Heb ik een gezonde relatie of relatieproblemen?

Een relatie met een partner kan veel plezier geven, maar ook energie kosten.
Soms is het moeilijk te beoordelen of je een gezonde relatie hebt, of één die je beter kunt loslaten. Niet alles is even belangrijk in een relatie en er zal altijd iets zijn wat beter kan.

Mijn definitie van een gezonde relatie is: Een liefdevolle verhouding van twee gelijkwaardige partners die elkaar in hun waarde laten en elkaar ondersteunen. Met dit artikel kun je bepalen wat echt belangrijk is en hoe jouw relatie er op dit moment voorstaat. In de cursus Betere Relaties met Iedereen leer je hoe je relatieproblemen oplost en kiest voor gezonde relaties.

Meer gegevens over deze foto
Heb ik een gezonde relatie of relatieproblemen 300x240 Heb ik een gezonde relatie of relatieproblemen?

Is er vertrouwen?
Er is een reden dat deze vraag als eerste komt, nog voor liefde. Zonder vertrouwen kun je niet echt intiem met een ander zijn en zonder intimiteit geen relatie. Vertrouwen is de basis. Dus de eerste vraag die je jezelf kunt stellen als je twijfelt over je relatie is: ‘Vertrouw ik hem of haar nog wel?’ Dit is vaak een probleem als je partner je vertrouwen heeft beschaamd. Dit kan te maken hebben met vreemdgaan, te veel ruzies of een andere kijk op hoe een relatie zou moeten zijn.

Als er een gebrek aan vertrouwen is zijn er waarschijnlijk twee vragen die je jezelf stelt:
1. Kan ik vergeven wat er is gebeurd?
2. Geloof ik dat dit in de toekomst niet meer zal voorkomen?

Als je één van de twee vragen met nee beantwoordt, moet er iets gebeuren. Dit gebrek aan vertrouwen staat nu tussen jou en je partner. Daardoor houd je een bepaalde afstand. Afstand staat haaks op intimiteit en zorg ervoor dat je langzaam uit elkaar groeit, aangezien gevoelens in een relatie zich verdiepen.
Is er afstand in je relatie, dan zal deze zich over het algemeen vergroten. Is er intimiteit in je relatie, dan zal deze zich verdiepen.

De vraag is: Vertrouwen jullie elkaar nu en in de toekomst?

Is er respect?
Respect betekent rekening houden met de ander en deze in zijn of haar waarde laten. Een gebrek aan respect uit zich in kritiek. Kritiek is de wens om de ander te veranderen. Dit is het kernprobleem van veel relaties, aangezien je iemand niet fundamenteel kunt veranderen. Misschien dat je de scherpe randjes wat afvlakt, maar iemands basiskarakter verandert niet.

Als één van de partners de ander probeert te veranderen, ontstaat er een doorlopend spanningsveld: de één corrigeert en levert kritiek en de ander verzet zich. Dit geeft beide partners stress en is desastreus voor een relatie.

De ander accepteren zoals hij of zij is, is niet alleen goed voor je relatie, maar ook de realiteit: beide partners zijn uniek. Door de ander in zijn of haar waarde te laten geef je blijk dat je zijn of haar unieke karakter en persoonlijkheid waardeert. Is er geen waardering dan is er geen reden om samen te zijn.

De vraag is: Kun jij helemaal jezelf zijn in je relatie en kan je partner dat ook?

Is er vrijheid?
Respect geeft ook ruimte en vrijheid aan de ander. Vrij om dingen zelfstandig en op je eigen manier aan te pakken. Altijd alles samen willen doen is niet gezond. Er is ook een leven naast een relatie. Door iemand ‘dood te knuffelen’ bereik je het tegenovergestelde: omdat er niet voldoende vrijheid is, neemt iemand afstand.

Er is natuurlijk een balans tussen vrijheid en afstand. Te veel vrijheid zorgt ervoor dat je te weinig samen deelt. Dan heeft ieder een eigen leven, maar leef te je weinig samen.

De vraag is: Heb je de vrijheid om de dingen te doen die je wilt doen en geef je deze vrijheid ook aan je partner?

Is er liefde?
Hou je van je partner zoals deze is? Ben je gelukkig als jullie samen zijn? Voel je een diepe verbondenheid? Zou je hem of haar niet willen missen? Dan is er liefde.
Zonder liefde wordt een relatie voornamelijk vriendschappelijk, lichamelijk of verzorgend. Dan heb je een vriend, een ‘bedgenoot’ of een bron van zekerheid, maar nog geen echte partner.

Ben je verliefd of houd je van je partner? Verliefdheid is de kriebel in je buik en liefde het warme, blijvende gevoel. Verliefdheid is tijdelijk niet zonder de ander te kunnen. Liefde is blijvend niet zonder de ander te willen. Ze kunnen samengaan, maar het hoeft niet. Zowel liefde als verliefdheid zijn geen garantie voor een goede relatie. Dat er meer voor nodig is, blijkt wel uit deze lijst.

De vraag is: Houden jullie echt van elkaar?

Is er aantrekkingskracht?
Het uiterlijk is beperkt houdbaar: het wordt wat ‘gewoner’ naarmate je elkaar langer kent. Uiterlijk doet je stilstaan bij een persoon, maar het innerlijk doet je blijven. Je hebt dus ook geestelijke aantrekkingskracht. Toch is lichamelijke aantrekkingskracht het verschil tussen vriendschap en een romantische relatie.

Dit is niet iets waar je veel invloed op hebt: het is er of het is er niet. Natuurlijk kun je met wat kunst- en vliegwerk de lichamelijke relatie spannender maken. Maar als de aantrekkingskracht alleen hiervan afhankelijk is, kun je je afvragen of vriendschap niet beter zou zijn.

De vraag is: Vind je jouw partner (nog) aantrekkelijk en andersom ook?

Is er afhankelijkheid?
Een gezonde relatie is een samenzijn van twee gelijkwaardige personen. Als één van beiden afhankelijk is van de ander is er een fundamentele uitdaging: een gebrek aan zelfstandigheid leidt tot een gebrek aan gelijkwaardigheid.

Dit heeft niet alleen met geld of inkomen te maken, maar ook met geestelijke afhankelijkheid: als je de partner nodig hebt om je volwaardig te voelen. Of als je het van je partner laat afhangen wat er gebeurt, wat jullie doen, wanneer jullie samen zijn, enzovoort. Het is niet gezond als één van beiden dit continu voor de ander bepaalt.

Natuurlijk kun je duidelijke afspraken maken over bijvoorbeeld het inkomen: de één werkt en de ander zorgt voor de kinderen. Dit is een vooraf bepaalde afhankelijkheid met wederzijdse instemming.

Als je je afhankelijk opstelt naar een ander en de relatie verandert, kun je dan nog verder of stort je wereld in? Als het laatste het geval is, dan wordt het nu tijd om je zelfstandigheid terug te claimen.

De vraag is: Heb je een gelijkwaardige relatie of is een van beiden afhankelijk van de ander?

Wordt er naar elkaar geluisterd?
We kennen allemaal wel een stel dat langs elkaar heen praat. Ieder heeft zijn of haar eigen verhaal, in plaats van een echt gesprek te voeren. In het begin van een relatie zijn de partners erg geïnteresseerd in de ander, maar na verloop van tijd neemt die interesse af.

Het is alsof je al precies weet hoe de ander in elkaar zit en dus wordt er niet meer naar gevraagd. Dan worden de gesprekken oppervlakkiger en gaan meer over externe gebeurtenissen dan over wat de ander denkt of voelt.

In het artikel ‘Het geheim van goede communicatie en relaties’ lees je meer over het belang van goed luisteren. Hier staat ook in dat aandacht het mooiste compliment is dat je aan je partner kunt geven en van hem of haar kunt krijgen.

De vraag is: Heb je het gevoel dat je echt naar elkaar luistert?

Denken we hetzelfde over belangrijke zaken?
Ze zeggen vaak dat tegenovergestelde persoonlijkheden elkaar aantrekken. Dat kan best, maar voor een goede relatie is het belangrijk dat je het eens bent over de fundamentele dingen in het leven. Hebben jullie dezelfde mening over relaties? Hebben jullie dezelfde verwachtingen? Hoe denken jullie over monogamie of over kinderen?

Als de één vindt dat een goede relatie valt of staat met diepe gesprekken en de ander vindt dat helemaal niet belangrijk, dan is er een probleem. Als de één wel kinderen wilt en de ander niet, hoe willen jullie dan verder?

Botsen jouw ‘normen en waarden’ met die van je partner? Sta je heel anders in het leven? Lig jij elke avond met een boek op de bank terwijl je partner alle cafés afgaat? Is hij of zij al jaren aan het sparen en geef jij alles zo snel mogelijk uit?

Zijn er gemeenschappelijk interesses of houden jullie totaal niet van dezelfde dingen? Zijn er meer overeenkomsten dan verschillen? Een relatie is compromissen maken, maar als je teveel moet inleveren dan blijft er te weinig over. Als je van dezelfde dingen houdt als je partner maakt dat alles een stuk makkelijker.

De vraag is: Denken jullie hetzelfde over belangrijke zaken?

De bottom-line: Wil ik bij deze persoon blijven?
Als je nu het bovenstaande lijstje hebt bekeken, de vragen hebt beantwoord en je neemt alle details van je relatie in overweging, kun je dan beoordelen of jouw relatie gezond is of niet?

Natuurlijk is geen enkele relatie perfect. Er zijn altijd dingen die goed gaan en die beter kunnen. Uiteindelijk is het een optelsom en moet je jezelf de vraag stellen: ‘Met alle goede en minder goede kanten van mijn relatie, is dit de persoon waar ik bij wil blijven?’

Word ik blij van hem of haar? Zijn we gelukkig samen? Wil ik doorgaan of is het beter te stoppen? Kunnen we bepaalde dingen verbeteren of heeft dat geen zin meer? Is dit wat ik wil of mis ik iets wat echt belangrijk voor mij is? Als ik opnieuw zou kunnen beginnen, zou ik dat met of zonder de ander doen?

Je hoeft je relatie niet te vergelijken met een ideaalbeeld want dat bestaat toch niet. Vergelijk je relatie wel met de verwachting die jij ervan hebt. Wat zoek jij in een relatie? Wat wil jij beslist niet hebben? Wat maakt jou gelukkig?

De vraag is: Is dit wat ik wil of voelt het niet (meer) goed?

Wil je je relatie(s) verbeteren? Bestel dan de volgende e-cursus:

Verbeter je relaties in slechts 11 weken!
Goede relaties zijn de basis voor een gelukkig leven. Toch kosten sommige relaties je veel energie en geven je stress. Los je relatieproblemen op met deze online training en kies voor gezonde relaties met iedereen! De training is gebaseerd op bewezen coaching technieken en is makkelijk via je e-mail te volgen. Verbeter je relaties snel en eenvoudig

Vond je dit een leuk artikel?
Klik dan op ‘Tweeten’ of ‘Vind ik leuk’
Je reactie is ook welkom. Alvast bedankt icon smile Heb ik een gezonde relatie of relatieproblemen?

Op jouw succes,
Frank Photo 2012 07 03 v2 Heb ik een gezonde relatie of relatieproblemen?
Frank de Moei – Professional Coach – Capedium
www.newstart.nl Begeleiding in Geluk en Succes
Gratis e-boek: ‘Hoe je krijgt wat je werkelijk wilt’ Klik hier

82 reacties op “Heb ik een gezonde relatie of relatieproblemen?”

  1. Marissa Bakker zegt:

    Mooie tekst en interessant. Vooral het gedeelte of je uberhaupt bij zo’n persoon wilt blijven blijft me bij.

    Groetjes Marissa

  2. Louise zegt:

    Nu ik dit zo lees besef ik mij, dat ik gek ben op mijn “liefde”. Dat er ook wel eens dingen zijn waar ik minder blij van word, maar dat wij toch wel een goed stel zijn, zo samen!

  3. tine zegt:

    absoluut waar, eenmaal gekwetst, dan zit er iets dwars in je relatie en van zodra er iets tussen jou en je partner staat, kan je niet meer jezelf overgeven, het intieme lukt niet meer bij ons

  4. Challenger zegt:

    Heel herkenbaar voor iedereen denk ik. Het wordt echt in -Jip en Janneke taal- uitgelegd. Stellen blijven vaak te lang bij elkaar als er iets niet goed zit. Als je weet dat het niet goed zit, STOP er dan mee. Je doet jezelf en je partner tekort. En als het niet goed zit, komt er vanzelf een moment dat het over is. Daarna heb je spijt dat je het zolang heb aangehouden.

  5. DE GEKUKKIGE zegt:

    Het is begrijpelijk. Mijn relatie is begonnen met een leugen en het einde was ook een leugen. Een leugentje voor eigen bestwil is te begrijpen.Maar over je hele leven liegen en niet toegeven. Dan ben je in mijn ogen gewoon ziek. Toen vreemdgaan nog in het spel kwam. Toen was het voor mij de druppel. Eenmaal je vertrouwen geschaad.Het zal nooit meer worden zoals het was. Ik heb voor mijzelf gekozen, en ga voor de hoofdprijs. Het doet begin pijn, maar ook dat gaat over. Daarom zeg ik kies keihard voor jezelf. Luister naar je gevoel en naar jezelf.Dan maar alleen gelukkig.Ik heb mijn geloof in en dat houdt mij heel sterk op de been.

  6. alex zegt:

    Ik zie haar graag maar kan soms te weinig respect opbrengen.Ik neem soms aanstoot aan hoe ze is. Dit zorgt voor twijfels en spanning. Op momenten dat we goed hebben kunnen babbelen, we eerlijk zijn geweest naar elkaar toe, licht ze in mijn ogen plots op, is ze plots wondermooi, vind ik het supergezellig samen, is daar weer het respect en de bewondering.
    Ben ik slachtoffer van onrealistisch perfectionisme dat zo veel kapot maakt of is dit een belangrijke stem waaraan ik gehoor moet geven? Ik vraag het me af…

    • El zegt:

      Dag Alex,

      ik heb net hetzelfde probleem als jij. Ik heb het een aantal maanden geleden uit gemaakt met mijn toenmalige vriend omwille van dezelfde reden. Ik twijfelde of hij wel ‘de juiste’ was voor mij. Ik respecteerde hem ook niet altijd voldoende. Ik had zelfs het gevoel dat ik me soms schaamde voor hem.

      Tot op heden weet ik nog altijd niet of ik de juiste beslissing gemaakt heb. Zijn/waren mijn twijfels gegrond en heb ik de juiste stap gezet door mijn relatie te beëindigen of ben ik (ook) slachtoffer van mijn onrealistisch perfectionisme?

      Ik weet het ook allemaal niet…

  7. nani zegt:

    wat ik had gelezen laat je echt na denken hoe verre je een goede relatie of zowel een gezonde. en ook dat het niet altijd je partner is fout aan het doen maar ook jij zelf.

  8. susanna zegt:

    jaren geleden is mijn vertrouwen geschaad en nog nooit zo hard heeft mijn partner gewerkt om mij dat weer terug te geven maar deze tekst doet mij beseffen dat dingen niet altijd goed gemaakt kunnen worden maar dat dat wel nodig is om een relatie te hebben

  9. Floor zegt:

    Tja, wanneer is een relatie over… wanneer zit je in een impasse? Eigenlijk weet ik het gewoon helemaal niet meer… wel dat ik bekaf ben en me steeds onzekerder voel, ook bij andere mensen.
    Wat ik lees uit bovenstaand artikel is best waar, de moeilijkheid is echter wanneer je elkaar best nog aardig vind, alleen is alles een sleur geworden.. je ben blij dat de ander er is, maar echt gelukkig word je er niet meer van.
    Zoiets! Heel ingewikkeld dus… maar ik sluit me aan bij wat Frank staat opnieuw schrijft: het gaat er niet om wat je weet, maar wat je doet met wat je weet… enne kom in beweging… tsja!

    • Anoniem33 zegt:

      Hoi Floor,

      Wat herken ik veel in je verhaal… ik heb sinds 3 jaar een (italiaanse) vriend en heb vorig jaar de keuze gemaakt om met hem in Italië te wonen. Tot dan toe zagen we mekaar elke maand, de ene keer ging ik naar hem, de andere keer hij naar mij. Qua werkomstandigheden was het logischer dat ik de stap naar Italië maakte. Nu, bijna een jaar verder weet ik niet meer of ik hier zo gelukkig ben. Gister hebben we voor de zoveelste keer ruzie gehad. Ik heb het gevoel dat hij mij niet begrijpt. Ik heb alles achtergelaten om bij hem te zijn, mijn vrienden, mijn familie. Ik heb eigenlijk nooit wat met Italië gehad en het aanpassen kost me enorm veel energie. De taal beheers ik inmiddels redelijk goed, tenminste, ik kan kleine gesprekjes voeren. Maar ik voel me onzeker. Ik wil vanalles doen, maar ik kan mij er niet toe zetten om actie over te gaan. Hij heeft het aan de ene kant continu over geld en dat elk dubbeltje omgedraaid moet worden, en aan de andere kant wordt hij boos als ik zeg dat ik niets doe, juist om geld te besparen. Daardoor blijf ik meestal maar thuis en stel ik mijn creatieve ideeen in bv. het huis inrichten uit, maar ik kan niet zeggen dat ik gelukkig ben. Wat hem weer boos maakt. Hij heeft ook meestal direct een scherp antwoord terug wat mij nooit lukt. Het lukt mij maar niet mijn gevoelens goed te verwoorden zodat hij het begrijpt. Dat maakt mij onzeker in het uiten van mijn gevoelens en zeg ik meestal maar dat hij gelijk heeft in zijn kritiek. Gister hebben we ruzie gehad en hij zegt dat ik een jaar weggegooid heb en niets gedaan heb. Ik had op z’n minst dan het huis kunnen schoonhouden en de boodschappen doen (zijn moeder is een schoonmaakfreak en ik ben wat relaxter hierin, niet dat het smerig is, maar een dagje stof vind ik niet zo erg). Voel me nergens in gesteund, we lachen niet meer, ondernemen nauwelijks wat, als hij thuiskomt is het standaard zijn computerspelletje en roken en slapen op de bank. Ik heb niet het gevoel dat hij het beste in me naar boven haalt. Integendeel, hij belemmert mij geestelijk in alles. Ik heb de puf niet meer om creatief te zijn, en als ik in the mood ben, dan krijg ik dat niet omgezet in actie. Heb de hele dag gehuild en vannacht niet geslapen. Zo had ik mijn leven hier niet voorgesteld. Ik had een goede baan in NL en ben hoogopgeleid, en hier moet ik weer terug de winkel in of telemarketing doen omdat er weinig anders is. Voelt als achteruitgang, alhoewel ik denk dat als ik echt gelukkig hier was, ik hier wel overheen zou komen. Maar het weegt wel mee. Het liefst wil ik voor mezelf beginnen, en ben aan het orienteren op cursussen. Maar ik kan niet ontkennen soms weer terug te verlangen naar het vrijgezelle leven, terug zijn in NL, dat ik mezelf weer kan zijn. Maarja, ik ben 33,5 en begin dan weer van 0 af aan. Geen baan, geen huis, niets meer… en ik wil geen tweedehands mannen met kinderen.. pff ik weet het ff niet meer…

  10. moedertje zegt:

    Hallo mensen heel mooi wat er staat
    Het loopt momenteel niet echt op rolletjes in mijn relatie dat komt omdat me vriend niet de vader is van me kindje en hij is strenger als ik en me zoon huilt alles bij elkaar en dan hebben we mot met elkaar en dat niet alleen sinds ik weer een relatie heb ben ik aangekomen was altijd mooi van figuur als zeg uj het zelf alleen dij aan alle kanten uit ik ze dan ook tegen e vriend dit kan niet want ik wordt te dik dan zegt tie ja komt goed maar wil elke keer weer iets eten wat niet goed voor ons is kan iemand me misschien helpen door me advies te geven ? Ik hou van hem dus wil het liefste niet bij hem weg
    Groetjes moedertje

  11. Frank zegt:

    Beste Moedertje (originele anoniem),

    Het lijkt me dat het goed zou zijn om met je vriend duidelijke afspraken te maken over de opvoeding van je kind. Met van beide kanten wat water bij de wijn, zodat jullie allebei met die afspraken kunnen leven.

    Daarnaast bepaal alleen jij wat je wilt eten. Als je niet wilt aankomen, dan zul je ook duidelijke afspraken moeten maken over wat jullie eten, maar de eindverantwoordelijkheid voor het eigen lichaam ligt altijd bij de eigenaar :)

    Succes en met vriendelijke groet,
    Frank

  12. Keetje_Tippel zegt:

    Ik herken me enorm in wat Floor schrijft. Ook wij zitten in een sleur, vinden elkaar leuk en aardig maar zijn allang geen volwaardig partners meer. Slapen al een jaar apart. Het hoge woord is er wel uit, we hebben geen relatie maar zijn goede vrienden.
    Beiden ‘durven’ de handdoek niet in de ring te gooien maar weten niet hoelang we dit nog volhouden.
    Zelf ben ik ook overspannen op het moment ivm werk en lichamelijke klachten dus ik heb al veel op mijn bordje. Maar dit speelt ook mee, wat te doen???

  13. Frank zegt:

    Beste Keetje_Tippel,

    Ik zou je adviseren om op zoek te gaan naar een goede relatietherapeut als jullie beiden toch nog samen verder willen. Indien je vindt dat het beter is dat jullie ieder je eigen weg gaan, is de vraag: “Wat houd je precies tegen en wat heb je nodig om dat los te laten?” Die vraag is beter te achterhalen door persoonlijke coaching, dan op deze plek.

    Hoe dan ook, heel veel succes!

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  14. Madelief zegt:

    Frank, wat schrijf je toch helder en – in de basis – simpel. Mijn complimenten! Heel goede teksten maak je. Mijn relatie is pas uit (na bijna 4 jaar). Door jouw artikelen te lezen wordt me steeds meer duidelijk dat wij de juiste keuze hebben gemaakt.
    Mijn vriend wil niet/nooit samenwonen, en laat hij nou net de eerste man zijn met wie ik dat wél wil op termijn, als zijn kinderen niet meer om het wekeend bij hem zijn. Tja, dat is dus een van die dingen die wel erg wezenlijk zijn in je relatie. Het vooruitzicht om als ik oud ben misschien wel nooit meer naar hem toe te kunnen vind ik zó bizar, dat dat voor mij een belangrijke reden is/was om te gaan twijfelen of we zo nog wel verder konden, met elk zo’n heel ander idee hierover. Door zijn autisme heeft hij heel veel ruimte nodig voor zichzelf, om te ‘recoveren’. Hij is bang dat hij geen eigen leven meer heeft als hij gaat samenwonen. NB: zelf heb ik (52) nooit samengewoond; hij heeft een huwelijk achter de rug van 10 jaar. Dat moet traumatisch voor hem zijn. Maar ik ben niet hetzelfde als zijn ex. Toch durft hij het niet aan met mij. Daarom is er nu een einde gekomen aan een verder heel fijne periode met een verder heel lieve, betrouwbare man. Maar ook met een man die zijn eigen beperkingen niet onder ogen wil zien (vanwege zijn autisme). Ik had alles wilen doen om hier samen beter uit te komen. Hij was zelfs bezig zich te laten diagnosticeren, dus ik had goede hoop, maar voor de diagnose is het toch uitgegaan. (Hij wil er verder ook niets aan/mee doen, dus ook niet als hij wél de diagnose Asperger zou krijgen; hij verandert namelijk tóch niet vindt hij…). Ken jij het Cassandra-symdroom? Daarvan begon ik steeds meer symptomen te vertonen in de afgelopen periode.
    Toen hij mijn spullen terug kwam brengen en daar voor me stond met een prachtig boeket bloemen brak mijn hart…

  15. Frank zegt:

    Beste Madelief,

    Bedankt voor je verhaal en je complimenten.

    Ik begrijp dat het moeilijk voor je is. Toch lijkt het erop dat je de juiste beslissing hebt genomen waar jij je het beste bij voelt. Het is nooit zwart/wit in deze situatie en er zijn altijd voordelen en nadelen, opluchting en spijt, soms tegelijkertijd. Blijf je gevoel volgen, dat is altijd het beste :)

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

  16. miranda zegt:

    Hoi Frank,

    Ik ben al 8 jaar met mijn man samen, we zijn 3 jaar getrouwd en hebbben een zoontje van bijna anderhalf. Ik heb het gevoel dat we nu een beetje in een sleur raken. We hebben om de paar dagen ruzie. Een jaar geleden was ik er door omstandigheden heilig van overtuigd dat mijn man vreemdging. Maar hij heeft dit altijd ontkent. Ik weet het nu nog niet zeker. Kan hem niet helemaal geloven. Vind het erg moeilijk om hem te vertrouwen. Ik wilde toen scheiden en ben samen met onze kleine bij een collega van me ingetrokken. Ik voelde mij toen erg rot en ik ben notabene zelf vreemdgegaan! Terwijl ik altijd heb gezegd dat ik dat nooit zou doen. Ik deed het niet voor de sex maar meer voor de aandacht en omdat ik smoor verliefd was. Ik heb met die man een relatie gehad die 8 weken duurde. Pas na 5 weken ging ik verder dan alleen wat zoenen. Het is ook maar 3x gebeurt. Ik heb het uitgemaakt omdat ik er uiteindelijk achter kwam dat het hem maar om 1 ding ging. Ik heb het toen ook aan mijn man verteld. Die belde de andere man op om hem te vragen of hij 8 weken een relatie met mij had gehad. Maar die nam de telefoon op en zei tegen mijn man: Wat lult dat wijf! (sorry…) Gelukkig geloofde mijn man mij. Na een week of 2 besefte ik dat ik nog van mijn man hield… Hij had er ook werkelijk alles voor over, als ik maar weer bij hem kwam wonen. Ik weet dat hij heel veel van mij houdt. Hij heeft destijds ook heel veel gehuild, toen ik wilde scheiden en ook toen ik zei dat ik het weer wilde proberen met hem. Mijn man heeft mij vergeven. Maar hij heeft er geen vertrouwen in dat dit niet nog eens zal gebeuren. Ik begrijp het wel maar heb het er ook wel erg moeilijk mee. Dat wanneer hij s’avonds thuiskomt hij eerst gaat kijken of er niet ergens een man in huis is… Ook wanneer we ruzie hebben, maakt niet uit waarover, komt het altijd op mijn vreemdgaan neer, en hij is hard en scheld heel erg. Ik heb ook het gevoel dat ik mezelf niet helemaal kan geven/uitten tegenover hem, ben bang dat als ik iets verkeerds zeg of doe dat hij dan ontploft. Want hij word altijd heel snel boos. Nu probeert hij wel minder te schelden. Dit ging een tijdje best redelijk en ik zeg dan ook dat ik trots op hem ben. We houden wel zielsveel van elkaar. Op sexueel gebied gaat alles uitstekend. Of het een gelijkwaardige relatie is, dat denk ik niet want ik hou me heel vaak in. Als ik zou zeggen wat ik denk dan zou het huis te klein zijn. Als we praten heb ik ook het idee dat hij niet echt luistert, hij wil altijd het hoogste woord hebben, ook met ruzie’s, laat hij mij niet uitpraten. Nogmaals, ik hou van hem en wil niet scheiden maar wil wel dat onze relatie veel beter word. Hij vind ook dat ik te vaak zeur. Ik heb al relatie therapie voorgesteld maar dat vind hij niet nodig en ziet hij niet zitten. We weken allebei, hij fulltime, ik 28 uur. Dus ik vind het de normaalste zaak van de wereld dat hij meehelpt in het huishouden, toch? Als we ruzie hebben dan praat ik hier altijd met mijn moeder over, misschien niet zo slim.

    Sorry, het verhaal is langer geworden dan de bedoeling was. Maar ik ben soms teneinde raad en wil graag advies. Hoop snel van je te horen. Groetjes Miranda.

  17. Frank zegt:

    Beste Miranda,

    Het lijkt me dat er drie dingen gaande zijn:
    - Er is te weinig vertrouwen.
    - Er is te weinig openheid.
    - Er is te weinig acceptatie van de mening van de ander.

    Ik kan hier moeilijk een paar A4′tjes schrijven met allerlei suggesties en inzichten, dat is echt iets waar ik je alleen mee kan helpen in een persoonlijk coachingsgesprek.
    De situatie is te complex om even een paar ‘snelle tips’ te geven.

    Neem gerust contact op voor een persoonlijk gesprek als je dat wilt.

    Met vriendelijke groet,
    Frank

  18. serena zegt:

    Hoi Frank,

    Weet het soms niet, heb sinds 2 1/2 jaar een relatie met een getrouwde man. Ben echter voor hem weggegaan bij mijn partner, waar ik 24 jaar mee samenwoonde dat was geen rozegeur en maneschijn. Met deze man is het liefde op het eerste gezicht, van beide kanten hij is vaak naar het buitenland voor zijn werk. Hij moeilijkste vind ik dat als hij op vakantie gaat, dan mis ik hem wel maar mijn gezonde verstand zegt me loslaten. Ik heb mijn eigen leven, heb niets meegenomen in mijn vorige relatie. Maar sta wel met twee benen aan de grond, iedereen noemt me een sterke zelfverzekerde vrouw heb een eigen bedrijf. Hij heeft verleden jaar op het punt gestaan te scheiden, ik heb hem dat nooit gevraagt hij wilde het zelf. Maar na 3 maanden kwam hij met dat hij geen tijd voor me had, hij kon gewoon niet meer liegen en ik was zo gemeen dat ik hem lied draaien. Hij is na een maand naar me terug gekomen, ik had veel verdriet in die tijd hij heeft weliswaar mijn hart gebroken toen. Ik ben nog steeds verliefd op hem, maar ben wel voorzichter geworden moet ik vertrouwen of niet. Ik weet en voel wel dat de liefde tussen ons uniek is, maar zie hem ook maar 1x in de twee weken drukke baan. Een toekomst dat zie ik niet meer, ben er eigenlijk ook een beetje bang van geworden. Zijn vrouw wist alles, en toch gaaat daar alles door en ik moet op de zijlijn blijven. Heb weldegelijk veel respect voor zijn vrouw, wil als het goed gaat dat nooit kapot maken. Alleen wilde dat ik hem kon gaan loslaten, dit is best moeilijk.

  19. Levie zegt:

    Ik ga nu 1,5 jaar met mijn vriend en we hebben de laatste tijd best wel veel stress en we beloven elkaar elke keer dat we geen stress meer veroorzaken ma het loopt soms te hoog op.we houden teveel van elkaar om elkaar los te laten.wij weten beide niet meer wat we moeten doen…want uit elkaar gaan doet ons veel pijn ma we willen ook geen stress mee..

  20. Alexandra zegt:

    Heb ik een gezonde relatie? Ik kom er steeds vaker achter dat mijn vriend liegt om de stomste dingen, en het ergste vind ik, de gemakkelijkheid van hem, de manier waarop hij liegt bedoel ik, hij verzint het ter plekke. Ik word hierdoor erg wantrouwend en achterdochtig. Ik heb het al verschillende keren tegen hem gezegd en al meerdere malen heeft hij mij belooft het niet meer te zullen doen. Ik word er ziek van, geestelijk moe van. Ik heb nu besloten en ook tegen hem gezegd, dat ik er niet meer tegen kan..als hij niet veranderd daarin, maak ik een einde aan de relatie. Hij zegt van mij te houden en mij niet kwijt wil..ik ben het gevoel ff kwijt.

  21. Anoniempje zegt:

    Hoi, Ik loop nu al een jaar te rommelen. Mijn leven moet anders maar weet niet hoe. Werk geen uitdaging geen hobby’s enz. Ik zie de toekomst niet meer. Ik heb een lieve trouwe vriend die mij alle ruimte geeft om te onderzoeken waar het bij mij in zit. Of is het toch misschien mijn relatie. Ik kan mijn vinger er niet opleggen. Wel loop ik nu bij een psycholoog omdat ik last heb van paniek en angstaanvalletjes. Last van stress geen honger en misselijk met een brok in mijn keel. Wat is nu het geen waar ik last van heb. Ben altijd maar doorgegaan en mijzelf te veel voor bij gelopen en niet geluisterd naar mijn lichaam. Ben 18 jaar samen en als ik er aan denk dat het misschien aan de relaties ligt dreigt de paniek. Ik hou van de man hebben de zelfde interesses. De sex staat op een extreem laag pitje als het 6 x is geweest dit jaar zo het zomaar kunnen. Nogmaals ik hou van hem maar is dat genoeg. Ik mis spetters en voel mij soms 65 in de relatie omdat we ook al zo veel mee hebben gemaakt. Ik heb de gedachte van kinderen altijd weggeschoven omdat ik dan het idee had voor nog een kind te moeten zorgen moet ik helemaal alles doen. Hij helpt mij nu beter in het huishouden en probeert er alles aan te doen om mij te ondersteunen. Nu denk ik dat een kindje een juiste stap kan zijn, maar niet zolang ik in de toekomst kan geloven en dat er nog kracht in onze relatie zit om verder te gaan. Wil mij zo graag beter voelen en van alle klachten af zijn en gewoon gelukkig te zijn. Ben het gewoon helemaal kwijt op het moment.

  22. Mylena zegt:

    Beste frank,
    Mijn vriend en ik zijn nu zes en een half jaar samen. Ik ben bijna 25, hij is 32. In het begin heeft hij alles voor mij opgegeven omdat ik toen erg ziek was en geen ouders had om voor mij te zorgen. Inmiddels ben ik kerngezond en geniet volop van het leven. Maar hij zit nu in een soort depressie zou ik het haast noemen. Hij heeft geen greintje zelfvertrouwen meer, heeft dagen waarop hij mij onmogelijke dilemma’s stelt, aan intimiteit heeft hij al ruim twee haar geen behoefte (niet met mij, maar hij zegt dat hij bevestiging wilt van andere meiden omdat ik zijn eerste vriendinnetje ben en hij het gevoel geeft iets gemist te hebben). Daarbij heeft hij het gevoel dat het niet opschiet met zijn carrière en dat hij vast zit -aan de verantwoordelijkheid van volwassen leven zoals hypotheek, verzekeringen etc-. Wekelijks heeft hij boze buien en tot slot denkt hij geen vrienden meer te hebben omdat die massaal vader zijn geworden. We zijn al in relatietherapie geweest, met veel pijn en moeite, maar dat hielp niks. Hij wilt ook geen hulp zoeken. Inmiddels begin ik erg te twijfelen of ik mijn leven verder met hem wil delen; ik ben 25 en deze zware problemen wil ik nog niet hoeven te hebben. Als er verbetering was, dan steun ik hem volledig maar het wordt alleen erger. Wat te doen, voor hem en voor mij?

  23. Frank zegt:

    Beste Mylena,

    Als jij er alles aan hebt gedaan is het nu aan je vriend om hier uit te komen.
    Aangezien je hem niet kunt dwingen, kun je hooguit voor jezelf bepalen wat jij nu wilt.
    Lees dit artikel eens:
    http://www.newstart.nl/blog/wanneer-moet-je-afstand-nemen-in-je-relaties/
    en ga altijd uit van je eigen gezonde verstand en gevoel.

    Vriendelijke groet,
    Frank

  24. Sigrid zegt:

    Ik ben nu 20, mijn vriend 23. We zijn jong, dat klopt. Hebben nu zo’n 5 jaar een relatie. Het begon als verkering maar we bleven bij elkaar en zijn nog gelukkig samen. We zijn nu samen een huis aan het kopen. Daar heb ik altijd van gedroomd, om samen met hem oud te worden. Toch ben ik heel erg bang dat het fout gaat. Je hoort het zoveel om je heen. Voor hem had ik een ex, dat was nooit zo serieus als nu. Maar als ik hem tegen kom begint het te kriebelen, dan gaat het meer om de gedachte hoe het zou zijn als ik nu nog met hem zou lopen. Terwijl ik ook wel besef dat je dat natuurlijk nooit weet.
    Ik hou van mijn vriend, heel veel en als ik het artikel lees denk ik dat het wel goed komt met ons. Toch blijft een beetje die angst voor de toekomst, want als we echt samenwonen, en daarna gaan trouwen is het echt ‘vast’. Is dat normaal?

  25. Frank zegt:

    Beste Sigrid,

    Dat is vrij normaal. Toch kunnen we die toekomst niet controleren, we kunnen alleen maar doen waar we ons op dit moment goed bij voelen. En het klinkt alsof jij dat al doet en daarmee erg gelukkig bent. Gefeliciteerd! :)

    Vriendelijke groet,
    Frank

  26. Linda zegt:

    Hallo frank. Wat kan je soms een rotzooi maken van je eigen leven. Ik ben 43 jaar, waarvan 21 jaar getrouwd en 2 kids. Mijn man komt uit een rottige jeugd met geestelijk en lichaamlijke mishandeling. Aan de buitenkant weinig van te merken. Hij staat als hardwerkende rustige man met weinig woorden te boek. Hij en ik delen niets behalve huishouden en kids(mijn visie dan he) hij doet aan vissen , speelt 1 avond p/week potje op playstation met broer en dart 1 avond in de week. De weekenden zijn al jaren hetzelfde. Enigste uitje is eens een verjaardag of vakantie. Sinds 3 jaar heb ik een laptop en heb op die manier iemand leren kennen die 1000% anders is. Diegene hoort al jaren mijn grieven aan en ik zie diegene aantal keer per jaar. We WhatsAppen wel gehele dag met elkaar. Diegene wil nu eens dat ik inziet dat ik geen ECHTE relatie heb en te jong ben om op de bank te wachten op de volgende dag. Ik heb 3 jaar geleden aan mijn man ook aangegeven me ongelukkig te voelen en dat ik me alleen voelde. Sinds deze zomervakantie is het flink geescaleerd en dat kabbelt maar door. Hij doet ietsje zijn best wel, maar voel me nog steeds alleen op de wereld. Wij praten ook nooit, want praten gaat over in verwijten. En hij is geen prater zegt ie. Nu ga ik aankomende woensdag naar psychologen praktijk om in aantal sessies erachter te komen of ik kies voor dit huwelijk of ermee stop. Hij weet dat niet . durf niets te zeggen. Ik heb angstzweet op mijn rug wat komen gaat. Slaap amper, weeg nog maar 48 kg . Zo bang om hem verdriet aan te doen. Want echt een rotvent is het niet. Weet niet wat er op me af komt en doe ik er wel goed aan. want het voelt als mijn schuld ……..groetjes …..

  27. Frank zegt:

    Beste Linda,

    Ik hoop dat je eruit komt met de sessies.

    Vergeet niet:
    - We maken allemaal fouten, dat hoort er nu eenmaal bij.
    - Angst is ook normaal, laat het je niet tegenhouden.
    - In elke relatie zijn beide partijen evenveel verantwoordelijk (en het gaat om verantwoordelijkheid, niet om schuld).

    Wat gebeurt is, is gebeurt…
    Richt je aandacht op wat je nu het liefste wilt, onder deze omstandigheden :)

    Succes en met vriendelijke groet,
    Frank

  28. anke zegt:

    mooie tekst !!bij mij loopt het helemaal fout ,heb ik nog wel een relatie,inderdaad mijn vertrouwen werd al zoveel x beschadigd, enfin ,,nu is er het probleem dat ik hem niet kan vertrouwen. hij is koud en afstandelijk, het maakt me doodongelukkig -

    er is ruzie, doordat ik boos werd toen ik antwoorde dat hij naar een andere vrouw keek -
    zei hij dat ‘ik’ moet veranderen en hij ging wéér lopen,

    ff ik heb het gevoel dat het maar van 1 kant komt ,

    groetjes, ik wens iedereen een mooie liefdevolle relatie toe ,

  29. LJ zegt:

    Er staan heelveel punten in waar men wel wat aan heeft het blijft natuurlijk wel dat je het samen wilt aannemen. Als er een is die zijn/haar ogen voor sluit dan wordt het moeilijk voor de ander als die ander door een dergelijke beperking(en) niet meer kan voldoen aan de verwachting van die ander. Een lichamelijke en/of hersenletsel aan beide zijden met kinderen. Acceptatie is een grote waarde, zelf kan ik niet meer zoals ik wil, ik kan mezelf redden maar ben wel min of meerdere manier afhankelijk. Verder ben ik gewetensvol en een samenwerkende werkwijze en ben altijd bereid tot samenwerking.

    Warme groet gehandicapte man

    • J zegt:

      Sterkte.

      Ik herken t. Hier n vrouwtje met nah zonder kinderen. Maar die met r vent elkaar de tent uitknokken.

      Better off alone.

      Lukt vast ook wel.

  30. A zegt:

    Hallo frank.

    Ik en mijn vriend zijn bijna 2jaar bij elkaar.
    We hebben de laatste tijd best vaak ruzie/meningsverschillen.
    Ook ben ik er achter gekomen vorig jaar april dat hij met een andere meisje aan het smsen was en hebben ze imtieme fotos uitgewisseld.
    Ik heb er met hem over gepraat en hij huilde en wilde mij niet kwijt.
    Nu heb ik gewoon nog weinig vertrouwen want dat moet terug komen.
    Ik houd heel veel van hem maar soms ben ik gewoon blij als ik hem een weekje niet zie.
    En meestal als hij komt dan ben ik niet enthousiast ofzo verder.
    Ik vind het wel leuk en wil hem ook graag bij me hebben.
    Maar ben gewoon bang voor de dingen die ik ga ontdekken als die er is.
    Heb er ook best vaak over na gedacht of het niet beter is om het uit te maken omdat ik dan niet met al die gevoelens zit.

  31. Hayley zegt:

    Hoi Frank,

    Ik en mijn vriend zijn allebei 18, bijna 19 en we zijn nu 2 en een half jaar samen. Ik hou zielsveel van hem en hij ook van mij maar ik weet niet meer wat ik moet doen. Hij is elke dag met zn vrienden, zie hem hooguit een paar uurtjes in de week en slaap dan 2 x in de week met hem en als we samen zijn is het meestal met zn vrienden. Maar we doen nooit wat leuks samen en hij wilt alleen maar met zn vrienden zijn en met hun op vakantie gaan terwijl ik juist met hem op vakantie zou willen. Ik wil niet dat alles vanuit mij moet komen en heb het gevoel dat ik op de tweede plaats sta. Ik heb het gevoel dat ik een stap verder wilt en hij lijkt daar totaal niet aan te denken Wat moet ik hieraan doen..

  32. Frank zegt:

    Beste Hayley,

    Tijd om voor jezelf op te komen. Dat hij tijd wil doorbrengen met zijn vrienden is normaal. Maar jouw verwachting om samen meer leuke dingen te doen (zonder zijn vrienden erbij), is dat ook.

    Vertel hem open en eerlijk wat je hier schrijft en vraag hem hoe hij hier over denkt.
    Een goede relatie begint bij goede communicatie :)

    Succes en vriendelijke groet,
    Frank

  33. Lisa zegt:

    Hoi Frank,
    Ik heb nu circa 1,5 jaar een superleuke vriend. Het lijkt erop dat hij gelukkig is en wanneer ik bij hem ben voel ik mij ook gelukkig. Maar wanneer ik gescheiden ben van mijn vriend begin ik na te denken en te piekeren over zijn verleden (ex vriendinnen etc) Hij is mijn eerst vriend en ook mijn eerst sexuele partner. VOor mij was mijn vriend nogal losbandig qua flirten, sex etc. Hij heeft mij hier alles over verteld en zegt sit niet meer te willen en veranderd te zijn door dat ik in zijn leven ben gekomen. Simpelweg kan ik dit maar niet aannemen. Ik ben constant achterdochtig en bang dat hij vreemdgaat en contact heeft met andere vrouwen. Dit weet hij ook van mij en zegt telkens dat dit niet ter sprake is en hij dit helemaal niet wil. Die continue gedachtes over mijn vriend in zojn verleden, met andere vrouwen en voorstellingem dat hij vreemdgaat maken mij gek. Ik ben ook vrij depressief op dit moment (mede door dit en mede door thuiszitten) en ben nu alleen nog meer bang dat hij een ander wil, omdat ik op dit moment de gezelligste niet ben en hem het gevoel geef dat ik gem niet vertrouw. Ik loop hier momenteel ook bij een spw’er voor, alleen merk ik nog geen veranderingen. Wat vind jij van deze situatie?

  34. Frank zegt:

    Beste Lisa,

    Als korte reactie: De oplossing ligt in het vergroten van je zelfvertrouwen en het verminderen van de fantasieën in je hoofd. Beide zijn essentieel, want onzekerheid in combinatie met negatief fantaseren veroorzaakt dit probleem.
    Als je echt hiervan af wilt, dan kun je altijd kijken naar de e-cursussen
    Blijvend Zelfvertrouwen en Nooit meer Zorgen of Stress.
    Volg ze alleen als je er hier echt energie in wilt stoppen, want je hebt tijd nodig om een beter gevoel te ontwikkelen, het gaat niet vanzelf.

    Heel veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

  35. Goodman zegt:

    Relaties, ervaring genoeg maar snel verliefd worden ho maar…. En dan BAM kom je iemand tegen en je denkt dat het toch bestaat. Passie aantrekkingskracht en veel liefde….
    Allebei slechte ervaring met het verleden……Door agressieve partners zowel vrouwelijk als bij haar mannelijk…..angst…bang….maar dan opeens een twijfel van haar kant benauwdheid…Het gevoel zit bij mij diep en ik weet dat dat ook bij haar zo is, maar ze wil niet meer …….Moet ik haar laten gaan….?? Zo nee / Hoe moet ik haar helpen……..?? Ik weet dat ze het waard is, maar kan me zelf ook niet alleen maar blijven pijnigen…het zit diep :-(

  36. J zegt:

    creativiteit verdwenen na 2 jaar samenwonen.
    tgevoel 2 jaar meer vanuit uit hoofd en gelddenken geleefd.
    weer alleen wonen nu besloten, in volle gang.
    kben een hartenvolger , m,n dromen waar maken, m,n missie leven, toch telkens wanneer ik m,n gevoel wil volgen , m,n creativiteit weer wil laten stromen, en mensen gaan praten vanuit hoofd en denken wat verstandig is voor mij schiet ikzelf ook weer naar hoofd en verlies m,n hartmuziek en wil ik gaan doen wat verstandig is, baan, m,n creativiteit op een laag pitje weer zetten omdat ik verstandig moet staan in deze maatschappij en volgens mensen om mij heen.
    creativiteit in gronding brengen is zo afwijkend van deze maatschappij, als een vis de andere kant opzwemmen.
    een geldbaan en de druk v.d creativiteit afhalen word gezegd, haha de grap is dan vanuit hoofd leven in de baan en m,n creatieve energie nog 10 % voor over is.
    hoe krijg ik m,n leven zo dat ik in kracht kom in m,n creativiteit en het 24 uur kan leven?
    leven met hooggevoeligheid in kracht. kheb v.b gehad van hoe ongelukkig te worden door je passie niet te kunnen leven, ik wil het anders.

  37. Frank zegt:

    Beste Goodman,

    Als iemand niet meer wil, heb je twee keuzes:

    1. Haar laten gaan. Een relatie komt van twee kanten – of niet…
    2. Proberen geduld op te brengen en haar gevoel/motieven te begrijpen – zonder jezelf voorbij te lopen of te vergeten.

    Beide keuzes zijn inderdaad heel lastig. Misschien kun je voor jezelf een tijd bepalen tot welke je jullie relatie nog een kans geeft en binnen die tijd er alles aan doen. Als je dan niet zou lukken, dan heb je er alles aan gedaan – en meer kun je niet doen.

    Beste J,

    Er zijn talloze mensen van creativiteit hun beroep hebben gemaakt. Als zij het kunnen, waarom dan jij niet?
    Dit artikel geeft misschien wat inzicht:
    http://www.newstart.nl/blog/maak-van-je-hobby-je-werk/

    Beide veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

  38. Caro zegt:

    Hoi,

    Goede website die een ander licht werpt op bestaande problemen! Compliments!

    Na een aantal minder geslaagde ervaringen ben ik het vertrouwen in romantische relaties compleet verloren. Ben ik een keer verliefd -wat ik niet snel ben-, ziet diegene mij niet zitten. Of iemand vind mij helemaal te gek en diegene laat mij compleet koud. Ik weet dat afwijzing erbij hoort en het iedereen kan overkomen. Maar toch is het voor mij moeilijk te verteren. Ik weet dat de het beste uitgangspunt geluk met jezelf is. Dan komt de rest vanzelf. Ik ben alleen zo ongeduldig! Ik ben al in de dertig en ik zou wel eens een relatie willen die helemaal goed voelt.

  39. Oudje zegt:

    Kwam toevallig op deze site terecht en heb het hele artikel over gezonde relatie of relatie problemen gelezen. Ik heb ongeveer 4 maanden een relatie gehad. In het begin voelde het heel goed, maar gaandeweg kregen we een soort tweestrijd. Een ja en nee spel, waarbij ik steeds het verwijt kreeg dat ik steeds in de verdediging ging. Hij vroeg zich af wat er in mijn verleden had gespeeld waardoor ik zo reageerde. Bij mijn beste weten hoef ik me niet te verdedigen, maar wilde wel blijven die ik was en niets van mijn persoonlijkheid inleveren. Mijn vriend en ik, allebei 70+, hadden wel seks, maar dat ging soms moizaam van zijn kant. Daarnaast was het geestelijk moeilijk, ik werd in mijn geestelijke vrijheid afgeremd. Ik kreeg steeds meer het gevoel dat mijn relatie met hem niet goed was en ik bij het idee de rest van mijn leven samen te wonen, werd ik heel onrustig. Uiteindelijk heb ik een eind aan de relatie gemaakt. Ik voel me bevrijd, er ligt geen druk meer op me en ik kan eindelijk weer zijn wie ik ben.
    Voor deze relatie had ik een korte maar hevige relatie met een 10 jaar jongere man. Hij was vaak in mijn gedachten en een stuk van mijn hart was van hem Sinds enige tijd, al voor mijn relatie met mijn vriend verbrokenwas, hebben we contact via de chat. We praten over heel veel uiteenlopende zaken en het praten over seks hoort daar ook bij. Het voelt allemaal heel goed, maar een ontmoeting is er nog niet geweest. Hij zegt dat hij gek op me is en dat voor hem leeftijd geen rol speelt, maar dat het gaat om geloof, respect, passie, intimiteit en toewijding en dat ben ik wel met hem eens. Maar hoe ga ik nu verder. Kan ikhem het beste eens ontmoeten op een neutrale plaats? Ik denk dat het niet goed is in dit stadium al “thuis” te komen. Ik vind dit best lastig, want een half jaar geleden had hij ook contact met mij en is hij bij mij thuis geweest. Vervolgens liet hij niets meer horen, reageerde niet op telefoon, sms en e-mail e.d. Ik was heel teleurgesteld en mijn vertrouwen in hem was weg. Na ruim een week wilde hij weer contact leggen en het hoe en waaromuitleggen , maar dat wilde ik toen niet. Nu sta ik voor het dolemm: wat moet ik doen?

  40. Frank zegt:

    Best Oudje :)

    Je schrijft dat de laatste man een stuk van je hart had en het goed voelde.
    Dan is het toch de moeite waard om hem te laten uitleggen waarom hij niets meer van zich liet horen?
    Zo weet je in ieder geval wat de reden daarvan was –
    en kun je tegelijkertijd inschatten wat jullie nog voor elkaar voelen.
    Een neutrale plaats is altijd het beste als je nog niet zeker weet welke kan dat gesprek op zal gaan.

    Heel veel succes!

    Vriendelijke groet,
    Frank

  41. Gebroken hart zegt:

    Met veel verdriet wil ik mijn ervaring delen. Ik heb dit nog niet eerder gedaan, maar voel me erg eenzaam. 8 maanden geleden heb ik ontdekt dat mijn partner met wie ik 14 jaar samen ben sms’te met zijn baas. Het bleek dat hij al een tijdje gevoelens voor haar had en het was wederzijds. Hij vond dat onze relatie teveel broer en zus was geworden en wist niet of hij nog van mij hield. Er volgende een nare tijd waarin hij wou uitzoeken wat hij voor haar voelde en ik ervan overtuigd was dat we uit elkaar zouden gaan.
    We hebben een zoontje van 2,5 en dat maakte wel een verschil. Op een gegeven moment hebben we besloten het nogmaals te proberen, maar rond de kerst is hij een paar weken weg geweest omdat hij ‘het toch allemaal niet wist’. Twee weken laten staat hij weer op de stoep en wil nu echt zijn best gaan doen. We zijn nu een aantal weken verder en ik voel een enorme afstand. Er zijn dagen dat hij niet of nauwelijks praat, omdat hij zich ellendig voelt. Het gaat allemaal enorm moeizaam. Ik wil alles proberen voor ons zoontje, maar moet me nu wel erg wegcijferen en het aanhalen en weer van zich afduwen gedrag wat hij vertoont baart me zorgen. Bij mij overheerst pijn, verdriet en teleurstelling omdat hij verliefd is geworden op iemand anders.

    Ik vraag me af of je uit zo’n situatie kan komen.

  42. Frank zegt:

    Beste gebroken hart,

    Iedereen gaat op een andere manier met zo’n situatie om. Je schrijft dat je jezelf wegcijfert. Begin er eens mee dat niet meer te doen en bepaal duidelijk voor jezelf wat je wilt en wat je grenzen zijn. Tot waar en niet verder? Tot wanneer geef je hem de tijd om erachter te komen wat hij nu precies wilt? In hoeverre wil jij je aanpassen en waneeer houdt dat op? Bepaal het eerst voor jezelf en geef het daarna duidelijk aan bij je partner. Nu zit je in de ‘wachtstand’ en dat is niet fijn, dus neem een beetje controle terug. Jezelf wegcijferen is zelden een goede oplossing, want voor een relatie hebt je altijd twee mensen nodig en een ervan ben jij :)

    Veel succes en vriendelijke groet,
    Frank

  43. Gebroken hart zegt:

    Beste Frank,
    Alsof het zo heeft moeten zijn. Vlak na jouw reactie heeft mijn partner gemeld dat hij dit leven niet meer volhoudt. Hij is nog steeds verliefd op de andere vrouw en zou het liefst met haar verder gaan en een relatie opbouwen. Hij is al lange tijd niet eerlijk tegen mij. Dit was voor mij de druppel. Als iemand al een jaar echt verliefd is en droomt van een toekomst met een ander denk ik dat je voor jezelf moet kiezen. Dat heb ik nu ook gedaan en ga alleen verder. Ik hoop dat het verdriet uiteindelijk slijt.

    Dankjewel voor je inspirerende woorden.

  44. Lieze zegt:

    Beste frank

    Ik had bijna twee jaar een heel goede relatie met mijn vriend tot hij het plots uitmaakte. Voor mij kwam dit als een donderslag bij heldere hemel. Het ging dan wel al een tijdje nietmmer zo vlot maar ja alle twee net afgestudeerd voor het eerst aan het werk en hij volgt dan nog twee avonden en de zarerdagvoormiddag een extra opleiding dus ja wat weinig oog voor elkaar gehad. Nu ziet hijzelf ook dat de scheiding van zijn ouders hem ook wel parten speelt en wil hij alles eerst even op een rij zetten. De voornaamste problemen waren dat ik hem niet genoeg ruimte gaf en dat hij niet durfde zeggen wat er scheelde en mis was doordat hij dat thuis ook nooit gezien heeft. Zen mama doe namelijk alles voor de goede vrede en durft haar gedacht ook niet zeggen. Nu durft hij inmiddels drie maand later wel praten en zen gedacht zeggen alleen is hij door alles er nu wat bang van geworden om het nog eens te proberen, ik zou er alles willen aan doen en als hij zegt wat er is denk ik dat her ook wel moet lukken. Hij wil alleen eerst alles op een rij zetten en een plaats geven en zo. Ik weet niet goed meer wat ik er mee moet doen. Moet ik er nog op wachten op een misschien een kans dat hij het nog probeert of laat ik het beter los. Zelf zou ik het nog wel willen proberen maar iedereen zegt tegen me zoek je een ander er zijn vissen genoeg in de zee maar zo zit ik niet in elkaar….. Ik weet het gewoon niet meer zeker niet nu het praten stilaan opener verloopt. Het is ook zo verwarrend omdat hij nog steeds blijft twijfelen en het nog steeds niet weet wat ie wil.

  45. martin zegt:

    hoi ik heb 15 jaar een relatie en ik heb het idee dat het in een slop zit we werken allebei maar als we thuis komen is het een kusje en praten doen we haast niet en als we ooit ruzie zouden hebben wat haast nooit voor komt dan praten we het ook nooit uit als we naar bed gaan dan ook weer een kusje en dat was het als we sex met elkaar hebben is het niet spannend meer alleen lust op dat moment ik denk dat we meer als broer en zus samen wonen ze heeft zelf een dochter die ik al 15 jaar al opvoed maar daar kom je niet tussen we hebben ook een zoon van 10 jaar maar mijn grote probleem is nu dat ik zwaar verlieft op iemand ben geworden ik hou zelfs mijn kussen vast en denk aan haar en heb al meer dat 2 maanden pijn in mijn buik van haar zelf was het mijn type niet eens wand ze is Surinaams Antilliaans en daar viel ik totaal niet op maar als ik haar zie dan raak ik van slag ze is zo een mooi mens en ik kan zo goed met haar praten ze heeft ook veel in houd we hebben ook heel veel gesprekken gehad van hoe nu verder maar zei zegt al rustig aan en we zien wel maar ik wil mijn vriendin niet besodemieteren al hoewel ik dat al doen maar mijn grote probleem is ik wil met haar verder maar kan moeilijk mijn vriendin op straat zetten ze heeft geen woning en geen vrienden waar ze terecht kan wat moet ik nu help help help zit ook veel te huilen om dat ik mijn geen raad weet wil mijn dochter zoon en eigenlijk ook mijn vriendin geen pijn doen wat moet ik nu

  46. Frank zegt:

    Beste Lieze,

    Als iemand heel erg twijfelt of hij wel met jou verder wil, dan kun je je afvragen of dat een goed begin is van je (hernieuwde) relatie. Hij heeft het recht tijd te nemen om na te denken over jullie relatie – maar jij hebt ook het recht jezelf belangrijk genoeg te vinden niet hierop te hoeven wachten.

    Beste Martin,

    Een lastige situatie. Helaas is het niet te vermijden dat we anderen kwetsen door te kiezen voor ons eigen geluk. Tegelijkertijd kun je anderen ook niet gelukkig maken door zelf ongelukkig te zijn. Vraag jezelf af: “Wat zou mij echt gelukkig maken? Hoe belangrijk is dat voor de rest van mijn leven? Welke prijs ben ik bereid daarvoor te betalen?” Alleen jij kunt bepalen wat voor jou de beste keuze is.

    Vriendelijke groet,
    Frank

  47. Lieze zegt:

    Beste frank dank voor je antwoord. Deze week lijkt het of hij voor zichzelf uitgemaakt heeft dat hij er wil voor gaan en zien wat het wordt. Hij is er heb ik de indruk ook wel mee bezig en nu voor het eerst ook wel weer bereid voor er inspanningen voor te leveren. Ik zou het graag nog eens proberen daar we ook nooit echt grote problemen hadden. We zijn elkaar gewoon wat verloren met de drukte van het beide beginnen werken en zo. Ik vind het wel lastig dat iedereen in mijn omgeving steeds maar zegt stop met hopen en laat hem gaan maar zo ben ik niet…

  48. vic zegt:

    ik heb wel drie lieven tergelijk en ik weet niet wie ik moet kiezen als mijn eenige echte lief

  49. maria zegt:

    Dank je wel voor je super leesbare uitleg over goede relaties. Ik heb zelf een moeilijke relatie en twijfel echt of ik er mee moet stoppen of toch doorgaan. Mijn vriend ( wij wonen 5 jaar samen ) kan allergisch reageren op iets. Hij gaat dan tekeer, scheld me uit en dan is alles verkeerd. Ik ben ook een keer, helemaal ingestort, en 5 maanden weg geweest. Maar we kunnen het niet uitpraten als hij zo’n bui heeft gehad. Hij wil het er niet meer over hebben.
    Ook al wacht ik 1,2 dagen, om het nog eens aan te kaarten. Het kan over simpele dingen gaan. als ik het dan laat rusten en ‘wacht’ op de volgende allergische reactie, kan hij ook zeggen dat hij niet meer van plan is in gesprekstherapie te gaan , zoals eerder. Niet samen en niet alleen. Hij zegt ook dat ik hem niet begrijp en te direct iets kan zeggen en gevoelig is en daarom zo reageert. Hoe kan ik dit aanpakken en beoordelen of we toch samen willen blijven? soms denk ik dat het me allemaal wel veel energie kost en blijkbaar soms iets zeg waardoor hij zo allergisch reageert…

  50. Frank zegt:

    Beste Maria,

    Kennelijk is je vriend erg gevoelig voor zichzelf, maar is hij ook gevoelig voor jou?
    Schelden is niet echt een uiting van gevoeligheid, of wel?

    Hoe wil jij precies behandeld worden in je relatie?
    Hoe belangrijk vind je jezelf?
    En wat ga je er aan doen om het te veranderen?

    Tip voor (veel) meer inzicht:
    Volg de e-cursus Betere Relaties of neem contact op voor persoonlijke coaching.

    Succes en vriendelijke groet,
    Frank

  51. Mere zegt:

    Beste Frank,
    Ik verkeer nu in een moeilijke situatie, heb geen uitweg. ik heb 5 jaren lang een relatie met mijn vriend, ken zijn ouders niet die zijn in het buitenland. Maar 5 jaren lang was er ook een andere jongen die van mij hield, afgelopen week heeft hij mij gezegd dat hij al 5 jaren naar mij uitkijk en dat hij om mij geeft.
    Ik wil het nu uitmaken met mijn vriend want ik ben verliefd om de jongen die al 5 jaren naar mij keek.
    misschien kunt u mij helpen, want ben radeloos.

    Vriendelijke groet,
    Mere

  52. Maria zegt:

    Beste Frank,

    Dank je wel voor je genomen moeite om op mijn bericht te reageren.
    Je hebt een sterk punt neergezet en ik zal je vragen voor mijzelf gaan beantwoorden.
    1 met respect
    2 blijkbaar nog niet belangrijk genoeg.
    3 weet ik niet! Daar ga ik eens heel goed mee aan de slag.

    Hartelijke groeten

    Maria

  53. Frank zegt:

    Beste Mere,

    Volg wat je hart je zegt, dat lijkt met het beste.

    Ik kan je hier niet even een snelle tip voor geven, want dat zou te kort door de bocht zijn.
    Ik geef je daarom hetzelfde advies als aan Maria:
    Volg de e-cursus Betere Relaties of neem contact op voor persoonlijke coaching.
    Dat geeft je het meeste inzicht.

    Vriendelijke groet,
    Frank

  54. petra zegt:

    Hallo,

    Ik heb nu bijna 6 jaar een relatie en een tweeling van bijna 4.
    Ikzelf ben 30 en mijn vriend is tien jaar ouder.
    Al geruime tijd..wellicht al een jaar..bemerk ik steeds meer dat we uit elkaar aan het groeien zijn.
    De bekende cliches..tropenjaren mbt de kinderen zijn meermaals gepasseerd..maar ik twijfel of dat echt de oorzaak is. Wij zijn na 4 maanden gaan samenwonen een jaar later huis gekocht en weer een jaar later bevallen van de kids. Al met al leven we nu langer met elkaar met kinderen als zonder..en heb ik het gevoel dat het veel te snel is gegaan. Ikheb zelf een goed sociaal leven en hij niet..heeft dit meteen opgegeven..met regelmaat geef ik dit aan..of hij dit niet mist..maar hij zegt van niet..te druk ( gezin eigen bedrijf )..maar ik denk dat hij er gewoon echt geen behoefte aan heeft. Hij laat mij vrij..erg vrij..waardoor we meer ons eigen leven zijn gaan leiden. Een hele dag met hem benauwd me..niet om hem..hij is geweldig ( lieve papa harde werker )..De verbondenheid is weg..ik wil hem ontwijken..aantrekkingskracht naar hem toe is ook ver te zoeken..en hij stelt zich enorm afhankelijk op ten aanzien van mij…ik bepaal wat waar en wanneer iets gebeurt..Verder qua luisteren..hij hoort mij letterlijk niet..is vaak niet voor de 100% aanwezig..praat veelal over zijn werk..vraagt niet naar de mijne..In het bijzijn van anderen voel ik me letterlijk ondergesneeuwd..daar het dan weer om hem draait in de gesprekken.
    Al met al…krijg ik een beklemmend gevoel..en ik merk dat ik opener sta voor anderen. Ik verafschuw dit..want ik heb ooit ergens voor gekozen. Hij laat mij met regelmaat merken dat hij de intimiteit mist…en dat is voor hem het belangrijkste..want als dat er is..dan heb ik de geweldigste man ( letterlijk zijn woorden )..het lijkt voor mij wel de omgekeerde wereld. Dit is een oneindig discussiepunt tussen ons.
    IK weet dus dat ik hem niet gelukkig maak…niet volwaardig..het liefst zit hij elke dag met mij op de bank..of waar dan ook..als het maar met mij is..Ik mis een vriendengroep..gezelligheid van buitenaf..waardoor ik dus vaak weg ben. De onrust zit enorm in mij…maar ik wil er voor knokken om te kijken of we nog op het goeie pad kunnen komen…voor mijn gezin..Ik denk dat ik eerst bij mezelf begin..een therapeut en een gesprek met mijn vriend..ik heb er iig alles voor over..maar ik ben wel van mening dat het voor beide goed moet blijven voelen.

  55. rianne zegt:

    Beste Frank,

    Helaas is mijn relatie reeds ten einde. Ik weet niet meer welke kant ik zelf op moet. Ik hoop dat je wilt reageren.

    Met mijn eerste liefde heb ik vier jaar een relatie gehad. Van die vier jaar hebben we twee jaar samengewoond. In die tijd heb ik mijn vriendin achteruit zien gaan. Niks lukte, niks werkte en de enige antwoorden die ik kreeg waren ‘ik weet het niet’ en ‘nee, geen zin’. Ik heb tijden met mn handen in het haar gezeten. Ik probeerde alles voor haar te doen en deed suggesties. Tuurlijk hadden we ook onze leuke momenten maar het was een proces.
    Overal probeerde ik haar bij de te blijven betrekken ondanks haar depressie waar ze ook geen hulp voor wilde. Op het moment dat ik iets voor mezelf koos te doen zag zij hoe enthousiast ik was en wilde daarna uit zichzelf toch ook op voetbal.
    Op dat veld liep een andere vrouw en binnen de korste keren had ze het met mij uitgemaakt en was ze overgestapt op de volgende trein.
    Ik ben toen 1,5 jaar depressief geweest. Ik snapte het niet. We kwamen er altijd wel uit. Waarom vluchtte ze toch? Ze kon me alles vertellen maar deed dat maar niet? En dan was ik haar ineens kwijt.
    Een andere relatie volgde en haar relatie met die andere vrouw ging uiteraard uit en bleek achteraf helemaal niet goed te zijn verlopen.
    Na drie jaar, toen mijn eigen relatie ook weer verbroken was, kwam ze terug. Ze had zoveel spijt. Had me al zolang gemist. Had beter moeten weten. Had moeten blijven communiceren. Ik viel van positieve verbazing achterover. Ze had mensen die haar gekwetst hadden ‘de waarheid verteld’ en was in therapie gegaan.
    Na alle spijtbetuigingen heeft ze heel erg haar best gedaan mij weer terug te winnen. Ze beloofde mij werkelijk de hemel. Ze wist nu beter, ze wist wat ze wilde en dat was ik. Ze wilde altijd blijven praten en ze beloofde mij het vertrouwen terug te winnen en dat ze zich zou bewijzen.
    Ik die haar nooit vergeten was en haar nooit had losgelaten werd toch weer verliefd. We hebben talloze gesprekken gehad, ook over mijn depressie en ik wilde hoe dan ook voorkomen dat ik in de fout zou gaan.
    Twee maanden nadat het dan ‘aan’ was viel ze opnieuw in het gat. Direct. Ik mocht niet meer aan haar zitten, want ze was in het verleden misbruikt. Ik probeerde te communiceren en vragen te stellen over haar gevoel en ze antwoordde weer dat ze het niet wist. Ik kreeg alleen te horen van haar dat ik geduld moest hebben.
    Opnieuw zat ik met mijn handen in het haar. Hoe kan dit nou? Zij die mij beloofde het beter te maken stort compleet in. Ik zou eindelijk gesteund worden en nu slokte ze weer alle energie op. Hoe kon ik haar steunen in al mijn twijfel en angst door wat vroeger al gebeurd was?
    Toch bleef ik wachten..9 maanden lang. In die tijd ben ik alleen maar afgewezen. Terug in de hoek, zo voelde het. Ik keek hulpeloos toe. Zij ging naar de psychiater en aan de pillen. Zei dat ze daardoor niks meer voelde. Ze kreeg de stempel depressief en een persoonlijkheidsstoornis. Eentje waarin ze mensen niet durft toe te laten.
    Ik probeerde af te wachten en een tijd niks te zeggen. Dan kwam er niks. Als ik haar confronteerde met haar beloftes, vanuit mijn angst en pijn, dan duwde ze dat ook weg. Het enige wat ze nog deed was slapen. Op de bank onder een dekentje.
    Vorige maand heeft ze eerst een kaartje gegeven waarin ze schreef zo dankbaar te zijn dat ik haar nog een kans had gegeven en dat ze de rest van mijn leven bij me wilde zijn. Een week later ging ze er opnieuw vandoor met een meisje van de voetbal. Op exaxt dezelfde manier als de vorige keer. Ze maakte het uit omdat ik teveel vragen stelde.
    Nu zit ik opnieuw in een diep donker gat. Erger nog misschien dan de vorige keer. Ik heb mezelf helemaal gegeven aan haar en mezelf totaal weggecijferd. Nu weet ik niet meer wat ik wil en wie ik ben en waar ik naartoe moet. Ik wist dat zij degene was met wie ik oud wilde worden. Ik was zielsgelukkig toen ik haar terughad. ‘Zie je wel, het heeft wel zo moeten zijn’.
    Ze is zo ziek dat ze niet doorheeft wat ze met me gedaan heeft. Ze gaat fluitend verder en heeft geen enkele traan gelaten. Ook heeft ze mij van alles de schuld gegeven. Ze vond het vervelend dat ze zich moest bewijzen naar me. Maarja dat had ze zelf gezegd.
    Ik voel me compleet leeg en dood van binnen. Ik mis haar verschrikkelijk maar kan haar toch niet een derde kans geven. Ze zal het opnieuw doen. Ze kan blijkbaar niet intiem zijn, op welk vlak dan ook. Ik zou haar nooit meer dat vertrouwen kunnen geven zoals hierboven beschreven staat. Ik weet gewoon niet hoe ik haar nu uit mijn systeem krijg. Ik vind het zo oneerlijk allemaal. Ik mij compleet geven, zij zag dat niet eens en nu weer gedumpt.

    Iedereen verwacht dat ze over een tijdje wel weer op de stoep zal staan.

    Heb je advies?

  56. mere zegt:

    Beste,

    Frank ik stel het zeer op prijs dat u gereageerd hebt op mijn bericht.

    Ik neem het mee en zal er werk van maken.
    Blijf het goede werk doen Frank.

    U bent geweldig.

  57. Frank zegt:

    Beste Rianne,

    Je schrijft: “Ik heb mezelf helemaal gegeven aan haar en mezelf totaal weggecijferd. Nu weet ik niet meer wat ik wil en wie ik ben en waar ik naartoe moet.”

    Dat is nu precies de oorzaak van dit probleem. En er is geen andere oplossing dan te ontdekken wie je bent – los van de ander – en dicht bij jezelf te blijven. Dat is het beste advies dat ik je kan geven, zonder in te gaan op allerlei details (anders wordt het een persoonlijk coachingsgesprek.) Geen enkel relatie kan ooit in balans zijn als je jezelf wegcijfert.

    Volg de e-cursus Blijvend Zelfvertrouwen of neem contact op voor een persoonlijk gesprek indien je echt wilt kiezen voor een blijvende oplossing.

    Veel succes en met vriendelijke groet,
    Frank

  58. romy zegt:

    Hoi Frank. Ik heb een onwijs leuke vriend. Ben heel erg gek op hem en hij op mij. We kennen elkaar door en door en zijn echt maatjes van elkaar. Maar er is 1 probleem. Ik ben behoorlijk jaloers. Geef dit ook toe. Bij mijn vriend zorgt dit er voor dat hij “onbewust” afstand van mij neemt. Terwijl hij het ook gewoon leuk wilt hebben tussen ons. Hoe kan ik dit veranderen ? Want we willen elkaar niet kwijt. Groetjes

  59. Frank zegt:

    Beste Romy,

    Jaloezie komt meestal voort uit twee gedachten:

    1. Ben ik wel leuk genoeg?
    2. Is een ander niet leuker dan mij?

    De oorzaak is meestal een gebrek aan zelfwaardering en zelfvertrouwen.
    Ook jou kan ik je aanraden om de e-cursus Blijvend Zelfvertrouwen te volgen
    voor een beter gevoel over jezelf :)

    Vriendelijke groet,
    Frank

  60. herman zegt:

    Het begon voor mij toen ik op relatieonderhoud kwam. Daar las ik over afhankelijkheid en over zelf kiezen. Dat lees ik ook heel herkenbaar in dit stuk. Als je nog van elkaar houdt is er veel mogelijk. Hartelijk dank daarvoor.

  61. Juul zegt:

    Beste Frank,

    Wat een goed stuk! Ik sta op dit moment op een moeilijke kruising in mijn leven. Mijn vriend en ik zijn vanaf mijn 18e samen en zijn na een paar maanden al gaan samenwonen. We hebben al 10 jaar een geweldige relatie, het enige is dat mijn vriend constant liegt en verzwijgt. We zijn hiervoor al jaren in relatietherapie geweest en hebben duidelijke afspraken gemaakt maar telkens valt hij weer door de mand en blijkt hij weer te liegen en te verzwijgen. Ook kan hij niet omgaan met stressvolle situaties, als ik hem echt nodig heb is hij er niet voor me. Toen mijn vader bijvoorbeeld werd opgenomen met een hardinfarct vond hij het niet nodig om linea recta naar het ziekenhuis te racen, hij bleef thuis omdat hij aan het verven was. Verder behalve de twee eerder genoemde eigenschappen passen we heel goed bij elkaar en hij is ontzettend lief. Maar om nou keer op keer die deksel op je neus te krijgen is echt niet fijn. Ook omdat we al jaren relatietherapie hebben gehad. Ergens moet het toch ophouden?

    Groeten,

    Juul

  62. colin zegt:

    elke keer alls ik een relatie heb loopt het wel fout nu ook ik was met een meisje en ze dumte me voor mijn maat ze dumpen me voor de domste dingen ofwel ben ik te klijn of wel worden ze al verliefd op iemand anders er is atijd iets kweet soms niet meer wat te doen xp

  63. patricia zegt:

    Wat een geweldige site

    Ik zit ook met een aantal vragen in mn relatie

    Mijn vriend en ik zijn samen sinds januari en ik was echt super gelukkig met hem. Eindelijk vond ik een jongen die perfect was dacht ik…vanuit huis uit kreeg ik al weinig liefde en toen ik hem leerde kennen wist ik niet dat je zoveel liefde kon krijgen van iemand maar we zijn door mijn prive situatie snel gaan samen wonen en ik ben bang dat we dat nooit hadden moeten doen. ..

    In het begin kon hij niet van me af blijven seks was perfect totdat ik ging zien op zn ipad dat hij op seks site zat onze seks leven is ineens bijna verdwenen kijkt veel na andere en slaapt liefst niet naast mij hij zegt dat het slapen wel weer komt in de winter en dat hij na andere graag kijkt moet ik accepteren

    Maar hoe kan ik zulke dingen accepteren en er mee omgaan? ?
    Eindelijk had ik gevonden wat ik nodig had maar helaas van korte duur ook is hij moslim en ik nederlands hij vind dat mannen mogen kijken en vrouwen mogen dat niet uit respect naar hun zelf
    Maar ik vind dat je niet hoort te g….n op andere als je een vriendin hebt in mijn ogen maak je dan alleen je eigen relatie kapot

    Pff moet ik voor mezelf kiezen??en hem loslaten of moet ik geduld hebben en mezelf elke dag afvragen of hij wel echt bij me wilt zijn

    Ik weet het echt niet meer helpp

    Liefs een onzeker iemand

    • Frank zegt:

      Beste Patricia,

      Geen enkele partner is perfect, die bestaan gewoon niet…
      Het is normaal dat mannen/vrouwen kijken naar andere mannen/vrouwen. Honderdduizenden jaren evolutie heeft dat in ons systeem verankerd :)

      Bepaal de drie dingen die je het allerbelangrijkst vindt (bv liefde, vertrouwen, goed kunnen praten etc, etc) in een relatie en bepaal of je deze dingen ook daadwerkelijk krijgt van je vriend. Ga met die uitkomst om de tafel zitten en leg uit wat je wilt en nodig hebt.

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

  64. Anoniem8986 zegt:

    Jeetje ik lees dit nu met tranen in mn ogen. Mijn partner en ik hebben nu ruim 2 jaar een relatie. Het is allemaal verkeerd begonnen. Na ongeveer 3 maanden relatie kwam ik er achter dat hij nog een relatie had met iemand uit het buitenland. Op een of andere manier heb ik hem laten kiezen tussen haar en mij. Hij had voor mij gekozen, naar achteraf weet ik niet of ik hier wel blij mee moet zijn.

    Mijn liefde voor hem is zo groot dat ik hem gewoon niet los kan laten gaan. Ik geef eerlijk toe dat ik wel jaloers ben. Maar als ik geen reden hiertoe heb laat ik het ook niet merken.

    Ik kom vrijwel wekelijks achter een nieuw leugentje van hem. Hij liegt over grote en kleine dingen. Ik weet echt niet wat ik hiermee moet. Ik heb het gevoel dat ik nu vaker verdriet heb dsn blijschap. Ik snap niet waarom ik de touwtjes niet door kan hakken.

    Ik wil hem zo graag alles vertellen, maar hij is nooit bereid naar mij te luisteren waardoor ons gesprek altijd eindigd in hevige ruzies.

    Ik weet het echt niet meer!!! Hopelijk heeft iemand advies voor me :(

    Groet,

  65. Anoniem zegt:

    Beste frank..
    Ik heb nu 8 jaar een relatie maar ik weet niet of ik moet stoppen of doorgaan.
    We hebben al 4 jaar geen sex meer en ik heb daar ook geen behoefte aan. Op een of andere manier begin ik er een afkeer van te krijgen als ik hem naakt zie.
    We zijn net vervroegd terug gekomen van vakantie omdat ik me zo voel.
    Ik heb veel steun van mijn familie maar toch kan ik geen keuze maken, stoppen of doorgaan.
    Ook hij zegt dat hij dat niet het belangrijkste vind en wil me overal in steunen ongeacht de uitkomst. Ik vind het echt heeeel erg moeilijk omdat ik aan de ene kant denk dat ik beter kan stoppen met mijn 24 jaar en dan al zo’n problemen..maar aan de andere kant is hij mijn save haven……ik word gek van mezelf!! Kan en wil hem geen pijn doen…het liefste zou ik het allenmaal leuker zien maar of dat nog kan? Help!

    • Frank zegt:

      Beste Anoniem,

      Als je al 4 jaar niet meer intiem met je partner bent, dan kun je nauwelijks meer spreken van een liefdesrelatie. Dan lijkt het meer op een goede vriendschap. Wellicht wordt het tijd in te zien dat jullie relatie geen liefdesrelatie meer is, maar meer een broer/zus relatie? Je hoeft de vriendschap niet te verliezen als jullie beiden dat niet willen. Maar het lijkt me dat jullie allebei meer willen/verdienen dan dit…

      Succes en vriendelijke groet,
      Frank

  66. Joke zegt:

    Goed artikel. Wat ik al dacht lees ik hier ook : ik moet de stap zetten om bij hem weg te gaan. Ik heb het recht om gelukkig te zijn. 14 jaar van mijn leven verspild.

  67. Denzel zegt:

    Beste frank, ik heb een best groot probleem. Ik heb nu bijna 2 jaar een relatie met mijn vriendin, maar we hebben zoveel problemen gehad in deze 2 jaar tijd. Ups en downs, het hoort erbij, maar het lijkt voor mij nu weg te dwalen.. Het voelt alsof ik bij haar weg wil, haar los wil laten, maar als ze dan bij mij is, dan doet ze alles maar dan ook echt alles voor mij. Ik daarin tegen, ben een heel moeilijk persoon, moeilijk karakter ook, ben best dominant tegen haar, terwijl ik dat niet echt in de gaten heb, maar krijg daar altijd weinig weerwoord van haar voor terug. Ze pikt alles, en ik denk dat ze alles laat vallen voor haar eigen, en alles mij maar gunt.. En daar zit ik heel erg mee, ik denk soms dat dit t einde is, maar dan kan ik haar als het echt moet, niet loslaten. Ik zie Zoveel mooie vrouwen, en ik denk dat het niet goed zit vanuit mijn kant. Ik kan mezelf heel moeilijk veranderen, en ben heel eigenwijs daarin. Frustratie daarover is hoog. Wat betekent dit allemaal en wat voor consequenties heeft dit voor deze relatie maar misschien ook voor een volgende. Ik hoor graag van jou Frank, en ik zie jou reactie hier op de site graag!

    Dankjewel,

    Denzel.

    • Frank zegt:

      Beste Denzel,

      Dat klinkt alsof de werkelijke uitdaging in jezelf ligt.
      Dan kun je wel van relatie veranderen, maar dit lost dan de uitdaging helaas niet op,
      want waar je ook naar toegaat, je neemt altijd jezelf mee :)

      Je hoeft natuurlijk niet te veranderen, maar als je lekkerder in je vel wilt zitten, dan is er eigenlijk ook geen alternatief.
      Deze site geeft je voldoende artikelen om je daar bij te helpen.

      Hier is er één:
      http://www.newstart.nl/blog/de-enige-weg-naar-verandering/

      Heel veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

  68. jelena zegt:

    Beste frank,

    Heb echt advies nodig: al vier “relatie” met mijn eerste liefde na vele jaren. Inmiddels in die jare (30) weer bij elkaar dus. Nu zie we elkaar 1 of 2 3 keer per maand. Intiem, gezellig en betrokken met elkaar. Echter altijd bij mij thuis..nooit samen eve weg. Hij wil geen echte relatie kan zich of wil niet binden. Ik ga hier nu eetje aan onderdoor…wat ben ik dan voor hem? Hij zoekt zelf contact vertelt me alles, ik heb het idee dat hij niet zijn gevoel wil tonen uit zelfbescherming. Maar ik wacht dus maar, houdt zielsveel van hem dat weet hij donders goed. Ik ben er voor hem moet ik gaan loslaten? Ben bang dat ik hem dan kwijtraak op verkeerde manier als hij juist mij helemaal niet kwijt wil. Of op de man af vragen wat ben ik voor jou? Alleen maatjes e intiem (wat heel goed zit tusse ons) en ook praten met elkaar…Ik zal er altijd voor je zijn zegt hij…wat moet iik hier nu mee? Ik geef maar moet im hiermee stoppen en afstand nemen het idee alleen al doet pijn. Nog wat vergeten al voor de vierde keer bij elkaar terug in 30 jaar. Allebei nog kids en gescheiden nu. Veel meegemaakt. Elkaar steeds gesteund.Contact van allebeide kanten opgenomen, ik en hij.

    Alvast bedankt voor je reactie

    • Frank zegt:

      Beste Jelena,

      “Hij wil geen echte relatie en kan/wil zich niet binden.”
      Dat staat haaks op wat jij wilt nietwaar?

      Na 30 jaar ‘eventjes’ loslaten is niet zo makkelijk…

      Ik zou eerst bepalen hoe jullie relatie op dit moment is.
      Dit artikel geeft je meer inzicht:
      http://www.newstart.nl/blog/7-verschillen-tussen-gelukkige-gelukkige-relaties/

      Mocht je meer inzicht willen voor het maken van een beslissing, neem dan contact op voor persoonlijke coaching,
      want daar is meer voor nodig dan een artikel je kan bieden.

      Veel succes en vriendelijke groet,
      Frank

  69. anoniem zegt:

    Beste frank

    Er staat heel veel informatie in soms een beetje te veel, ik vind het eigenlijk belangrijker om te weten hoe je al die positieve doelen kan berijken.
    kunt u in een paar zinnen ofeen zin aangeven wat het geheim is in een goede realatie.
    Heeft u een soort toverspreuk een zinnetje wat alles in een x helpt om je relatie nieuw leven in te brengen. Grt anoniem

    • Frank zegt:

      Beste Anoniem,

      Het is echt een illusie dat er je met een toverspreuk alles oplost.
      Er is geen magische pil, elke groei is het resultaat van het investeren van je aandacht en energie.

      De grootste blokkade naar verandering is het idee dat het ‘eventjes snel’ moet gebeuren.
      We hebben ook niet eventjes leren fietsen of leren praten :)

      Als er dan toch een ‘toverspreuk’ zou zijn, is het misschien deze:
      Stop alleen energie in relaties waar je van opknapt.

      Vriendelijke groet,
      Frank

  70. Chris zegt:

    Hoi Frank,

    De laatste 10 jaar is mijn huwelijk (27 jaar getrouwd) aan het slabakken, en dat is mijn fout; zit liever voor de PC dan in de huiskamer samen TV te kijken of te babbelen. Ook op seksueel gebied gebeurde er niet veel meer.

    Uiteindelijk zijn we naar een therapeut gegaan, en zijn terug beginnen babbelen. Mijn libido is erg laag en dat was een groot probleem voor mijn vrouwtje. Ik heb haar dan ook gezegd dat, indien alles discreet gebeurde, en zij een leuke man zou tegen komen, dat ik haar een SEKSUELE relatie gunde, totdat het tussen ons weer goed kwam op dat gebied. Ze gaf toen toe dat ze al enkele maanden zo een relatie had; puur seksueel.

    Ondertussen gaat het al veel beter; zowel op het vlak van communicatie als op seksueel gebied en ze zegt dat als het zo verder gaat, ze haar seksmaatje zal dumpen.

    Op een bepaald moment kwam ik de woonkamer binnen en zag dat ze snel gmail afsloot. Ik had in een glimp echter nog gezien dat er meerdere afzenders een bericht gestuurd hadden.

    Een tijdje later hab ik haar daarover aangesproken, en ze vertelde me dat haar vriendje meerdere e-mail adressen had (privé, werk,….). Ik vroeg haar op de vrouw af of ze misschien op een dating site zat, dat ontkende ze ten stelligste (zei dat ze zelfs niet wist hoe dat werkte)
    Daar kon ik dus wel mee leven.
    Ook zei ze dat er maar heel af en toe eens een mailtje gewisseld werd; “prettige Kerst, Gelukkig Nieuwjaar, “hoe is de operatie verlopen” en dergelijke.

    Eigenlijk is het zover gekomen dat we over die man spreken als “Jefke” en, gezien mijn vrouwtje pas een hysterectomie gehad heeft, kan er nog geen sprake zijn van echte seks, dus is de sfeer relax.

    Maar ik betrap haar er toch op dat ze bijna dagelijks op Gmail zit. Uiteindelijk (ik ben IT specialist van beroep), heb ik een keylogger op haar PC geïnstalleerd en kon zo haar Gmail adres en paswoord achterhalen.

    En wat blijkt? Uit de mails die ik kon meelezen bleek dat ze wel degelijk op een dating site zit/zat, en nog correspondeerde met verschillende mannen, en zelfs gisteren nog een ontmoeting voorstelde met een van die mannen…

    Mijn dilemma: moet ik er haar mee confronteren of niet.
    Ze zegt zelf altijd dat er 1 ding is dat ze absoluut niet kan verdragen en dat is liegen.
    Maar is hetgeen ik gedaan heb (keylogger) liegen of haar vertrouwen beschamen?

    Ik weet echt niet hoe ik dit moet aanpakken, maar ik ga er wel psychisch onderuit en het is natuurlijk extra moeilijk om onder zulke omstandigheden te doen alsof er niets is en verder te werken aan onze relatie (waarvan ze zelf zegt dat die heel erg verbeterd is; weer veel geknuffel, haar voorzichtig (operatie) bevredigen,….)

    Groet,

    Chris

    • Frank zegt:

      Beste Chris,

      Dat is een lastig dilemma nietwaar?

      Als je niets zegt, is jouw vertrouwen in haar beschaamd en
      als je wel iets zegt, dan is haar vertrouwen in jou beschaamd.

      Vraag jezelf af: Is een deuk in haar vertrouwen naar mij toe
      de prijs die ik wil betalen voor het bespreken van onze relatie
      in de hoop uiteindelijk weer het vertrouwen te herstellen?

      Zo ja, zeg het haar dan en luister vooral naar haar verhaal.

      Heel veel succes!

      Vriendelijke groet,
      Frank

Wat vind jij? Reageer op dit artikel: