Kies voor jezelf – luisteren naar je gevoel

“Volg je intuïtie.” “Luister naar je gevoel.” Hoe vaak hoor je dit niet?
Sommige mensen vinden dit zweverig klinken en vertrouwen meer op hun verstand en logica.

Als coach merk ik dat de uitdagingen van cliënten vaak te maken hebben met het (niet) luisteren naar hun gevoel.
In plaats van ons te richten op wat we zelf willen en voelen, worden we soms overweldigd door onze omgeving en wat we denken dat andere mensen van ons verwachten.
Dat is logisch en verklaarbaar, maar wel jammer.

Meer gegevens over deze foto
De kracht van affirmaties wie wil je zijn en wat je bereiken 300x201 Kies voor jezelf   luisteren naar je gevoel

De twijfel tussen verstand en gevoel.
Je gevoel is gebaseerd op veel meer dan alleen logica en kennis. Je gevoel is gebaseerd op alles wat je bewust en onbewust opneemt.
Stel dat iemand tegen je lacht en zegt: “Ik ben het met je eens.” Je verstand vertelt je dan dat het zo is. Maar je gevoel registreert dat de ogen niet mee lachen en de stem niet overtuigd klinkt. Dat laatste vergeet je verstand je mee te delen.

Een ander voorbeeld: Je verstand zegt je dat deze baan ‘verstandig’ is en goed voor je carrière. Maar je gevoel vertelt je dat het niet echt is wat je wilt. Je verstand zegt je dat veranderen van baan risico’s met zich meebrengt. Je gevoel zegt je dat je veel gelukkiger zou zijn als je iets anders ging doen.

Wie heeft nu gelijk, je verstand of je gevoel?

Het is allemaal gevoel.
Uiteindelijk doen we alles wat we doen om er een bepaald gevoel van te krijgen. We zijn op zoek naar een gevoel van zekerheid, een gevoel van geluk, een gevoel van succes. De acties die we nemen zorgen voor dat gevoel.

Ook je verstand gebruik je om een bepaald gevoel te krijgen. Je gebruikt je verstand om de beste keuze te maken die je een bepaald resultaat geeft. Wat wil je met dat resultaat? Je wilt een bepaald gevoel creëren. Je wilt je blij of succesvol voelen.

Je weet nu dat je gevoel je zelden bedriegt en is gebaseerd op meer dan alleen je kennis en logica.

Je weet ook dat wat je uiteindelijk wilt een bepaald gevoel is. Dan is het toch ‘logisch’ om meer te luisteren naar je gevoel? Dan weet je zeker dat je op het juiste spoor zit!

Hoe je dicht bij je gevoel komt.
Als je wilt weten wat je gevoel je zegt, luister dan naar je emoties. Wat zeggen die je? Voel je blijdschap, opluchting, verdriet, onzekerheid, vertrouwen?
Dat is je gevoel. Je verstand zegt je dat je blij zou moeten zijn, maar je voelt bijvoorbeeld spanning.
Dat gevoel (spanning) is een indicatie wat je echt voelt als je je verstand even uitzet.

Dan kun je jezelf de vraag stellen: “Wat wil ik nu eigenlijk?” Wat voor gevoel wil ik werkelijk?” “En wat moet ik daarvoor doen?”

Als je blokkeert, dan kan het zijn dat je teveel in je hoofd zit, dat je bezig bent met je gedachten.
Soms helpt het door je hand op je buik te leggen, een paar keer diep adem te halen en dan te wachten tot er een bepaald gevoel naar boven komt.

In het begin is het even oefenen, maar je gevoel is de kern van wie je bent en wat je wilt en dus te belangrijk om te negeren.

Waarom we toch nog twijfelen.
We hebben de neiging om onze gevoelen te verstoppen op het moment dat we bezig zijn met onze omgeving of onze angsten:

Omgeving:
We willen een beslissing nemen die afwijkt van wat onze omgeving doet of wat andere mensen ons adviseren.
Voorbeeld: We willen graag een andere baan, maar iedereen zegt ons dat het in deze tijd te veel risico’s met zich meebrengt. We kunnen beter verstandig zijn en kiezen voor zekerheid.

Dit heeft te maken met zelfvertrouwen. Als je vertrouwt op jezelf, dan volg je je eigen weg, omdat je gelooft in wie je bent en wat je kunt.

Angsten:
Op het moment dat we bang zijn de verkeerde beslissing te nemen schakelen we ons verstand in en gaan we alles logisch beredeneren. Waarom? Omdat we in onze angst niet meer vertrouwen op ons gevoel.
Voorbeeld: We zijn bang om een bepaalde beslissing te nemen en de verkeerde keuze te maken. We onderdrukken ons gevoel, dat zegt wel die beslissing te nemen en verzinnen redenen waarom het verstandiger is het niet te doen.

In de e-cursus Nooit Meer Zorgen of Stress ontdek je hoe je je zorgen en angsten los kunt laten. Daardoor kom je automatisch meer in je gevoel.

Wat zou er gebeuren als je je gevoel volgt?
Als jij je gevoel zou volgen kan het bijna niet misgaan.
Jij en jij alleen weet wat je wilt en daarvoor kiezen is een keuze maken voor je eigen geluk.
Ook al zegt de wereld dat het niet kan of dat iets anders verstandiger zou zijn, blijf dicht bij je gevoel en kies op basis van je intuïtie.

Diep in je hart weet je wel of een keuze de juiste is voor jou.
Waarom zou je genoegen nemen met minder?
Het kan zijn dat je bang bent dat het niet lukt. Maar ze zeggen niet voor niks: “Als je mikt op de sterren en je mist, dan ben je nog altijd in de hemel.”

Als je een keuze maakt op jouw gevoel en het blijkt later niet te hebben uitgepakt, heb je nog altijd je hart gevolgd. Je hebt gekozen voor jouw wensen en verlangens. Dat is beter dan een beslissing nemen waar je eigenlijk niet achterstaat, alleen omdat het ‘verstandig’ zou zijn. Waarom zou je iets kiezen waar je niet achter staat?

Wees een beetje onredelijk en kies op je gevoel, wat anderen ook zeggen. Neem een beetje risico en vertrouw op jezelf.

Als je je gevoel negeert.
Soms heb je een situatie meegemaakt waarvan je achteraf denkt: “Zie je, ik wist het wel. Mijn gevoel zei dat het niet goed zat.” Dat kun je voorkomen door ernaar te luisteren.

Vaak is dat bij relaties het geval. Je maakt een keuze voor een persoon en negeert de signalen. De ander ziet er toch goed uit? Je bent toch al zo lang bij elkaar? Hij of zij zegt toch dat ze gaat veranderen? Je hebt toch ook leuke momenten samen? Maar de signalen zeggen wat anders en in je achterhoofd klinkt er een klein stemmetje dat zegt: “Het voelt gewoon niet goed zo.”

En later, als je terugkijkt, weet je precies te vertellen wanneer dit gevoel tot je sprak en je liet weten dat er iets niet klopte.

Kies voor je gevoel.
Je gevoel bedriegt je niet. Het vertelt je precies wat jou gelukkig maakt. Alle andere beslissingen die je neemt zijn tweede keuzes. En waarom zou je niet voor de hoofdprijs gaan?
Luister naar je gevoel en maak het de belangrijkste stem in je keuzes en beslissingen: je zult niet teleurgesteld worden!

Het verstand zegt je wat verstandig is. Je gevoel zegt je wat je werkelijk wilt. Dat kunnen best twee verschillende dingen zijn. Ook je verstand gebruik je om er uiteindelijk gelukkiger van te worden. Je gevoel volgen is de snelste weg naar geluk en zelfvertrouwen. Luisteren naar je gevoel is luisteren naar je hart. Alleen jij weet wat dat tegen je zegt.

Hoe meer zelfvertrouwen, hoe meer je voor jezelf kiest. Want dat is toch eigenlijk wat je wilt?

Vergroot je zelfvertrouwen in slechts 12 weken!
Je zelfvertrouwen is de basis voor je geluk. Hoe meer zelfvertrouwen je hebt, des te leuker en makkelijker alles wordt. Vergroot je zelfvertrouwen met deze online training en voel je beter over jezelf en je leven! De training is gebaseerd op bewezen coaching technieken en is makkelijk via je e-mail te volgen. Vergroot je zelfvertrouwen snel en eenvoudig

Vind je dit een leuk artikel?
Klik dan op ‘Tweeten’ of ‘Vind ik leuk’
Je reactie is ook welkom. Alvast bedankt icon smile Kies voor jezelf   luisteren naar je gevoel

Op jouw succes,
Frank Photo 2012 07 03 v2 Kies voor jezelf   luisteren naar je gevoel
Frank de Moei – Professional Coach – Capedium
www.newstart.nl Begeleiding in Geluk en Succes
Gratis e-boek: ‘Hoe je krijgt wat je werkelijk wilt’ Klik hier

88 reacties op “Kies voor jezelf – luisteren naar je gevoel”

  1. Chantal zegt:

    De race van Sven Kramer was een mooi voorbeeld van gevoel en ratio (verstand), gevoel wijst je de juiste weg. Door de aanwijzing van Kemkers ging het denken aan het werk en koos hij de verkeerde baan.

  2. Frank zegt:

    Inderdaad Chantal,

    Een mooi voorbeeld!
    Wat zou Gerard Kempes hebben gedacht? En heeft hij gekozen voor gevoel of verstand?

    Het blijft een dilemma…

  3. Nienke zegt:

    Hoi Frank,

    Helder artikel. Ik doe mijn best om, ondanks de mening van anderen, naar mijn eigen gevoel te luisteren. Toch vind ik het wel eens moeilijk om het verschil tussen gevoel en angst te herkennen. Bijv. wanneer ik iets niet wil doen (bepaald werk bijv.), is dat dan omdat mijn gevoel zegt dat het niet bij mij past of is het mijn angst die zegt dat de kans groot is dat ik zal mislukken? Snap je wat ik bedoel? Hoe kun je gevoel en angst beter uit elkaar houden?

    Groetjes Nienke

  4. Frank zegt:

    Mooie vraag Nienke, ik snap wat je bedoelt.

    Het is inderdaad soms lastig je gevoel en angst uit elkaar te halen. Is dit wat je wilt of juist waar je bang voor bent?

    Een goede vraag zou zijn:
    Als ik wist dat ik dit succesvol voor elkaar zou krijgen, zou ik het dat nog willen doen?
    Zoja, dan is het angst voor het onbekende. Als je wist dat je succesvol zou zijn zou je het immers wel proberen.

    Als je het desondanks niet zou doen, dan spreek je gevoel dat zegt dat dit niet is wat je wilt.

    Kan je hier iets mee?

    Vriendelijke groet,
    Frank

  5. Erna zegt:

    Zou helemaal mooi zijn, maar hoe kan ik me sterken in het assertiever zijn?
    Want ik vind het best moeilijk om dat zo om te draaien.
    Als je mij daarin een tip kan geven.

  6. Frank zegt:

    Dat is eigenlijk afhankelijk van de situatie en van jou als persoon. In welke situaties heb je moeite met assertief zijn? En waarom? Wat houdt je tegen?
    In een coaching sessie kun je daar achter kommen en ook de oplossing vinden. Die voor jou werkt.

    Maar, als ik 1 tip zou kunnen geven is het deze: niemand kan rekening houden met je gevoelens als ze niet weten wat je voelt. Als ze niet weten wat je vindt. Daarom is het zo belangrijk om je grenzen aan te geven.

    Dat doen we vaak niet omdat we bang zijn voor de reactie van de ander. Maar er zal altijd wel iemand zijn die ‘raar’ reageert als jij je grenzen aangeeft. Wat je ook zegt en wat je ook doet.

    Dus de beste tip is deze: waardeer jouw mening net zo veel als die van de ander.
    De ander is niet beter of slechter. Jij bent net zo belangrijk. Hoe meer zelfvertrouwen, hoe natuurlijker het voelt om voldoende assertief te zijn…

    In dit artikel staat meer informatie over opkomen voor jezelf:
    http://www.newstart.nl/blog/voor-jezelf-opkomen-in-3-eenvoudige-stappen/

    Frank

  7. Lilian zegt:

    Luister naar je gevoel. Ik kan het alleen maar beamen.
    Ik heb een keer bij het zoeken naar een andere baan niet geluisterd naar mijn gevoel. En inderdaad nadat ik in die nieuwe baan was begonnen, had ik vanaf het begin het gevoel dat ik daar niet goed zat. Bij het eerste overleg bleek mijn gevoel te kloppen. Bij deze werkgever mochten werknemers niet meedenken, laat staan meepraten.
    Ik ben toen heel hard gaan werken om mijn droombaan te zoeken en dat is gelukt. Op een gegeven moment stond er een artikel in de krant dat mijn ‘voorganger’ zou vertrekken. Ik had van meet af aan het gevoel: dan wordt dit mijn baan. Op die manier heb ik de brief geschreven, ben het sollicitatiegesprek in gegaan. En inderdaad heb ik de baan gekregen en werk met zeer veel plezier in deze geweldige baan.

  8. Frank zegt:

    Mooie aanvulling Lilian,

    Jo hoort wel vaker bij een nieuwe baan: “Mijn gevoel zei dat er iets niet klopte.”
    Je eerste gevoel is vaak het beste, nietwaar?
    Mooi dat je het er niet bij hebt laten zitten en nu je ideale baan hebt gevonden!

  9. Lilian zegt:

    Klopt helemaal. Die eerste baan heb ik toen genomen omdat ik echt iets anders wilde. Maar ik had toen beter naar mijn gevoel moeten luisteren. De tweede keer heb ik dat wel gedaan en dat heeft heel wat positiefs opgeleverd.

  10. Paul zegt:

    2 weken geleden heb ik me ingeschreven bij de KVK. Eindelijk voor mezelf begonnen als zelfstandig ondernemer/kunstenaar. Geluisterd naar mijn gevoel? Ik weet het niet. Nu, 2 weken later zie ik het ineens niet meer zitten en wil ik alweer allerlei andere dingen doen. Is dat nou angst of wilde ik al echt iets anders? En als ik nu luister naar mijn gevoel, wat zegt dat ik iets anders wil, zit ik dan over 2 maanden weer in hetzelfde schuitje, dat ik dan weeeer iets anders wil?
    Ook al geloof ik er helemaal in, ik vind het een lastige; luisteren naar mijn gevoel.

  11. Frank zegt:

    Beste Paul,

    Je zegt ‘eindelijk voor mezelf begonnen’. Dat klinkt als iets dat je echt wilde doen. Dus heb je geluisterd naar je gevoel.

    Als je het ‘niet meer ziet zitten’ kun je jezelf afvragen:
    - Zie ik het niet meer zitten omdat het niet lukt?
    - Zou ik het wel zien zitten als het wel zou lukken?
    - Of heb ik er geen zin meer in, omdat ik het gewoon niet meer leuk vind?

    De eerste twee vragen vertellen je of je bang bent dat dingen niet lukken. Dat is je verstand.
    De laatste vraag vertelt je of je het nog wel echt wilt. Dat is dus je gevoel.

    Veel succes
    Frank

  12. il zegt:

    Hoi Frank,

    Ik vind het een super artikel en begrijp precies wat je ermee bedoeld. Hoe vaak heb ik mijn gevoel wel niet genegeerd? Precies… veel te vaak en nog steeds. Mijn eigen koude drukte door ongeduld, perfectionisme en te veel vertrouwen in mijn medemens heeft mij op vele verkeerde paden gebracht en ja ik was er zelf bij aanwezig en heb het toegelaten ondanks dat mijn gevoel mij allang had gewaarschuwd. Er zijn enorm veel negatieve dingen voorgevallen in mijn leven en ik begin mij zo langzamerhand af te vragen of ik wel gek genoeg ben met mijzelf. Nu bijna 39 jaar en nog steeds moeite met nee zeggen en mijn eigen dromen najagen. Te weinig zelfvertrouwen terwijl ik donders goed weet waar ik goed in ben. Ik heb te veel liefde in mij voor een ander maar ik denk te weinig voor mijzelf. Pffff, kun je het nog volgen? Hahahaaa. Het is toch eigenlijk om te lachen, wat zeg ik…. een ware giller! Ik heb twee artikelen voor een website mogen schrijven en mega, wat een overweldigend gevoel bezorgde mij dat. Ik begin steeds meer te geloven dat ik een goede coach nodig heb, die mij eens flink in mijn achterste schopt!! Iets voor jou? :-)

  13. Frank zegt:

    Beste Il,

    Het centrale thema in je verhaal lijkt mij zelfvertrouwen: geloven in eigen kunnen en jezelf de moeite waard vinden. Hiermee kun je makkelijker nee zeggen tegen de plannen van anderen en dus meer je eigen plan volgen.

    Ik ben niet een coach die iemand flink achter de broek gaat zitten (of schoppen zoals jij het noemt): daarmee zou ik de verantwoordelijkheid van iemand afnemen om zelf initiatief te tonen.
    Ik ben wel de coach die je kan helpen jezelf in beweging te zetten. Ik geef je duidelijke, no-nonsense feedback, maar altijd met begrip en zonder je iets op te leggen dat niet bij je past. Eigen inzicht werkt beter dan een schop. :)

    Als dat je aanspreekt kun je altijd contact met me opnemen: dan kunnen we samen zien hoe je deze situatie kunt veranderen…

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  14. Sonja zegt:

    Frank,

    Moeilijk, en tegelijkertijd zo simpel, deze ‘materie’. Je artikel spreekt me aan. Dank dat je het onder woorden hebt gebracht en hebt gedeeld!

  15. Erik zegt:

    Hoe verklaar je dan het volgende:

    Ik heb soms het gevoel, dat het niet goed is om naar mijn gevoel te luisteren. Om het wat concreter te maken: Ik had een relatie waarbij ik zeer ging twijfelen of dit het wel was. Uiteindelijk ermee gestopt, maar naar verloop van tijd kwam ik erachter: shit! had ik maar niet naar mijn gevoel geluisterd. Ik had gewoon een soort gevoelsmatige waas voor me ogen, waardoor ik me gek kon piekeren. Ik voelde toen oprecht: wij passen niet bij elkaar. Later zegt mijn gevoel het tegenovergestelde: nu is ze er niet meer, maar we hadden wel degelijk bij elkaar gepast.

    Ik heb nu een nieuwe relatie waarbij dezelfde problematiek soms boven komt drijven: twijfels. Als ik dan probeer te voelen wat er het allerdiepst van binnen wordt geroepen, is dat: het klopt niet! Anders zou je je nu wel gelukkiger voelen! Ik ga echter niet weer eenzelfde fout maken als daarvoor. Daar naar luisteren. Op dat moment is het fijn dat je iets hebt als je verstand. Namelijk:
    Met je verstand kun je op een rijtje zetten wat de dingen zijn die voor jouw gevoel belangrijk zijn. Komen die terug bij je partner, dan zit het eigenlijk wel goed, maar zit je gevoel je in de weg. Je verstand kan er nu voor zorgen dat je niet weer een fout maakt en dat gevoel ebt wel weer weg.

    Ik ben heel benieuwd hoe jullie hier naar kijken.

  16. Frank zegt:

    Beste Erik,

    Die vraag is alleen te beantwoorden na meer inzicht in jouw specifieke situatie.

    Als coach zou ik in een sessie de volgende vragen stellen:

    1. Waarom dacht je in de eerste relatie: “Dit is het niet”?
    2. Waarom dacht je daarna: “Het was het achteraf toch wel”?
    3. Waarom denk je in deze nieuwe relatie: “Ik twijfel”?
    4. Wat moet in een relatie aanwezig zijn voordat jij er tevreden mee bent?
    5. Ben je bereid achter je keuzes te staan of wil je het liefst alles openlaten?
    6. Hoe kun je met je verstand kiezen terwijl je gevoel je wat anders zegt?
    7. Waar draait het om in een relatie: verstand of gevoel?
    8. Wat zit er in jou zelf (wat zijn jouw drijfveren) dat deze situatie (twijfel over keuze) zich kennelijk blijft herhalen? Met andere woorden: wat moet jij oplossen?
    8. Waar heb je moeite mee? Zijn je verwachtingen misschien te hoog, vind je het moeilijk je te binden, concentreer je je teveel op wat er in een relatie ontbreekt, ben je niet zeker van je eigen beslissingen?
    9. Was het echt een fout om naar je gevoel te luisteren? Kan het zijn dat er uiteindelijk iemand is die beter bij je past?

    De kernvraag is deze: zegt je gevoel je iets waar je naar moet luisteren? Of zit er iets in jezelf dat je moet oplossen – iets wat je gevoel vertroebelt?

    Je ziet: veel vragen die niet op via een website beantwoord kunnen worden. Ik raad je daarvoor aan contact op te nemen voor een coachingsgesprek.

    Hoe dan ook, de antwoorden liggen achter de vragen.
    Veel succes en met vriendelijke groet,
    Frank

  17. Anoniem zegt:

    Beste Frank,

    Ik dacht in eerste instantie ook ‘wat een super artikel’, maar nu mijn volgende probleem, Ik sta nu voor een lastige keuze. De keuze is lastig omdat ik idd bang ben de verkeerde keuze te maken, dat ik na mijn keuze weer iets anders voel. Het ene moment voel ik zeer sterk het niet te doen dus onprettig en het andere moment ervaar ik juist het tegenovergestelde.. Ik wil zoo graag luisteren naar mijn gevoel, maar eigenlijk wil ik nog liever dat mijn gevoel eindelijk eens een keer hetzelfde blijft. Ik ga dan de dingen rationaliseren omdat ik duidelijkheid wil, maar dat is nogal irritant als ik dan een paar uur later een ander gevoel bij de situatie heb. dit noem ik twijfelen en wispelturig… Echt lastig. Heeft u hier misschien ook wat tips voor?

    Zou dan dol blij zijn, want word gek van dat vele nadenken de hele tijd, zou echt een opluchting zijn als ik op een dag niet zo vaak meer van gevoel wissel en er dan ook echt een keer op durf te vertrouwen. Dat zou dingen een stuk simpeler maken.

    Gr. Anoniem

  18. Frank zegt:

    Beste Anoniem,

    Zonder verdere details is je vraag niet makkelijk te beantwoorden.
    Maar ik doe een gok:
    Ik denk dat het probleem niet ligt in het luisteren naar je gevoel.
    Ik denk dat het probleem is dat je verstand het overneemt en je daardoor elke keer twijfelt. Je verstand kies de ene keer voor optie a en daarna voor optie b.
    Waarom neemt je verstand het over? Omdat je te weinig vertrouwen hebt in je gevoel.
    Waarom heb je te weinig vertrouwen in je gevoel? Omdat je je eigen beslissingen niet vertrouwt. Als je meer zelfvertrouwen zou hebben, zou je automatisch je eigen gevoel en je eigen beslissingen meer vertrouwen.

    Als je gek wordt van de hele tijd nadenken, stop er dan mee – vertrouw op je gevoel :)

    Vriendelijke groet,
    Frank

  19. il zegt:

    Tjonge Anoniem….wat spreekt jouw verhaal mij aan. Echt niet te geloven zoals jij het omschrijft voel ik het ook. Een ware worsteling met mezelf waardoor ik me niet kan vasthouden aan mijn gevoel maar me continu laat manipuleren door mijn verstand, de woorden vanuit mijn omgeving of de toestanden in en rondom mijn leven waardoor ik me continu laat afleiden. Kortom te veel aan mijn hoofd waardoor de automatische piloot telkens in werking treedt.

    @Frank ”stop met nadenken – vertrouw op je gevoel” Ik denk dat dit nou juist het probleem is…. Als het gevoel goed is, is dat vaak net van te korte duur om het vast te kunnen houden waardoor je weer gaat twijfelen omdat je gevoel dan ineens niet meer klopt.
    Binnenkort ga ik je zelfvertrouwen cursus volgen en ik hoop dan toch echt dat er duidelijkheid in mijn leven gaat komen :-)

  20. Anoniem zegt:

    Beste Frank,
    Ik zit met hetzelfde probleem, wat moet ik volgen, mijn gevoel of mijn verstand.
    Het volgende: Ik heb aan mijn familie te kennen gegeven dat ik graag zou willen dat ze de relatie verbreken met mijn ex, zodat ze mij en mijn vriend een eerlijke kans kunnen geven om opgenomen te worden in de familie. Mijn fam. vindt niet dat ik hun die keuze op mag leggen, maar ik heb daar wel mijn redenen voor. Nu heeft mijn vriend me terug laten gaan naar mijn woonplaats (hij woont hier ruim 200 km vandaan)om orde op zaken te stellen. Hij wil nl heel graag met mij verder maar wil niets met mijn fam te maken hebben. Nu heb ik dus al enige tijd geen contact met mijn fam en het bevalt me eigenlijk wel, maar ik weet niet of dit zo zal blijven. Als ik op mijn gevoel moet afgaan dan kies ik voor 100% voor mijn vriend en niet voor mijn familie. Als u mijn verhaal zo leest, wat denkt u er dan van?

  21. Frank zegt:

    Beste Anoniem,

    Je laatste zin “Als ik op mijn gevoel moet afgaan dan kies ik voor 100% voor mijn vriend en niet voor mijn familie” zegt duidelijk wat je eigenlijk wilt, nietwaar?

    Ik vraag me wel het volgende af:
    “Ik heb aan mijn familie te kennen gegeven dat ik graag zou willen dat ze de relatie verbreken met mijn ex, zodat ze mij en mijn vriend een eerlijke kans kunnen geven om opgenomen te worden in de familie”

    Is er alleen sprake van een eerlijke kans als het contact met de ex verbroken wordt? Of kunnen die twee ook los van elkaar staan?

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  22. Melissa zegt:

    Ja, je gevoel volgen. Als ik ergens over twijfel krijg ik vaak toevallig iets dat ermee te maken heeft en bevestiging geeft.
    Maar soms spreken de dingen precies elkaar ook tegen. Dan denk ik soms, ze zijn mij hierboven aan het testen of ik het meen…

    Groetjes en mooi artikel.

    Melissa

  23. Karin zegt:

    Beste Frank,

    In mijn verleden heb ik in relaties niet goed naar mijn gevoel geluisterd, waardoor ik ben bedrogen, gemanipuleerd en mishandeld. Je zou nu zeggen, luister vanaf nu naar je gevoel, maar toch is de afgelopen periode (sinds 4 jaar nieuwe relatie) gebleken dat mijn gevoel ook niet altijd meer klopt. En dit zal waarschijnlijk wel de angst zijn, de angst dat ik weer in de maling genomen wordt.

    Afgelopen week is er iets heftigs gebeurd, waardoor mijn gevoel zegt dat mijn partner bi-sexueel is, maar als ik hem daarop aanspreek dan ontkent hij dit. Hij weet wat ik in het verleden meegemaakt heb en zegt keer op keer dat hij mij niet voor zal liegen, niet zal bedonderen, dat ik spoken zie etc. Toch is mijn gevoel heel sterk en weet ik eigenlijk wel zeker dat het zo is. Of toch niet?

    Ik vind het nu erg lastig worden omdat ik mijn gevoel altijd genegeerd heb omdat men mij er steeds van wist te overtuigen dat ik ongelijk had, je kunt ook niet altijd alles zo maar bewijzen. Achteraf heb ik wel altijd gelijk gehad, maar is dat nu ook zo? Of is het angst?

    Ben erg benieuwd naar je reactie.

    Groet, Karin

    • Cindy zegt:

      Dag Karin,

      jouw verhaal is voor mij herkenbaar. Door bedrogen, gemanipuleerd en mishandeld door jouw verstand en of door jouw omgeving wat de andere mensen ook aan u zeggen. Vertrouw op uzelf. Hoogstwaarschijnlijk heb je misschien in het verleden dingen een sterke overtuigingen gezegd waardoor je jezelf wijsgemaakt hebt dat je dingen moest neerleggen. Ik heb vroeger mezelf wijsgemaakt dat iemand mij niet zal begrijpen terwijl zij mij wel begrijpt. Maar ik zag het niet. Al die hele tijd dat Marina mij graag ziet, heb ik hele tijd getwijfeld over haar. Een vriendin van mij en ik zag Marina dat zij een knipoog aan mij gegeven heeft. Mijn vriendin zeidde aan mij dat Marina mij graag ziet. Ik twijfelde over haar toen. Maar nu weet ik weer, al die subtiele lichaamstaal wat Marina gedaan heeft, zij ziet mij graag. En dat mag je nooit vergeten. Maar ja, een mens heeft gebreken he. Wat je wel kunt doen, is elke dag in het schriftje schrijven en herlezen.

    • Anoniem zegt:

      Hallo Karin,

      Uit ervaring kan ik je vertellen dat als jou gevoel zo sterk is dat het echt wel waaheid is en het feit dat je vriend zegt dat je spoken ziet zegt al meer dan genoeg, hij liegt dat je spoken ziet, jij voelt dat heel goed aan.

      Ik heb een ex die vreemd ging bij het leven en als ik hem er mee confronteerde werd er ook gezegd het zit tussen je oren of je ziet spoken, het feit dat men zo een uitspraak doet om jou gek te maken bewijst al dat die persoon je niet eens serieus neemt, maar in de maling neemt.

      Een andere vreemdganger zei precies het zelfde toen ik hem confronteerde met vreemdgaan, maar juist dan wist ik absoluut zeker dat hij vreemd ging en de aap kwam ook uit de mouw. Elke keer was mijn intuitive heel sterk en had het juist.

      laat je niet gek maken, het is jou gevoel vertrouw daarop.

      Zo kun je het herkennen, als je je partner wat vraagt en hij geeft antwoord en jij krijgt een onrustig gevoel van binnen over zijn antwoord, dan is dat een teken dat het niet klopt.

      Als je een antwoord krijgt en je gevoel is rustig van binnen dan klopt het wat hij zegt.
      Zo kun je je gevoel toetsen of iemand de waarheid zegt.

      sterkte…

  24. Frank zegt:

    Beste Karin,

    Dat is een lastige vraag om te beantwoorden, zeker zonder een persoonlijke gesprek.

    Ik denk dat je voor jezelf moet onderzoeken in welke mate jouw gevoel wordt gevoed door je intuïtie aan de ene kant en door angst aan de andere kant. Het kan zijn dat ervaringen uit het verleden en angst voor wat er zou kunnen gebeuren je gevoel beïnvloedt.

    De basis van een relatie is vertrouwen. Kun je ervoor kiezen hem te vertrouwen tot het tegendeel is bewezen?

    Dit is niet iets waar ik een snelle oplossing voor kan geven. Het is meer iets voor een persoonlijk coachingsgesprek.

    Succes en met vriendelijke groet,
    Frank

  25. Angela zegt:

    Beste Frank,

    Heb vol bevestiging dit stuk gelezen.
    Ik heb een vraag, kan iemand zijn gevoelens zo onderdrukken omdat het eigenlijk “niet” zou mogen en daardoor het ontkend dat er wat meer is dan alleen vriendschap?
    Ben benieuwd naar je antwoord.

  26. Frank zegt:

    Natuurlijk Angela,

    Heel veel mensen onderdrukken hun gevoel en zijn daar erg succesvol in. Kijk maar om je heen :)
    ‘Iets dat niet zou mogen’ is typisch de redenatie van het verstand. En zolang dat belangrijker is, wordt het gevoel (‘wat ik echt wil’) onderdrukt.

    Dus het kan zeker, maar of het in jouw geval ook zo is…?

    Succes en vriendelijke groet,
    Frank

  27. Angela zegt:

    Frank,

    Dank je wel voor je antwoord.
    Natuurlijk blijft het altijd de vraag of het echt zo is, zolang de ander niet kan toegeven aan zijn gevoel.
    Maar als je eigen gevoel zegt dat het niet zo is (d.o.a. lichaamstaal van de ander)mag je er dan vanuit gaan dat het wel zo is?

    Groet

    Angela

  28. Frank zegt:

    Beste Angela,

    Graag gedaan :)

    Het makkelijkste is natuurlijk om het gewoon te vragen, direct of indirect.

    Je voelt meestal zelf wel wat een ander uitstraalt; door lichaamstaal, zijn of haar energie, de manier van uitdrukken en een heleboel andere subtiele signalen. Je voelt zo of iemand oprecht is of iets probeert te onderdrukken.
    Ik zou uitgaan van je eigen gevoel, tot het tegendeel is bewezen :)

    Vriendelijke groet,
    Frank

  29. Theo zegt:

    Beste Frank,

    ik heb mijn vraag volgens mij al gesteld op het verkeerde forum, maar toch nog maar een keertje:
    Ik heb een vraag; Ik ben 34 jaar, heb een dochtertje van twee jaar oud en ben vorig jaar gescheiden (als vrienden)
    Ik heb sinds een aantal maanden een vriendin en we zijn erg gek op elkaar. Als ze bij me is ben ik erg blij en gelukkig en als ze niet bij me is, mis ik haar echt enorm. We zijn deze zomer drie weken op vakantie geweest samen en dat liep echt perfect.
    Toch ben ben ik wel erg onzeker over de relatie (mijn ex heeft me na 16 jaar plotseling laten staan, dit zou eea verklaren?)Ik ben bang dat ze mij ook plotseling wil verlaten. dit heb ik besproken en dat zal ze zeker niet op die manier doen (garanties geven kan natuurlijk niet) Over de belangrijke zaken in het leven (normen en waarden) denken we gelijk en we hebben ook gemeenschappelijke hobbies (volleybal) Nu denken we voorzichtig over samenwonen (wonen nu 80 kom uit elkaar). Mijn vriendin is soms best stilletjes en soms hebben we elkaar niet zoveel te vertellen. (mijn ex was erg expressief en had altijd iets te vertellen) verder kan ze best onredelijk uit de hoek komen als ze moe is (ze weet dat ook van zichzelf). Mijn verstand zegt soms; passen we wel echt bij elkaar?, maar mijn gevoel is 100% overtuigd dat ik veel van haar houd en het liefste wil dat ze vandaag nog bij me intrekt. Hoe kan ik hier het beste mee omgaan? Bedankt alvast!

  30. Frank zegt:

    Beste Theo,

    Je zegt: “We zijn gek op elkaar, ik ben blij en gelukkig als ze er is, ik mis haar als ze er niet is, mijn gevoel is er 100% van overtuigd dat ik veel van haar houd en ik wil het liefste dat ze vandaag nog bij me intrekt.”

    Wat wil je nog meer? Kan het nog beter?
    De twijfel zit waarschijnlijk in je angst (opnieuw) een verkeerde keuze te maken.
    Maar als deze keuze zo goed voelt, is dat dan niet de beste bevestiging dat het de goede keuze is?
    Waar wacht je dan nog op?

    Heel veel succes en met vriendelijke groet,
    Frank

  31. DJ incognito zegt:

    Beste Frank,

    Even in’t kort: ik ben 28jaar en ik hou van muziek. Ik ben beginnen plaatjes draaien op m’n 13de tot m’n 20ste ongeveer.Ik rookte behoorlijk wat marihuana toen en ben mij inééns meer met spiritualiteit beginnen bezig houden. Ik ben depressief geweest (mede door de marihuana)maar toch heeft religie/spiritualiteit mij erbovenop geholpen. Ik ben gestopt met draaien omdat ik enkel nog negativiteit zag in het nachtleven (drugs,drank,losbandige sex e.d.) en ook omdat ik ooit een verkeerde keuze heb gemaakt door mijn muziekstijl aan te passen. Nu na zoveel jaren kriebelt het opnieuw en heb ik een muziekstijl gevonden die me aanstaat. Mijn verstand zegt doen en niet doen, mijn gevoel zegt niets. Zou ik het een keer terug beginnen te doen in de muziekrichting die mij aanspreekt ,wetende dat ik er sterker tegen bestand ben om nee te zeggen tegen drugs (ben ook nog een tijdje reisagent geweest,reden van het DJ gebeuren was ook dat ik dan veel zou reizen ;)) Wat denk jij hiervan?

  32. Frank zegt:

    Beste DJ,

    Een reactie hier zou te kort door de bocht zijn in jouw geval. Sommige dingen kun je niet in een paar regels oplossen.
    Ik denk dat de oplossing ligt in het loskoppelen van het nachtleven en de negatieve levensstijl die je daar bij hebt ervaren.

    Mocht je het belangrijk vinden en er echt uit willen komen, dan kun je altijd contact opnemen voor persoonlijke coaching.

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  33. Maartje zegt:

    Beste Frank,

    Ik zit ook met een moeilijke keuze. Ik moet kiezen hoe ik mijn verdere carriere doorzet. Ik kan kiezen om internationaal te gaan met het onvermijdelijke reizen en van huis weg zijn. Of iets heel anders gaan doen, iets waar ik echt passie voor heb en wat in de toekomst ook veel beter past bij een gezin e.d.
    Ik denk dat mijn verstand elke keer naar het reizen neigt, omdat dat is wat iedereen van me verwacht en ik kort geleden ook nog helemaal mijn doel was. Maar nu de keuze dichterbij komt en ik hem echt moet maken heb ik er steeds minder zin in en zelfs geen zin in. Mijn gevoel zegt dat ik nu aan iedereen wel heb bewezen dat ik iets kan, maar zelf eigenlijk niet meer zo nodig iets ‘ambitieus’ moet bereiken. Wat me vooral tegenhoudt van de keuze te maken is dat niemand dit zal verwachten en ikzelf eigenlijk ook niet. Een tweede heel belangrijke punt is dat als ik niet voor deze keuze ga..wat moet ik dan wel doen?? Ik heb totaal geen idee, ik weet niet waar ik dan moet beginnen. En dat vind ik ook zwak overkomen, tegen het ene kiezen..maar nog niet voor iets anders kunnen kiezen.

  34. Frank zegt:

    Beste Maartje,

    Eerst dacht ik dat je wilde kiezen tussen iets waar je geen zin in hebt en je echte passie dicht bij huis. Dat lijkt me een duidelijke keuze. In de laatste zin zeg je alleen dat je niet weet wat je dan wel moet doen, dus kennelijk is die passie nog niet gevonden.

    Mijn suggestie: doe niet iets wat je tegenstaat. Mocht je willen ontdekken wat dan wel je passie is en hoe je dat kunt invullen, dan kun je altijd contact opnemen voor een persoonlijk coachingsgesprek.

    Vriendelijke groet,
    Frank

  35. Anouk zegt:

    Dag Frank,
    Wat een interessant artikel, het heft me aan het denken gezet. Maar werpt ook de nodige vragen op… Ik zit momenteel in een situatie waarbij mijn partner en ik een keuze willen maken om te gaan samen wonen. Er gaat een heel lang verhaal van bijna 6 jaar aan vooraf en nu heb ik voor mijzelf de grens getrokken en gezegd, samen wonen of uit elkaar. (ivm een koophuis moet deze beslissing deze week gemaakt worden) Mijn partner begrijpt deze keuze maar weet niet wat hij wil (hij ligt regelmatig met zichzelf in de knoop en heeft een hoop te verwerken). Mijn gevoel zegt dat ik mijn leven voor 100% met hem wil delen, na alles wat we samen hebben meegemaakt geloof ik in ons samen en ik durf (hoe bang ik soms ook ben) die stap te nemen om te gaan samen wonen. Ik hou zielsveel van hem! Mijn partner daar in tegen weet niet waar hij aan toe is maar weet wel zeker dat hij mij niet kwijt wil en van me houdt. Hij mist alleen de blijdschap in het maken van die keuze….Soms zegt zijn gevoel dat hij ervoor wil gaan en dat zijn depressies wel goed komen, maar op het moment dat hij somber is gaat zijn gedachten met hem aan de loop en twijfelt hij of hij niet voor zichzelf moet kiezen en alleen verder moet gaan….We liggen dus niet op 1 lijn hierin, willen elkaar respecteren maar ook ons gevoel. Maar wat is gevoel en wat is angst? En wat als die niet op 1 lijn liggen. Wanneer maak je de juiste keuze? Het voelt nu alsof er iemand van ons twee moet kiezen en ongelukkig achterblijft…..
    Met vriendelijke groeten,
    Anouk

  36. Frank zegt:

    Beste Anouk,

    Dank je voor je compliment.
    Ook in jouw geval kan ik hier geen uitgebreid antwoord op geven: dat kan ik alleen in een persoonlijk coachingsgesprek.

    Zoals ik het lees wil jij samenwonen en is dat de keuze van je gevoel. Je partner echter kan niet kiezen doordat gevoel en verstand (lees: angst) haaks op elkaar staan.

    Zijn paradox tussen verstand (angst) en gevoel (wens) blijft, totdat hij de oorzaak ervan begrijpt. Pas dan kan het opgelost worden.

    Die oorzaak kan een officiële depressie zijn en in dat geval verwijs ik je door naar een psycholoog. Als het geen officiële depressie is, maar gewoon menselijke twijfel, kan coaching hem helpen meer inzicht te krijgen in zijn eigen motieven, wensen en gedrag, waardoor meer duidelijkheid en zekerheid ontstaat.

    Succes en met vriendelijke groet,
    Frank

  37. Tamara zegt:

    Beste Frank,

    Wat een mooi en duidelijk artikel :)

    Sinds 2-3 maanden heb ik een ‘affaire’ met een leuke jongen, die sinds geruime tijd een relatie heeft, samenwoont en verloofd is. Op een gegeven moment werd de druk voor hem erg groot, hij is ontzettend verliefd op me maar wist totaal niet wat hij met de situatie aan moest. Hij heeft twee weken geleden de keuze gemaakt voor zijn vriendin, maar heeft dit met zijn verstand gedaan. Hij zegt dat hij het in z’n hart zo voelt dat ie het liefst met mij zou zijn. Hij is bang voor de consequenties en alle veranderingen. Nu, twee weken later, merk ik dat hij mij nog heel erg mist, en niet achter zijn keuze staat. Hij heeft de keuze gemaakt omdat hij zich rot voelde, en dacht dat dit de verstandigste keuze zou zijn. Het rotgevoel is er echter nog steeds (zo geeft hij aan).

    Mijn vraag is of je uiteindelijk gelukkig kunt worden als je een keuze maakt waar je niet achter staat? En als je niet weet wat te doen, moet je dan maar gewoon één van de twee kiezen, of moet je wachten tot je het wel weet?

    Ik ben benieuwd naar jouw visie op bovenstaand verhaal.

    Vast bedankt.

  38. Frank zegt:

    Beste Tamara,

    In mijn ervaring kun je de keuzes van je gevoel wegstoppen, maar komen ze altijd terug om je te herinneren aan wat je werkelijk wilt. Werkelijk geluk ligt altijd in het verlengde van je gevoel, alhoewel je natuurlijk ook de keuzes van je verstand kunt accepteren en daar relatief tevreden mee kunt (proberen te) zijn…

    Als je niet weet wat te doen, wat moet je dan doen? Neem contact op voor persoonlijke coaching is mijn beste antwoord. Elk ander antwoord zou te kort door de bocht zijn :)

    Met vriendelijke groet,
    Frank

    P.S. Ik heb je achternaam verwijderd in je geplaatste reactie, dat leek me beter :)

  39. Ronny zegt:

    Ben bezig met de aankoop van een nieuw huis, moeilijk. Ben Belg en werk in Nederland en mijn vriendin is Nederlandse en werk er ook. Mijn droom ook voor mijn toekomst een huis met een lood, nu vind ik er een en twijfel ik ! Te ver van ons werk en zou het niet beter zijn voor mij om wat meer stads te liggen, maar dat vind ik daar niet of onbetaalbaar. Als ik in de loods kom gaat mijn creativiteit helemaal open en weet ik dat er van mij zelf veel zal uitkomen. Ik heb vele ideeen en heb ruimte nodig om ze uitte voeren maar zou ik de mensen die ik in weert ken (omdat ik er nu voorlopig woon) niet te hard gaan missen. Maar als dat zo is kan ik nog beslissen om het terug te verkopen en dan met 100% overtuiging die richting uit te gaan.

    denk ik nu verkeerd of te positief of geef ik mijn gevoel de volle vrijheid, wat denk je ?

  40. Frank zegt:

    Beste Ronny,

    Het is je droomhuis en het stimuleert je creativiteit. Wat wil je nog meer?
    Ik zou zeggen: “Ga ervoor!”

    Veel succes en met vriendelijke groet,
    Frank

  41. Seline zegt:

    Herkenbare verhalen…

    Ik zit in een relatie van dik 7 jaar, waarvan we er 5 getrouwd zijn. We hebben samen een kindje en met z’n drieeen hebben we een prima leven. Prima is ook meteen het probleem. We hebben het financieel goed voor elkaar, allebei een goede baan, een prachtig huis, 2 auto’s, gezellige vrienden en gezonde families waarmee het contact meer dan goed is. Ondanks bovenstaande opsomming ben ik niet gelukkig in mijn relatie en mijn huidige leven. Al dik 2 jaar niet als ik eerlijk ben. Nu ben ik een half jaar geleden iemand tegengekomen waar ik ontzettend verliefd op ben geworden. Nu is deze man ook verliefd op en hebben we dit ook naar elkaar uitgesproken. Hij begrijpt mijn situatie, ik ben een getrouwde vrouw met kind en hij respecteert dit. Er is dan ook helemaal niets gebeurd tussen ons. Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik wil mijn man niet kwetsen, geen slechte moeder zijn en mijn familie teleurstellen… maar ik wil deze man gewoon niet laten lopen. Ik wil hem beter leren kennen, hij mij ook… maar is dit eerlijk t.o.v. mijn man? Mijn verstand zegt dat ik het bij voorbaat moet afkappen en al het contact moet verbreken, mijn gevoel schreeuwt wat anders… wat te doen?

  42. Frank zegt:

    Beste Seline,

    Inderdaad geen gemakkelijke situatie…

    Als je je verstand volgt, dan kwets je niemand…. behalve je eigen gevoel.
    In deze situatie wordt er dan ook altijd wel iemand gekwetst of teleurgesteld: hetzij anderen, hetzij jezelf. Dat kun je bijna niet voorkomen.

    Maar ben je een slechte moeder omdat je deze gevoelens hebt? Maakt dat je tot een slechte moeder? Ik denk het niet :)

    Wat is voor jou belangrijker? Je behoefte om niemand teleur te stellen of je behoefte om je gevoel en hart te volgen? Daar komt het wel op neer….

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  43. ikkuh zegt:

    ik ben 7 jaar getrouwd en best gelukkig maar mijn man wil emigreren naar het buitenland,
    ik ben er alleen niet klaar voor,maar mijn kinderen willen dolgraag en mijn man ook.,
    moet ik mijn gevoelens opzij zetten en er voor gaan.Ik droomde altijd van het perfecte gezin voor altijd bijelkaar huisje boompje beestje.Maar nu heb ik zoiets dat ik in mijn schulpje wil kruipen want ik weet het niet meer.
    :-( Kies ik voor de liefde of moet ik voor mezelf kiezen,en hoe moet het dan met de kinderen.ppff soms is het echt ingewikkeld.

  44. Keetje_Tippel zegt:

    Ook ik ga nu een tijd door waar verstand en gevoel met elkaar botsen.
    Zit niet lekker in m’n vel, overspannen door oa werk en lichamelijk aan t kwakkelen met de rug.
    Heb acties uitstaan om me te ondersteunen (fysio, halve dagen werken etc) maar een onderdeel is ook dat mijn relatie niet goed is. Al een tijd niet. We zijn 12 jaar samen, leven als vrienden en er is geen intimiteit en dat mis ik enorm.
    Verstand zegt blijven want we hebben het goed, gezellig en hij steunt me volledig. Gevoelsmatig ben ik niet happy.
    Ik durf de keus niet te maken, ben al kwetsbaar op t moment en dan dit er ook nog bij. Ook de angst voor t alleen zijn en het opnieuw beginnen.
    Ik vind het zo moeilijk, soms vraag ik me af of het een fase is maar als ik heel eerlijk ben gaat t al lang niet goed. Hij vind t wel prima zo, heeft zich erbij neergelegd maar bij mij knaagt t enorm…..

  45. Anoniem zegt:

    Hallo,

    Ook ik zit in een moeilijk pakket!
    …………..(verhaal op verzoek niet getoond)………….
    Bedankt alvast voor de reactie.

  46. Frank zegt:

    Beste Anoniem,

    Je verhaal gaat erg diep en er speelt veel op dit moment.
    Dit is echt iets waar ik je niet even in een korte reactie mee kan helpen.

    Dat kan ik wel – en alleen – in een persoonlijk gesprek.

    Neem gerust contact met me op als je dit wilt oplossen.
    Wat me overigens opvalt in je verhaal is dat bijna dit hele verhaal draait om je man.
    Maar hoe zit het met jou zelf – hoe zit het met jouw wensen?

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  47. Corina zegt:

    beste Frank,
    allereerst bedankt voor al je inspirerende woorden/adviezen.
    maar blijf het toch een lastige vinden luisteren naar je gevoel..
    ik werk in de zorg met hart en ziel maar het is erg vermoeiend en zo wil ik me niet voelen na een werkdag. komen nog de onregelmatige diensten bij en in het weekend werken. hierdoor slaap ik slechter (geen fijn gevoel) en mis ik veel uitstapjes in het weekend en sociaal verkeer.
    ochtenddiensten beginnen veel te vroeg (7.00u) waardoor ik veel te moe thuis kom en met late diensten mis ik dus veel afspraakjes of leuke sportsessies/dansen. heb voor het werk gekozen puur op gevoel maar er zitten dus vele andere andere gevoelsmatige nadelen aan (en dan refeer ik naar een uitspraak van jou; hoe wil je je werkelijk voelen).
    volgende dilemma heb ik bij mijn partner. houd zielsveel van hem maar hij werkt dag en
    nacht (hij heeft een eigen zaak) dus, is hij of vaak aan het werk of is hij moe. ik zou veel meer leuke ontspannen dingen met hem samen willen doen om me goed te voelen maar, dat gaat dus niet. moet het doen met de dagen of momenten die er zijn en die zijn dan ook super. ga dan ook voor mijn hart en kies voor hem.
    maar kan er ook niet omheen dat ik me vaak eenzaam voel en het gevoel heb dat ik er
    vaak alleen voor sta; qua onze relatie aandacht te geven (dus elkaar) en samen het huishouden te runnen etc.
    alvast bedankt voor het lezen en benieuwd naar je reactie!

    vele inspirerende groetjes! Corina

  48. Frank zegt:

    Beste Corina,

    Bedankt voor je reactie.

    Ook in jouw verhaal zitten meerdere blokkades, mogelijkheden en oplossingen.
    Die kan ik alleen in een persoonlijk gesprek samen met je bespreken, zodat je ruimte kunt maken in je leven voor de dingen die echt belangrijk zijn. Het zou te kort door de bocht zijn even een snelle tip te geven.

    Maar toch een suggestie/vraag: Wat zou je (nu) kunnen veranderen dat onmiddellijk een positief resultaat in je leven geeft? Waar heb je invloed op en wat kun je praktisch en snel verbeteren? Denk hier eens over na… :)

    met vriendelijke groet,
    Frank

  49. Jargal zegt:

    Beste frank,

    Ik ben een buitenlanders dame. Heel moeilijk om te Nederlands schrijven.
    Ik ben net ontmoet een Ned man. Ik ben 45 jaar. Hij is 62. Hij bent een ambetenaar.

    Als hij bij mij bezoek en hij graag langer bij mij blijven logeren bijvoorbeeld vrijdag, zaterdag en zondag.. Ik vind het moeilijk. Ik woon al 4 jaar alleen. dus ik graag even stap naar stap wennen.. Hij dit begrijp niet. Ik heb echt moeite om nee te zeggen. Ik word door de situaties veel spanning.. Ik slaap nu niet goed.. ik twijfel.. Hij is misschien niet mijn partner in toekomst. Als hij bij mij logeren dan ik moet hem per dag 10 keer coffee zetten ,…ook ontbijt , lunch, dinner… Ik graag even rustig aan. of dat is in Nederland normaal? Als hij een dag logeren dan ik vind helemaal niet erg, mag lekker coffee, ontbijt, lunch dinner. al 3 dagen…te druk… Toekomst mag wel ik voor hem koken en coffee zitten.
    en hij verteld mij: ik heb deze jaar 4500 euro voor mijn ouders begrijfenis gebruiken. dus ik heb geen vakantie.. En hij zei ook. ik heb vandaag voor parkeerplaats 20 euro getaald.. Normaal hij gaat zijn werk met tram als hij bij mij logeerd ben dan met auto naar werk. Als iemand over financiel dingen vertellen dat is normaal.. Aub.. mij helpen.

    Met vriendelijk groeten, Jargal

  50. Frank zegt:

    Beste Jargal,

    De ene Nederlander praat wel over geld, de andere niet. De ene Nederlander wil direct ontbijt/luch/diner en de ander niet.

    Dus wat is ‘normaal’?

    Het belangrijkste is dat je zelf aangeeft wat jij wilt. Het is heel begrijpelijk dat je in het begin rustig aan wilt doen. Alleen door dat duidelijk te maken verandert er iets. Wees vriendelijk, maar ook duidelijk. Daar hebben jullie beiden recht op :)

    Succes en met vriendelijke groet,
    Frank

  51. Bart zegt:

    Beste Frank,
    Prima artikel maar toch niet helemaal bevredigend.
    Ik worstel op dit moment met een dilemma waar ik niet uitkom. Kies ik voor mijn huidige part-time baan, niet al te zwaar (hiervoor zware baan bij multi-national), dicht bij huis (waardoor ik mijn lieve gezin veel zie) OF verzilver ik een kans op een ‘grote’ baan bij een gerenommeerd concern, uitdagend, status, hoog salaris, maar wel 2 nachten per week van huis. Mijn IK bestaat uit meerdere kanten: de relaxte huisvader die houdt van tijd met zijn kinderen, niet te veel druk en niet te veel van huis zijn EN de ambitieuze manager die op het toppen van zijn kunnen wil presteren. Dit laatste is niet alleen een ‘verstandelijk’ gedreven iets, ingegeven door wat anderen van mij verlangen, maar een realiteit dat altijd weer opborrelt. Ik laveer tussen de 2 polen. Lijkt een beetje op ‘Dort wo do nicht bist ist das Gluck’. Mijn gevoel om te streven naar een relaxte levenstijl met een grote rol voor mijn gezin is het grootst, maar ik vind het te gemakkelijk om alleen op basis van dit gevoel mijn leven te laten leiden. Mijn ervaring is ook dat je soms contra-gevoelsmatige keuzes maakt, die niet ‘de makkelijke weg’ zijn, waardoor je uiteindelijk beloond wordt omdat je je comfort zone hebt verplaatst, met als resultaat een gevoel van trots en voldoening. Dus met andere woorden: het alleen volgen van je gevoel kan leiden tot het uit de weg gaan van risico’s waardoor je uiteindelijk kansen op geluk mist.
    Het grote probleem met keuzes / dilemma’s vind ik overigens dat je vaak 1 optie kent (de situatie waar je je nu in bevindt), maar de 2e optie een grote hypothese is: je weet niet precies hoe het gaat uitpakken, ten goede of ten kwade.
    Groet, Bart

  52. Frank zegt:

    Beste Bart,

    Geen enkel artikel kan volledig zijn, dat is meer het doel van persoonlijke coaching.

    Het is inderdaad een dunne balans tussen luisteren en dicht bij jezelf blijven – en tegelijkertijd ook blijven groeien door af en toe uit je comfortzone te stappen :)
    Die balans ligt voor iedereen weer anders.

    Als het gaat om het maken van een keuze, dan geeft dit artikel je wellicht meer inzicht:
    http://www.newstart.nl/blog/de-juiste-keuze-maken-in-10-minuten/

    Vriendelijke groet,
    Frank

  53. Lilian zegt:

    Frank,

    Dit artikel komt binnen.
    Vooral het stukje onder de kop: ‘Als je je gevoel negeert’ is ZOOO herkenbaar.
    Echt een eyeopener!

    Lilian

  54. margreet zegt:

    Beste Frank,
    Uiteindelijk weet ik dat ik de juiste beslissing heb genomen, maar toch heb ik het gevoel dat ik het puur op verstand heb gedaan. Mijn hele lijf en gevoel vertelde me dat ik me wel zonder hem kon redden en toch wilde ik het niet. Ik had zo graag samen met hem verder gewild en een goede basis voor onze kinderen willen zijn. Maar ik heb toch naar mijn verstand geluisterd en de stap genomen om de relatie te beeindigen. Het moeilijkst van alles vind ik het enorme verschil tussen verstand en gevoel. Aan de andere kant was het waarschijnlijk mijn gevoel dat me al jaren vertelde dat het niet goed zat….en toch beef al die jaren de wens om er het beste van te maken. En nu vind ik het ook nog lastig en moet mijn verstand mijn gevoel echt regelmatig vertellen dat het goed is zo. Maw het blijft ingewikkelde materie: verstand en gevoel.
    Groet Margreet

  55. Lynn zegt:

    En wat als je gevoel zegt te stoppen met je opleiding?

    Je haat je vak,
    je wilt er niet meer door.

    Maar je verstand zegt dat je nog maar 5 maanden hebt te gaan en door moet zetten. Prestatiebeurs innen. HBO gediplomeerd zijn. Dan toch maar verstand en afmaken en daarna doen wat het gevoel zegt. Het verstand is er niet voor niets.

  56. Anne zegt:

    Wat als je niet weet wat je voelt of niet eens weet of je iets voelt of denkt?

    Bij mij lukt bijna alles, komen veel goede dingen op m’n pad en daar hoef ik weinig voor te doen en weinig (misschien wel niets) voor te laten. Toch kan ik niet zien of voelen of ik iets “goed” doe, daar heb ik anderen voor nodig en dan nog geloof ik anderen niet altijd.
    Daarnaast ben ik een uitsteller, want als ik iets niet doe of nog niet doe, is het in ieder geval niet mislukt. Al vraag ik me soms af of ik niet ook lui ben en mezelf de angst van het fouten maken als excuus geef om weer eens niet productief te zijn…

    Nu sta ik op een punt dat het tijd is om op zoek te gaan naar een nieuwe baan. Waarom? Omdat m’n omgeving (lees: iedereen van vrienden en familie t/m collega’s, ex-bazin etc) vindt dat ik de potentie heb. Omdat ik zelf denk dat ik de potentie zou moeten hebben gebaseerd op wat ik tot nu toe heb laten zien. Omdat ik nu niet hard m’n best hoef te doen. Omdat ik vind dat het tijd wordt dat ik wel een keer ‘t snot voor m’n ogen moet werken. (Waarom dat nodig is, geen idee, maar lijkt me goed voor iemands ontwikkeling?) Omdat m’n moeder dat vroeger niet gedaan heeft en nu ze wel graag meer uitdaging zou willen hebben, die uitdaging niet meer krijgt omdat ze een “te oud” is en ik lijk in veel dingen op m’n moeder en misschien krijg ik dan later wel ‘tzelfde…

    Maar wat mijn gevoel zegt?

    Mijn huidige baan is me aankomen waaien, zoals eigenlijk alles in m’n leven tot nu toe aardig lukt zonder bloed, zweet en tranen te vergieten, maar is onzeker qua uren (freelance) en qua taken, maar geen slechte start voor een baantje die je al tijdens ‘t schrijven van je scriptie krijgt aangeboden in deze economische tijd. Alleen nu blijf ik een beetje hangen, m’n persoonlijke ontwikkeling stagneert en ik zeg al bijna een jaar dat ik ga solliciteren (werk er nu 1,5 jaar), maar dat stel ik zoals gewoonlijk weer uit.

    Nu is dus de tijd gekomen om een keuze te maken betreft een volgende stap in mijn carrière. Ooit zag ik mezelf later congressen organiseren, rondsnellen met een oortje in, mantelpakje aan, naaldhakjes eronder, haar opgestoken, alles tot in de puntjes regelen, streng, maar goed in m’n vak en leuk om mee te werken zou ik zijn. Toen was ik nog een meisje die nog nooit hakken had gedragen en nooit een rokje aan had, ook had ik nog nooit een evenement of iets dergelijks georganiseerd… Waar komt dan zo’n idee vandaan? Heeft dat iets met gevoel te maken? Hoe bedenk je zoiets gedetailleerds?
    Ik koos een studie die me hiervoor zou kunnen opleiden, HBO terwijl ik met prima cijfers m’n VWO haalde, maar ik ging doen wat me leuk leek. Een hele bewuste keuze. Die studie vond ik leuk, maar te makkelijk, dus stapte ik over naar een bredere studie, maar op hoger niveau. Nu, 10 jaar later, zie ik mezelf nog steeds het bovenstaande doen. Maar waarom zie ik mezelf dat doen? Waarom dat gedetailleerde beeld van een soort devil wears prada die geen devil is maar leuk. En waarom specifiek congressen.

    Hoe herken ik m’n gevoel als ik al jaren alles puur rationeel benader? (Tenminste ik denk dat ik alles rationeel benader)

  57. Frank zegt:

    Beste Anne,

    Het is een goed teken als dingen je gemakkelijk afgaan. Het is niet nodig krampachtig bezig te zijn om doelen te bereiken.

    Als ik je verhaal goed lees, dan zijn de uitdagingen:

    1. Leren eigen keuzes te maken, niet omdat anderen je vertellen wat je moet doen.
    2. De balans te vinden tussen genieten (van wat je hebt) en groeien (naar wat je nog meer wilt bereiken). Dit is ook de balans tussen gevoel en verstand.
    3. Uitvinden of je je droom werkelijkheid moet maken en hoe je dat kunt doen als je dat besluit.

    Mooie uitdagingen, maar een simpele tip zou te kort schieten. Neem contact op voor een persoonlijk gesprek als dit echt wilt onderzoeken en oplossen.

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  58. j zegt:

    hoi Frank

    weet niet meer wat te doen in mijn relatie
    het knaagt diep in mij, wat er gaande is tussen ons tweeën, van wegen dat er geen eerlijkheid is tussenons twee, en toch kan ik de relatie niet verbreken omdat ik bang ben voor verlatings angsten
    iedere keer als ik over ons tweeën na denk krijg ik krampen in mijn buik, en onstaat er spanningen in mijn lichaam
    wat moet ik doen, kun je mij wat tips geven

  59. Frank zegt:

    Beste J,

    Een korte tip is onmogelijk omdat mensen en hun uitdagingen heel complex zijn en ik daar alleen met coaching dieper op in kan gaan.
    Maar de kern ligt in de angst om verlaten te worden. Die is kennelijk sterker dan de wetenschap dat je niet tevreden bent over je relatie.

    Neem gerust contact op voor een persoonlijk gesprek als je eraan toe bent die angst los te laten. Dit is niet makkelijk, maar wel zeker mogelijk :)

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

  60. Anoniem zegt:

    Beste Frank,

    Mijn ex-vriend en ik zijn ruim 5 maanden uit elkaar.
    Zijn ” beslissing” ( welke ik min of meer heb aangestuurd door vier maal te vragen of het nu echt voorbij was, waarop ik een knik kreeg, mn spullen pakte en ben gegaan.) was voor hem niet met voorbedachte raden.

    Zijn hoofd zegt, naar eigen zeggen, dat het geloof dat bepaalde zaken een plek krijgen en we wel samen kunnen zijn weg is.
    Terwijl zijn gevoel zegt niets liever wilt dan bij me zijn. De keuze niet is geweest omdat hij dit wilde maar niet anders meer kon.
    En, nu nog steeds, dol op me is. Me mist en van me houdt. Huilt hier nog om.

    Maar dan, midden in het gesprek lijkt hij weer te kunnen relativeren en de muur is weer op.

    De angst om in ” het oude” te vervallen zit diep.

    Enig idee hoe ik hiermee kan omgaan? Wat houdt dit in?

    Met aandacht de blog zitten lezen, herken er persoonlijk erg veel in. De uitspraak over het missen van sterren maar toch in de hemel zijn slaat echt de spijker op zijn kop!
    Geeft inzichten. Super!

    Groet,
    Anoniem

    P.s. De beste wensen voor 2013

  61. Frank zegt:

    Beste Anoniem,

    Wat het echt inhoudt, weet alleen je vriend…

    Als woorden en daden elkaar tegenspreken, zou ik afgaan op de daden.

    Ik kan zeggen dat ik van mijn vriendin houd (woorden),
    maar het beste bewijs daarvoor is dat ik bij haar blijf (daden)…

    Veel succes, jij ook de beste wensen en vriendelijke groet,
    Frank

  62. Mystery zegt:

    Beste Frank,

    Erg herkenbaar allemaal. Ik zit ook veel te veel in mijn hoofd, het loopt vaak over…

    Een paar maanden geleden is mijn relatie uitgegaan. Hij heeft mij nooit verteld dat hij twijfelde. Integendeel want ik heb wel eens mijn twijfels geuit, hij wees het dan van de hand (het lag bij mij, die onzekerheid). Ik vond het al heel wat (voor mij) dat ik mijn gevoelens heb geuit bij hem…maar goed.
    Hij wilde vrienden blijven en mij niet uit zijn leven. (Een goede vriend van hem denkt dat hij bindingsangst heeft). Daar heb ik trouwens ook last van..(problemen met hechten).
    Nu is hij inmiddels een paar keer langsgeweest om nog zijn spullen om te halen. Hij flirt dan best wel met me, geeft me complimentjes kijkt me lang aan enz. Ik kreeg met oud&nieuw ‘s nachts ook nog een berichtje van hem..dan noemt hij me lieverd en vraagt of ik langs wil komen (hij was toen met vrienden van hem, waar ik ook goed mee kan). Gaf me weer complimentjes over eenf foto (op Whatsapp).
    Ik vraag me soms af wat hij er mee wil, maar natuurlijk ook wat ik ermee wil. In het begin was ik namelijk erg gelukkig, maar de laatste maanden ook zeker niet.
    Dat kwam vooral omdat ik weinig aandacht van hem kreeg. Had vaak het gevoel een kennisje van hem te zijn ipv zijn vriendin, werd ik erg onzeker van. Dat wil ik zeker niet meer!
    Ik durf hem eigenlijk niet te vragen wat hij nou precies bedoelt met zijn berichtjes enz…bang om toch iets te horen wat ik niet wil horen?
    Weet wel dat als ik een lief berichtje van hem krijg, ik daar wel een goed gevoel van krijg. Maar is dat nou alleen omdat de aandacht fijn is….? Pff..ik weet het niet…
    Ik heb me wel bij hem, meer dan bij exen, geuit en opengesteld….

    Groetjes

  63. Ley zegt:

    En wat nou als je gevoel iets zegt, maar je beter je gevoel niet wil volgen om je kinderen geen pijn te doen?

    Ik zou graag bij mijn man weggaan, het is er gewoon niet meer….maar…we hebben 2 kleine kinderen en die zijn ontzettend gek van ons allebei…..dus wat doe je dan?

    Ik offer liever mijn geluk op dan dat ik mijn kinderen pijn doe.

    Daar komt ook nog bij dat ik in het buitenland woon en als we uit elkaar zouden gaan zou ik terug naar Nl willen met de kinderen, maar dat is toch veel te egoistisch tegenover mijn kinderen?

  64. Frank zegt:

    Beste Ley,

    Je schrijft: “Ik offer liever mijn geluk op dan dat ik mijn kinderen pijn doe.”

    Denk je dat je kinderen zich beter voelen als je niet gelukkig bent?
    Denk je dat dit ze niet beïnvloedt?
    Het is een illusie te denken dat we anderen gelukkig kunnen maken door zelf ongelukkig te zijn.
    Lees dit artikel maar eens:
    http://www.newstart.nl/blog/ben-je-egoistisch-als-je-voor-jezelf-kiest/

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

  65. Brian zegt:

    Beste Frank,

    Ik begrijp al veel van het leven en ben geheel niet bang om van fouten te leren. Ik ben 18 en heb alsnog altijd te kort aan ervaring. Ik ben ook een echte denker, maar daarnaast wel een jongen met veel gevoel. Hierbij ben ik in mijn levenswijze ook gaan richten op doe wat je gevoel zegt alleen in het volgende is dat niet geheel prettig.

    Nu mijn kwestie is dat er een meisje is die ik sinds in het begin van de afgelopen zomervakantie heb leren kennen. We hebben veel samen gedaan en het was altijd wel leuk en gezellig en mijn gevoel voor haar was zeer sterk. Helaas niet wederzijds en na een aantal weken werd dat al snel duidelijk, dat voelde ik aankomen, maar ik heb zelf al velen pogingen om met een meisje een relatie te willen beginnen waarin alle eindes mij werd verteld dat ik een geweldige leuke jongen ben, maar er geen gevoel was bij haar. Dus ik wilde niet opgeven, althans dat gaf mijn gevoel aan nadat ik er achter kwam. Nu zoveel maanden later heb ik er lang over gedaan om afstand te creëren tussen haar en mij in mijn gevoel en verstand. Nou ben ik in mijn verstand over haar heen, maar mijn gevoel is nog steeds zeer sterk. Het is zeer frustrerend en ik wil eigenlijk van het gevoel af, al voelt het gevoel goed aan. Ze zeggen wel is dat je een aantal keer in je leven echt verliefd wordt en dit voelt wel heel erg hetzelfde aan, al is het helaas niet wederzijds.

    Mijn vraag is dus, moet ik nou mijn gevoel hierin blijven volgen en hopen dat tijden veranderen, aangezien zij nog volwassen moet worden of is er een manier of iets wat het gevoel vervangt of eerder stopt. Ik denk persoonlijk dat het zal moeten slijten en er op een dag wel iemand zal zijn waar ik mijn gevoel wel bij kan uiten. Maar op dit moment weet ik het niet met zo’n gevoel waar ik niks mee kan. Daarnaast ga ik wel eens met haar om en wil ik graag vrienden blijven. Wat dan ook nog een vreemd iets is dat ik normaal gesproken geen jaloezie ken en laatst was er wel een jongen in haar leven waarbij ik een jaloers gevoel kreeg, wat ik geheel niet in mezelf kende. Hoe kan dat en hoe moet je daarmee omgaan?

    Bij voorbaat vele dank.

    Brian

  66. Frank zegt:

    Beste Brian,

    Dat zijn veel vragen en is eigenlijk meer iets voor een persoonlijk gesprek.
    Maar in het kort:

    1. Moet ik nou mijn gevoel hierin blijven volgen en hopen dat tijden veranderen?
    Dat kan, maar waarom wil jij wachten op iemand die niet voor jou kiest?
    Zet nooit iemand op nummer 1 die jou op nummer 5 zet :)
    2. Is er een manier of iets wat het gevoel vervangt of eerder stopt?
    Ja, kunstmatig zijn er wel technieken, maar het is niet natuurlijk. Gevoel heeft soms tijd nodig.
    3. Ik denk dat er op een dag wel iemand zal zijn waar ik mijn gevoel wel bij kan uiten.
    Precies – en dat is de persoon die je ook verdient!

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

  67. Frankie zegt:

    Beste Frank,

    Ik kwam een lange tijd geleden in de put te zitten waardoor ik bitter werd en de relatie heb verpest, terwijl mijn ex alles voor me deed en voor me klaarstond. Na een relatie van bijna 3 jaar heeft hij het uitgemaakt. Hij was er kapot van en ik ook. Toen hij het uitmaakte was het een soort reality slap, ik realiseerde dat ik weer mezelf moest zijn en bepaalde dingen moest verbeteren voor mijn eigen bestwil. Dat is inmiddels gelukt waar ik heel trots op ben.

    Mijn ex heeft weer contact gezocht en wilde het langzaam aan doen tussen ons omdat we nog enorm veel van elkaar houden.
    Wel is er een probleem, nl dat hij niet weet wat hij wilt. Hij wilt met mij zijn omdat hij nog veel van me houdt en het goed voelt, maar tegelijk is hij bang dat het weer zal gaan zoals ervoor. Hij weet wel dat ik in positieve zin veranderd ben, maar de angst blijft. Probleem nr.2 is dat hij om andermans mening is gaan vragen en naar mijn gevoel hebben deze hem beïnvloed. Zijn manier van spreken en de dingen die hij noemt zijn niet ”hem”. Ik ben dan wel degene die hem verteld om even niks met anderen te bespreken om het antwoord in zichzelf te vinden, aangezien iedereen wel een mening heeft. Maar wat kan ik verder doen?
    Hij begon gisteren opeens ook over de vrijheid die hij heeft en de dingen die hij nu eindelijk kan doen. Hij gelooft namelijk niet dat je in een relatie nog steeds je eigen dingen kunt blijven doen zolang deze goed gecommuniceerd worden.. Help!

  68. Frank zegt:

    Beste Frankie,

    Dit is eigenlijk iets voor een persoonlijk gesprek, want even een ‘snelle’ oplossing is er niet, daarvoor is het een te gecompliceerde situatie.
    Ik zou i.e.g. beginnen hem te vragen wat hij precies nodig heeft voordat hij overtuigd is dat hij samen met je verder wilt gaan. Daarna kun je beoordelen of jij hem dat kan geven of niet.

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

  69. S zegt:

    Beste Frank,

    Wat een inspirerende artikelen post je, leuk om dit te lezen. Zelf ben ik nog student en vind ik van mijzelf dat ik te vroeg ging samenwonen met mijn partner. Na één jaar ben ik erachter gekomen dat ik eigenlijk niet meer wil samenwonen met mijn partner.

    We botsen veel met elkaar, we hebben verschillende denkwijzes en we zitten niet op een lijn. Ik moet bekennen dat ik mij hierdoor onzeker voel, omdat we zo verschillend zijn. Is het gek als ik zeg dat ik het gevoel heb mijn eigen ”ik” een beetje te verliezen?
    Ik voel me minder spontaan, sociaal, levenslust is ook wat verdwenen, plus ik denk ook aan anderen en over vreemdgaan. Is dat normaal in een relatie?

    Mijn partner is enorm lief en hij ziet het helemaal zitten de toekomst wij samen.
    Maar ik ben net 24 en ik twijfel om het samenwonen nog verder voort te zetten. Ik vind mijzelf nog te jong om nu al te binden.

    Ik vind het moeilijk om de knoop door te hakken, wat als ik een verkeerde keuze maak?

  70. Frank zegt:

    Beste S,

    Lees je eigen reactie nog eens goed door, dat zegt eigenlijk alles.
    Je hebt nooit de zekerheid dat je keuze voor iets anders perfect zal zijn, maar je weet in ieder geval wel wat je krijgt als je die keuze niet maakt – zie jouw omschrijving hierboven. Klinkt die omschrijving goed? Nee? Kies dan voor iets anders :)

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

  71. Cherry zegt:

    Hoi Frank,
    Je artikel heeft mijn bevestiging gegeven.
    Ik ben iemand die altijd mijn gevoel volgt en het is altijd waar.

    Ik heb 5 mnd geleden een heel lieve man leren kennen. Ik heb hiervoor gebeden en hij is alles wat ik voor had gedroomd en op gewacht.
    Als ik bij hem ben, zijn we zo gelukkig hij behandeld mij als een prinses en ik hem als mijn prins. We doen zoveel samen want ik ben van de vrouwen die alles deelt met zijn partner, gesprekken, huishouden, liefde enz.

    We wonen 100km bij elkaar vandaan en elke keer als ik naar huis moet zie ik een verdriet in hem maar hij zegt niks tegen mij.

    We zijn vreselijk gelukkig als we samen zijn.
    Onderweg naar huis appte hij mij om hem te vergeten dat hij niet van mij houd, dat ik hem los moet laten. Het heeft mij veel verdriet gedaan.
    In zijn daden zie ik en voel ik zijn liefde en dat is geen spelletje maar zijn woorden waren hard aangekomen. Mijn gevoel zeg me dat hij van mij houd en ik moet voor hem gaan. Ik merk dat hij om de minuut naar zijn whatsapp kijkt of ik iets tegen hem zegt ik heb hem een hele dag niet geappt. toen appte hij mij. Hij zegt dat hij heel veel verdriet heb niet kan slapen, als ik hem wil vergeven dat hij mij pijn heb gedaan.
    We zijn allebei gelovig. Ik hou zielsveel van hem, had nooit zo gevoeld voor een man. Hij heeft me vaker gezegt dat ik de zon in zijn leven bent. Ik heb het gevoel dat hij met veel verdriet zit en dat ik hem daarbij moet helpen.

    Frank, Hij is de beste dat ik mij is overkomen.

    Help me aub.
    Moet ik mijn gevoel volgen?

  72. Frank zegt:

    Beste Cherry,

    Als je gevoel zegt dat je van hem houdt en hij van jou, dan zou ik je gevoel zeker volgen. Vergeet alleen niet dat er een reden is dat hij eerst zegt gelukkig met je te zijn – en daarna dat je hem moet vergeten. Probeer uit te vinden waarom hij dat laatste zegt. Besef ook dat er twee mensen voor nodig zijn om samen gelukkig te worden, dus loop jezelf niet voorbij in je verlangen hem te helpen :)

    Succes en vriendelijke groet,
    Frank

  73. johan zegt:

    hoi frank

    ik wil je gewoon even zeggen…ik hou van je verhaal vanwege dat je het doet voor de passie in jezelf..ik heb sinds kort ervaren dat gevoel en verstand heel goed samenwerken…en kunnen vertrouwen op elkaar ..hoe dan ervaar de harmonie in jezelf…

    hoop dat ik het hier goed bij heb want dit zegt mijn gevoel

    klopt dat frank ??zit ik idd op de goede weg

    groetjes johan

    • Frank zegt:

      Beste Johan,

      Inderdaad en mooi gezegd: verstand en gevoel kunnen prima in harmonie met elkaar leven. Als het goed voelt, is dit toch de beste indicatie dat je op de goede weg bent?

      Vriendelijke groet,
      Frank

      • joha zegt:

        ja dat klopt idd frank en het is heerlijk om zo te praten met mensen.
        behalve als je je soulmate los moet laten omwille van haar om te groeien.
        hoop dat je me een beetje begrijpt en me een duwtje kunt geven op de goeie weg

        dankje frank
        liefs johan en ik Hecht veel waarde aan je woorden

  74. cindy zegt:

    Dag Frank

    Mijn droom is dat ik iemand terug wil. Nu is mijn vraag: bedoel je dat ik daarom mij eerst goed moeten voel (zonder ongemakken) en dat ik daarna aan de persoon van wie ik droom, kan aanspreken?
    Toen ik afgelopen 3 maanden gelukkig was, was ik van plan om een auto te kopen. Eenmaal dat ik mijn auto zag, was ik verliefd op mijn auto. Het is precies dat mijn gevoelens overeen kwam naar wat mijn verlangens (naar mijn auto toe).

    Groetjes Cindy

    • Frank zegt:

      Beste Cindy,

      Je goed voelen is de basis van alles. Er is geen aantrekkelijker eigenschap dan iemand die lekker in zijn/haar vel zit.

      Dus als je iemand terug wilt, is je goed voelen inderdaad de eerste stap :)

      Vriendelijke groet,
      Frank

  75. Kim zegt:

    Dag Frank,

    Ik vind het moeilijk om een onderscheid te maken tussen emoties en gevoel.
    Ongeveer 5 maanden geleden kwam ik de man van mijn dromen tegen. Hij had alles wat ik in een man zoek. We hebben een ongelofelijke tijd gehad tot hij over kinderen begon.
    Hij heeft een dochter van 11jaar en wil absoluut geen kinderen meer. Ik heb nog wel een kinderwens. Vanaf toen is het zowat fout gelopen tussen ons.
    Hij ging lopen. Ik heb hem gebeld, gekalmeerd en hij is bij me teruggekomen.
    Daarna ging het over vertrouwen. Ik heb door mijn ervaringen het moeilijk hem te vertrouwen (nu weet ik dat dit angst was)Hij ging weer lopen. Zo is het 4 keer af en aan gegaan.
    De laatste keer zei hij na onze ruzie over vertrouwen dat hij voorlopig geen vaste relatie meer wil en we verder wel zien. Mijn gevoel zegt dat ik hem doodgraag zie. Ergens zit er ook een stemmetje dat zegt dat het niets kan worden omwille van de kinderwens.
    Ik weet bijna zeker dat hij mij ook graag ziet, maar nadat de kinderwens werd besproken voelde ik dat hij er niet meer volledig voor kon gaan. Ik heb vorige week gezegd dat ik geen vrienden meer wil zijn en geen contact meer wil ( uit angst dat hij iemand anders tegen komt). Mijn emoties overweldigen me, ik mis hem enorm, wordt s nachts en s morgens wakker en het eerste waar ik aan denk is hij. we passen zo goed bij elkaar! Ik wil hem bellen en sms’en maar mijn verstand houdt me tegen. Het kan niets worden ondanks onze gevoelens. Mijn emoties willen naar hem terug, ik mis hem en wil bij hem zijn, maar mijn verstand (stemmetje in mij: ik weet niet of dit mijn verstand is of gevoel)zegt dat dit niet kan. Wat moet ik nu doen? Gevoel volgen of verstand?

    Alvast dank voor uw reactie

    Kim

    • Frank zegt:

      Beste Kim,

      Ik kan me voorstellen dat dit heel verwarrend is. Soms helpt het om terug naar de kern te gaan. Vraag jezelf: “Wat is het belangrijkste – de man van mijn dromen of mijn kinderwens?” Een hele lastige vraag, maar gezien je ervaringen, lijkt het erop dat je een keuze moet maken…

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

  76. Y zegt:

    Beste Frank,

    Sinds een paar dagen heeft mijn vriend het abrupt uitgemaakt, omdat hij twijfelde en het naar zijn mening niet goed voelde. Hij zei mij dat hij eerst een aantal dingen moest verwerken, voordat hij weer een relatie aan kan gaan. Mijn gevoel daarentegen was heel anders. Ik voelde mij gelukkig in deze relatie en had er een goed gevoel over. Sterker nog, ik heb mij nog nooit beter gevoeld in een relatie en die kant van hem had ik nog nooit gezien. Nu zegt hij mij dat hij tijd en ruimte nodig heeft en mij daar niet bij kan gebruiken. Ikzelf heb een gevoel dat hij vergissing heeft gemaakt, maar het is mijn woord tegen het zijne.

    Ik heb nu twee soorten gevoelens:
    1) Het komt wel goed, hij komt zelf naar mij toe wanneer hij er klaar voor is en dan zal hij dingen gaan inzien. Ik moet geduld hebben.
    2) Ik wil graag met hem praten en hem benaderen, maar ik ben bang voor een afwijzing Dit voel ik heel sterk maar ik moet zijn tijd en ruimte respecteren.

    Nu heb ik geen flauw idee welk gevoel juist is. Ik wil juist heel graag naar mijn gevoel luisteren, maar ik heb twee gevoelens. Het is allemaal erg verwarrend. Hij zegt natuurlijk wel dat hij op zijn gevoel is afgegaan en het daarom heeft uitgemaakt, maar mijn vermoeden is dat er meer achter zit. Is het nu zo dat ik in een ontkenningsfase zit of dat ik dit ook echt voel?

    Alvast bedankt voor uw reactie. Uw artikel heeft mij geïnspireerd.

    Met vriendelijke groet.

    • Frank zegt:

      Beste Y,

      Duidelijkheid is het allerbelangrijkste: Je verdient het om te weten waar je aan toe bent. Dat weet je inmiddels, want de beslissing van je vriend is heel duidelijk.
      Je verdient het ook om te weten waarom hij dit heeft besloten. Dus als je dat wilt weten, zou ik het hem zeker vragen.

      Kun je wellicht eerst kiezen voor optie 2 en daarna voor optie 1?

      Uiteindelijk heeft dit ook te maken met zelfrespect.
      Zoals ze zeggen: “Waarom zou je iemand jouw prioriteit maken, als jij voor hem (op dit moment) een tweede keus bent?”
      Blijf vooral dicht bij jezelf :)

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

  77. Maartje zegt:

    Beste Frank,

    Ik zit regelmatig te twijfelen over mijn relatie. Ik heb een man met 2 kinderen. Daar heb ik het erg moeilijk mee gehad omdat ik mezelf altijd wegcijferde. Ik heb daarvoor hulp gezocht bij een psycholoog en het gaat nu een stuk beter, ik geef mijn grenzen nu wel aan. En ik doe ook leuke dingen voor mezelf of met vriendinnen. Alleen nu heeft mijn zus haar relatie uitgemaakt na 6 jaar en ik zie dat het haar heel goed bevalt, begin ik weer te twijfelen. Ik heb een kinderwens maar ik durf het niet aan met mijn partner omdat ik altijd op de 2e plaats kom (heel begrijpelijk) maar daar heb ik het wel moeilijk mee. Ik ben bang als wij samen voor een kindje zouden gaan dat hij zn andere kids alsnog op de 1e plek zet en ons kindje en mij op de 2e plek, omdat hij hun natuurlijk niet zo vaak ziet om het weekend. Aan de andere kant denk ik, heb ik eindelijk een goeie vent die ik 95% vertrouw voor wat betreft vreemdgaan enz waarom zou ik het dan met hem uitmaken? Hoe kom ik hieruit? We zijn nu 4 jaar bij elkaar en elke keer komen die twijfels weer. En daarbij komt ook dat ik iemand anders leuk vind. Dat weet diegene niet en ik ga daar ook niks mee doen. Maar ik fantaseer er weleens over hoe het met hem zou zijn. En dan denk ik dit zegt toch ook wel iets?

    • Frank zegt:

      Beste Maartje,

      Fantaseren is niet erg, maar als je dan toch wilt fantaseren, fantaseer dan eens dat je jezelf niet altijd op de tweede plaats zet.
      Maak je behoeften duidelijk en vertel je partner ook waar je bang voor bent. Wat heb je te verliezen?

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

  78. Anoniem zegt:

    Nu moet ik kiezen en het ene moment was het zo duidelijk voor mijzelf dat ik hier weg moest, maar daarna kwam een enorme angst opzetten om die stap te nemen. En nu voel ik me eigenlijk goed om hier wel te blijven… Is dat jezelf voor de gek houden na angst, of is dat gewoon een verandering van kijken die allebei goed zijn.

    • Frank zegt:

      Beste Anoniem,

      Als je je goed voelt waar je zit, hoef je niets te veranderen. Misschien komt dat inderdaad door een andere manier van kijken.
      Vraag jezelf: “Wat zou ik willen doen als beide keuzes succesvol zouden zijn?”
      Dat is meestal de beste keuze op de lange termijn, want het antwoord gaat uit van vertrouwen, niet van angst.

      Succes en vriendelijke groet,
      Frank

  79. K zegt:

    Wel,
    Ik ben kenneth
    Ik heb een relatie gehad vanaf me 16de , heb 5 jaar gevreën.
    En ja ik zie haar nog altijd graag , t’gaat om onzekerheden dat de relatie stop is gezet.
    En door te tijd in de relatie is de schoongrootmoeder gestorven.
    En even geleden is de relatie gebroken.

    Nu raar maar waar , ik had deze grootmoeder wel echt graag, en mijn gevoel geeft me constant signalen om daar even langs te gaan zo om de 2 dagen.

    Waarom en hoe?

    En toch als ik er langs ga , geeft mij dit een gevoel van vreugde op de pijn van de gebroken relatie, ik snap dit niet volledig..

    Met vriendelijke groeten
    K

Wat vind jij? Reageer op dit artikel: