Niemand houd van conflicten. We voelen ons vaak teleurgesteld, gefrustreerd, boos en machteloos. Toch kun je van een conflict leren. Als je weet hoe je rustig blijft en voorkomt dat je emoties met je op de loop gaan, is een conflict een mogelijkheid om jezelf te leren kennen. Een conflict waar je goed mee kunt omgaan, wordt dan iets waar je met tevredenheid naar terugkijkt.
Oorzaken van een conflict.
De oorzaak van elk conflict is een botsende mening. Hoe sterker de meningen en hoe meer deze botsten, hoe groter het conflict. De kern van elk conflict is dat iemand niet doet wat jij wilt of jij niet doet wat iemand anders wilt.
Anderen veranderen.
Het zal je helpen in te zien dat je mensen niet echt kunt veranderen: dat kunnen alleen zijzelf. Anderen proberen te veranderen is één van de grootste bronnen van stress. Iemand anders kan jou ook niet veranderen. Jij heb je eigen persoonlijkheid, voorkeuren en eigenschappen. Je ben zoals je bent. Alleen jij kunt jezelf veranderen.
Door te accepteren dat er altijd wel mensen zullen zijn die niet doen wat je wilt, creëer je rust. Je accepteert de realiteit. Dat is in je eigen voordeel. Als de ander jou nog steeds wilt veranderen en gefrustreerd raakt omdat dat niet lukt, dan is dat zijn of haar keuze.
Soorten conflicten.
Er zijn eigenlijk maar twee soorten conflicten. Je hebt conflicten waarin mensen tot een oplossing willen komen en je hebt conflicten waarin mensen elkaar proberen te domineren of kwetsen. Probeer erachter te komen wat jouw intentie is en wat de ander probeert te bereiken.
Als de ander een conflict met je aangaat, puur om je te kwetsen, dan weet je dat je tevergeefs zoekt naar een oplossing: daar is de ander niet in geïnteresseerd. Bepaal wel of het echt de intentie van de ander is om je te kwetsen of te domineren.
En of je niet te snel gekwetst bent. Als iemand zegt dat jouw schoenen niet mooi zijn, is dat waarschijnlijk gewoon een mening. Daar hoef je niet boos over te worden. Iedereen heeft toch recht op een mening?
Blijf rustig.
Dit is niet altijd gemakkelijk. Maar het doel van een conflict is te leren hoe je je goed kunt voelen – ondanks het verschil van mening. Daar gaat het toch om, je goed voelen? Dat is moeilijk als je niet rustig blijft. Je emoties zijn dan als een fluitketel die op springen staat. Op het moment dat je die emoties laat gaan, moet je stoom afblazen. Moet de boosheid eruit. Dan lukt het je niet meer rustig blijven.
Wat is daar het gevolg van? Het conflict escaleert en valt niet meer op te lossen. Jij bent woedend en als reactie daarop wordt de ander ook steeds kwader. Voor je het weet, sta je tegen elkaar te schreeuwen en dat is het begin van het einde.
Het is bijna niet mogelijk om ruzie te maken met iemand die rustig blijft.
Er is nog een ander nadeel van heftige emoties. In het conflict zeg je in je woede dingen die je misschien eigenlijk niet meent. Waar je later niet meer aan herinnerd wilt worden. Helaas, het kan zijn dat de ander een geheugen als een olifant heeft en er over een jaar nog eens op terugkomt.
Omgekeerd zegt de ander ook dingen die jou kwetsen. En kan het zijn dat je daar later nog eens aan terugdenkt. Dan ga je het conflict in je gedachten herbeleven en voel je automatisch dezelfde negatieve emotie. Je wordt opnieuw kwaad. Het zit je nog steeds dwars.
Dit soort dingen hebben een negatieve invloed op een relatie, lang nadat het conflict is uitgesproken. Onthoud dat alles wat gezegd wordt in een conflict, opgeslagen wordt in iemands herinnering. Wil je dat wel echt? Kwetsende woorden die niet uitgesproken worden kunnen ook niet terugkomen.
Hoe meer zelfvertrouwen je hebt, hoe rustiger je kunt blijven.
Wil je af van je onzekerheid? Bestel dan de e-cursus ‘Blijvend Zelfvertrouwen’.
Ontdek de eenvoudige technieken en inzichten die je helpen om je zeker en sterk te voelen, in elke situatie!
Wat je kunt zeggen en wat je niet moet zeggen.
Conflicten die escaleren, zijn niet meer op te lossen. Dus het is in jouw belang om het conflict te beperken.
Woorden die constateren beperken het conflict, woorden die veroordelen maken het erger. Als je zegt “Ik merk dat je nogal boos bent”, dan constateer je alleen maar. Daar is niets ergs aan. Het is geen oordeel en de ander zal er niet bozer door worden. Als je zegt “Dat is een idiote opmerking”, dan veroordeel je de iemand. Het gevolg is dat de ander nog kwader wordt. Probeer meer te constateren en minder te veroordelen.
Een tweede tip is om uit te gaan van jezelf, niet van de ander. Als je zegt “Ik zie het anders”, geef je aan wat jij ervan vindt. Dat is jouw goed recht natuurlijk. Als je zegt “Jij moet niet zo raar doen”, dan ga je uit van wat jij denkt dat de ander moet doen. Dit is toch echt zijn of haar zaak. Zo gooi je olie op het vuur, want de ander is het natuurlijk niet met je eens. Ga uit van wat jij denkt, wat jij vindt, wat jij voelt. Laat de ander dat voor zichzelf beslissen.
Vraag om uitleg.
Hoe vaak hebben we geen conflict terwijl we niet echt weten wat de oorzaak is of niet begrijpen waarom de ander zo doet en reageert?
Toen ik eens een trainingsgroep voorbereidde op een examen, was er één persoon die herhaaldelijk zei dat hij de vragen zo moeilijk vond. Ik legde uit dat de stof tijd nodig had en dat het steeds duidelijker zou worden. Toch bleef deze persoon maar herhalen: “Ik vind de schriftelijke vragen moeilijk.” Ik merkte dat ik langzaam geïrriteerd begon te raken. Ik reageerde op zijn opmerkingen met tegenargumenten: “Het gaat goed, je ligt op schema. Het wordt allemaal wel duidelijk.” Maar het hielp niets. De ander bleef herhalen dat de vragen moeilijk waren. De irritatie aan mijn kant werd groter. Tot ik tot het ‘briljante’ inzicht kwam een vraag te stellen: “Waarom vind je de vragen zo moeilijk?” De ander zei dat hij dyslectisch was en dus moeite had met het lezen van woorden. Aha! Nu snapte ik het! Zonder die simpele vraag was de irritatie misschien uitgelopen op een conflict.
We gaan ervan uit wat de ander beweegt en we denken te weten waarom deze boos is en wat erachter zit. Maar dat is meestal niet zo.
Je kunt een ander niet begrijpen met je eigen denkwijze. Je kunt het ene boek toch ook niet begrijpen door een ander boek te lezen?
Goede vragen.
Je kunt er alleen maar achter proberen te komen wat de ander denkt. Wat hij of zij vindt. En waarom. Wat er nu werkelijk aan de hand is. Probeer eens een paar vragen te stellen om daar achter te komen:
- “Waarom ben je zo boos?”
- “Waarom vind je dat?”
- “Waar gaat het nu echt om?”
- “Wat zit je nu werkelijk dwars?”
Er zijn drie voordelen aan vragen stellen:
Je komt erachter wat de werkelijke reden is.
Je kunt een conflict niet oplossen als je niet weet wat de oorzaak is. Dat is als met je hoofd tegen een deur bonzen in plaats van hem open te doen. Als water uit een boot scheppen zonder het lek te dichten.
Je komt erachter of de ander wel gelijk heeft.
Als je doorvraagt waarom de ander iets vindt of denkt, kom je erachter of dit wel klopt. Niet alleen jij komt erachter, maar de ander ook. Als het argument dat de ander geeft echt onzin is, dan kom je met doorvragen daarachter.
“Ik vind dat je nooit rekening met me houdt!”
“Waarom vind je dat?”
“Omdat je nu niet met me naar de stad wilt!”
“Dus je vindt dat ik nu geen rekening met je houd?”
“Ja.”
“Dus het is niet dat ik nooit rekening met je houd, je vindt dat ik nu geen rekening met je houd?”
“Ja.”
Dat is al een heel verschil. Je weet nu precies wat de ander vindt. Dat is wat anders dan hij of zij ook letterlijk zei.
Je haalt de druk van de ketel.
Je haalt de angel uit het conflict.
Hoe kun je boos worden op iemand die wilt weten wat je denkt en voelt? Die geïnteresseerd is in je mening en motivatie?
Lees het tweede deel van deze serie.
Wil je beter leren omgaan met conflicten? Voor jezelf opkomen?
Bestel dan de onderstaande e-cursus:
Verbeter je relaties in slechts 11 weken!
Goede relaties zijn de basis voor een gelukkig leven. Toch kosten sommige relaties je veel energie en geven je stress. Los je relatieproblemen op met deze online training en kies voor gezonde relaties met iedereen! De training is gebaseerd op bewezen coaching technieken en is makkelijk via je e-mail te volgen. Verbeter je relaties snel en eenvoudig
Leuk artikel?
Geef wat van je positieve energie terug en klik hieronder op de Tweet, Like of Share button.
Dank je wel!
Op jouw succes,
Frank de Moei – Professional Coach – Capedium
www.newstart.nl Begeleiding in Geluk en Succes
Ontvang het gratis e-boek: ‘Hoe je krijgt wat je werkelijk wilt’ Klik hier


En wat nou als het conflict enorm intimiderent is en fysiek nogal sterk gereageert wordt?
Beste Robin,
Een goede vraag.
In het tweede deel van de serie
http://www.newstart.nl/blog/omgaan-met-conflicten-deel-2/
schrijf ik: ‘Loop gewoon weg. Je kunt je energie wel beter gebruiken. Weglopen uit een scheldpartij is geen teken van zwakte, maar van intelligentie.’
Wellicht heb je zelf nog tips gezien je expertise?
door de laatste tijd hard aan mezelf te werken door mijn grenzen te gaan voelen en aan te geven merk ik dat mensen dat niet gewend zijn…… met gevolg ruzie.
Als mensen met stem verheffen tegen mij te keer gaan en niet luisteren wat ik te zeggen heb maar doordenderen… word ik angstig boos..kan nu wel mijn boosheid inslikken maar breek ik het gesprek af dmv bijv de hoorn erop te gooien
met het gevolg dat ik niet weet hoe nu verder………
Beste H,
Probeer eens tot 10 te tellen en daarna je standpunt uit te leggen.
Als je denkt dat een verder gesprek geen zin heeft, zeg dan: “Ik denk dat we dit gesprek beter een andere keer, op een rustiger manier, moeten voeren.”
Stel een datum voor en wacht tot de ander ophangt.
Dit komt krachtig en toch redelijk over.
Als je het contact verbreekt door de hoorn erop te gooien, is het moeilijk op een normale manier verder te communiceren.
Vriendelijke groet,
Frank
hey frank,
ik heb ook een vraag, in de klas maken 3 kinderen altijd stomme grapjes over mij. ook als ik een vraag stel of een vraag beantwoord van de lerares dan moeten zij altijd lachen en zie ik ze kijken en wijzen. Ik wil dat het ophoud maar vind het wel erg moeilijk hoe ik dit moet aanpakken, ook omdat zij het niet recht in mijn gezicht zeggen maar meer achter mijn rug om, wel zo erg dat ik het dus merk..
Beste Lotte,
Ik kan me voorstellen dat je dat vervelend vindt.
Is het een idee om één van die kinderen apart te nemen en te vragen waarom hij/zij dat doet? Vraag het gewoon op een normale manier… Grappen maken achter iemands rug om is veel makkelijker dan te moeten uitleggen waarom je iemand uitlacht. Zo kom je erachter waarom ze het doen. Daarna kun je op een rustige manier zeggen dat je er niet van gediend bent. Als je één persoon hiervan overtuigd, dan heeft dat hopelijk ook effect op de anderen. Voel je niet aangesproken: dit ligt niet aan jou, dit ligt aan hen…
Succes en met vriendelijke groet,
Frank
Mijn zus van 37 ergert zich aan mij en vooral aan mijn ouders. Vooral mijn moeder moet het regelmatig ontgelden. Ik irriteer me ook soms aan mijn moeder om niks maar ik probeer dat niet te laten merken want mijn moeder doet alleen maar haar best en als ik me erger omdat ze vraagt of ik al een leuke man heb ontmoet dan wil ik dat niet op haar afreageren. Dat verdient ze niet. Maar mijn zus reageert alles af en zegt gewoon alles wat in de mond komt. Het ene moment is ze super lief en het andere moment krijg je een sneer. Het ontaard lang niet altijd meer meteen in schreeuwen en weglopen bij haar maar wel van die vervelende steken geven, van die nare opmerkingen of op een ekelige manier duidelijk maken dat je de ander zijn mening of opmerking nogal “dom” vindt. Continu mijn moeder corrigeren in alles wat ze zegt en doet. Dit gedrag slaat soms ook door naar mij, dan doet ze het ook bij mij zeg maar. Maar ik weet wel dat ik er schoon genoeg van heb en niet meer 1 op 1 met haar leuke dingen wil doen want zelfs dan kan ze zich niet beheersen door bijvoorbeeld ineens terwijl je gewoon naast haar in de auto zit te zeggen “ik wordt nerveus van jou” omdat ze op dat moment moet inparkeren en het niet lukt. Of als ik een mening geef “nou praat je net als mama”. Of als ik een man knap vindt waar ik mee wil daten zeggen “gaaaatverdamme ieeeeuwhg hij kijkt uit zijn ogen als een engerd”. En altijd maar zeggen ik oordeel nooit terwijl ze juist heel vaak oordeelt. En dan ineens kan ze weer zo vreselijk lief zijn maar ik trek dat wispelturige gedrag echt niet meer. Ik zou haar niet kwijt willen als zus en wil haar gerust zien met familiegelegenheden maar gezellig met zijn tweeen ergens heen gaan doe ik niet meer.