Omgaan met negatieve mensen in 3 stappen

Heb jij negatieve mensen in je omgeving? Kost dat je veel energie? Hoe bepaal je wie negatief is en hoe houd je afstand? Dit artikel geeft 3 eenvoudige stappen voor het omgaan met negatieve mensen.

Meer gegevens over deze foto
Omgaan met negatieve mensen 300x201 Omgaan met negatieve mensen in 3 stappen

Stap 1. Bepaal of iemand negatief is.
Hoe weet je of iemand negatief is? Dat kun je bepalen aan de hand van deze vragen:
- Ziet hij of zij overal beperkingen en problemen?
- Ligt de schuld altijd bij anderen?
- Doet hij of zij zelf weinig om het op te lossen?

Dan heb je te maken met een negatief persoon. Negatieve mensen zien overal problemen en focussen op wat er niet goed is.
Dat wat niet goed is, is nooit hun schuld. Het wordt altijd veroorzaakt door anderen. Als die nou maar eens zouden luisteren!

Een goede uitspraak om over na te denken is deze: Onontwikkelde mensen praten voornamelijk over andere mensen.
Doorsnee mensen praten over gebeurtenissen.
Ontwikkelde mensen praten over ideeën.

Negatieve mensen zien dus veel problemen, maar doen er niets aan. Klagen is een manier om niet in actie te komen. Als je er wel iets aan doet, dan heb je immers geen tijd om erover te klagen.
Daarnaast hebben negatieve mensen de neiging niet echt naar jouw mening te luisteren – ze hebben het veel te druk met zichzelf.

Zo, dat is duidelijk! Nu weet je wie negatief is.
Natuurlijk heeft iedereen daar wel eens last van, ook jij en ik.
Maar het gaat nu om de mensen die dagelijks dit gedrag vertonen. Die hardnekkig vasthouden aan negatief denken. Hoe moet je daar nu mee omgaan?

Stap 2. Probeer de volgende trucs
Er zijn veel manieren om te reageren op negatieve mensen. Ik geef je alvast twee trucs:

Verander het onderwerp.
De focus ligt bij iets negatiefs. Verander dat – wijs de ander op iets positiefs. Vraag bijvoorbeeld: “Wat is er goed gegaan de afgelopen week? Wat vond je daar leuk aan? Waar heb je nu zin in? Waar verheug je je op?”

Zo wordt de negatieve persoon gedwongen om zijn of haar aandacht te verschuiven. Je kunt niet én klagen én praten over iets moois. Niet op hetzelfde moment.
Zeer waarschijnlijk zal de ander snel weer praten over iets negatiefs: daar kun je op wachten. Verander dan gewoon weer het onderwerp.

Houd een spiegel voor.
Ik zat een jaar of 12 geleden met iemand in een zakelijk gesprek. Hij maakte de plannen en ik moest ze uitvoeren. Op elk idee dat hij gaf, antwoordde ik: “Daar heb ik geen tijd voor.” Op een gegeven moment zei hij: “Waarom ben je zo negatief? Je ziet alleen maar beperkingen, zo komen we nooit vooruit.” Dat heeft me aan het denken gezet. Hij had namelijk gelijk.

Ik kan je niet beloven of de persoon in jouw omgeving ook gaat nadenken. Als veranderen van onderwerp niet werkt, probeer dan het volgende te zeggen:
-      “Het valt me op dat je erg negatief bent. Zullen we een leuker onderwerp kiezen?”
-      “Ik begrijp dat je dat niet leuk vindt. Wat ga je er nu precies aan doen?”
-      “Hoe kun je ook de positieve kant hiervan inzien?”
Je kunt ongetwijfeld zelf ook een paar voorbeelden verzinnen.

Mensen die vastzitten in negatief denken, begrijpen geen subtiele signalen. Ironie, een kleine steek of een hint: het gaat allemaal aan ze voorbij. Wees dus niet te subtiel: wees vooral duidelijk.
Als de ander daarop reageert door je vragen negatief te beantwoorden, dan is het tijd voor de derde stap:

Stap 3. Houd het beperkt.
Onderbreek het gesprek als je het gevoel hebt meegesleept te worden. Als je merkt dat je zelf ook steeds somberder wordt. Dan wordt het tijd om afstand te nemen.
Verzin willekeurig welk excuus om jezelf te verwijderen uit het gesprek. Je hebt het druk, je moet wat anders doen, je hebt een afspraak: het maakt niet uit.

Deze tactiek is handig als je de vorige twee trucs hebt geprobeerd en ze hadden geen effect. Dan kun je beter aan jezelf denken.
Het helpt meestal niet om de ander te confronteren met zijn of haar negatieve houding. Je kunt het wel proberen, maar reken er niet op.

Het grotere plaatje.
De vraag is natuurlijk of je wel negatieve mensen in je omgeving wilt. Soms heb je die keuze niet: misschien heb je een negatieve collega, partner of familielid.
In dat geval is het lastiger om afstand te houden.

Besef wel dat je uiteindelijk altijd zelf de keuze hebt: wil ik deze persoon in mijn leven of niet? Je kunt altijd afstand houden of afscheid nemen. Alleen jij bepaalt dat. Wat je relatie met de ander ook is.

Negatief denken is besmettelijk: het infecteert niet alleen jezelf, maar ook je omgeving.
Het verschil tussen ‘het kan’ en ‘het kan niet’ is maar één woord.
Maar dat woord bepaalt wel de kwaliteit van je leven.

Een goed beginpunt om positiever te denken is de e-cursus ‘Nooit meer zorgen of stress.’ Zorgen maken en negatief denken liggen in elkaars verlengde. Zonder zorgen is er ook geen reden meer om negatief te zijn.

En wil je je relaties verbeteren? Bestel dan de volgende e-cursus:

Verbeter je relaties (ook met negatieve mensen) in slechts 11 weken!
Goede relaties zijn de basis voor een gelukkig leven. Toch kosten sommige relaties je veel energie en geven je stress. Los je relatieproblemen op met deze online training en kies voor gezonde relaties met iedereen! De training is gebaseerd op bewezen coaching technieken en is makkelijk via je e-mail te volgen. Verbeter je relaties snel en eenvoudig

Wat is jouw ervaring met negatieve mensen? Vind je het lastig om ermee om te gaan? Vind je het zelf moeilijk positief te blijven?

Vind je dit een leuk artikel?
Klik dan op ‘Tweeten’ of ‘Vind ik leuk’
Je reactie is ook welkom. Alvast bedankt icon smile Omgaan met negatieve mensen in 3 stappen

Op jouw succes,
Frank Photo 2012 07 03 v2 Omgaan met negatieve mensen in 3 stappen
Frank de Moei – Professional Coach – Capedium
www.newstart.nl Begeleiding in Geluk en Succes
Gratis e-boek: ‘Hoe je krijgt wat je werkelijk wilt’ Klik hier

76 reacties op “Omgaan met negatieve mensen in 3 stappen”

  1. Yolanda L zegt:

    Wat een fantastische uiteenzetting van dit ‘probleem’. Duidelijk, herkenbaar en vooral praktisch, punten waar je iets mee kunt. En ook om jezelf niet te verliezen is heel belangrijk. Je eigen grenzen stellen, zelfrespect, tot hier en niet verder. Iemand helpen positiever te worden is een mooi iets, maar het mag nooit ten koste gaan van jezelf. Daarbij heeft de ander ook zijn redenen om zo in het leven te staan. Geen verantwoordelijkheid willen nemen, slachtofferrol. Als je dat eenmaal door hebt bij de ander, is het makkelijker om voor jezelf de keuzes te maken hoe er mee om te gaan.
    Top artikel!

    • anoniwm zegt:

      ik vind dit artikel erg intresant zelf werk ik bij iemand in de thuiszorg die is heel negatief en alles wat ik vertel word verbeterd als het niet zo uitgesproken word zoals diegene vind dat het moet en heb er al meerdere keren wat van gezegt maar dat helpt niet laatst kreeg ik daar een snoepje en ik zei oh een nieuwe smaak godverdomme zei die toen die zijn niet anders en hij haalde het potje van de tafel en gooide ze om om te bewijzen dat ze niet anders waren vind het lastig om daar mee om te gaan groetjes en succes alleMAAL

    • Lana zegt:

      Helemaal mee eens. Persoonlijk ken ik genoeg mensen die slachtoffer willen blijven van hun eigen leven en altijd de anderen de schuld willen geven. Sterker nog dat gedrag zit in de menselijke genen. Als we naar de actuele politieke gebeurtenissen kijken, zien we hetzelfde gedrag.

      Het kost moed en vastberadenheid om uit dat manier van denken uit te stappen en die negativiteit af te schudden.

      Ik heb in mijn leven veel mensen tegengekomen die met mij wilde omgaan juist omdat ik positief ingesteld ben. Van sommige van hun heb ik afstand genomen omdat het omgaan te veel energie ging kosten. Het waren mensen met allerlei problemen die zelf weinig aan deden om hun situatie te veranderen of zelfs niks.
      Moe, depressief, anderen zijn altijd de schuldige, zo iemand zuigt je leeg dan wens je die nooit ontmoet te hebben. Maar ja, daar verandert niks aan.
      Zulke mensen zullen altijd bestaan.

      Het is de kunst om verworven inzicht daarover te verdiepen en in de toekomst goed uit te kijken met het kiezen van kenissen, vrienden en andere belangrijke mensen.

  2. Frank zegt:

    Beste Yolanda,

    Leuk deze positieve reactie van je te horen.
    Dank je wel voor je mooie feedback!

    Groeten
    Frank

  3. Li zegt:

    Beste Frank,

    Een heel goed artikel en duidelijk verhaal. Heel herkenbaar. Ik heb een partner die heel negatief is en weet uit eerste hand hoe moeilijk het is om dan positief te blijven. Ben zelf iemand die positief in het leven staat en graag mogelijkheden zie in plaats van beperkingen. Hoe blijf je dicht bij jezelf als je met iemand samenleeft die zo in het leven staat? Hoe ga je hiermee om? Na het lezen van dit artikel is mij veel duidelijk geworden. De praktische tips zijn erg toepasbaar. Kortom, sterk verhaal, goed onderbouwd en ook praktisch.

  4. Frank zegt:

    Beste Li,

    Dank je wel voor je compliment :)

    Heb je ook gemerkt dat hoe dichter iemand bij je staat, hoe moeilijker het is om niet beïnvloed te worden door zijn/haar stemming en emoties?

    Ik ben benieuwd: wat zou (of ga) je na het lezen van dit artikel anders doen in jouw situatie? Wat zou je iemand anders aanraden?

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  5. Li zegt:

    Beste Frank,

    Dit is ook absoluut waar! Het is erg moeilijk. Ik ging er ook in mee. Maar zie nu in dat het niet goed is. Grappige is dat ik al stap 1 en 2 gedaan heb. Ik heb geprobeerd om van onderwerp te veranderen of enthousiast te opperen om iets leuks te doen. Maar ben denk ik nu beland bij stap 3. Ik merk dat het namelijk geen invloed heeft. Het is een instelling. Als je altijd heel negatief bent geweest, vraag ik me af of je dit nog kan veranderen. Ook omdat het met zoveel samenhangt zoals verantwoordelijkheidsgevoel hebben. Mijn tips aan anderen: Blijf dicht bij jezelf! Het is niet makkelijk, zeker niet als die persoon dicht bij je staat. Maar uiteindelijk komt het neer op: Wil ik met zo iemand samen leven? Is dit goed voor mij? En voor dit dilemma sta ik nu. Wat dat betreft sluit je artikel heel goed aan bij de keuze die ik moet maken. Uiteindelijk komt het erop neer: Als ik doorga en blijf klagen is het zelf geen verantwoordelijkheid nemen en zelf in een slachtofferrol gaan zitten. Dat is ook het mooie aan dit soort dingen. Het is ook van toepassing bij jezelf. Een beetje zelfkritiek is daaarom altijd goed. Dus accepteren dat iemand zo is of wegwezen! Zo kom ik bij mijn eigen tip: Wil ik met zo iemand leven en is dit goed voor mij?

    Met vriendelijke groet,

    Li

  6. Frank zegt:

    Beste Li,

    Bedankt voor je aanvulling en inzichten.

    De bottom-line is dat je nooit iemand gelukkig kunt maken door zelf ongelukkig te zijn.
    Tenminste, het kan wel, maar je schiet er zo weinig mee op :)

    Veel sterkte met je keuze en beslissing!

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  7. Henriette zegt:

    Wat een fantastisch artikel. Het sterkt mij in mijn doel om positief te blijven, in een relatie met een negatief ingestelde.
    Poot stijf houden, en niet mee laten slepen, spontaniteit bewaren, en de tips om de situatie om te keren bewaar ik onder mijn kussen! (bij wijze van spreke natuurlijk :-)
    De grootste stap moet ik nog nemen, kiezen…. Ook die wijsheid zal komen als de tijd ervoor rijp is.
    Maar dank, dank, dank, voor dit artikel. Ik krijg er positieve energie van!

  8. stefa zegt:

    ik zit helaas ook in dit schuitje…

    ik werk al bijna 6 jaar met dezelfde collega en

  9. stefan zegt:

    oeps die eerste ging fout

    maar goed ik werk dus al bijna 6 jaar met dezelfde collega en die is vrijwel elke dag negatief als ik er niet ben ligt alles ineens aan mijn volgens hem.. (als ik mijn andere collega’s moet geloven dan)
    wat ik ook zeer zeker doe

    ik heb al meerdere keren geprobeerd met hem te praten maar dan krijg ik een uitbrander of hij verandert gewoon van onderwerp
    ik ben al sinds mijn 16e met hem aan het werk en het word met de dag erger in de tussentijd heb ik me gewoon al 2 keer een week ziek gemeld omdat ik het egt niet meer trok en ben al 4 keer naar een andere baan wezen kijken
    maar ik vind het gewoon een fijn bedrijf om te werken alleen me collega ben ik gewoon spuug zat want het moet altijd van 1 kant komen en als ik wat heb, dan maakt die er grappen over bij anderen dus hem prive gebeurtenissen over mijn leven vertellen heeft ook geen zin want hij geeft mij geen antwoord en hij zet me dan later wel voor schut met wat ik verteld heb
    ik begin ondertussen behoorlijk onzeker te worden of dit zo nog wel langer kan ik durf hem zowat niet te vertellen dat ik niet meer met hem wil werken en naar hoger hand stappen vind ik ook maar een enge stap
    de stap 1 en 2 van deze site heb ik al meerdere malen geprobeerd en het is ook echt niet goed voor mijn eigen ontwikkeling geweest om al die jaren al met hem te werken..

    heeft iemand hier ervaring mee

  10. Frank zegt:

    Beste Stefan,

    Dit kan zo niet langer: je moet (dit bedoel ik niet letterlijk, je beslist uiteindelijk natuurlijk zelf) hier iets aan doen.

    Lees deze artikelen eens:
    http://www.newstart.nl/blog/grenzen-aangeven-hoe-kom-je-op-voor-jezelf/
    http://www.newstart.nl/blog/voor-jezelf-opkomen-in-3-eenvoudige-stappen/

    Linksom, rechtsom, het is tijd om er wat aan te doen.
    Kom op voor jezelf en uit wat je dwars zit!

    Veel succes,
    Frank

  11. Floor zegt:

    Heel nuttig artikel!
    Ook ik word op dit moment geconfronteerd met een negatief ingesteld persoon, en ik vind het echt moeilijk om er energie te blijven insteken. Want zelf word je er ook snel depri van hé!
    Ik heb stap 1 & 2 al vaak geprobeerd, tevergeefs. Volgens mij heeft die persoon gewoon hulp nodig, en het spijt me zeer maar volgens mij ben ik nog altijd geen psycholoog ofzo.
    Dus heb ik voor mezelf beslist om bewust een grote afstand in te bouwen. Ikzelf ben iemand die redelijk positief (maar realistisch welteverstaan) ingesteld is, en ik heb écht geen zin in al dat negatieve gedoe dag na dag. Soms is het immers belangrijk dat je ook eens jezelf op de eerste plaats zet.

  12. maria zegt:

    na dit alles te hebben vernomen, wens ik me alleen nog maar aan te sluiten bij de zg. NEGATEERS!
    word nl zeer treurig van zg. positieve mensen met donald duckachtige blijheid
    domme mensen vind ik nou echt niet te kanen! sorry hoor!!

  13. Saskia zegt:

    Hallo!
    Blijkbaar zitten we met veel in hetzelfde schuitje.. Wat doe je met een negatieve partner als er kinderen in betrokken zijn?? De afstand is er al; de negativiteit wordt er niet minder om..Je kan een ander echt niet gelukkig maken, dat moet hij zelf doen. Vraag is: hoelang kan je wachten tot het zover is??

  14. angela zegt:

    Hallo,

    Mijn schoonmoeder is al zo lang als ik haar ken heel negatief. Ik vind het werkelijk waar bewonderingswaardig hoe ze van ieder punt binnen 1 seconde mijn stemming weet te veranderen. Het is heel jammer maar zelfs in haar omgeving heeft ze al veel mensen weten af te stoten, waaronder m’n schoonzus. Die heeft het ook niet op een nette manier gedaan maar die heeft te abrupt en op een lullig manier voor haarzelf gekozen. Dat ze hierin haar zoon meeneemt rekent mijn schoonmoeder haar natuurlijk kwalijk. Dat doe ik ook maar wijs wel op de verantwoordelijkheid van haar zoon zelf. Mijn vriend weet wel wat het probleem is maar kan er ook niets mee. Als ik er met hem over praat word hij geirriteerd. Begrijp het ook het is je moeder en daar wil je niets verkeerds over horen. zeker ook niet als je het zelf ook wel weet.. zelfs m’n schoonvader zegt dat praten geen nut heeft omdat ze niet veranderd.. het is een verder een schat van een mens en ik vind het zonde dat ze zelf niet verder kan kijken om haar leven aangenamer te maken. De keuze afstand nemen heb ik dus nu genomen maar ik vind het wel moeilijk. ik geef veel om haar en weet dat er achter die laag een lieve vrouw zit die veel om de mensen geeft die goed voor haar zijn. Ik weet ook zeker dat zij zich afvraagt waarom ik mij niet meer zo vaak laat zien. Om mezelf te beschermen moet ik dit helaas doen maar wil het eigenlijk niet, voor m’n gevoel verdient ze dit niet. Ook ik heb al met haar gepraat maar helpen doet het niet.. Kunnen jullie mij adviseren of er nog iets is wat ik kan proberen? ik merk ook dat het veel van mijn gedachten en energie opslokt.. wat ik zelf al zonde vind en niet nodig moet zijn..

  15. Frank zegt:

    Beste Angela,

    Ik begrijp dat je (al) hebt geprobeerd met haar te praten en dat je uit zelfbescherming kiest voor afstand. Soms zit er gewoon niets anders op. Als haar negativiteit inderdaad zo diepgeworteld is, kan alleen zij het zelf veranderen. Die negativiteit (lees: angst)ziet diep van binnen en kun je alleen met intensieve begeleiding veranderen, maar zonder motivatie van haar kant, zal dat niet gebeuren. Helaas…

    Misschien kun je haar op een vriendelijke manier uitleggen waarom je afstand neemt. Dit vereist enige tactiek…

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  16. Joke zegt:

    Wat te doen bij een partner die het steeds voor elkaar krijgt om een argument over negatieve energie zo weet te draaien dat ik bij mijzelf moet blijven en dat gewoon maar moet accepteren word gezegd want het kwam door dit of dat.
    Ik probeer zelf lijn,gevoel aan te houden van ontspanning en de wet van aantrekking,elke dag aan mijzelf werken van binnen zodat m,n eigen energie trilling zo zuiver mogelijk op hartenergie loopt,inclusief de diepteunten soms aanraak.
    Hierin beseffende realiteit m,n menselijke onperfectheid.
    toch ligt m,n streven hoog om waar mogelijk is postitief te zijn.
    sinds een jaar woon ik samen en het lijkt net of het nu zwaarder is dan alleen wonen.
    mijn positiviteit is vermindert,voel mij bedrukt.
    ook al is hij een man, hij kan z,n eigen blokkades toch wel zien en oplossen?
    Veel kritiek,schuldgevoel kom ik elke dag tegen,terwijl het wel iemand is die het woord zelfontwikkeling kent.
    al vaak op punt gestaan om t gaan, m,n innerlijke rust en geluks momenten terug te krijgen.
    kben niet zo,n opgever snel.
    tvoelt alsof hier aan het oude word vastgehouden, blokkades, spanning.
    je partner is toch een spiegel van je eigen blokkades word wel beweerd?
    een weerspiegeling van je positieve en negatieve kantten.
    waar ligt dan de grens van gaan of blijven?

    • monique zegt:

      Ik zit in het zelfde proces ,,mijn ouders hadden altijd comentaar niks deed ik goed,de laaste 5 jaar herhaald dit zich weer op me werk dat ik overal de schuld van kreeg ,haalde me schouders op en zei ach een makkelijke naam
      Nu woon ik samen met een hele lieve vriend doet alles voor mij ,,zorgt supper voor alles ben ook ziek maar aan de betere kant
      Maar alle dingen die ik doe ,zijn verkeerd ik kan niks in zijn ogen
      Afwassen doe ik niet naar zijn zin,had gister handoeken in de was machine geverft eerst mooi MAAR VANMORGEN de kleur te ligt hoe ik het had gedaan nou het kwam erop neer heelemaal fout,,en dat gaat van morgens vroeg tot de avond ,eerst werd ik boos zei vaak je bent net een jlein kind ,,ook omdat als hij dingen niet meer kon terug vinden mij de schuld gaf,daarna boos ,,en nu vraag ik waarom hijvanalles negatief is ,,en daarna zeggen dat hij van me houd,om jawel ik bak brood taart maak het huis schoon doe de bedvwrschonen ,maar voor de rest mag ik nuks doen en aks ik het wek doe keurt hij het af alsof ik een jkein kund ben ,nu na 4 mndhet weegt zwaar het sloopt me energie ben verdrietig eb hoe kan je geloven dat zo iemand van je houd,ik moet nu ook gaan afwegen ,weegt dit zijn negativie tijdziveel dat ik zelfs het andere nooie tussen ons niet eens meer kan zien

  17. Frank zegt:

    Beste Joke,

    Er is een mooie balans tussen wat je zelf verwacht van een relatie en wat je van de ander verwacht.

    Niet iedereen ziet zijn of haar eigen blokkades of wilt deze opheffen.

    Ga uit van jezelf: Los van hoe je partner is, wat heb jij nodig in deze relatie? Als je alle goede en minder goede kanten bij elkaar optelt, hoe voel je je dan in deze relatie? Knap je ervan op of knap je erop af?

    Misschien dat dit artikel je meer inzicht geeft:
    http://www.newstart.nl/blog/heb-ik-een-gezonde-relatie-of-relatieproblemen/

    Veel succes en met vriendelijke groet,
    Frank

  18. elisa zegt:

    De negatieve persoon in mijn leven is mijn eigen (nog thuiswonende) kind. Het is dus verschrikkelijk moeilijk om daar afstand van te nemen……en truc 1 en truc 2 helpen helaas niet.

  19. Smitsie zegt:

    Op mijn werk heb ik ook te maken met een vrouw die zeer emotioneel beschadigd is. Dit is ook steeds het excuus als we rond de tafel gaan om het weer uit te praten. Eigenlijk ben ik het excuus zat en wil op een positieve manier samen werken. Maar samenwerken wil ze ook niet. Zij wil jou taak, mijn taak. Bij het afsluiten na een werkdag mag ik zelfs het lichtknopje niet aanraken! Ik heb het idee dat ze in functie zich omhoog likt en mij naar beneden trapt. Voelt behoorlijk frustrerend. Ze is namelijk tegen haar mannelijk collega’s erg aardig. Mij laat ze voelen met negatief gedrag dat ik niet in haar staatje pas. Aankomende week hebben we weer een gesprek. Zelf heb ik nogal de neiging om mezelf naar beneden te halen en de schuld van onze ruzie’s op mij te nemen. Maar dat is niet eerlijk en ik doe mezelf te kort. Zelf heb ik een sociaal positief karakter en ben snel begaan met mensen. Maar er zijn grenzen. Mijn werkgever vind het moeilijk om de koe bij de hoorns te vatten. Zelf ben ik bang dat als ik te veel over dit probleem zeur dat ik mijn baan kwijt raakt. Een andere vrouwelijke collega had dezelfde problemen met de negatieve collega als ik nu heb. Zij is nu weg.
    heeft iemand tips?

  20. Frank zegt:

    Beste Smitsie,

    Er is maar één manier om erachter te komen waarom ze zich zo negatief gedraagt naar jou toe: door het haar op de vrouw af te vragen.
    Het doel van dat gesprek is niet om jezelf te verdedigen, maar puur om te begrijpen waarom ze zich zo gedraagt:
    Is het jaloezie? Is ze allergisch voor haar vrouwelijke collega’s? Wat is er nu precies aan de hand?

    Zonder inzicht weet je eigenlijk niet waar je aan toe bent. Bepaal vervolgens of er nog iets is wat je kunt doen om de relatie te verbeteren.

    Is dat er niet, dan wordt het tijd om voor jezelf op te komen. Jij hebt net zoveel recht als zij om met respect te worden behandeld…

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

  21. jolanda zegt:

    ik werk net en maand of 3 op een andere locatie van een bedrijf waar ik al 12 jaar werk. Deze locatie (en nog een paar locaties) zijn met een fusie bij ons gekomen. Er moeten daar nog veel dingen veranderen en geharmoniseerd worden. Nu ben ik daar geplaatst omdat ik ene nieuwe uitdaging wilde en een echte trekker ben. Ik voel me ook optimaal….nu heb ik 1 collega in mijn team welke altijd negatief is, iedereen doet alles fout behalve zij..ik merk dat ik daar erg geïriteerd van wordt en daar baal ik van. Ik wijs haar er ook op dat ze niets doet met de dingen waar ze tegenaan loopt…echt luisteren doet ze niet (precies wat hierboven beschreven is)nu wil ik een gesprek met haar aangaan waarin ik vooral meld dat ik last van haar houding heb. Veel van haar punten begrijp ik omdat ik er zelf ook tegenaan loop, maar ik hoef dat geen 100 keer te horen. Ik wil haar proberen duidelijk te maken dat ik me er onprettig bij voel en dat ik leievr heb dat we samen naar de positieve dingen en de toekomst kijken. Ik zal ook moeten proberen het af te kappen als ze wel weer begint, maar vind het wel zo eerlijk dat ze dan wel weer waarom ik een gesprek afkap…..
    lastig……..

  22. Ineke zegt:

    Heel herkenbaar allemaal.
    Ook ik kamp met het probleem “Een negatieve collega” punt 1 en 2 al meerder malen toegepast, echter zonder succes…wekelijks ga ik met frisse moed weer starten maar al gauw weet mevrouw het om te buigen in negativiteit. In mijn priveleven zou ik niet eens in de buurt komen van zo’n persoonlijkheid, maar dit is het werk, wat ik heel leuk vind, alleen met haar komt het niet verder. Veranderingen gaat zij uit de weg, terwijl dit in het bedrijf wel nodig is. Zij heeft “alles” al een keer meegemaakt is haar antwoord. Afgeven op de organisatie…en er toch al 22 jaar werken…zelf ben ik sinds 2 jaar werkzaam in deze organisatie, zij zou mij het vak moeten leren, maar alle kennis houd ze voor haar zelf, deelt niets. Vanuit het management moeten er zaken op papier komen, daar ben ik al een heel eind mee, zij weet het af te kraken en/of geeft geen feedback. Als ik vraag waarom zij zo doet, verschijnt er een schaapachtig lachje… Afschuwelijk! Een gesprek kan zij ook zo afkappen of ze valt in, terwijl je met een klant aan het praten bent…onbehoorlijk eigenljk, hen hier al meerder malen iets van gezegd, er volgt dan een Sorry en eeen paar dagen later breekt ze weer in, bij de klant zet ze mij eiegenlijk voor schut! Sta op het punt om in aanwezigheid van de klant haar op haar nummer te zetten, ben mij er echter van bewust dat dat niet juist/netjes is en wil de klant er niet bij betrekken, dus ik houdt me mond op dat moment en kom er later op terug…alleen het gedrag stopt niet. Gesprek met mijn leidingevende gehad, die het probleem niet aanpakt.
    Wat nu, hoe blijf ik positeif en kan ik mezelf afschermen zonder er last van te hebben. Of andere baan?

  23. Frank zegt:

    Beste Ineke,

    Er zijn heel veel dingen die je kunt doen, maar de ruimte is hier te beperkt om daar te diep op door te kunnen gaan. Dat is meer iets voor persoonlijke coaching.

    Je collega gaat waarschijnlijk niet veranderen: anders was dit ergens in de afgelopen 22 jaar wel gebeurd.

    Als je alles hebt geprobeerd (van confronteren tot het inschakelen van een leidinggevende) en er verandert niets, dan is de vraag: Kun je hiermee leven of moet je op zoek naar ander werk? Die vraag kun jij alleen voor jezelf beantwoorden.

    Succes en met vriendelijke groet,
    Frank

  24. Anoniem zegt:

    Hoi,
    Mijn vriendin van 17 is altijd heel negatief over alles. Ze ziet nergens de positieve kant van in en ze voelt zich altijd somber. Hoe kan ik haar helpen? we hebben namelijk vaak discussies hierover. Vorig jaar zijn er ook dingen gebeurd waardoor ze nu nog meer negatief is.. en ik wil haar echt graag helpen wat kan ik doen?

  25. Frank zegt:

    Beste Anoniem,

    Dat is lastig. Ik begrijp dat je haar wilt helpen en haar graag positiever ziet. Het punt is alleen dat we anderen niet kunnen veranderen. Mensen kunnen alleen zichzelf veranderen.
    Blijf je best doen haar te steunen en haar aandacht te richten op het positieve. Maar houd ook rekening met jezelf. Je kunt daarnaast voorstellen dat ze eens contact opneemt voor professionele hulp via de huisarts. Maar uiteindelijk bepaalt zij of ze ook daadwerkelijk iets met jouw suggesties gaat doen :)

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

  26. Lieverlief zegt:

    In mijn geval gaat het over een collega waar ik al na dag 2 hevige buikpijn van kreeg, ja zo kwaad was ze! Ze was en is kwaad om van alles maar vertelde niet wat er was en reageerde op mij af. Ik was ik de gebeten hond dacht ze, ik was de bedreiging. Gelukkig zag ik al vrij snel dat ze medestanders had, lees mensen die zich vervelen en het leuk vinden om mensen weg te pesten ( ik heb het over vrouwen en mannen van 40 jaar en ouder, hoe zielig voor hun en hun kinderen) Ik had de baan financieel niet nodig en ben voordat de Pl**ris uitbrak met opgeheven hoofd weg gegaan. Zij doet nog steeds werk wat ze niet leuk vindt en ik weet nu dat er al tientallen niet met haar hebben kunnen samenwerken.
    Wat een leven heb je dan!!! Ik heb haar overigens met respect behandeld, heb geprobeerd leuk met haar te praten, heb geluisterd naar de verhalen die ze had over alle zogenaamd slechte collega`s die ze heeft gehad ( het lag nooit aan haar, typisch)

    Ineke, in jouw geval zou ik mijn eigen werk op orde maken en dit inleveren bij het management. Op de vraag waar de inbreng van je collega is zeg je dat ze daarvoor bij haar moeten zijn omdat jij dit ook niet weet waardoor dit komt of je vertelt gewoon dat ze niet wil samenwerken en ook geen begeleiding geeft en datje niet weet waardoor dit komt. Je kunt ook zeggen dat je vermoedt dat ze je weg wil hebben/een bedreiging vindt en dat ze het niet goed ziet omdat jij wel met haar samen wilt werken en dit al geprobeerd hebt.Je kunt aantonen dat je al aan haar hebt laten lezen wat je bedacht hebt neem ik aan. Op deze manier wordt het haar probleem.

  27. isa zegt:

    Goed artikel,

    Zelf heb ik een moeder die heel negatief is (depressief) helaas laat dit zijn sporen best na. Voornamelijk op het gebied van angsten, vaak kunnen mensen die bang zijn niet anders dan negatief denken. Dat is dan niet eens bewust of negatief (als in kwaad) bedoelt, maar eerder een soort van overlevings modus (negatief is ook een vorm van houvast)

    Het is lastig dit patroon te doorbreken, niet alles is positief en dat mag ook best gezegd worden (reëel blijven is belabgrijk) maar het moet niet alles beinvloeden. De positieve gevoelens zouden overhand moeten hebben. Dit is nodig voor vooruitgang.

    De tips uit het artikel zijn bruikzaam, maar vooral voor mensen die je kunt kiezen. In een confrontatie met mijn moeder is het lastig (weg lopen met een excuus als “ik moet werken” of simpelweg van onderwerp veranderen, is bijna niet te doen als je een zeer nauwe familie band met iemand hebt en laat staan dat je kunt kiezen of je deze mensen uikiest)

    Gr

    Isa

  28. jose zegt:

    hoi Frank
    ik weet wat het teweeg brengt als je alleen maar negatief bent en denkt naar de genen toe waar over je praat. ik ben zelf zo iemand, en geloof me, ben er niet trots op dat ik zo ben in tegendeel, het maakt mijn leven een hel op aarden voor mijn eigen. ben ook bang om hulp in te roepen omdat ik dan weer bang ben dat anderen weer slecht over mij gaan praten. raar hè, zelf ben ik negatief naar anderen toe, maar wil het niet terug krijgen. misschien heeft het met de verleden te maken dat ik zo ben geworden. als iemand mij nou kon helpen om van mijn probleem af te helpen zou dat een verademing voor me zijn.

  29. jose zegt:

    hoi frank
    ik wil nog even iets kwijt, klagen over iemand die negatief is, is dat dan ook niet zijn negatief naar de genen toe waar hij of zei over praten.
    is het dan niet zo dat dan het negatieve blijft leven in de mens?

  30. jose zegt:

    hoi Frank

    dit is mijn laaste bericht die ik aan iedereen wil vertellen die op deze site terecht is gekomen.
    als iemand negatief is naar een ander toe, wil nog niet zeggen dat deze persoon slecht is, zowel als mens als zijn geest.
    de mens word negatief gemaakt van wegen deze maatschappij waar we in leven.
    het is misschien niet goed te praten wat ik hier nu schrijf, maar als een mens nou als een mens met elkaar om gaat, en die genen die negatief naar jou toe is, met liefde aan spreekt zal er van die genen die negatief is geen kans krijgen om negatief te zijn naar jou toe.
    LIEFDE OVERWIND ALLES zelfs het negatieve in de mens

    grtjes van het vrouwtje dat ook positief kan zijn

  31. Frank zegt:

    Beste Jose,

    Negatief denken is zeker op te lossen, het is een kwestie van nieuwe inzichten opdoen die door de illusie prikken dat er een reden is voor negatief denken.
    De e-cursus Nooit meer Zorgen of Stress gaat je daarbij helpen.

    Alles waar je je aandacht op richt (iets negatiefs, of klagen over negatieve mensen), wordt sterker. Zo wordt de vicieuze cirkel in stand gehouden.
    Er is niets dat bewijst dat mensen genetisch positief of negatief zijn en daar niets aan kunnen veranderen. Het heeft ook niets te maken met ‘goed’ of ‘slecht’ zijn.

    De enige relevante vraag is: “Hoe wil je je voelen?” Als je merkt dat negatief denken je niet verder brengt, dan wordt het tijd om dat te veranderen. De e-cursus gaat je daarbij helpen.

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  32. Tamara zegt:

    Beste Frank,

    Wat een geweldig artikel. Je omschrijft precies mijn collega met wie ik een kamer deel.

    Ik vind het heel lastig om met haar om te gaan. Wij werken samen op een secretariaat. Zij werkt fulltime, ik werk parttime. Daar moppert ze continue over. Ze ziet niet in dat ik ook minder salaris krijg of dat zij ook die keuze heeft.
    Ze moppert heel de dag over alles. Het weer, het verkeer, onze manager, de directie, collega’s, haar moeder, haar zus en haar buurman. Vermoeiend! Niks is goed. Stap 1 en stap 2 heb ik geprobeerd, maar resultaat 0.

    Dan maar negeren en me niet mee laten sleuren in die negatieve spiraal waar zij in zit.
    Dat leek even goed te gaan. Totdat ik erachter kwam dat zij ook heel negatief over mij praat tegen andere collega’s. Vervelende opmerkingen die mij schaden. Daarbij liegt ze ook nog.

    Zelfs ons management weet niet hoe ze met haar om moeten gaan. We hebben met haar te dealen, ze werkt hier al ruim 30 jaar is de reactie.

    Ik kijk rond voor een andere baan, maar het is op het moment heel lastig om een passende parttime baan te vinden. Ook wil ik graag nog een kindje en dan is een vaste baan heel belangrijk. Ik ben bang dat ik moet leren omgaan met mijn negatieve collega en maar moet accepteren….

    Maar het probleem is dat het mij echt diep raakt. Hoe kan ik hiermee omgaan?

    Hartelijk dank voor je reactie!

    Hartelijke groet,
    Tamara

  33. Frank zegt:

    Beste Tamara,

    Zoals jij het omschrijft lijkt het me dat:
    - Je collega niet gaat veranderen.
    - Haar gedrag niets met jou te maken heeft.
    - Ze het zeker niet makkelijk heeft met zo’n instelling.

    Natuurlijk is het niet fijn om zo iemand tegenover je te hebben, maar één ding is zeker: het is voor haar nog veel vervelender. Jij gaat na werktijd naar huis, maar zij kan niet aan zichzelf ontsnappen. Je zou er eigenlijk medelijden mee hebben, want ze maakt het zich vooral zelf moeilijk…

    Ik kan je niet ‘even kort’ uitleggen hoe je hier mee om kunt gaan, maar kan je er wel mee helpen in een persoonlijk gesprek. Er is altijd een oplossing!

    Vriendelijke groet,
    Frank

  34. Thea zegt:

    Beste Frank,

    Mijn zus is negatief, en dat al jarenlang. Wat mij zorgen baart, is dat het erger wordt. Ze is niet alleen meer negatief, maar omdat ze hiermee niet de aandacht krijgt die ze wil, liegt ze. Ze overdrijft zwaar, verzint er van alles bij, en verdraait woorden waar ze maar kan. Daarbij staat ze te ‘flippen’, ze raakt volledig over haar toeren.
    Er valt niet meer redelijk met haar te praten, ook niet wanneer ze normaal lijkt. Ze is het altijd met iedereen oneens. Zij is de enige die het allemaal nog juist ziet (terwijl wij vinden dat haar visie beperkt is tot slechts de dingen die zij wil zien).
    Dat wij (familie) rustig blijven, irriteert haar mateloos. Het liefste heeft ze dat wij allemaal net zo extreem doen als zij, maar niemand van ons heeft zin haar te volgen in haar (steeds krankzinniger wordend) gedrag.
    De huisarts heeft haar aangeraden naar een psycholoog te gaan (zus kwam voor iets anders, maar huisarts was in shock over de stront die hij over zich uitgestort kreeg), maar uiteraard is ze het daar niet mee eens. Ja, ze is niet meer in staat mooi weer te spelen naar vreemden toe, iedereen kan de volle laag krijgen.

    Waar gaat dit naar toe? Kan het vanzelf minder worden, of is het wachten tot het escaleert en ze er niet meer omheen kan haar problemen onder ogen te zien? Of moeten wij leren leven met haar gedrag?

    Thea

  35. Frank zegt:

    Beste Thea,

    Dit gaat helaas pas voorbij als je zus zo geconfronteerd wordt met zichzelf, dat ze besluit er zelf iets aan te doen. Jij kunt haar confronteren, maar ik denk dat je dat al geprobeerd hebt en de vraag is of het helpt.

    Uiteindelijk zal er (hopelijk) een punt komen waarin ze zich realiseert dat zij de enige is haar situatie kan veranderen. Soms moet het erger worden voordat het beter wordt. Tot die tijd heb je de keuze om haar gedrag te accepteren of afstand te nemen als het je te veel energie kost.

    Mocht je voor jezelf de beste oplossing willen vinden, neem dan contact op voor een persoonlijk gesprek.

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  36. Mar zegt:

    Het verhaal van Li sprak mij erg aan, want ook ik leef al 10 jaar met een man die uiterst negatief is. Ik heb met hem twee jonge kinderen, dus ik zal zo snel niet bij hem weggaan. Maar och, wat is het soms moeilijk om bij mezelf te blijven als alles door hem in een negatief daglicht wordt gesteld: ons huis, de kinderen, het weer, het verkeer, je kunt het zo gek niet noemen. Voor mijn kinderen blijf ik positief want ik ben ontzettend bang dat zij van hun vader de negativiteit overnemen. Toch blijf ik stap 1 en 2 proberen, misschien dat hij nog eens inziet dat het leven best meevalt!

    • jana zegt:

      niet gemakkelijk hé.
      Mijn partner klaagt elke dag wel over iets: huishouden, ons huis, over de kids, financiën,…
      Ik snap echt niet waarom hij zoveel moet klagen, leven is toch veel te kort hiervoor? Hij heeft alles wat hij wilt: eigen huis, 2 leuke kids, mij, fulltime job, vrienden, hobby’s. En nog kan hij niet tevreden door het leven gaan.
      Ik vind het steeds moeilijker om gepast te reageren op zijn uitlatingen. Ik hou van hem, maar als ik op deze manier nog veel jaren met hem moet doorbrengen twijfel ik toch…

  37. ilonka zegt:

    Ik lees in het bovenstaande stuk alleen over negatieve mensen die het uiten door boos te zijn en te klagen.
    Maar kun je ook “onzichtbare” negatieve energie hebben? Ik heb namelijk gemerkt dat ik vaak erg moe ben, hoofdpijn heb en me gespannen/nerveus voel, als een naaste persoon bij me in de buurt is -ook al zegt hij niets negatiefs.
    Maar als ik hem langere tijd niet om me heen heb, ben ik niet moe, heb meer energie, minder hoofdpijn en voelt het meer ontspannen.

    Valt dit ook onder negatieve mensen of is hier weer een andere naam voor?

    • Bets zegt:

      Beste Ilonka,
      Hier kun je mee leren omgaan. Ik merk als ik zelf goed in mijn energie zit (uitgerust en fit) dan kan ik dit soort mensen hebben die het uitstralen of zeggen voor mij niet zo veel verschil. Als ik wat moeier ben vind ik het lastig. Dan bescherm ik mezelf door deze mensen te ontwijken of ergens anders te gaan zitten. Wat voor mij ook helpt is waar je mensen ontmoet. Als het buiten is kan ik meer hebben dan dat het binnen is. Dus een afspaak met schoonouders is voor mij met voorkeur ergens buiten.

      Maar als je echt in iemands aura zit (parnter, collega’s dichtbij) dan is dat voor mij met voorkeur een lekkere prettige lichte energie. Zo leuk om mijn kat en kind te zien. Mijn kat gaat direkt als er iemand binnen komt met een minder fijne energie (lees wat verdicht) of met haar rug ernaar toe zitten of als ze het te gortig vind naar buiten. Is het fijn dan komt ze op je lip zitten.

      Bij nieuw werk of een sollicitatie vraag ik altijd of ik even mag zien waar ik kom te zitten. Is dit bij een raam met frisse lucht, leuke collega’s. Voelt het niet goed dan kijk ik graag verder. De minder leuke collega’s en mensen zijn er overal. Maar de kunst is om er geen last van te hebben en op te trekken met wie je leuk vind.

      Als je in een situatie zit waar je gedwongen wordt om met mensen om te gaan die energie van jou vragen dan kun je eventueel vragen of je een andere werkplek mag zodat je in een andere ruimte zit of niet de hele dag met deze persoon door brengt.

  38. Frank zegt:

    Beste Ilonka.

    Iedereen straalt een energie uit, wat een combinatie is van lichaamsenergie en geestelijke energie. Alles wat we van binnen voelen en denken, hoopt zich op in het energieveld dat om ons heen hangt. Dat je het niet kunt horen of zien, wil niet zeggen dat het niet bestaat. Wat dat betreft is het net elektriciteit :)

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  39. Nicole zegt:

    Hallo Frank,

    Voor de zomer had ik leuk contact met een moeder en haar twee kinderen: ze zitten bij mijn zoontje in de klas. De kinderen waren gek op elkaar, konden zich heerlijk uitleven.
    Echter, zij is steeds bang dat er wat gebeurt. Dat ze te moe worden. Vervolgens ging ze de boot afhouden, omdat haar jongens continu ruzie maken. Ze zouden te moe zijn om met mijn zoon te spelen. Hier en daar gingne wel andere kinderen mee, dat werd haar opgelegd vond ze. Ik ben een keer in de vakantie daar naar haar huis gegaan, in de hoop dat een spontaan vezoek haar liet zien dat het niet moeilijk hoeft te zijn, even een uurtje en dan klaar.
    Maar steeds was er wat. De kinderen waren nooit naar de bioscoop geweest, dus zeker niet naar een 3Dfilm. Ze moest heel veel werken dus dan was haar moeder er en die kon de kinderen amper aan.
    Een andere moeder in de klas, die ik al wat langer ken ging met haar mee in haar verhaal. Hoe lastig de kinderen zijn, dat ze ze maar extra moest laten slapen tussen de middag (vijf jaar!). En vervolgens ook dat de juffen van alles fout deden, andere kinderen werden niet gecorrigeerd, hun kinderen werden niet gezien.
    Ik ging daar niet in mee, zei dat ik het er niet mee eens ben, maar dat ieder zijn eigen mening heeft.
    Vervolgens waren ze,tja, geirriteerd? In ieder geval toen mijn zoontje lelijke woorden te pas en te onpas gebruikte kreeg ik commentaar van die oudere kennis dat haar zoontje ook zoveel lelijke woorden ging gebruiken endat ze dat erg verveldn vond.
    Prima. Ik heb er nog een grapje van gemaakt, ik zei dat we eraan werkte maar dat het wel jongens zijn.
    Maar sindsdien doen ze koeltjes, negeren me etc.
    Ik probeer dit te negeren, ook al vind ik dit jammer. Vorig jaar was immers zo gezellig.
    Nu merk ik dat ze anderen daar ook in meenemen. Op Facebook reageren ze niet met mij. Tijdens buitenspelen na school spreken ze mijn zoon verontwaardigd aan dat hij nou eens voorzichtig moet doen of niet wild. Terwijl daarvoor dat ‘echte jongens’ waren.
    Nu heb ik genoeg andere vrienden op school, en ik richt me ook op anderen (ik heb nog een oudere dochter). Mijn zoontje speelt ook graag met anderen. De relatie met de 2 broertjes en dat vriendje van dieoudere kennis is inmiddels wel bekoeld. Zij zijn nu helemaal vecriend, bemen elkaars kinderen mee uit school.
    Prima, we zijn te verschillend.
    Maar ik merk dat ik elke keer als ik mijn zoontje naar school breng of haal dat er weer die negativiteit hangt. Ik probeer oppervlakkige praatjes te houden als ik toevallig naast ze sta, want we moeten toch verder met elkaar.
    Ik heb het idee dat de oude kennis iedereen om haar vingers probeert te winden en het negatieve gepraat versterkt. En anderen daarin mee neemt.
    Ik ben een sociaal mens, niet ad-rem. Ze kiezen ervoor negatief te blijven en beschermend. En ik ben voor hun te positief.Hoe kan ik er nu minder last van hebben? Kan ik nog iets doen?
    Bedankt voor je ‘luisterend oor’!

    Nicole

  40. Nicole zegt:

    Ps sorry voor het lange verhaal en voor de spelfouten! Zat me hoog merk ik!

  41. Frank zegt:

    Beste Nicole,

    Misschien dat de moeder haar eigen moeheid projecteert op haar kinderen? Het is overigens logisch dan mensen die klagen anderen proberen te betrekken in hun geklaag, want anders staan ze alleen. Waarom zou je energie stoppen in negatieve mensen? Dat gaat meestal ten koste van jezelf. Blijf gewoon positief en vriendelijk :)

    Vriendelijke groet,
    Frank

  42. maureen zegt:

    Ik wil toch wel wat opmerken
    Ik vind als het alleen maar draait om positiviteit dat we in deze samenleving erg te maken krijgen met meer individualisme en egoisme naar elkaar..Een vriendschap en een relatie tussen mensen bestaat niet alleen maar uit positieve energie…het blijft hoe dan ook geven en nemen…Ik vind het allemaal zo eenzijdig…Oooh iemand kost mij teveel energie omdat ze haar verdriet mij wil delen…ik laat haar maar niet meer toe….
    Kom op zo werkt het toch niet in relaties met mensen..Tuurlijk moet je wel een balans opmaken voor jezelf…maar wat moeite doen voor de medemens mag ook wel…

    • Lana zegt:

      Negativitiet is gevaarlijk. Mensen die negatief zijn kunnen ook luie mensen zijn die zelf niks doen om hun situatie te veranderen. Uiterard zijn er mensen die soms verdriet hebben en die verdienen om getroost te worden. Hier gaat het meestal om mensen die ingrijpende gebeurtenissen meemaken zoals overlijden van iemand die dierbaar is, of ontslag. Het betreft dus niet dagelijkse kost waar iedereen mee geconfronteerd wordt.

      Het probleem ligt in het feit dat negatieve, klagende mensen vaak uitsluitend hun eigen problem voor de ogen zien, niet die van de anderen. Ze missen enige emphatie voor de ander en hun sitautie. Vaak zijn ze overtuigt dat zij de ergste in het leven hebben meegemaakt en dat de anderen het makkelijker hebben.

      Bijvoorbeeld, iemand die hard werkt heeft zich door de jaren heen streker gemaakt en heeft geleerd om niet te klagen omdat die weet dat dat vor hem de enige juiste weg is.

      Iemand die dat niet doet ziet altijd excuses om het niet te doen en dan mag de maatschappji de schuldige zijn want het is moeilijk om een baan te vinden. Dat klopt dus helemaal niet, er is genoeg werk. Wie wil werken vindt wel iets. Maar het is makkelijker onderhouden te worden door je partner of de gemeente via een WW uitkering. Waarom al die moeite doen om iets te vinden maar wel de hele tijd klagen over alles, over het weer, de kou en zelfs je partner.

      Negatieve mensen willen niet veranderen, ze willen geen verantwoordelijkheid dragen, anderen moeten dat doen terwijl ze ergens in de zon zitten of op de bank.

      Daar kan ik niks mee, die mensen verdienen in mijn ogen geen aandacht. Zij zijn dus niet alleen negatief maar ook manipulerend en dat is heel gevaarlijk.

      Dat is mijn ervaring met negative manipulerende mensen.

  43. Frank zegt:

    Beste Maureen,

    Natuurlijk bestaan relaties niet alleen maar uit positieve energie.
    Ook heb je gelijk als je zegt dat mensen moeite moeten doen in hun relaties.
    Maar verwar de keuze voor positivisme niet met egoïsme, dat zijn twee verschillende dingen…
    Het uitgangspunt is dat beide partijen (als je alles bij elkaar optelt) energie moeten krijgen van elkaar en voor iedereen ligt die balans inderdaad anders :)

    Vriendelijke groet,
    Frank

  44. Roeland zegt:

    Geweldig artikel dit. Veel mee te maken op het werk. Ik als leidinggevende heb soms enorme moeite hiermee om te gaan en dit geeft me de handvatten die ik hierin nodig heb. Thanks!

  45. Robin zegt:

    Beste Frank,

    Persoonlijk vind ik dat dit artikel te stereotiep is. Niet iedereen die negatief is, bemerkt geen ironie. Zo zijn er nog een paar dingen, die zeer afbrekend zijn tegenover mensen die in een negatieve spiraal zitten. Daar kunnen die niet altijd iets aan doen.
    En zoals Maureen zei op 5 december: het is zeer eenzijdig. Mensen veranderen, gaan door periodes (moeilijke en toffe periodes). En een relatie is idd. een kwestie van geven en nemen, dus ook naar de negatieve kanten kijken.

    Maar er staan wel een paar goede tips in, zeker dat gedeelte van het rechtstreeks confronteren, dat heb ik zelf nog nooit geprobeerd. Dus ik heb weer eens bijgeleerd.

    Ik vind het geen slecht artikel, alleen zeer stereotiep.
    Maar toch bedankt om dit artikel te delen!!

    grtz
    Robin

  46. Frank zegt:

    Beste Robin,

    Geen enkel artikel van 800 woorden kan recht doen aan de complexiteit van mensen en relaties. Aan elk verhaal zitten meerdere kanten, die niet in 1 artikel zijn samen te vatten.

    Daarom vind je op deze site meerdere artikelen :)

    Vriendelijke groet,
    Frank

  47. Marie zegt:

    Mooi artikel. Zoals er vele mooie artikelen op deze site zijn. Toch ben ik het ook wel eens met Maureen en Robin op bepaalde punten. Er is ook nog zoiets als er zijn voor je medemens. Door negatieve mensen uit de weg te gaan blijven zij op een gegeven moment eenzaam achter. Slaat het dan niet door naar egoisme?

  48. Frank zegt:

    Beste Marie,

    Sommige mensen vinden dat ze iedereen moeten helpen en lopen zichzelf daardoor voorbij. Dat zijn – niet toevallig – vaak de mensen die denken dat ze egoïstisch zijn als ze uitgaan van hun eigen wensen en verlangens.
    Er is een heel mooie balans tussen anderen helpen en jezelf helpen :)

    Lees het volgende artikel maar eens als dit je bekend voorkomt:
    http://www.newstart.nl/blog/de-grootste-valkuil-van-sociale-mensen/

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  49. Angela zegt:

    Dit beschrijft precies wat mijn vriend is “een heel negatief persoon”, helaas lukt het mij niet om hem op die manieren positief te laten denken. Want naast dat hij negatief is, is hij ook nog eens super eigenwijs en egoïstisch, als ik hem met de tips probeer af te leiden ofzo dan word hij opvliegerig.
    Een hopeloze zaak dus. Klopt ook wat er in de tekst staat dat ik ook aan mezelf moet denken en dan gewoon afstand moet nemen want ik merk dat ik zelf ook somber word en snauwerig tegen onze kinderen, alleen door ergernis aan hem!
    Helaas zijn er 2 kinderen die hier de dupe van worden.

    De tekst heeft me wel geholpen, bedankt!

  50. mreddy zegt:

    Intressant artikel! erg goed geschreven. Erkennen of iemand daadwerkelijk negatief is is inderdaad de eerste stap die je moet maken. daarna kun je verchillende kanten op..

  51. joe zegt:

    Hey frank, heel duidelijk artikel, ik heb zelf een partner die niet zozeer heel negatief in haar schoenen staat
    maar cobstant door heel de dag door kleine negatieve opmerkingen maakt en psychologisch graag op de oppervlakte blijft..
    Pp je vraag of het moeilijker is om afstand te houden van zo iemand is ja..
    Confronteren, danwel negeren, of over proberen te communiceren is bij een partner in zo’n situatie moeilijker
    En als je besluit uit wijsheid maar er niet op in te gaan kan het eindigen in een ruzie , woordenwisseling. .
    Waaruit na al het geduld op is…ik opeens een chagrijn ben..
    Over cynisch gesproken. .vroeg me af of het bij een vrouw naar een man ook dezelfde situaties schept

  52. wim zegt:

    Mijn 8 jarig huwelijk is zo op de klippen gelopen.

    Mijn partner heeft traumatische ervaringen meegemaakt, maar nooit verwerkt… Steeds verdrong ze alles… Ik ben in die periode van een verantwoordelijk enthousiast positief iemand naar het tegenoverstelde gegaan. Ik heb jarenlang energie gestoken in een bodemloze persoon. De tips heb ik meermaals toegepast, maar zoals vaker al gelezen in de reacties krijg je dan een opvliegerige tegenreactie… Tijdens het huwelijk is onze zoon geboren, maar hebben we ook 3achteréénvolgende miskramen gehad. Uiteindelijk heeft mijn vrouw zelf de stap gezet omdat ze vond dat ik zoveel veranderd was in de negatieve zin… Eerst kon ik dat niet geloven. Ik heb ze zoveel gesteund en dergelijke… Maar nadien ben ik daarover beginnen nadenken en ze had echt wel gelijk… Ik was op, al mijn energie was weg. Ik was als het ware ergens ook niet meer gelukkig. Ik wilde wel, maar ik kon niet meer. Dus ik kon een ander ook niet meer gelukkig maken, want ik was het zelf niet meer.
    Wat ik dus ervaren heb is dat zo iets zeer besmettelijk is. Ik was als het ware een kopie geworden van haar… Teruggetrokken, gesloten, negatief, asociaal… Een hoopje ellende… Maar uiteindelijk was ik zo geworden, niet wie ik ben…
    Uiteindelijk denk ik dat mijn vrouw door weg te lopen de problemen alleen maar verlegd (bij een ander).

  53. John zegt:

    Wat is de oplossing voor een man 65+ die al bijna 40 jaar behoorlijk gelukkig getrouwd is met een vrouw (zonder kinderen) maar die steeds negatiever denkt over van alles… zich geestelijk liet ‘ontvoeren’ door spirituele vrouwen en een lesbisch medium (haar vriendin) die entiteiten uit de kosmos vereren om hen te begeleiden op hun pad naar het licht en daartoe o.a. afstand moesten gaan nemen van hun echtgenoot!
    Een man die ondanks dit alles toch positief in het leven probeert te blijven staan en nog steeds van haar houd, haar dat alles kan vergeven en toch maar moet aanzien dat zij steeds negatiever wordt en al jaren volhoud te willen scheiden?
    Maar dat wordt (gelukkig) financieel vrijwel onmogelijk gemaakt omdat de huizenmarkt in elkaar geklapt is en verkopen eerst noodzakelijk is. Vele te scheiden koppels kampen hiermee dezer dagen volgens de makelaar! Haar familie beweerde dat ze wellicht ooit terug zal keren op aarde! Maar is de oplossing ook hier dan maar wachten tot je kist opengaat? Of lekker genieten van JOUW leven en met heerlijk ander vrouwtje in een warm land gaan leven (moet je eens in Thailand zien hoeveel oudere mannen daar gelukkig zitten te wezen) … of toch maar blijven hopen: LIEFDE OVERWINT ALLES en zelfs alle negatieve gedachten in de mens? Werkt dat echt? Heb al zoveel geprobeerd ja zelfs bosje bloemen en huggen hielp niet! Ook gelezen dat het een ziekte in de hersenen is en je je dan aan alles gaat storen! …….Of is jouw E-cursus dan de oplossing? (Hieronder even vrij vertaald en naar haar gericht) Maar heeft dit volgens jou FRANK dan zin haar dit te laten lezen of voor haar aan te schaffen als zij dat niet zelf wil doen? Een mooie testcase voor jouw werk? Ik kan er desnoods een gefingeerde Videodocumentaire van maken voor jouw site of bv de EO, heb al veel uniek beeldmateriaal, kom maar eens kijken!
    Hartelijke groeten en succes met jouw zeer eerbaar werk en succes van deze kolom. Een TV programma waard en zal zeer goed bekeken en hoog gewaardeerd worden.

    ————————-
    De ideale cursus voor een negatief ingestelde getrouwde vrouw die daartoe wil scheiden:
    Continue negatief denken is op te lossen:
    het is een kwestie van nieuwe inzichten opdoen, die door de illusie prikken dat er een reden is voor negatief denken. De e-cursus Nooit meer Zorgen of Stress gaat je daarbij helpen. Alles waar je je aandacht op richt dus alle in gedachten zijnde negatieve aspecten zullen namelijk alleen maar verder toenemen. De enige relevante vraag is: “Hoe wil je je voelen?” Als je zelf eenmaal ontdekt dat het continue negatieve denken je niet verder zal brengen in het geluk op aarde, dan wordt het echt tijd om dat te veranderen. Want ook met een ander zal dat geen verandering brengen. Deze cursus kan je daarbij direct bij helpen. Contact: Frank de Moei Capedium Coaching http://www.newstart.nl Begeleiding in Geluk en Succes
    —————————

  54. Frank zegt:

    Beste John,

    Helaas kun je niemand dwingen dingen anders te zien, hoe graag je het ook zo willen en – misschien – hoe goed ze het ook kan gebruiken.
    De e-cursus (en elke cursus wat dat betreft) werkt alleen als iemand zelf gemotiveerd is en er energie in wilt steken.

    In hoeverre waardeer je jezelf? Ik begrijp het helemaal, maar vraag me toch af waarom je bij iemand wil blijven die (volgens je verhaal) niet bij jou wilt zijn. Verdien je niet beter dan dit?

    Overigens bedankt voor de promo en suggestie, maar ik sla radio en TV aanbiedingen meestal af, omdat het momenteel niet mijn interesse heeft. Toch leuk dat je het aanbiedt :)

    Heel veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

  55. Paklex zegt:

    Helemaal waar dat stuk tekst. Ik zit helaas al veel te lang bij mijn ouders thuis door de economie. Daardoor ken ik mijn vader als geen ander. Een normaal gesprek gaat niet. Problemen draait hij om naar mij als ik advies wil geven en wijsheid. Hij is zelf niet slim genoeg dus word negatief en soms kwaad op slim advies. Een vreemde wereld voor hem dus dan maar negatief. Klagen over de vakantie die komen gaat. “en wat vind je er leuk aan?” vraag ik hem tecatisch gemeend. Hij zweeg zelfs.
    Zonder dat je het doorhebt zit ik weer eens in een discussie. Ik probeer er al rekening mee te houden, maar net als je denkt normaal te converseren draait hij de boel ineens om ! Echt heel naar. Of haalt juist de negatieve boodschap uit een onderwerp die totaal ergens anders over gaat. Of begint ineens weer met JIJ dit JIJ dat.. terwijl je een algemeen onderwerp aangehaald hebt.
    Mensen, je kan niet opboksen tegen de negatievelingen, wees kortaf, zie het van tevoren aankomen en ga weg er van. Ga iets anders doen of zeg niks meer.
    Als puber had ik dit gedrag van mn pa, maar later in mijn mid-twintiger jaren kreeg ik meer mijn eigen identiteit. Het is dus besmettelijk, zie het tijdig komen en ga er van weg, wees kortaf. Er veranderd niks. Altijd en eeuwig halen ze de verkeerde bedoeling uit een onderwerp. Inzichtloos en empathie loos.

  56. Angelina zegt:

    Mooi artikel en oh zo juist!!!
    Helaas kan ik geen afstand van “mijn” negatief persoon nemen.
    Hij is namelijk de vader van mn jongste dochter. We zijn gescheiden maar ik zie/spreek hem 3x in de week dus ik worstel 3x in de week hoe ik hiermee om moet gaan.
    De stappen die u opnoemt heb ik allemaal al geprobeerd. Al 5 jaar.
    Hij weet zelfs een positief mailtje over onze dochter haar verjaardag negatief te lezen….
    Dus een keus is er niet altijd zoals u schrijft.
    Ik hoop dat mijn ex zelf hulp gaat zoeken voor dit probleem, zodat hij nooit de kans krijgt ons dochtertje mee te sleuren in zijn negatieve wereld.

    MVG Angelina

    PS nog meer tips zijn altijd welkom!!!!

  57. sebb zegt:

    Beste frank,

    leuk artikel, maar wat is negativiteit precies ?
    Ik denk dat je lichtelijk simplistisch te werk gaat b.v. dit..

    Een goede uitspraak om over na te denken is deze: Onontwikkelde mensen praten voornamelijk over andere mensen.
    Doorsnee mensen praten over gebeurtenissen.
    Ontwikkelde mensen praten over ideeën.
    Heb je dat ergens gelezen en dacht je toen dat copy/paste ik even

    Misschien had je beter dit stukje kunnen plaatsen.

    Socrates was van mening dat hij een goddelijke stem in zich heeft en dat ‘’geweten’’ hem vertelde wat juist was. ‘’Hij die weet wat goed is, zal ook het goede doen, zei hij. Volgens hem leidde het juiste inzicht tot het juiste handelen. En alleen hij die het juiste doet wordt een echt mens.
    Als wij verkeerd handelen komt dat doordat wij niet beter weten. Daarom is het ook zo belangrijk dat wij onze kennis vergroten. Hij vond namelijk dat het vermogen om onderscheid te maken in de rede en niet in de maatschappij besloten ligt.
    Socrates stelde dan ook dat het onmogelijk is om gelukkig te worden als je tegen je overtuiging in handelt.

    Maar dan lees ik ergens anders weer…
    Socrates de Griekse filosoof was de grote held en heilige van het religieus denken in de klassieke oudheid. Zijn leven en denken is beschreven door zijn leerling Plato.
    Socrates stond spreekwoordelijk bekend als de ‘dirty old man’ vanwege zijn sexuele en intelectuele interesses voor jonge, minderjarige boys. In die tijd was pedofilie in Athene gebruikelijk in een pedagogische context. Iets wat tegenwoordig in onze samenleving een criminele daad is. De kranten staan er dagelijks vol van.
    Verder beweerde Socrates stellig dat hij een goddelijke stem hoorde. Enfin, mensen die stemmen in hun hoofd horen. Ook dat soort schizifrenie komt nog vaak voor, tot en met complete composities van Mozart, etc.
    Al met al zou Socrates tegenwoordig als schizofrene criminele pedofiel meer kans hebben om in het Pieter Baan Centrum terecht te komen dan om hoogleraar wijsbegeerte te worden. Laat staan een vooraanstaand spiritueel leider te worden.

    A sceptic is a well informed believer.
    And
    A pessimist is a well informed optimist.

    Zouden de mensen in de politiek ook allemaal negatief zijn, omdat ze het constant over problemen hebben ?

    Mensen die veel problemen zien hebben ze vaak ook zelf gehad…
    Het feit dat ze erover zeuren en er niets aan doen tja dat is vervelend.
    Maar helaas kunnen we aan veel dingen ook zelf maar bar weinig doen.

    Misschien moeten we allemaal maar naar de teletubbies gaan kijken in plaats het journaal
    Nijntje gaan lezen in plaats de krant.

    Je begrijpt het al wel, ik ben een negatief persoon
    Ik zie overal problemen, maar ben ook constant bezig om ze op te lossen
    Dus ben ik dan een positieve negatieveling ?

    Ik wens je het beste toe,

    Ohm shiva shanti

  58. Bloem zegt:

    Ik heb een vriend die altijd klaagt, en opschept over zichzelf en zijn spullen ik heb nu 6 weken een relatie en begin het nu al zat te worden, praat door je heen als je zelf je verhaal doet , en als ik er doorheen praat dan raakt hij geïrriteerd , pfff vermoeiend

  59. gre zegt:

    ook bij ons thuis is er erg veel negativiteit het vermoeit enorm ik slaap er slecht van en ben vrezelijk gespannen het komt door mijn man .onze dochter wil het bedrijf overnemen maar alles wat ze zecht of doet word negatief beinvloed hij weet alles beter want hij kent alles al en heeft ervaring maar staat nooit open voor haar reacties ze doet het prima alles gaat goed maar hij weet het beter geeft haar konstand komentaar en venederd haar.dit bedrijf is haar alles ze is met hart en ziel bezig om alles in goed overleg en advies van haar vader te doen ze wil graag met hem over toekomst plannen te praten maar dat durfd ze niet en ik zit daar tussen om voor beide partijen een comprmie te sluiten het is erg moeilijk ik ben al bij stap 3 maar ik kan niet de toekomst van mijn dochter verpesten .maar het houden van mijn partner is ver te zoeken je bent volledig geblokkeerd. ook ons bedrijf waar personeel in dienst is zij merken ook dat mijn man ouder word overal komentaar op heeft konstand de zelfde onderwerpen aan snijd zich overal aan ergerd niets is goed en hij is slachtoffer hij voelt zich niet begrepen en iedereen kijkt hem niet voor vol aan. eerst goed met iemand praten en achter de rug volledig de gond in trappen ik kan nog veel meer dingen vertellen maar ik probeer mijn gezin bij elkaar te houden maar anders was ik allang opgestapt vr. groeten en sterkte voor al die andere mensen die in het zelfde schuitje zitten het is goed om je hart te luchten

  60. tamara zegt:

    Hallo goed artikel ik ben zelf een heel negatief persoon en ik weet dat ik energie vretend ben en personen daarom uit me buurt blijven en om die reden mij hebben laten vallen ik begrijp het heel goed . Alles is altijd nooit goed genoeg en kan altijd beter . Maar ik geef anderen hier niet de schuld van ik weet dat het aan mij ligt ik heb bordeline en dat is een van de kernmerken van die ziekte maar ik ben mijn hele leven al zo vanaf kinds af aan de rede is omdat ik al vanaf kleins af aan een bril draag en een pleister op me oog had en ik mezelf super lelijk vond en hierom ook gepest werd op school dat is er in blijven zitten voelde me altijd buiten gesloten en een geval apart door kinderen en mijn ouders maar dat was mijn gevoel niet dat hun dat deden . Ik gaf ze ook een reden om me te treiteren dat was mijn uiterlijk . Maar ja ik loop hiervoor nu in therapie en mijn bordeline om positiever te worden en leren om van mijn zelf te houden om wie ik ben en om mijn verlangens en behoeftes uit te spreken wat ik altijd maar opkrop ik loop altijd maar te mopperen over wat er allemaal mis gaat nooit wat er goed gaat ik vind het ook heel vermoeiend ht valt me ook op maar ja ik ben ook klunellig en er komen ook dingen op me pad dat zo vermoeiend is niet dat het een ander zijn schuld is maar waar ik wel moe van word ik mis gewoon dat kleine beetje mazzel ik probeer mezelf te veranderen een ander kan dat niet voor me doen maar ja ik voel me al raar en gestoord en als anderen afstand van me doen word dat gevoel alleen maar erger en ga ik nog raarder doen dan dat ik al deed ik hoop dat mensen mij met de tijd weer gaan acepteren waar ik heel hard voor aan het werk ben en als dat niet zo is moet ik dat gewoon acepteren dat het nooit meer goed komt ik heb mensen pijn gedaan en mezelf en dat wil ik niet meer

  61. Dave zegt:

    Ik weet dat ik er niet mee geboren werd maar zolang ik me kan herinneren ben ik negatief van aard; hierdoor onderneem ik totaal geen stappen om er beter van te worden, ik heb al meerdere jaren zoiets van ‘het zal wel, het interesseert me allemaal niet meer, ik heb een k..leven dus schiet me eigenlijk direct maar af want ik voel me gewoon waardeloos’, ondertussen onverschillig m’n schouders ophalend. School heb ik nooit leuk gevonden, heb wel m’n MBO gehaald, daarna maar een paar jaar een ECHT vast contract gehad in een goede ICT baan met een prima salaris; na een faillissement van het bedrijf, vanwege gebrek aan zelfvertrouwen en totaal niet weten waar m’n talenten zitten (heb ik die wel?), de makkelijkste weg gekozen en m’n groot rijbewijzen gaan halen. Inmiddels werk ik alweer een jaar of 8 als beroepschauffeur onder een oproepcontract (0 uren) met gemiddeld 25.000 euro in het jaar en terwijl ik weet dat ik dit financieel niet lang kan volhouden vind ik het eigenlijk wel best zo, temeer ook daar ik ook alleen de weekenden werk en te lui ben om meer werk te gaan zoeken omdat ik eigenlijk gewoon te lui ben om uberhaupt te willen werken. Dit kan ik me eigenlijk totaal niet veroorloven daar ik financieel er zeer slecht voor sta maar ik heb echt zoiets van ‘ik zie wel waar het schip strandt’… Ik vrees dat het schip alleen binnen afzienbare tijd gaat stranden en ik alles ga verliezen. Principieel ben ik tegen een uitkering ontvangen, alleen als het echt niet anders kan maar ondertussen verdien ik vaak nog minder dan iemand in een uitkering daar ze regelmatig een weekend geen werk voor me hebben, doch ik blijf koppig op dezelfde noodlottige voet doorgaan, richting de afgrond welteverstaan. U hebt gelijk, ik als negatief ingesteld persoon doe vrijwel NIETS om deze situatie op te lossen: ik solliciteer niet noch neem ik andere acties, wel geef ik andere NIET de schuld van m’n problemen, ik ben me terdege zeer bewust dat ik en alleen ik het probleem ben in deze. Als ik geld tekort kom die maand leen ik het wel bij dus ik kom van de regen in de drup. Ik weet dat ik totaal verkeerd bezig ben en dat m’n ouders me zo niet hebben opgevoed maar door de jaren heen weet ik onderhand niet beter meer; het is een vicieuze cirkel geworden waar ik maar moeilijk kan uitstappen. Het gebrek aan zelfvertrouwen wordt nog versterkt door het feit dat ik niet moeders mooiste ben, m’n eerste en laatste relatie duurde een maand en was dik 20 jaar geleden. Een relatie hebben, een eigen gezin, huisje boompje beestje etc is voor mij een ver-van-m’n-bed-show geworden en ik geloof allang niet meer in wonderen dus lig er allang niet meer wakker van; sex heb ik nooit gehad doch heb er ook weer niet zo’n behoefte aan dat ik me verlaag tot betaalde sex dus heb ik geaccepteerd en lig ik ook al jaren niet meer wakker van. Onderhand heb ik een partner toch niets meer te bieden dus blijf ik bewust vrijgezel en dat is niet moeilijk want ik straal de negativiteit blijkbaar uit want vrouwen bemoeien zich niet met mij. Mijn onverschilligheid komt me wel van pas om bepaalde dingen te relativeren en afstand van te nemen; ik kan zeer makkelijk afscheid nemen van mensen, ik hoef niet aardig bevonden te worden, wel gerespecteerd om wie ik ben want zo behandel ik ook andere mensen. Ik ben geen klager en geen chagrijnig persoon doch kan wel bot zijn als ik het idee heb dat iemand even iets duidelijk gemaakt moet worden. Ik kan mijn negativiteit meestal goed camoufleren naar anderen door me vrolijk op te stellen doch liever trek ik me lekker terug en doe ik waar ik zin in heb, heb geen behoefte aan mensen om me heen. Ja, zoals u leest heb ik het allang opgegeven en leef eigenlijk alleen nog voor m’n moeder waarvoor ik zorg en de boodschappen doe, als zei overlijdt ben ik bang dat ik haar snel achterna ga want zoals ik al eerder zei: ‘het interesseert me allang niet meer’.

    • Maartje zegt:

      Beste Dave,

      Ik leef heel erg met je mee als ik je verhaal lees.

      Ik ben geen expert, maar volgens mij is jouw negativiteit geen karaktertrek, maar ben je depressief! Dat is een ziekte waar je niets (of gedeeltelijk niets) aan kunt doen. Gauw naar de dokter voor antidepressiva zou ik zeggen, want volgens mij ben je ‘bewust’ genoeg, om daarna met eventuele ‘restproblemen’ wél aan de slag te gaan. Gewoon proberen!!!

      Ik hoop van harte dat je weer gauw wat geluk gaat ervaren.

  62. Jolande zegt:

    Ik heb een stiefdochter die zo is. Na drie jaar opbeuren, ideeën aandragen en problemen aan horen, heb ik besloten naar je verhaal te lezen voor mezelf te kiezen. Negeren en wegtrekken uit een gesprek. Het helpt. Wel blijft ze nu al een half jaar boos op me, maar ik ben er nu wel klaar mee. Bedankt voor je verhaal. Ik heb het dus toegepast en het helpt. Ook al is ze iedere dag om me heen, ik doe net of ze er niet is.

  63. Maartje zegt:

    Beste Frank,

    Ik heb op veel verschillende fronten een hele fijne partner en stiefvader voor mijn kinderen. Hij is leuk, vrolijk, ondernemend, geniet. Hij gaat positief met het leven om, maar, vwb -mensen- is hij veeleisend, kritisch, en vaak zeer negatief oordelend. Hoe verder bij hem vandaan, hoe erger. En wat voor anderen geldt, geldt niet voor hem. Heel blind. Zo negatief streng. Hij is ook slim, dus laat zich niet met een koekje afleiden… Ik laat niet over mij of mijn kinderen heenlopen, dus reageer daar met veel weerstand op.

    Mijn vraag is: HOE KOMT DIT, en hoe kan ik er het beste mee omgaan? We doen overigens (daarom) samen je cursus ‘betere relaties met anderen‘, dus dat is ook zeker een goed teken. Maar ik wil zo graag inzicht, dan kan ik er beter mee omgaan.

    Dank je wel.

  64. margreet zegt:

    Wat een goed artikel. Ook de reacties erop. Daar herken je veel in. Mijn zoon is 42 jaar en sinds zijn pubertijd is hij enorm negatief geworden. Van een zonnig kind veranderde hij in een een altijd mopperende jongen. Het is een lang verhaal en heeft me alle energie gekost die ik mij had om hem de mooie dingen van het leven te laten zien. Toch voel ik dat hij het heel moeilijk heeft met zichzelf. Dat voel ik zo sterk dat ik zelf heel veel moeite heb om van het leven te genieten. Mijn zoon is eenzaam geworden en ook maatschappelijk heeft hij veel kansen verspeeld, door dat hij altijd overal ruzie krijgt of maakt. Het lijkt soms wel of hij het leuk vindt dingen voor anderen te verpesten. Toch houd ik veel van hem, want soms zijn de wolken wel eens verdwenen en dan zie je het kind weer die hij ooit was. Als er zich iets leuks voordoet, dan denk ik aan hem, dat hij alleen is en geniet ik niet. Het is net fietsen, maar dan met de handrem erop. Dikwijls met artsen gesproken, lees er veel over en probeer hem te zeggen dat er therapieën zijn om met jezelf om te leren gaan. Maar dan ontsteekt hij in grote woede en zegt altijd, dat ik niets van hem begrijp. Laat hem altijd voelen dat wij (ons gezin) van hem houden, maar het liefst is hij alleen, maar niet op een tevreden manier alleen, hij verdraagt bijna geen mensen. Het is zo moeilijk vooral voor hem, maar ik heb kleinkinderen, nog een oude moeder, en een leuke man, maar ik heb zo’n moeite om te genieten, het lijkt wel op een schuldgevoel. Een schuldgevoel, dat ik hem niet kan helpen en vraag me af heb ik vroeger iets fout gedaan? Misschien niet consequent of verwend etc.etc. Zelf weet ik best dat ik me hiervan los moet maken, maar je kind blijft je kind, als je kind ongelukkig is hoe kan jezelf gelukkig zijn.

    Wat een tekst, ja zomaar omdat ik toevallig op deze site ben gekomen.

    Margreet

  65. ed zegt:

    Hallo allemaal.Mijn moeder is altijd negatief. Ik zelf zit al vanaf 1994 in een gespreksgroep.Nu is mij opgevallen als moeder weer schreeuwt tegen mij ik haar uitleg wat nu de situatie is.Meestal is moeder bang dat ik iets niet kan.Laats ging ik een raam plaatsen om haar te helpen, klusje van niks.Moeder had haar zelf wijs gemaakt dat alles fout ging.Ze kon er niet van slapen.De volgende dag stonds ze te schreeuwen en te wachten tot het glas uit mijn handen viel.Zelf zit ik in therapie vanwegen agressie problemen.Dit was het punt om niet met haar geschreeuw mee te gaan(buren hebben lekker mee geluisterd en genoten).Ik probeer een positief persoon te zijn en ook zo op te komen voor mezelf.Ik zei dat ik het raam erin doe en dat jij alleen maar schreeuwt.Natuurlijk is het moeilijk om niet gelijk ook emotioneel terug te schreeuwen.Maar moeder is al 70 jaar een professionele oude zeur.Dus wat mij opviel is dat je rustig overkomt en verteld hoe de nu situatie is.Tuurlijk moet je dat een paar keer zeggen, want dat brein werk al jaren het zelfde.Kwaad word je wel.en ik heb ook gezegd dat ze me nu boos heeft gemaakt

    • ed zegt:

      Trouwens het raam zit er gewoon zonder moeite op zijn plek.Alleen door haar gezeur heeft alles langer geduurd en dat heb ik haar ook gezegd.Al met al ben ik blij hoe ik ermee om ben gegaan.Ben bang dat moeder niets geleerd heeft.Morgen moet er nog een raam geplaats worden.Als er weer een hoop gezeur komt terwijl ik haar help, ben ik wel van plan om weg te lopen.Dank jullie wel lieve mensen en blijf positief tegen beter weten in.Ook al doet de omgeving niet mee.We zullen ze krijgen.

  66. Manuel zegt:

    Mijn ervaring is dat het heel moeilijk is om met negatieve mensen om te gaan als ze boven je staan. Ik kan me herinneren dat mijn chef tegen mij zei dat hij al veertig keer tegen mij had gezegd dat ik niet met een schakelpompwagen pallets moest verplaatsen maar met een gewone pompwagen. Maar later zie ik hem hetzelfde doen. Ook oudere mensen hebben de neiging om me jongetje te noemen terwijl ik al vierenveertig ben.

    Soms denk ik dat je houding ook een grote rol speelt. Een workshop theater kan je leren om je houding te verbeteren.

    Veel mensen komen naar me toe en klagen over een collega, vriend of partner. Dan vraag ik wat nu eigenlijk hun probleem is. Dat blijken ze dan zelf niet goed te weten. Later komen ze dan tot de conclusie dat ze zelf een probleem hebben omdat niet goed weten wat ze nu eigenlijk willen.

    Veel mensen klagen liever over anderen dan hun problemen met anderen te bespreken, omdat dat veiliger is. Als je toegeeft dat je zelf problemen en zorgen hebt dan geef je jezelf bloot. Hierdoor ben je kwetsbaar voor de kritiek van anderen.

Wat vind jij? Reageer op dit artikel: