“Volg je intuïtie.” “Luister naar je gevoel.” Hoe vaak hoor je dit niet?
Sommige mensen vinden dit zweverig klinken en vertrouwen meer op hun verstand en logica.
Als coach merk ik dat de uitdagingen van cliënten vaak te maken hebben met het (niet) luisteren naar hun gevoel.
In plaats van ons te richten op wat we zelf willen en voelen, worden we soms overweldigd door onze omgeving en wat we denken dat andere mensen van ons verwachten.
Dat is logisch en verklaarbaar, maar wel jammer.
De twijfel tussen verstand en gevoel.
Je gevoel is gebaseerd op veel meer dan alleen logica en kennis. Je gevoel is gebaseerd op alles wat je bewust en onbewust opneemt.
Stel dat iemand tegen je lacht en zegt: “Ik ben het met je eens.” Je verstand vertelt je dan dat het zo is. Maar je gevoel registreert dat de ogen niet mee lachen en de stem niet overtuigd klinkt. Dat laatste vergeet je verstand je mee te delen.
Een ander voorbeeld: Je verstand zegt je dat deze baan ‘verstandig’ is en goed voor je carrière. Maar je gevoel vertelt je dat het niet echt is wat je wilt. Je verstand zegt je dat veranderen van baan risico’s met zich meebrengt. Je gevoel zegt je dat je veel gelukkiger zou zijn als je iets anders ging doen.
Wie heeft nu gelijk, je verstand of je gevoel?
Het is allemaal gevoel.
Uiteindelijk doen we alles wat we doen om er een bepaald gevoel van te krijgen. We zijn op zoek naar een gevoel van zekerheid, een gevoel van geluk, een gevoel van succes. De acties die we nemen zorgen voor dat gevoel.
Ook je verstand gebruik je om een bepaald gevoel te krijgen. Je gebruikt je verstand om de beste keuze te maken die je een bepaald resultaat geeft. Wat wil je met dat resultaat? Je wilt een bepaald gevoel creëren. Je wilt je blij of succesvol voelen.
Je weet nu dat je gevoel je zelden bedriegt en is gebaseerd op meer dan alleen je kennis en logica.
Je weet ook dat wat je uiteindelijk wilt een bepaald gevoel is. Dan is het toch ‘logisch’ om meer te luisteren naar je gevoel? Dan weet je zeker dat je op het juiste spoor zit!
Hoe je dicht bij je gevoel komt.
Als je wilt weten wat je gevoel je zegt, luister dan naar je emoties. Wat zeggen die je? Voel je blijdschap, opluchting, verdriet, onzekerheid, vertrouwen?
Dat is je gevoel. Je verstand zegt je dat je blij zou moeten zijn, maar je voelt bijvoorbeeld spanning.
Dat gevoel (spanning) is een indicatie wat je echt voelt als je je verstand even uitzet.
Dan kun je jezelf de vraag stellen: “Wat wil ik nu eigenlijk?” Wat voor gevoel wil ik werkelijk?” “En wat moet ik daarvoor doen?”
Als je blokkeert, dan kan het zijn dat je teveel in je hoofd zit, dat je bezig bent met je gedachten.
Soms helpt het door je hand op je buik te leggen, een paar keer diep adem te halen en dan te wachten tot er een bepaald gevoel naar boven komt.
In het begin is het even oefenen, maar je gevoel is de kern van wie je bent en wat je wilt en dus te belangrijk om te negeren.
Waarom we toch nog twijfelen.
We hebben de neiging om onze gevoelen te verstoppen op het moment dat we bezig zijn met onze omgeving of onze angsten:
Omgeving:
We willen een beslissing nemen die afwijkt van wat onze omgeving doet of wat andere mensen ons adviseren.
Voorbeeld: We willen graag een andere baan, maar iedereen zegt ons dat het in deze tijd te veel risico’s met zich meebrengt. We kunnen beter verstandig zijn en kiezen voor zekerheid.
Dit heeft te maken met zelfvertrouwen. Als je vertrouwt op jezelf, dan volg je je eigen weg, omdat je gelooft in wie je bent en wat je kunt.
Angsten:
Op het moment dat we bang zijn de verkeerde beslissing te nemen schakelen we ons verstand in en gaan we alles logisch beredeneren. Waarom? Omdat we in onze angst niet meer vertrouwen op ons gevoel.
Voorbeeld: We zijn bang om een bepaalde beslissing te nemen en de verkeerde keuze te maken. We onderdrukken ons gevoel, dat zegt wel die beslissing te nemen en verzinnen redenen waarom het verstandiger is het niet te doen.
In de e-cursus Nooit Meer Zorgen of Stress ontdek je hoe je je zorgen en angsten los kunt laten. Daardoor kom je automatisch meer in je gevoel.
Wat zou er gebeuren als je je gevoel volgt?
Als jij je gevoel zou volgen kan het bijna niet misgaan.
Jij en jij alleen weet wat je wilt en daarvoor kiezen is een keuze maken voor je eigen geluk.
Ook al zegt de wereld dat het niet kan of dat iets anders verstandiger zou zijn, blijf dicht bij je gevoel en kies op basis van je intuïtie.
Diep in je hart weet je wel of een keuze de juiste is voor jou.
Waarom zou je genoegen nemen met minder?
Het kan zijn dat je bang bent dat het niet lukt. Maar ze zeggen niet voor niks: “Als je mikt op de sterren en je mist, dan ben je nog altijd in de hemel.”
Als je een keuze maakt op jouw gevoel en het blijkt later niet te hebben uitgepakt, heb je nog altijd je hart gevolgd. Je hebt gekozen voor jouw wensen en verlangens. Dat is beter dan een beslissing nemen waar je eigenlijk niet achterstaat, alleen omdat het ‘verstandig’ zou zijn. Waarom zou je iets kiezen waar je niet achter staat?
Wees een beetje onredelijk en kies op je gevoel, wat anderen ook zeggen. Neem een beetje risico en vertrouw op jezelf.
Als je je gevoel negeert.
Soms heb je een situatie meegemaakt waarvan je achteraf denkt: “Zie je, ik wist het wel. Mijn gevoel zei dat het niet goed zat.” Dat kun je voorkomen door ernaar te luisteren.
Vaak is dat bij relaties het geval. Je maakt een keuze voor een persoon en negeert de signalen. De ander ziet er toch goed uit? Je bent toch al zo lang bij elkaar? Hij of zij zegt toch dat ze gaat veranderen? Je hebt toch ook leuke momenten samen? Maar de signalen zeggen wat anders en in je achterhoofd klinkt er een klein stemmetje dat zegt: “Het voelt gewoon niet goed zo.”
En later, als je terugkijkt, weet je precies te vertellen wanneer dit gevoel tot je sprak en je liet weten dat er iets niet klopte.
Kies voor je gevoel.
Je gevoel bedriegt je niet. Het vertelt je precies wat jou gelukkig maakt. Alle andere beslissingen die je neemt zijn tweede keuzes. En waarom zou je niet voor de hoofdprijs gaan?
Luister naar je gevoel en maak het de belangrijkste stem in je keuzes en beslissingen: je zult niet teleurgesteld worden!
Het verstand zegt je wat verstandig is. Je gevoel zegt je wat je werkelijk wilt. Dat kunnen best twee verschillende dingen zijn. Ook je verstand gebruik je om er uiteindelijk gelukkiger van te worden. Je gevoel volgen is de snelste weg naar geluk en zelfvertrouwen. Luisteren naar je gevoel is luisteren naar je hart. Alleen jij weet wat dat tegen je zegt.
Hoe meer zelfvertrouwen, hoe meer je voor jezelf kiest. Want dat is toch eigenlijk wat je wilt?
Vergroot je zelfvertrouwen in slechts 12 weken!
Je zelfvertrouwen is de basis voor je geluk. Hoe meer zelfvertrouwen je hebt, des te leuker en makkelijker alles wordt. Vergroot je zelfvertrouwen met deze online training en voel je beter over jezelf en je leven! De training is gebaseerd op bewezen coaching technieken en is makkelijk via je e-mail te volgen. Vergroot je zelfvertrouwen snel en eenvoudig
Onthoud: Het gaat er niet om hoeveel je weet, het gaat erom wat je doet met wat je weet.
Stop met twijfelen en kom in beweging!
Op jouw succes,
Frank de Moei – Professional Coach – Capedium
www.newstart.nl Begeleiding in Geluk en Succes
Meer Visie – Meer Vertrouwen – Meer Vooruitgang
P.S. Je reactie op dit artikel is altijd welkom 
Ontvang hier het gratis e-boek: Hoe je krijgt wat je werkelijk wilt
De race van Sven Kramer was een mooi voorbeeld van gevoel en ratio (verstand), gevoel wijst je de juiste weg. Door de aanwijzing van Kemkers ging het denken aan het werk en koos hij de verkeerde baan.
Inderdaad Chantal,
Een mooi voorbeeld!
Wat zou Gerard Kempes hebben gedacht? En heeft hij gekozen voor gevoel of verstand?
Het blijft een dilemma…
Hoi Frank,
Helder artikel. Ik doe mijn best om, ondanks de mening van anderen, naar mijn eigen gevoel te luisteren. Toch vind ik het wel eens moeilijk om het verschil tussen gevoel en angst te herkennen. Bijv. wanneer ik iets niet wil doen (bepaald werk bijv.), is dat dan omdat mijn gevoel zegt dat het niet bij mij past of is het mijn angst die zegt dat de kans groot is dat ik zal mislukken? Snap je wat ik bedoel? Hoe kun je gevoel en angst beter uit elkaar houden?
Groetjes Nienke
Mooie vraag Nienke, ik snap wat je bedoelt.
Het is inderdaad soms lastig je gevoel en angst uit elkaar te halen. Is dit wat je wilt of juist waar je bang voor bent?
Een goede vraag zou zijn:
Als ik wist dat ik dit succesvol voor elkaar zou krijgen, zou ik het dat nog willen doen?
Zoja, dan is het angst voor het onbekende. Als je wist dat je succesvol zou zijn zou je het immers wel proberen.
Als je het desondanks niet zou doen, dan spreek je gevoel dat zegt dat dit niet is wat je wilt.
Kan je hier iets mee?
Vriendelijke groet,
Frank
Zou helemaal mooi zijn, maar hoe kan ik me sterken in het assertiever zijn?
Want ik vind het best moeilijk om dat zo om te draaien.
Als je mij daarin een tip kan geven.
Dat is eigenlijk afhankelijk van de situatie en van jou als persoon. In welke situaties heb je moeite met assertief zijn? En waarom? Wat houdt je tegen?
In een coaching sessie kun je daar achter kommen en ook de oplossing vinden. Die voor jou werkt.
Maar, als ik 1 tip zou kunnen geven is het deze: niemand kan rekening houden met je gevoelens als ze niet weten wat je voelt. Als ze niet weten wat je vindt. Daarom is het zo belangrijk om je grenzen aan te geven.
Dat doen we vaak niet omdat we bang zijn voor de reactie van de ander. Maar er zal altijd wel iemand zijn die ‘raar’ reageert als jij je grenzen aangeeft. Wat je ook zegt en wat je ook doet.
Dus de beste tip is deze: waardeer jouw mening net zo veel als die van de ander.
De ander is niet beter of slechter. Jij bent net zo belangrijk. Hoe meer zelfvertrouwen, hoe natuurlijker het voelt om voldoende assertief te zijn…
In dit artikel staat meer informatie over opkomen voor jezelf:
http://www.newstart.nl/blog/voor-jezelf-opkomen-in-3-eenvoudige-stappen/
Frank
Luister naar je gevoel. Ik kan het alleen maar beamen.
Ik heb een keer bij het zoeken naar een andere baan niet geluisterd naar mijn gevoel. En inderdaad nadat ik in die nieuwe baan was begonnen, had ik vanaf het begin het gevoel dat ik daar niet goed zat. Bij het eerste overleg bleek mijn gevoel te kloppen. Bij deze werkgever mochten werknemers niet meedenken, laat staan meepraten.
Ik ben toen heel hard gaan werken om mijn droombaan te zoeken en dat is gelukt. Op een gegeven moment stond er een artikel in de krant dat mijn ‘voorganger’ zou vertrekken. Ik had van meet af aan het gevoel: dan wordt dit mijn baan. Op die manier heb ik de brief geschreven, ben het sollicitatiegesprek in gegaan. En inderdaad heb ik de baan gekregen en werk met zeer veel plezier in deze geweldige baan.
Mooie aanvulling Lilian,
Jo hoort wel vaker bij een nieuwe baan: “Mijn gevoel zei dat er iets niet klopte.”
Je eerste gevoel is vaak het beste, nietwaar?
Mooi dat je het er niet bij hebt laten zitten en nu je ideale baan hebt gevonden!
Klopt helemaal. Die eerste baan heb ik toen genomen omdat ik echt iets anders wilde. Maar ik had toen beter naar mijn gevoel moeten luisteren. De tweede keer heb ik dat wel gedaan en dat heeft heel wat positiefs opgeleverd.
2 weken geleden heb ik me ingeschreven bij de KVK. Eindelijk voor mezelf begonnen als zelfstandig ondernemer/kunstenaar. Geluisterd naar mijn gevoel? Ik weet het niet. Nu, 2 weken later zie ik het ineens niet meer zitten en wil ik alweer allerlei andere dingen doen. Is dat nou angst of wilde ik al echt iets anders? En als ik nu luister naar mijn gevoel, wat zegt dat ik iets anders wil, zit ik dan over 2 maanden weer in hetzelfde schuitje, dat ik dan weeeer iets anders wil?
Ook al geloof ik er helemaal in, ik vind het een lastige; luisteren naar mijn gevoel.
Beste Paul,
Je zegt ‘eindelijk voor mezelf begonnen’. Dat klinkt als iets dat je echt wilde doen. Dus heb je geluisterd naar je gevoel.
Als je het ‘niet meer ziet zitten’ kun je jezelf afvragen:
- Zie ik het niet meer zitten omdat het niet lukt?
- Zou ik het wel zien zitten als het wel zou lukken?
- Of heb ik er geen zin meer in, omdat ik het gewoon niet meer leuk vind?
De eerste twee vragen vertellen je of je bang bent dat dingen niet lukken. Dat is je verstand.
De laatste vraag vertelt je of je het nog wel echt wilt. Dat is dus je gevoel.
Veel succes
Frank
Hoi Frank,
Ik vind het een super artikel en begrijp precies wat je ermee bedoeld. Hoe vaak heb ik mijn gevoel wel niet genegeerd? Precies… veel te vaak en nog steeds. Mijn eigen koude drukte door ongeduld, perfectionisme en te veel vertrouwen in mijn medemens heeft mij op vele verkeerde paden gebracht en ja ik was er zelf bij aanwezig en heb het toegelaten ondanks dat mijn gevoel mij allang had gewaarschuwd. Er zijn enorm veel negatieve dingen voorgevallen in mijn leven en ik begin mij zo langzamerhand af te vragen of ik wel gek genoeg ben met mijzelf. Nu bijna 39 jaar en nog steeds moeite met nee zeggen en mijn eigen dromen najagen. Te weinig zelfvertrouwen terwijl ik donders goed weet waar ik goed in ben. Ik heb te veel liefde in mij voor een ander maar ik denk te weinig voor mijzelf. Pffff, kun je het nog volgen? Hahahaaa. Het is toch eigenlijk om te lachen, wat zeg ik…. een ware giller! Ik heb twee artikelen voor een website mogen schrijven en mega, wat een overweldigend gevoel bezorgde mij dat. Ik begin steeds meer te geloven dat ik een goede coach nodig heb, die mij eens flink in mijn achterste schopt!! Iets voor jou?
Beste Il,
Het centrale thema in je verhaal lijkt mij zelfvertrouwen: geloven in eigen kunnen en jezelf de moeite waard vinden. Hiermee kun je makkelijker nee zeggen tegen de plannen van anderen en dus meer je eigen plan volgen.
Ik ben niet een coach die iemand flink achter de broek gaat zitten (of schoppen zoals jij het noemt): daarmee zou ik de verantwoordelijkheid van iemand afnemen om zelf initiatief te tonen.
Ik ben wel de coach die je kan helpen jezelf in beweging te zetten. Ik geef je duidelijke, no-nonsense feedback, maar altijd met begrip en zonder je iets op te leggen dat niet bij je past. Eigen inzicht werkt beter dan een schop.
Als dat je aanspreekt kun je altijd contact met me opnemen: dan kunnen we samen zien hoe je deze situatie kunt veranderen…
Met vriendelijke groet,
Frank
Frank,
Moeilijk, en tegelijkertijd zo simpel, deze ‘materie’. Je artikel spreekt me aan. Dank dat je het onder woorden hebt gebracht en hebt gedeeld!
Hoe verklaar je dan het volgende:
Ik heb soms het gevoel, dat het niet goed is om naar mijn gevoel te luisteren. Om het wat concreter te maken: Ik had een relatie waarbij ik zeer ging twijfelen of dit het wel was. Uiteindelijk ermee gestopt, maar naar verloop van tijd kwam ik erachter: shit! had ik maar niet naar mijn gevoel geluisterd. Ik had gewoon een soort gevoelsmatige waas voor me ogen, waardoor ik me gek kon piekeren. Ik voelde toen oprecht: wij passen niet bij elkaar. Later zegt mijn gevoel het tegenovergestelde: nu is ze er niet meer, maar we hadden wel degelijk bij elkaar gepast.
Ik heb nu een nieuwe relatie waarbij dezelfde problematiek soms boven komt drijven: twijfels. Als ik dan probeer te voelen wat er het allerdiepst van binnen wordt geroepen, is dat: het klopt niet! Anders zou je je nu wel gelukkiger voelen! Ik ga echter niet weer eenzelfde fout maken als daarvoor. Daar naar luisteren. Op dat moment is het fijn dat je iets hebt als je verstand. Namelijk:
Met je verstand kun je op een rijtje zetten wat de dingen zijn die voor jouw gevoel belangrijk zijn. Komen die terug bij je partner, dan zit het eigenlijk wel goed, maar zit je gevoel je in de weg. Je verstand kan er nu voor zorgen dat je niet weer een fout maakt en dat gevoel ebt wel weer weg.
Ik ben heel benieuwd hoe jullie hier naar kijken.
Beste Erik,
Die vraag is alleen te beantwoorden na meer inzicht in jouw specifieke situatie.
Als coach zou ik in een sessie de volgende vragen stellen:
1. Waarom dacht je in de eerste relatie: “Dit is het niet”?
2. Waarom dacht je daarna: “Het was het achteraf toch wel”?
3. Waarom denk je in deze nieuwe relatie: “Ik twijfel”?
4. Wat moet in een relatie aanwezig zijn voordat jij er tevreden mee bent?
5. Ben je bereid achter je keuzes te staan of wil je het liefst alles openlaten?
6. Hoe kun je met je verstand kiezen terwijl je gevoel je wat anders zegt?
7. Waar draait het om in een relatie: verstand of gevoel?
8. Wat zit er in jou zelf (wat zijn jouw drijfveren) dat deze situatie (twijfel over keuze) zich kennelijk blijft herhalen? Met andere woorden: wat moet jij oplossen?
8. Waar heb je moeite mee? Zijn je verwachtingen misschien te hoog, vind je het moeilijk je te binden, concentreer je je teveel op wat er in een relatie ontbreekt, ben je niet zeker van je eigen beslissingen?
9. Was het echt een fout om naar je gevoel te luisteren? Kan het zijn dat er uiteindelijk iemand is die beter bij je past?
De kernvraag is deze: zegt je gevoel je iets waar je naar moet luisteren? Of zit er iets in jezelf dat je moet oplossen – iets wat je gevoel vertroebelt?
Je ziet: veel vragen die niet op via een website beantwoord kunnen worden. Ik raad je daarvoor aan contact op te nemen voor een coachingsgesprek.
Hoe dan ook, de antwoorden liggen achter de vragen.
Veel succes en met vriendelijke groet,
Frank
Beste Frank,
Ik dacht in eerste instantie ook ‘wat een super artikel’, maar nu mijn volgende probleem, Ik sta nu voor een lastige keuze. De keuze is lastig omdat ik idd bang ben de verkeerde keuze te maken, dat ik na mijn keuze weer iets anders voel. Het ene moment voel ik zeer sterk het niet te doen dus onprettig en het andere moment ervaar ik juist het tegenovergestelde.. Ik wil zoo graag luisteren naar mijn gevoel, maar eigenlijk wil ik nog liever dat mijn gevoel eindelijk eens een keer hetzelfde blijft. Ik ga dan de dingen rationaliseren omdat ik duidelijkheid wil, maar dat is nogal irritant als ik dan een paar uur later een ander gevoel bij de situatie heb. dit noem ik twijfelen en wispelturig… Echt lastig. Heeft u hier misschien ook wat tips voor?
Zou dan dol blij zijn, want word gek van dat vele nadenken de hele tijd, zou echt een opluchting zijn als ik op een dag niet zo vaak meer van gevoel wissel en er dan ook echt een keer op durf te vertrouwen. Dat zou dingen een stuk simpeler maken.
Gr. Anoniem
Beste Anoniem,
Zonder verdere details is je vraag niet makkelijk te beantwoorden.
Maar ik doe een gok:
Ik denk dat het probleem niet ligt in het luisteren naar je gevoel.
Ik denk dat het probleem is dat je verstand het overneemt en je daardoor elke keer twijfelt. Je verstand kies de ene keer voor optie a en daarna voor optie b.
Waarom neemt je verstand het over? Omdat je te weinig vertrouwen hebt in je gevoel.
Waarom heb je te weinig vertrouwen in je gevoel? Omdat je je eigen beslissingen niet vertrouwt. Als je meer zelfvertrouwen zou hebben, zou je automatisch je eigen gevoel en je eigen beslissingen meer vertrouwen.
Als je gek wordt van de hele tijd nadenken, stop er dan mee – vertrouw op je gevoel
Vriendelijke groet,
Frank
Tjonge Anoniem….wat spreekt jouw verhaal mij aan. Echt niet te geloven zoals jij het omschrijft voel ik het ook. Een ware worsteling met mezelf waardoor ik me niet kan vasthouden aan mijn gevoel maar me continu laat manipuleren door mijn verstand, de woorden vanuit mijn omgeving of de toestanden in en rondom mijn leven waardoor ik me continu laat afleiden. Kortom te veel aan mijn hoofd waardoor de automatische piloot telkens in werking treedt.
@Frank ”stop met nadenken – vertrouw op je gevoel” Ik denk dat dit nou juist het probleem is…. Als het gevoel goed is, is dat vaak net van te korte duur om het vast te kunnen houden waardoor je weer gaat twijfelen omdat je gevoel dan ineens niet meer klopt.
Binnenkort ga ik je zelfvertrouwen cursus volgen en ik hoop dan toch echt dat er duidelijkheid in mijn leven gaat komen
Beste Frank,
Ik zit met hetzelfde probleem, wat moet ik volgen, mijn gevoel of mijn verstand.
Het volgende: Ik heb aan mijn familie te kennen gegeven dat ik graag zou willen dat ze de relatie verbreken met mijn ex, zodat ze mij en mijn vriend een eerlijke kans kunnen geven om opgenomen te worden in de familie. Mijn fam. vindt niet dat ik hun die keuze op mag leggen, maar ik heb daar wel mijn redenen voor. Nu heeft mijn vriend me terug laten gaan naar mijn woonplaats (hij woont hier ruim 200 km vandaan)om orde op zaken te stellen. Hij wil nl heel graag met mij verder maar wil niets met mijn fam te maken hebben. Nu heb ik dus al enige tijd geen contact met mijn fam en het bevalt me eigenlijk wel, maar ik weet niet of dit zo zal blijven. Als ik op mijn gevoel moet afgaan dan kies ik voor 100% voor mijn vriend en niet voor mijn familie. Als u mijn verhaal zo leest, wat denkt u er dan van?
Beste Anoniem,
Je laatste zin “Als ik op mijn gevoel moet afgaan dan kies ik voor 100% voor mijn vriend en niet voor mijn familie” zegt duidelijk wat je eigenlijk wilt, nietwaar?
Ik vraag me wel het volgende af:
“Ik heb aan mijn familie te kennen gegeven dat ik graag zou willen dat ze de relatie verbreken met mijn ex, zodat ze mij en mijn vriend een eerlijke kans kunnen geven om opgenomen te worden in de familie”
Is er alleen sprake van een eerlijke kans als het contact met de ex verbroken wordt? Of kunnen die twee ook los van elkaar staan?
Met vriendelijke groet,
Frank
Ja, je gevoel volgen. Als ik ergens over twijfel krijg ik vaak toevallig iets dat ermee te maken heeft en bevestiging geeft.
Maar soms spreken de dingen precies elkaar ook tegen. Dan denk ik soms, ze zijn mij hierboven aan het testen of ik het meen…
Groetjes en mooi artikel.
Melissa
Beste Frank,
In mijn verleden heb ik in relaties niet goed naar mijn gevoel geluisterd, waardoor ik ben bedrogen, gemanipuleerd en mishandeld. Je zou nu zeggen, luister vanaf nu naar je gevoel, maar toch is de afgelopen periode (sinds 4 jaar nieuwe relatie) gebleken dat mijn gevoel ook niet altijd meer klopt. En dit zal waarschijnlijk wel de angst zijn, de angst dat ik weer in de maling genomen wordt.
Afgelopen week is er iets heftigs gebeurd, waardoor mijn gevoel zegt dat mijn partner bi-sexueel is, maar als ik hem daarop aanspreek dan ontkent hij dit. Hij weet wat ik in het verleden meegemaakt heb en zegt keer op keer dat hij mij niet voor zal liegen, niet zal bedonderen, dat ik spoken zie etc. Toch is mijn gevoel heel sterk en weet ik eigenlijk wel zeker dat het zo is. Of toch niet?
Ik vind het nu erg lastig worden omdat ik mijn gevoel altijd genegeerd heb omdat men mij er steeds van wist te overtuigen dat ik ongelijk had, je kunt ook niet altijd alles zo maar bewijzen. Achteraf heb ik wel altijd gelijk gehad, maar is dat nu ook zo? Of is het angst?
Ben erg benieuwd naar je reactie.
Groet, Karin
Beste Karin,
Dat is een lastige vraag om te beantwoorden, zeker zonder een persoonlijke gesprek.
Ik denk dat je voor jezelf moet onderzoeken in welke mate jouw gevoel wordt gevoed door je intuïtie aan de ene kant en door angst aan de andere kant. Het kan zijn dat ervaringen uit het verleden en angst voor wat er zou kunnen gebeuren je gevoel beïnvloedt.
De basis van een relatie is vertrouwen. Kun je ervoor kiezen hem te vertrouwen tot het tegendeel is bewezen?
Dit is niet iets waar ik een snelle oplossing voor kan geven. Het is meer iets voor een persoonlijk coachingsgesprek.
Succes en met vriendelijke groet,
Frank
Beste Frank,
Heb vol bevestiging dit stuk gelezen.
Ik heb een vraag, kan iemand zijn gevoelens zo onderdrukken omdat het eigenlijk “niet” zou mogen en daardoor het ontkend dat er wat meer is dan alleen vriendschap?
Ben benieuwd naar je antwoord.
Natuurlijk Angela,
Heel veel mensen onderdrukken hun gevoel en zijn daar erg succesvol in. Kijk maar om je heen
‘Iets dat niet zou mogen’ is typisch de redenatie van het verstand. En zolang dat belangrijker is, wordt het gevoel (‘wat ik echt wil’) onderdrukt.
Dus het kan zeker, maar of het in jouw geval ook zo is…?
Succes en vriendelijke groet,
Frank
Frank,
Dank je wel voor je antwoord.
Natuurlijk blijft het altijd de vraag of het echt zo is, zolang de ander niet kan toegeven aan zijn gevoel.
Maar als je eigen gevoel zegt dat het niet zo is (d.o.a. lichaamstaal van de ander)mag je er dan vanuit gaan dat het wel zo is?
Groet
Angela
Beste Angela,
Graag gedaan
Het makkelijkste is natuurlijk om het gewoon te vragen, direct of indirect.
Je voelt meestal zelf wel wat een ander uitstraalt; door lichaamstaal, zijn of haar energie, de manier van uitdrukken en een heleboel andere subtiele signalen. Je voelt zo of iemand oprecht is of iets probeert te onderdrukken.
Ik zou uitgaan van je eigen gevoel, tot het tegendeel is bewezen
Vriendelijke groet,
Frank
Beste Frank,
ik heb mijn vraag volgens mij al gesteld op het verkeerde forum, maar toch nog maar een keertje:
Ik heb een vraag; Ik ben 34 jaar, heb een dochtertje van twee jaar oud en ben vorig jaar gescheiden (als vrienden)
Ik heb sinds een aantal maanden een vriendin en we zijn erg gek op elkaar. Als ze bij me is ben ik erg blij en gelukkig en als ze niet bij me is, mis ik haar echt enorm. We zijn deze zomer drie weken op vakantie geweest samen en dat liep echt perfect.
Toch ben ben ik wel erg onzeker over de relatie (mijn ex heeft me na 16 jaar plotseling laten staan, dit zou eea verklaren?)Ik ben bang dat ze mij ook plotseling wil verlaten. dit heb ik besproken en dat zal ze zeker niet op die manier doen (garanties geven kan natuurlijk niet) Over de belangrijke zaken in het leven (normen en waarden) denken we gelijk en we hebben ook gemeenschappelijke hobbies (volleybal) Nu denken we voorzichtig over samenwonen (wonen nu 80 kom uit elkaar). Mijn vriendin is soms best stilletjes en soms hebben we elkaar niet zoveel te vertellen. (mijn ex was erg expressief en had altijd iets te vertellen) verder kan ze best onredelijk uit de hoek komen als ze moe is (ze weet dat ook van zichzelf). Mijn verstand zegt soms; passen we wel echt bij elkaar?, maar mijn gevoel is 100% overtuigd dat ik veel van haar houd en het liefste wil dat ze vandaag nog bij me intrekt. Hoe kan ik hier het beste mee omgaan? Bedankt alvast!
Beste Theo,
Je zegt: “We zijn gek op elkaar, ik ben blij en gelukkig als ze er is, ik mis haar als ze er niet is, mijn gevoel is er 100% van overtuigd dat ik veel van haar houd en ik wil het liefste dat ze vandaag nog bij me intrekt.”
Wat wil je nog meer? Kan het nog beter?
De twijfel zit waarschijnlijk in je angst (opnieuw) een verkeerde keuze te maken.
Maar als deze keuze zo goed voelt, is dat dan niet de beste bevestiging dat het de goede keuze is?
Waar wacht je dan nog op?
Heel veel succes en met vriendelijke groet,
Frank
Beste Frank,
Even in’t kort: ik ben 28jaar en ik hou van muziek. Ik ben beginnen plaatjes draaien op m’n 13de tot m’n 20ste ongeveer.Ik rookte behoorlijk wat marihuana toen en ben mij inééns meer met spiritualiteit beginnen bezig houden. Ik ben depressief geweest (mede door de marihuana)maar toch heeft religie/spiritualiteit mij erbovenop geholpen. Ik ben gestopt met draaien omdat ik enkel nog negativiteit zag in het nachtleven (drugs,drank,losbandige sex e.d.) en ook omdat ik ooit een verkeerde keuze heb gemaakt door mijn muziekstijl aan te passen. Nu na zoveel jaren kriebelt het opnieuw en heb ik een muziekstijl gevonden die me aanstaat. Mijn verstand zegt doen en niet doen, mijn gevoel zegt niets. Zou ik het een keer terug beginnen te doen in de muziekrichting die mij aanspreekt ,wetende dat ik er sterker tegen bestand ben om nee te zeggen tegen drugs (ben ook nog een tijdje reisagent geweest,reden van het DJ gebeuren was ook dat ik dan veel zou reizen
) Wat denk jij hiervan?
Beste DJ,
Een reactie hier zou te kort door de bocht zijn in jouw geval. Sommige dingen kun je niet in een paar regels oplossen.
Ik denk dat de oplossing ligt in het loskoppelen van het nachtleven en de negatieve levensstijl die je daar bij hebt ervaren.
Mocht je het belangrijk vinden en er echt uit willen komen, dan kun je altijd contact opnemen voor persoonlijke coaching.
Met vriendelijke groet,
Frank
Beste Frank,
Ik zit ook met een moeilijke keuze. Ik moet kiezen hoe ik mijn verdere carriere doorzet. Ik kan kiezen om internationaal te gaan met het onvermijdelijke reizen en van huis weg zijn. Of iets heel anders gaan doen, iets waar ik echt passie voor heb en wat in de toekomst ook veel beter past bij een gezin e.d.
Ik denk dat mijn verstand elke keer naar het reizen neigt, omdat dat is wat iedereen van me verwacht en ik kort geleden ook nog helemaal mijn doel was. Maar nu de keuze dichterbij komt en ik hem echt moet maken heb ik er steeds minder zin in en zelfs geen zin in. Mijn gevoel zegt dat ik nu aan iedereen wel heb bewezen dat ik iets kan, maar zelf eigenlijk niet meer zo nodig iets ‘ambitieus’ moet bereiken. Wat me vooral tegenhoudt van de keuze te maken is dat niemand dit zal verwachten en ikzelf eigenlijk ook niet. Een tweede heel belangrijke punt is dat als ik niet voor deze keuze ga..wat moet ik dan wel doen?? Ik heb totaal geen idee, ik weet niet waar ik dan moet beginnen. En dat vind ik ook zwak overkomen, tegen het ene kiezen..maar nog niet voor iets anders kunnen kiezen.
Beste Maartje,
Eerst dacht ik dat je wilde kiezen tussen iets waar je geen zin in hebt en je echte passie dicht bij huis. Dat lijkt me een duidelijke keuze. In de laatste zin zeg je alleen dat je niet weet wat je dan wel moet doen, dus kennelijk is die passie nog niet gevonden.
Mijn suggestie: doe niet iets wat je tegenstaat. Mocht je willen ontdekken wat dan wel je passie is en hoe je dat kunt invullen, dan kun je altijd contact opnemen voor een persoonlijk coachingsgesprek.
Vriendelijke groet,
Frank