanten bij elkaar optelt, hoe voel je je dan in deze relatie? Knap je ervan op of knap je erop af?
Misschien dat dit artikel je meer inzicht geeft:
http://www.newstart.nl/blog/heb-ik-een-gezonde-relatie-of-relatieproblemen/
Veel succes en met vriendelijke groet,
Frank
De negatieve persoon in mijn leven is mijn eigen (nog thuiswonende) kind. Het is dus verschrikkelijk moeilijk om daar afstand van te nemen……en truc 1 en truc 2 helpen helaas niet.
Op mijn werk heb ik ook te maken met een vrouw die zeer emotioneel beschadigd is. Dit is ook steeds het excuus als we rond de tafel gaan om het weer uit te praten. Eigenlijk ben ik het excuus zat en wil op een positieve manier samen werken. Maar samenwerken wil ze ook niet. Zij wil jou taak, mijn taak. Bij het afsluiten na een werkdag mag ik zelfs het lichtknopje niet aanraken! Ik heb het idee dat ze in functie zich omhoog likt en mij naar beneden trapt. Voelt behoorlijk frustrerend. Ze is namelijk tegen haar mannelijk collega’s erg aardig. Mij laat ze voelen met negatief gedrag dat ik niet in haar staatje pas. Aankomende week hebben we weer een gesprek. Zelf heb ik nogal de neiging om mezelf naar beneden te halen en de schuld van onze ruzie’s op mij te nemen. Maar dat is niet eerlijk en ik doe mezelf te kort. Zelf heb ik een sociaal positief karakter en ben snel begaan met mensen. Maar er zijn grenzen. Mijn werkgever vind het moeilijk om de koe bij de hoorns te vatten. Zelf ben ik bang dat als ik te veel over dit probleem zeur dat ik mijn baan kwijt raakt. Een andere vrouwelijke collega had dezelfde problemen met de negatieve collega als ik nu heb. Zij is nu weg.
heeft iemand tips?
Beste Smitsie,
Er is maar één manier om erachter te komen waarom ze zich zo negatief gedraagt naar jou toe: door het haar op de vrouw af te vragen.
Het doel van dat gesprek is niet om jezelf te verdedigen, maar puur om te begrijpen waarom ze zich zo gedraagt:
Is het jaloezie? Is ze allergisch voor haar vrouwelijke collega’s? Wat is er nu precies aan de hand?
Zonder inzicht weet je eigenlijk niet waar je aan toe bent. Bepaal vervolgens of er nog iets is wat je kunt doen om de relatie te verbeteren.
Is dat er niet, dan wordt het tijd om voor jezelf op te komen. Jij hebt net zoveel recht als zij om met respect te worden behandeld…
Veel succes en vriendelijke groet,
Frank
ik werk net en maand of 3 op een andere locatie van een bedrijf waar ik al 12 jaar werk. Deze locatie (en nog een paar locaties) zijn met een fusie bij ons gekomen. Er moeten daar nog veel dingen veranderen en geharmoniseerd worden. Nu ben ik daar geplaatst omdat ik ene nieuwe uitdaging wilde en een echte trekker ben. Ik voel me ook optimaal….nu heb ik 1 collega in mijn team welke altijd negatief is, iedereen doet alles fout behalve zij..ik merk dat ik daar erg geïriteerd van wordt en daar baal ik van. Ik wijs haar er ook op dat ze niets doet met de dingen waar ze tegenaan loopt…echt luisteren doet ze niet (precies wat hierboven beschreven is)nu wil ik een gesprek met haar aangaan waarin ik vooral meld dat ik last van haar houding heb. Veel van haar punten begrijp ik omdat ik er zelf ook tegenaan loop, maar ik hoef dat geen 100 keer te horen. Ik wil haar proberen duidelijk te maken dat ik me er onprettig bij voel en dat ik leievr heb dat we samen naar de positieve dingen en de toekomst kijken. Ik zal ook moeten proberen het af te kappen als ze wel weer begint, maar vind het wel zo eerlijk dat ze dan wel weer waarom ik een gesprek afkap…..
lastig……..
Heel herkenbaar allemaal.
Ook ik kamp met het probleem “Een negatieve collega” punt 1 en 2 al meerder malen toegepast, echter zonder succes…wekelijks ga ik met frisse moed weer starten maar al gauw weet mevrouw het om te buigen in negativiteit. In mijn priveleven zou ik niet eens in de buurt komen van zo’n persoonlijkheid, maar dit is het werk, wat ik heel leuk vind, alleen met haar komt het niet verder. Veranderingen gaat zij uit de weg, terwijl dit in het bedrijf wel nodig is. Zij heeft “alles” al een keer meegemaakt is haar antwoord. Afgeven op de organisatie…en er toch al 22 jaar werken…zelf ben ik sinds 2 jaar werkzaam in deze organisatie, zij zou mij het vak moeten leren, maar alle kennis houd ze voor haar zelf, deelt niets. Vanuit het management moeten er zaken op papier komen, daar ben ik al een heel eind mee, zij weet het af te kraken en/of geeft geen feedback. Als ik vraag waarom zij zo doet, verschijnt er een schaapachtig lachje… Afschuwelijk! Een gesprek kan zij ook zo afkappen of ze valt in, terwijl je met een klant aan het praten bent…onbehoorlijk eigenljk, hen hier al meerder malen iets van gezegd, er volgt dan een Sorry en eeen paar dagen later breekt ze weer in, bij de klant zet ze mij eiegenlijk voor schut! Sta op het punt om in aanwezigheid van de klant haar op haar nummer te zetten, ben mij er echter van bewust dat dat niet juist/netjes is en wil de klant er niet bij betrekken, dus ik houdt me mond op dat moment en kom er later op terug…alleen het gedrag stopt niet. Gesprek met mijn leidingevende gehad, die het probleem niet aanpakt.
Wat nu, hoe blijf ik positeif en kan ik mezelf afschermen zonder er last van te hebben. Of andere baan?
Beste Ineke,
Er zijn heel veel dingen die je kunt doen, maar de ruimte is hier te beperkt om daar te diep op door te kunnen gaan. Dat is meer iets voor persoonlijke coaching.
Je collega gaat waarschijnlijk niet veranderen: anders was dit ergens in de afgelopen 22 jaar wel gebeurd.
Als je alles hebt geprobeerd (van confronteren tot het inschakelen van een leidinggevende) en er verandert niets, dan is de vraag: Kun je hiermee leven of moet je op zoek naar ander werk? Die vraag kun jij alleen voor jezelf beantwoorden.
Succes en met vriendelijke groet,
Frank
Hoi,
Mijn vriendin van 17 is altijd heel negatief over alles. Ze ziet nergens de positieve kant van in en ze voelt zich altijd somber. Hoe kan ik haar helpen? we hebben namelijk vaak discussies hierover. Vorig jaar zijn er ook dingen gebeurd waardoor ze nu nog meer negatief is.. en ik wil haar echt graag helpen wat kan ik doen?
Beste Anoniem,
Dat is lastig. Ik begrijp dat je haar wilt helpen en haar graag positiever ziet. Het punt is alleen dat we anderen niet kunnen veranderen. Mensen kunnen alleen zichzelf veranderen.
Blijf je best doen haar te steunen en haar aandacht te richten op het positieve. Maar houd ook rekening met jezelf. Je kunt daarnaast voorstellen dat ze eens contact opneemt voor professionele hulp via de huisarts. Maar uiteindelijk bepaalt zij of ze ook daadwerkelijk iets met jouw suggesties gaat doen
Veel succes en vriendelijke groet,
Frank
In mijn geval gaat het over een collega waar ik al na dag 2 hevige buikpijn van kreeg, ja zo kwaad was ze! Ze was en is kwaad om van alles maar vertelde niet wat er was en reageerde op mij af. Ik was ik de gebeten hond dacht ze, ik was de bedreiging. Gelukkig zag ik al vrij snel dat ze medestanders had, lees mensen die zich vervelen en het leuk vinden om mensen weg te pesten ( ik heb het over vrouwen en mannen van 40 jaar en ouder, hoe zielig voor hun en hun kinderen) Ik had de baan financieel niet nodig en ben voordat de Pl**ris uitbrak met opgeheven hoofd weg gegaan. Zij doet nog steeds werk wat ze niet leuk vindt en ik weet nu dat er al tientallen niet met haar hebben kunnen samenwerken.
Wat een leven heb je dan!!! Ik heb haar overigens met respect behandeld, heb geprobeerd leuk met haar te praten, heb geluisterd naar de verhalen die ze had over alle zogenaamd slechte collega`s die ze heeft gehad ( het lag nooit aan haar, typisch)
Ineke, in jouw geval zou ik mijn eigen werk op orde maken en dit inleveren bij het management. Op de vraag waar de inbreng van je collega is zeg je dat ze daarvoor bij haar moeten zijn omdat jij dit ook niet weet waardoor dit komt of je vertelt gewoon dat ze niet wil samenwerken en ook geen begeleiding geeft en datje niet weet waardoor dit komt. Je kunt ook zeggen dat je vermoedt dat ze je weg wil hebben/een bedreiging vindt en dat ze het niet goed ziet omdat jij wel met haar samen wilt werken en dit al geprobeerd hebt.Je kunt aantonen dat je al aan haar hebt laten lezen wat je bedacht hebt neem ik aan. Op deze manier wordt het haar probleem.